Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών Δωδ/σου: Στήριξη στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαστηριακών ιατρών και προσφυγή του Π.Σ.Φ. στο ΣτΕ για την κατάργηση του clawback

Ως Π.Τ. Δωδε­κα­νή­σου του Πανελ­λή­νιου Συλ­λό­γου Φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών οφεί­λουμε να εκφρά­σουμε την συμπα­ρά­σταση των φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών της Δωδε­κα­νή­σου στις κινη­το­ποι­ή­σεις διαρ­κείας των εργα­στη­ρια­κών ιατρών.

Τα δια­χρο­νικά πλέον αυτά ζητή­ματα είναι απο­λύ­τως δίκαια, μιας και οδηγούν με μαθη­μα­τική ακρί­βεια στην οικο­νο­μική κατα­στροφή των ιατρείων και την μείωση της ποιό­τη­τας παροχής υπη­ρε­σιών υγείας.

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, μιας και βιώ­νουμε την ίδια “ληστεία”, ο Πανελ­λή­νιος Σύλ­λο­γος Φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών προ­σέ­φυγε πρό­σφατα στο ΣτΕ.

Ο Π.Σ.Φ. από την πρώτη στιγμή της επι­βο­λής του μέτρου της αυτό­μα­της επι­στρο­φής (clawback) στους συμ­βε­βλη­μέ­νους με τον ΕΟΠΥΥ φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τές, είχε αντι­δρά­σει έντονα, τονί­ζο­ντας τον εντελώς άδικο χαρα­κτήρα του συγκε­κρι­μέ­νου μέτρου, που περιο­ρί­ζει δρα­στικά το ύψος των ήδη συμ­φω­νη­μέ­νων απο­λα­βών τους.

Η τότε ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας, του ΕΟΠΥΥ αλλά και της Κυβέρ­νη­σης, ως δικαιο­λο­γη­τική βάση για την επιβολή του εν λόγω μέτρου, προ­έ­βα­λαν την ανάγκη αντι­με­τώ­πι­σης της οξείας δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης, που υπα­γό­ρευε την συγκρά­τηση της δαπάνης του ΕΟΠΥΥ εντός των ορίων του λεγό­με­νου κλει­στού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ως απόρ­ροια «μνη­μο­νια­κής» υπο­χρέ­ω­σης της χώρας μας.

Σήμερα, ωστόσο, τα δεδο­μένα έχουν αλλάξει.

Σύμφωνα με τις κατά καιρούς δηλώ­σεις του ίδιου του πρω­θυ­πουρ­γού Κ. Μητσο­τάκη, αλλά και των λοιπών υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων, υπάρχει άρση της επο­πτείας της χώρας, η χώρα παρου­σιά­ζει πλε­ο­νά­σματα και όμως ο τομέας της υγείας είναι υπο­χρη­μα­το­δο­τού­με­νος.

Δηλαδή οι Φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τές και τα άλλα επαγ­γέλ­ματα υγείας τα οποία υφί­στα­νται το ληστρικό μέτρο του clawback, βρί­σκο­νται, για ανε­ξή­γη­τους λόγους, στο στό­χα­στρο της κυβέρ­νη­σης, η οποία συνε­χί­ζει να «σφυ­ρί­ζει αδιά­φορα» στις εκκλή­σεις για την κατάρ­γηση του συγκε­κρι­μέ­νου μέτρου.

Ο Π.Σ.Φ. έχει κατα­θέ­σει σειρά προ­τά­σεων, όπως π.χ. την αύξηση του κλει­στού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του ΕΟΠΥΥ , έτσι ώστε να αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τική ετήσια ζήτηση, την παρα­γραφή των οφειλών clawback παλαιο­τέ­ρων ετών ή τον συμ­ψη­φι­σμό του clawback με δαπάνες R&D και επεν­δυ­τι­κών σχεδίων για τα εργα­στή­ρια φυσι­κο­θε­ρα­πείας, όπως συνέβη με άλλους κλάδους.

Εντού­τοις, οι αρμό­διοι φορείς κωφεύ­ουν.

Κατόπιν όλων αυτών, ο Π.Σ.Φ., εξα­ντλώ­ντας τα νόμιμα μέσα, απο­φά­σισε να προ­σφύ­γει στο ΣτΕ για την κατάρ­γηση του ληστρι­κού μνη­μο­νια­κού μέτρου του clawback, καθώς θεωρεί επιει­κώς απα­ρά­δε­κτη τη στάση του υπουρ­γείου Υγείας και των συναρ­μό­διων υπουρ­γείων, που συνε­χί­ζουν την ισχύ ενός μνη­μο­νια­κού μέτρου, που επι­βλή­θηκε σε άλλες εποχές, όπου προ­τε­ραιό­τητα ήταν η σωτηρία ενός έθνους από την οικο­νο­μική κατα­στροφή.

