Οι μεν μιλούν για ανάσχεση της ανάπτυξης, οι δε κρατούν «Ομπρέλα»!

• Από το ένα άκρο της ασυ­δο­σί­ας στο άλλο άκρο της υπερ­βο­λής

Εντο­νη δια­μά­χη έχει ξε­σπά­σει με αφορ­μή το νέο θε­σμι­κό πλαί­σιο για τη δια­χεί­ρι­ση των πα­ρα­λιών, τις πα­ρεμ­βά­σεις που έχουν ήδη ξε­κι­νή­σει από την κε­ντρι­κή πο­λι­τεία και τους ελεγ­κτι­κούς μη­χα­νι­σμούς, καθώς και τις κα­ταγ­γε­λί­ες των πο­λι­τών στην εφαρ­μο­γή My coast.

Κό­ντρες με­τα­ξύ των οπα­δών της «Ομπρέ­λας» και πο­λι­τών που εκτι­μούν ότι από την βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας στις πα­ρα­λί­ες της Ρόδου, πε­ρά­σα­με στο άλλο άκρο. Από το ένα άκρο της ασυ­δο­σί­ας σε κά­ποιες πα­ρα­λί­ες πε­ρά­σα­με στο άλλο της υπερ­βο­λής. Εν­δει­κτι­κό της κα­τά­στα­σης, οι εκα­τέ­ρω­θεν αψι­μα­χί­ες στα social media για την κα­τά­στα­ση που έχει δη­μιουρ­γη­θεί, αφού οι πα­ρα­λί­ες πλέον δεί­χνουν έρη­μες και χωρίς την πα­ρου­σία των ομπρε­λά­δων, με­τα­τρέ­πο­νται σε σκου­πι­δό­το­πους που προ­σβά­λουν την του­ρι­στι­κή φήμη του νη­σιού. Πα­ράλ­λη­λα δεν είναι δυ­να­τόν να ανα­ζη­τείς κί­νη­τρο για να βγά­λεις τους επι­σκέ­πτες από τα ξε­νο­δο­χεία (λόγω κρί­σης έχει ενι­σχυ­θεί στο σύ­στη­μα all Inclusive) και οι πα­ρα­λί­ες που επι­σκέ­πτο­νται να έχουν εμ­φά­νι­ση άναρ­χης κα­τά­στα­σης, αφού υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών και Δήμος δεν μπο­ρούν καν να συμ­φω­νή­σουν στην πα­ρο­χή νερού για τα ντους! Εν μέσω αυτής της δια­μά­χης, ο Δήμος Ρόδου μοιά­ζει να πα­ρα­κο­λου­θεί τις εξε­λί­ξεις, αν όχι αμέ­το­χος, σί­γου­ρα μεν αιφ­νι­δια­σμέ­νος, με το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών να κα­θο­ρί­ζει τους όρους σε ένα νησί που απο­τε­λεί τη ναυαρ­χί­δα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού!

Με συ­ντο­νι­σμέ­νη επέμ­βα­ση του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών, της Ελ­λη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας και της ΑΑΔΕ, ξε­κί­νη­σαν οι έλεγ­χοι με βάση το νόμο Υπ. Αριθμ. 5092 που δη­μο­σιεύ­τη­κε στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βέρ­νη­σης -Τεύ­χος Α’33/04.03.2024 και αφορά: «Όροι αξιο­ποί­η­σης της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας στις πα­ρα­θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές και άλλες δια­τά­ξεις».

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σων Α’ προ­χώ­ρη­σε στην σφρά­γι­ση του χώρου της Αγίας Μα­ρί­νας, όπου εντο­πί­στη­καν πα­ρά­νο­μες κα­τα­σκευ­ές και στην συ­νέ­χεια ακο­λού­θη­σαν οι αυ­το­ψί­ες στις πα­ρα­λί­ες της Αγίας Αγά­θης και Μι­κρός Για­λός στο λι­μα­νά­κι του Απο­στό­λου Παύ­λου στη Λίνδο, οπού κι εκεί απο­μα­κρύν­θη­καν μη νό­μι­μες κα­τα­σκευ­ές.

