Για ένα «Zari»

Λυμένο καθώς έχουμε το ζωνάρι μας για καβγά, δεν χρειά­στη­καν και πολλά – πολλά να στηθούν ρινγκ για ένα «Zari» , το τρα­γούδι το οποίο θα εκπρο­σω­πή­σει την Ελλάδα στη Eurovision. Η ανέξοδη πολε­μική ρητο­ρική που έχει ανα­πτυ­χθεί γύρω από την αξιο­λό­γηση ανα­δει­κνύει για μια ακόμη φορά την ευκολία να τοπο­θε­τού­μα­στε σε εύκολα ζητή­ματα. Ενα τρα­γούδι είναι γραμ­μένο για την Eurovision, ένα μουσικό πανη­γύρι, δηλαδή, αλλά δεν μπο­ρούμε να βγά­λουμε από την εξίσωση την πατρο­πα­ρά­δοτη ελλη­νική σοβα­ρο­φά­νεια, που επι­μέ­νει να αγνοεί τους βασι­κούς αισθη­τι­κούς και καλ­λι­τε­χνι­κούς κώδικες της Γιου­ρο­βί­ζιον. Σε κάποιους θύμισε Μπό­λι­γουντ, σε κάποιους τον νταλκά των ινδικών, σε άλλους «γύφτικα» και τέλος πάντων με στοι­χεία που θα μολύ­νουν την εικόνα του υψηλού πολι­τι­σμού που οφεί­λουμε να δεί­ξουμε στους ξένους. Κάποιοι είδαν προ­θέ­σεις εθνικού αυτο­σαρ­κα­σμού Είμαστε, λένε, ένα παζλ αταί­ρια­στων στοι­χείων κάλλους και ασχή­μιας, ένα πάντρεμα υψηλής αισθη­τι­κής και κιτς, πολι­τι­σμού και καλ­τί­λας, πως το βίντεο του τρα­γου­διού  είναι ένα view master ελλη­νι­κού σου­ρε­α­λι­σμού μία έξυπνη «απο­δό­μηση» της του­ρι­στι­κής Ελλάδας. Εν τέλει τα πάντα- από τα πιο χαλαρά ζητή­ματα, όπως η συμ­με­τοχή σε μία ευρω­παϊκή τηλε­ο­πτική γιορτή, έως τα πιο σύνθετα, όπως οι μεγάλες κοι­νω­νι­κές προ­κλή­σεις και οι εξε­λί­ξεις στην πολι­τική σκηνή- μετα­τρέ­πο­νται σε ταυ­το­τι­κές δια­μά­χες, σε ατε­λεί­ω­τους culture wars, σε διχα­στικά διλήμ­ματα και αντί­παλα αφη­γή­ματα. Και μιας και λέμε γνώμες ας μου επι­τρα­πεί να πω κι εγώ μία και πετάξτε την: Η Ελλάδα πια δεν πουλάει μόνο σου­βλά­κια και τζα­τζίκι. Δεν είναι ο προ­ο­ρι­σμός που περι­μέ­νει τον Γερμανό με την άσπρη κάλτσα. Η Ελλάδα πέτυχε αυτό που πάντα ήθελαν οι μάνα­τζερ της «βαριάς βιο­μη­χα­νίας» της: να μην περι­μέ­νει τον φτη­νο­του­ρί­στα που θα βολευ­τεί στα rooms to let. Η του­ρι­στική μετάλ­λαξη της χώρας στα νησιά και στην Αθήνα (γιατί Αθήνα δεν είναι πέριξ του Μπαϊ­ρα­κτάρη) συντε­λεί­ται σε ένα άλλο επίπεδο και είναι σοβαρή, πέρα από  ληγμένα στε­ρε­ό­τυπα.