Μόνο το έτος 2023, το ποσό που δεν κατα­βλή­θηκε στους φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τές και αφαι­ρέ­θηκε από τα δεδου­λευ­μένα τους, λόγω των ληστρι­κών μέτρων ήταν 26.000.000 €, κάθε συμ­βε­βλη­μέ­νος φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τής με τον ΕΟΠΥΥ συνει­σφέ­ρει υπο­χρε­ω­τικά από τη τσέπη του σχεδόν 10.000 € το χρόνο, υπέρ του συστή­μα­τος υγείας.

Πρέπει να κατα­λά­βει η Κυβέρ­νηση ότι με 80.000.000 € δεν μπορούν να καλυ­φθούν οι ανάγκες 11.000.000 πολιτών για φυσι­κο­θε­ρα­πεία, όταν το Βέλγιο με τον ίδιο πλη­θυ­σμό, δαπανά δεκα­πε­ντα­πλά­σια κον­δύ­λια, δηλαδή 1.120.000.000 €.

Δεν αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε γιατί ενώ οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές των ασφα­λι­σμέ­νων αυξά­νο­νται κάθε χρόνο, ενώ τα λει­τουρ­γικά έξοδα των εργα­στη­ρίων φυσι­κο­θε­ρα­πείας αυξά­νο­νται (ενοίκια, ηλε­κτρική ενέρ­γεια, μισθοί και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές προ­σω­πι­κού κλπ), γιατί οι τιμές απο­ζη­μί­ω­σης των παροχών του ΕΟΠΥΥ όχι μόνο δεν αυξά­νο­νται, αλλά ψαλι­δί­ζο­νται και τα κον­δύ­λια διαρκώς δεν επαρ­κούν;

Για τον κλάδο των φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών, δεν ισχύουν τα επι­χει­ρή­ματα της “τεχνη­τής ζήτησης” και της “εικο­νι­κής εκτέ­λε­σης”, καθώς οι φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τές δεν μπορούν οι ίδιοι να συντα­γο­γρα­φή­σουν τις συνε­δρίες που πραγ­μα­το­ποιούν, πολύ περισ­σό­τερο δε πλέον από τη στιγμή που για να κατα­τε­θεί ένα παρα­πεμ­πτικό, ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ κωδικού μιας χρήσης (OTP), τον οποίο απο­στέλ­λει ο ΕΟΠΥΥ στο προ­σω­πικό κινητό του ασφα­λι­σμέ­νου και αυτός τον γνω­στο­ποιεί στον φυσι­κο­θε­ρα­πευτή, ΜΟΝΟ εάν προ­σέλ­θει να εκτε­λέ­σει τις συνε­δρίες.

Το απα­ρά­δε­κτο μνη­μο­νιακό μέτρο, το οποίο “έχει βολέψει” τις κυβερ­νή­σεις αλλά κατα­στρέ­φει οικο­νο­μικά εμάς και τις οικο­γέ­νειές μας, πρέπει να λάβει τέλος και γι΄ αυτό προ­σφύ­γαμε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας ζητώ­ντας δικαί­ωση. Ομοίως και οι εργα­στη­ρια­κοί ιατροί προ­χω­ρούν σε αυτές τις κινη­το­ποι­ή­σεις.

Παράλ­ληλα ζητάμε την προ­σω­πική μέριμνα των βου­λευ­τών της Δωδε­κα­νή­σου και λόγο των επερ­χό­με­νων Ευρω­ε­κλο­γών ας μας απα­ντή­σει η Κυβέρ­νηση, σε ποιο άλλο Ευρω­παϊκό Κράτος υφί­στα­νται τέτοια εξο­ντω­τικά μέτρα στους ιδιώτες παρό­χους της Υγείας, που τόσα χρόνια στη­ρί­ζουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας και ειδικά την Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας, εδώ στην Ελλάδα».

Για το Π.Τ. Δωδε­κα­νή­σου

Πρό­ε­δρος                     Ταμίας                             Γραμ­μα­τέας

Κοσμάς Αβούρης          Περί­αν­δρος Λουι­ζί­δης    Μικές Ζεμπιλ­λάς