«Τα θέ­μα­τα των πα­ρα­λιών είναι ζη­τή­μα­τα της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας. Ο δήμος πρέ­πει να έχει άποψη και γνώμη. Αντί να βλέ­που­με απο­κέ­ντρω­ση, πα­ρα­κο­λου­θού­με την υπερ­συ­γκέ­ντρω­ση εξου­σί­ας στο επι­τε­λι­κό κρά­τος. Οι δη­μο­πρα­σί­ες γί­νο­νται ηλε­κτρο­νι­κά, κα­νείς δεν μπο­ρεί να απο­κλεί­σει έναν όμιλο να πάρει όλα τα φι­λέ­τα και ο δήμος, απλά εμ­φα­νί­ζε­ται ικα­νο­ποι­η­μέ­νος επει­δή λαμ­βά­νει ένα μικρό πο­σο­στό. Άλλοι κά­νουν κου­μά­ντο σε ένα πεδίο που αφορά την προ­σφο­ρά υπη­ρε­σιών στο νησί που δί­δα­ξε την Ελ­λά­δα του­ρι­σμό. Ζούμε επο­χές πα­ρα­λο­γι­σμού» δη­λώ­νει στη «δ» πρώην αντι­δή­μαρ­χος Οι­κο­νο­μι­κών του Δήμου Ρόδου Σάβ­βας Δια­κο­στα­μα­τί­ου.

Μετά το πρώτο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο ελεύ­θε­ρης πρό­σβα­σης στην πα­ρα­λία της Αγίας Αγά­θης, προ­φα­νώς λόγω έλ­λει­ψης κάδων απορ­ριμ­μά­των στην πα­ρα­λία, δη­μιουρ­γή­θη­κε σκου­πι­δό­το­πος που προ­κά­λε­σε νέο γύρο αντι­πα­ρά­θε­σης με­τα­ξύ κα­τοί­κων της πε­ριο­χής και επι­σκε­πτών.

«Να μην αφε­θούν όμως οι πα­ρα­λί­ες στα χέρια κά­ποιων που σκό­πι­μα θα τις πα­ρου­σιά­σουν σκου­πι­δό­το­πους και ελεύ­θε­ρα αφο­δευ­τή­ρια. Ήδη το έκα­ναν για την Αγία Αγάθη. Προ­σπα­θούν να πα­ρου­σιά­σουν τους κα­τα­πα­τη­τές ως ευ­ερ­γέ­τες και υπη­ρέ­τες του του­ρι­σμού» ανα­φέ­ρει στον προ­σω­πι­κό της λο­γα­ρια­σμό στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης η Φω­τει­νή Μα­στρο­βα­σί­λη.

