Θεία λειτουργία με τη συμμετοχή του πρέσβη του Τάγματος της Μάλτας

• Με την ευκαι­ρία της εορτής του Αγίου Ιωάννη του Προ­δρό­μου

Πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε το Σάββατο στην Καθο­λική Εκκλη­σία της Πανα­γίας της Νίκης – Σάντα Μαρία, Θεία Λει­τουρ­γία με την ευκαι­ρία της εορτής του Αγίου Ιωάννη του Προ­δρό­μου, από τον πρέσβη στην Ελλάδα του Κυρί­αρ­χου Στρα­τιω­τι­κού Τάγ­μα­τος του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ, της Ρόδου και της Μάλτας, Luca Rovati. Το παρών έδωσαν ο περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ο πρό­ε­δρος του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου και άλλοι εκπρό­σω­ποι των τοπικών φορέων.

«Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτι­στής είναι σημα­ντική φιγούρα στη χρι­στια­νική ζωή. Δείχνει την αφο­σί­ωση στο δρόμο του Θεού για τη Σωτηρία. Είμαι βαθιά ευγνώ­μων που είστε όλοι σήμερα εδώ. Ως πρέσβης του Τάγ­μα­τος της Μάλτας, αισθά­νο­μαι ιδιαί­τερη χαρά και τιμή να σας συναντώ στη Ρόδο σε ένα μέρος με μεγάλη ιστο­ρική και πνευ­μα­τική σημασία.

Το νησί της Ρόδου έχει συν­δε­θεί εδώ και πολλά χρόνια με το Τάγμα της Μάλτας. Χαί­ρο­μαι που είμαι εδώ μαζί σας σήμερα για να τιμή­σουμε τη μνήμη του Ιωάννη Βαπτι­στή. Η παρου­σία σας σήμερα μας θυμίζει την σπου­δαιό­τητα της απο­στο­λής μας… να βοη­θούμε όσους έχουν ανάγκη και να υπη­ρε­τούμε τις αξίες της ενσυ­ναί­σθη­σης και της αγάπης», δήλωσε ο πρέσβης Luca Rovati και τόνισε την ανάγκη να προ­στε­θούν νέα μέλη στην ομάδα των εθε­λο­ντών στη Ρόδο, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί ακόμη περισ­σό­τερο το κοι­νω­νικό έργο του Τάγ­μα­τος.

Ο κ. Rovati, ανέφερε ότι στις 19 Οκτω­βρίου 2024 πρό­κει­ται να επι­σκε­φθεί τη Ρόδο ο Μεγάλος Μάγι­στρος (Grand Master) John T. Dunlop. Αφορμή της επί­σκε­ψής του, τα εγκαί­νια της έκθεσης με τίτλο «Από τους Ιωαν­νί­τες στους Ιππότες της Μάλτας» που φιλο­ξε­νεί­ται στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου, που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν πιθα­νό­τατα από την Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου.

Θα είναι μία εξέ­χου­σας σημα­σίας στιγμή, καθώς πρό­κει­ται για την πρώτη επίσημη επί­σκεψη του Μεγάλου Μαγί­στρου του Κυρί­αρ­χου Στρα­τιω­τι­κού Τάγ­μα­τος του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ, της Ρόδου και της Μάλτας, εδώ και πάνω από 500 χρόνια στο νησί!

Το Κυρί­αρχο Στρα­τιω­τικό Τάγμα του Νοσο­κο­μείου του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ, της Ρόδου και της Μάλτας (Ιταλικά: Sovrano Militare Ordine Ospedaliero di San Giovanni di Gerusalemme di Rodi e di Malta, Λατι­νικά: Supremus Ordo Militaris Melitensis), ανα­φε­ρό­μενο συχνά και ως Τάγμα της Μάλτας/ Τάγμα της Ρόδου/ Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη ή απλά ως Ιππότες της Μάλτας/ Ιππότες της Ρόδου ή και ως Ιωαν­νί­τες Ιππότες ή Οσπι­τά­λιοι ή και Μελι­ταίοι σε παλαιό­τερα έγγραφα, είναι τάγμα της Ρωμαιο­κα­θο­λι­κής Εκκλη­σίας με έδρα τη Ρώμη.

Κυβερ­νή­της βάσει Συντάγ­μα­τος είναι ο Μέγας Μάγι­στρος, του οποίου η θητεία είναι ισόβια. Το Τάγμα υπό­κει­ται στη διεθνή νομο­θε­σία. Προ­έρ­χε­ται από τους Ιωαν­νί­τες Ιππότες, μια οργά­νωση που ιδρύ­θηκε το 1050 στην Ιερου­σα­λήμ ως νοσο­κο­μείο των Αμαλ­φι­τών, με σκοπό να φρο­ντί­ζει τους φτωχούς και ασθε­νείς προ­σκυ­νη­τές των Αγίων Τόπων.

Έπειτα από την κατά­κτηση της Ιερου­σα­λήμ το 1099 στη διάρ­κεια της Πρώτης Σταυ­ρο­φο­ρίας, το νοσο­κο­μείο μετα­βλή­θηκε σε θρη­σκευ­τικό τάγμα της Ρωμαιο­κα­θο­λι­κής Εκκλη­σίας. Όταν οι χρι­στια­νοί έχασαν την Ιερου­σα­λήμ, το Τάγμα λει­τουρ­γούσε από τη Ρόδο (1310-1523) και στη συνέ­χεια από τη Μάλτα (1530-1798), στην οποία ήταν κυρί­αρχο. Η ύπαρξη του κράτους αυτού τερ­μα­τί­σθηκε από τον Ναπο­λέ­ο­ντα, όμως το τάγμα παρέ­μεινε και επέζησε ως σήμερα με την τότε μορφή του.

Το Τάγμα της Μάλτας έχει διπλω­μα­τι­κές σχέσεις με 103 κράτη, πολλά από τα οποία δεν έχουν ως κυρί­αρχη θρη­σκεία τη ρωμαιο­κα­θο­λική, όπως επίσης και από άλλες 5 χώρες, καθώς επίσης και από διε­θνείς οργα­νι­σμούς, όπως η ΕΕ και ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός.

Οι Ιππότες σήμερα είναι μία ξεχω­ρι­στή οντό­τητα (Κυρί­αρχο Στρα­τιω­τικό Τάγμα της Μάλτας) που ανα­γνω­ρί­ζε­ται από τον ΟΗΕ και αριθμεί 12.500 μέλη, 80.000 μονί­μους εθε­λο­ντές και 13.000 ιατρικό προ­σω­πικό. Η δράση τους επι­κε­ντρώ­νε­ται στη φρο­ντίδα ηλι­κιω­μέ­νων, προ­σφύ­γων, αστέγων και παιδιών σε όλο τον κόσμο και ειδικά στις εμπό­λε­μες περιο­χές.