Αναθέματα

Στην περί­πτωση της νομο­θέ­τη­σης της τεκνο­θε­σίας των ομο­φύ­λων ζευ­γα­ριών απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ο χρόνος δεν είναι ο καλύ­τε­ρος γιατρός, το θέμα δεν ξεχνιέ­ται εύκολα -όπως ίσως ανέ­με­ναν κάποιοι- από την Ιεραρ­χία, η οποία επι­μέ­νει να το κρατάει… μανιά­τικο, δίχως να δείχνει… αγάπη προς τους αλλή­λους. Το τελευ­ταίο διά­στημα πλη­θαί­νουν οι ενέρ­γειες που στο­χο­ποιούν όλους εκεί­νους που ψήφισαν υπέρ της ισό­τη­τας στον γάμο. Είναι οι επι­κη­ρυγ­μέ­νοι ενός ακα­τα­νό­η­του «ιερού πόλεμου». Η δε απόφαση της Διαρ­κούς Ιεράς Συνόδου για τον «υπο­το­νικό» φετινό εορ­τα­σμό της Κυρια­κής της Ορθο­δο­ξίας  «σε στενό οικο­γε­νειακό κύκλο» κάνει ξεκά­θαρο ότι δεν επι­θυ­μεί την παρου­σία πολι­τι­κών προ­σώ­πων που τάχθη­καν υπέρ του νόμου Και ο αρχιε­πί­σκο­πος να μην  παρα­στεί στο εορ­τα­στικό γεύμα στο Προ­ε­δρικό Μέγαρο αγνο­ώ­ντας την πρό­σκληση της ΠτΔ. Η Εκκλη­σία της Ελλάδος φαί­νε­ται ότι απο­φά­σισε να πάει σε ανοιχτό πόλεμο με την κυβέρ­νηση, παί­ζο­ντας πολι­τικά χαρτιά: Αν δεν συμ­μορ­φω­θείς, θα στείλω τους πιστούς μου στους διά­φο­ρους Βελό­που­λους και Νατσιούς φαί­νε­ται να υπονοεί. Αλλά ας  μεί­νουμε στην Κυριακή της Ορθο­δο­ξίας. Εάν ζούσε ο Κωστής Στε­φα­νό­που­λος, κατόπιν τούτων, και εάν ερωτάτο για τις εξε­λί­ξεις για τον εορ­τα­σμό της Κυρια­κής της Οεθο­δο­ξίας, ίσως  θα εξέ­φραζε και πάλι τη θέση, ότι οι ανα­θε­μα­τι­σμοί  κατά των Ελλήνων και του ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού, που ψάλ­λο­νται κάθε χρόνο στις ορθό­δο­ξες εκκλη­σίες την Κυριακή της Ορθο­δο­ξίας, «πρέπει να παρα­λεί­πο­νται». Αυτή  ήταν η απά­ντησή του σε επι­στολή του δρ. Γεώρ­γιου Χατζη­θε­ο­δώ­ρου καθη­γητή στο Πολυ­τε­χνείο του Άαχεν, για 7 συγκε­κρι­μέ­νους αφο­ρι­σμούς/ανα­θέ­ματα που ακού­γο­νται στη διάρ­κεια της λει­τουρ­γίας. Η επι­στολή : Αθήνα, 29 Μαρτίου 2002 Κύριε Χατζη­θε­ο­δώ­ρου, έλαβα την από 26.3.2002 επι­στο­λήν σας. Οι ανα­θε­μα­τι­σμοί κλπ. κατά των Ελλήνων εγρά­φη­σαν προ αιώνων και θα έπρεπε νυν να παρα­λεί­πο­νται. Η εκκλη­σία, ως φαί­νε­ται, διστά­ζει να προβεί σε μετα­βο­λές χάριν της παρα­δό­σεως. Με χαι­ρε­τι­σμούς(υπο­γραφή) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