Στο ζή­τη­μα της δια­χεί­ρι­σης της πα­ρα­λί­ας πα­ρε­νέ­βη και ο πρό­ε­δρος της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Μα­λώ­νας Νε­κτά­ριος Μου­στα­κέλ­λης: «Τα παι­χνι­δά­κια εις βάρος των δε­κά­δων χι­λιά­δων επι­σκε­πτών της πα­ρα­λί­ας του δήμου και της πε­ριο­χής να στα­μα­τή­σουν. Εσείς που έχετε μι­κρο­συμ­φέ­ρο­ντα από την ανοι­χτή πα­ρα­λία, είστε πιο επι­κίν­δυ­νοι από τους αλα­φρο­ΐ­σκιω­τους, τους νο­σταλ­γι­κούς της δε­κα­ε­τί­ας του ’70 που θέ­λουν κλει­στή την πα­ρα­λία. Αυτοί που ξέ­χα­σαν ότι οι γο­νείς τους δεν ήταν ξα­πλω­μέ­νοι σε μια πα­ρα­λία, αλλά δού­λευαν σκλη­ρά στα χω­ρά­φια γιατί αυτά είχαν αξία τότε και μόνο από αυτά μπο­ρού­σαν να κα­λύ­ψουν τις βιο­τι­κές τους ανά­γκες. Τι άλ­λα­ξε από το 2020 που έγινε πλει­στη­ρια­σμός και υπήρ­χαν νό­μι­μες δρα­στη­ριό­τη­τες για τις 3 αυτές (2020,2021,2022) σεζόν; Είναι πα­ρα­λία και όχι αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος! Αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος είναι το κά­στρο «Φε­ρα­κλός», αυτός ο πα­νέ­μορ­φος θη­σαυ­ρός που εδώ και δε­κα­ε­τί­ες πε­ρι­φρο­νεί­ται με απο­τέ­λε­σμα να κα­τα­στρέ­φε­ται και κα­νέ­νας δεν εν­δια­φέ­ρε­ται για αυτό. Αντι­θέ­τως, με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον εκ­φρά­ζε­ται για το τι υπάρ­χει θαμ­μέ­νο κάτω από την άμμο της Αγίας Αγά­θης, τι υπάρ­χει θαμ­μέ­νο κάτω από το σχέ­διο πό­λε­ως στο Ζω­γρά­φο και τι υπάρ­χει θαμ­μέ­νο στην πα­ρα­λία στο Χα­ρά­κι που από φέτος έχει και αυτή αρ­χαιο­λο­γι­κό εν­δια­φέ­ρον» το­νί­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Άποψη στο ζή­τη­μα κα­τα­θέ­τει και ο προ­έ­δρος του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Κώ­στας Σπα­νός που ανα­φέ­ρει τα εξής: «Οι κοι­νω­νι­κές και οι οι­κο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, με­τα­ξύ των οποί­ων και το επι­χει­ρείν, διέ­πο­νται από κα­νό­νες και πλαί­σια που κα­θο­ρί­ζο­νται από νό­μους. Για την νό­μι­μη λει­τουρ­γία του επι­χει­ρείν θα πρέ­πει να πλη­ρού­νται οι προ­βλέ­ψεις, οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις και οι απαι­τή­σεις των νόμων. Στις ορ­γα­νω­μέ­νες κοι­νω­νί­ες και τα ευ­νο­μού­με­να κράτη υπάρ­χουν νόμοι που εφαρ­μό­ζο­νται και οι πα­ρα­βά­τες τι­μω­ρού­νται και ο νόμος αλ­λά­ζει μόνο με νέο νόμο. Για το επι­χει­ρείν που δεν πλη­ροί τις απαι­τή­σεις ή πα­ρεκ­κλί­νει των επι­τα­γών των νόμων υπάρ­χουν δύο επι­λο­γές. Ή συμ­μόρ­φω­ση ή η δια­κο­πή λει­τουρ­γί­ας χωρίς φυ­σι­κά να απο­κλεί­ε­ται και η επι­βο­λή διοι­κη­τι­κών κυ­ρώ­σε­ων και πρό­στι­μα. Ισχύ­ει για όλες τις εμπο­ρι­κές εκ­με­ταλ­λεύ­σεις πολύ δε πε­ρισ­σό­τε­ρο για τις αυτές που εμπε­ριέ­χουν και υπη­ρε­σί­ες υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος. Αυτά λοι­πόν που δεν μπο­ρείς να κά­νεις νό­μι­μα είναι, να επε­κτεί­νεις τις εγκα­τα­στά­σεις σου πέραν της άδειας σου, να κα­τα­λά­βεις κοι­νό­χρη­στο χώρο πέραν της άδειάς σου, να έχεις επι­χεί­ρη­ση εκεί που δεν το επι­τρέ­πει ο νόμος ή δεν μπο­ρεί να εκ­δο­θεί άδεια λει­τουρ­γί­ας για τους όποιους λό­γους. Όποιος το κάνει θα πρέ­πει να υπό­κει­ται τις συ­νέ­πειες του νόμου. Κα­νέ­νας σκο­πός δεν αγιά­ζει τα μέσα, καμία πα­ρα­νο­μία δεν δι­καιο­λο­γεί­ται από την δήθεν εξυ­πη­ρέ­τη­ση κά­ποιου σκο­πού, είτε αυτός είναι η δήθεν εξυ­πη­ρέ­τη­ση των επι­σκε­πτών, είτε η δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, είτε η δη­μιουρ­γία εγκα­τα­στά­σε­ων και φυ­σι­κά δεν είναι θέμα αι­σθη­τι­κής αν μια πα­ρα­λία επι­τρέ­πε­ται να με­τα­τρα­πεί σε ορ­γα­νω­μέ­νη ή όχι, αλλά θέμα νο­μο­θε­σί­ας! Επι­χει­ρή­μα­τα όπως τα ανω­τέ­ρω είναι έωλα, καθώς υπάρ­χουν ντό­πιοι και επι­σκέ­πτες που απλά θέ­λουν να απο­λαύ­σουν το μπά­νιο τους σε μη ορ­γα­νω­μέ­νες πα­ρα­λί­ες με ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση, χωρίς να σκά­σουν τρια­ντά­ρι ή ελά­χι­στη κα­τα­νά­λω­ση, χωρίς την πα­ρου­σία κρε­βα­τιών, σουι­τών, μου­σι­κής, κα­ντι­νών που έχουν με­τα­τρα­πεί πα­ρά­νο­μα σε εστια­τό­ρια, και έχουν κάθε δι­καί­ω­μα σε αυτό Επί­σης από θέμα θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, υπάρ­χει έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού οπότε δεν τί­θε­ται θέμα, θα πρέ­πει να λη­φθεί υπ’ όψιν και η νο­μι­μό­τη­τα της ερ­γα­σί­ας και όσον αφορά τις εγκα­τα­στά­σεις θα έπρε­πε αν τους προ­βλη­μα­τί­σει η πρό­σβα­ση σε ηλε­κτρι­κό, νερό και πού γί­νε­ται η απόρ­ρι­ψη των λυ­μά­των και απορ­ριμ­μά­των! Για τα σκου­πί­δια στην πα­ρα­λία, αρ­χι­κά ευ­θύ­νο­νται αυτοί που τα πα­ρα­τά­νε πίσω, αν τους χα­ρα­κτή­ρι­ζα θα αδι­κού­σα τα συ­μπα­θή τε­τρά­πο­δα, αλλά και οι υπη­ρε­σί­ες που δεν επαρ­κούν αλλά ευ­τυ­χώς υπάρ­χουν εθε­λο­ντές που εν­δια­φέ­ρο­νται, ενερ­γούν και μπρά­βο τους! Υπάρ­χουν και κά­ποιοι που τα πε­τά­νε επί­τη­δες για να βρί­σκουν πα­τή­μα­τα! Το πε­ρι­βάλ­λον, οι φυ­σι­κοί πόροι η προ­στα­σία του και η δια­τή­ρη­σή του είναι ένα εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό ζή­τη­μα για να γί­νε­ται θυσία σε αυτό που ονο­μά­ζου­με ανά­πτυ­ξη ει­δι­κά αν θέ­λου­με να την χα­ρα­κτη­ρί­σου­με βιώ­σι­μη, ήπια και οι­κο­λο­γι­κά ενερ­γή. Αν δεν τα λά­βου­με υπ’ όψιν μας αυτά τότε σε σχε­τι­κά πολύ μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα, για τα δε­δο­μέ­να του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, δεν θα έχου­με και πολλά να πα­ρα­δώ­σου­με στους επό­με­νους. Αυτά για σή­με­ρα, συγ­γνώ­μη για το μα­κρο­σκε­λές κεί­με­νο, αλλά αγα­να­κτώ όταν ακούω ου­ρα­νο­μή­κεις μπα­ρού­φες από αν­θρώ­πους που είτε δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται τα βα­σι­κά, είτε δι­καιο­λο­γούν γιατί έχουν συμ­φέ­ρο­ντα. Εσείς όμως να περ­νά­τε υπέ­ρο­χα ό,τι και να κά­νε­τε και όχι σκου­πί­δια, όχι πλα­στι­κά σε θά­λασ­σες και ακτές!» κα­τα­λή­γει ο προ­έ­δρος του ΕΣΡ κ. Σπα­νός.