Με αυστηρούς κανόνες το yachting στην Κροατία, ανεξέλεγκτο στην Ελλάδα

Βασικός αντα­γω­νι­στής της Ελλάδας στο yachting και ειδι­κό­τερα ως προ­ο­ρι­σμός για ναυ­λω­μένα σκάφη ανα­ψυ­χής είναι πλέον η Κροατία, η οποία σύμφωνα με τα δια­θέ­σιμα στα­τι­στικά στοι­χεία πλη­σιά­ζει πλέον σε δημο­φι­λία την Ιταλία και τη Γαλλία οι οποίες, κάποτε, μονο­πω­λού­σαν πρα­κτικά τη συγκε­κρι­μένη αγορά. Τα μέχρι στιγμής δεδο­μένα για τα μερίδια αγοράς του 2023 παγκο­σμίως δεί­χνουν ότι η Ελλάδα απο­τέ­λεσε προ­ο­ρι­σμό για το 27% των ναυ­λω­μέ­νων σκαφών άνω των 25 μέτρων, έναντι 12% της Κρο­α­τίας και 16% για κάθε μία από τις Γαλλία και Ιταλία.

Με την Κροατία να θεω­ρεί­ται μία πολύ κοντινή αγορά στην Ελλάδα λόγω της φυσικής της εγγύ­τη­τας στην ευρύ­τερη ακτο­γραμμή που ορίζει την ανα­το­λική πλευρά της Αδρια­τι­κής, οι συγκρί­σεις είναι ανα­πό­φευ­κτες από υπο­ψή­φιους επι­σκέ­πτες και όχι μόνο. Υπάρχει λοιπόν μια βασική ειδο­ποιός διαφορά μεταξύ Ελλάδος και Κρο­α­τίας στις ναυ­λώ­σεις σκαφών: στην Ελλάδα τα τέλη και οι φόροι που επι­βάλ­λει η πολι­τεία είναι ασή­μα­ντα σε σχέση με τον κύκλο εργα­σιών που πραγ­μα­το­ποιούν αυτές οι δρα­στη­ριό­τη­τες. Και επι­πλέον στην Ελλάδα επι­τρέ­πε­ται η δρα­στη­ριο­ποί­ηση για παρα­τε­τα­μένο διά­στημα κάθε χρόνο –συνήθως στην αιχμή της καλο­και­ρι­νής περιό­δου– αλλο­δα­πών επαγ­γελ­μα­τι­κών σκαφών ανα­ψυ­χής 25 μέτρων και άνω οιασ­δή­ποτε εθνι­κό­τη­τας και σημαίας, χωρίς απαί­τηση οι εται­ρείες ναύ­λω­σης να έχουν εδώ υπο­κα­τά­στημα και χωρίς μάλιστα ακόμη και οι λιγο­στοί περιο­ρι­σμοί που υπάρ­χουν να είναι δυνατόν να ελεγ­χθούν απο­τε­λε­σμα­τικά.

Στον αντί­ποδα, η Κροατία δεν επι­τρέ­πει καθόλου τη δρα­στη­ριο­ποί­ηση επι­χει­ρή­σεων που δεν προ­έρ­χο­νται από την Ευρω­παϊκή Ενωση και επι­βάλ­λει αυστη­ρούς περιο­ρι­σμούς και αξιό­λογα τέλη σε όσους επι­τρέ­πει. Επι­βάλ­λει ΦΠΑ 13% επί των ναύλων και έχει ρυθ­μί­σει σε μεγάλο βαθμό το πού μπορούν να δέσουν και με τι κόστος τα σκάφη. Δεν επι­τρέ­πε­ται δηλαδή, όπως γίνεται στην Ελλάδα, η ανε­ξέ­λεγ­κτη πρυ­μνο­δέ­τηση σκαφών ανα­ψυ­χής σε οποιο­δή­ποτε σημείο ούτε το αγκυ­ρο­βό­λιο σε ένα μεγάλο μέρος των θαλασ­σών.

Σε αντί­θεση με τη χώρα μας, δεν επι­τρέ­πε­ται η αγκυ­ρο­βό­ληση παντού, ενώ επι­βάλ­λο­νται αξιό­λογα τέλη.

Η Κροατία δια­θέ­τει περισ­σό­τερα από 1.000 μεγάλα και μικρά νησιά και ανε­πτυγ­μένο σύστημα από σύγ­χρο­νες μαρίνες. Η ακτο­γραμμή της είναι 5.835 χιλιό­με­τρα έναντι 14.800 χιλιο­μέ­τρων της ελλη­νι­κής. Ετσι χαρα­κτη­ρί­ζε­ται δυσα­νά­λογα ισχυρή σε σχέση με τα ευρύ­τερα του­ρι­στικά μεγέθη της η θέση της στο yachting.

Η προ­στα­σία του θαλασ­σίου περι­βάλ­λο­ντος και η εξα­σφά­λιση πόρων για το κράτος απο­τε­λεί υψηλή προ­τε­ραιό­τητα για τη χώρα. Ετσι, δεν επι­τρέ­πε­ται η αγκυ­ρο­βό­ληση πλοίων, σκαφών και σκαφών ανα­ψυ­χής σε περιο­χές που επι­ση­μαί­νο­νται ειδικά ως τέτοιες σε ναυ­τι­κούς χάρτες και άλλες εκδό­σεις του Υδρο­γρα­φι­κού Ινστι­τού­του της Κρο­α­τίας και η αγκυ­ρο­βό­ληση σ’ αυτές τις περιο­χές συνιστά θαλάσ­σια παρα­βί­αση που τιμω­ρεί­ται με αυστηρά πρό­στιμα. Μάλιστα, τα ευρω­παϊκά και κρο­α­τικά επαγ­γελ­μα­τικά σκάφη δεν επι­τρέ­πε­ται να αγκυ­ρο­βο­λούν πριν λάβουν περιο­ρι­σμένη χρονικά άδεια, που πλη­ρώ­νε­ται αδρά, εκτός από την περί­πτωση ανω­τέ­ρας βίας, με την οποία θα ειδο­ποι­η­θεί το πλη­σιέ­στερο λιμε­ναρ­χείο. Το φυσικό πρόσωπο που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται ένα γιοτ ή νόμιμος εκπρό­σω­πός του είναι υπεύ­θυνο για την ασφά­λεια του πλοίου και υπο­χρε­ού­ται να συμ­μορ­φώ­νε­ται με κάθε οδηγία, όχι μόνο του αρμό­διου λιμε­ναρ­χείου αλλά και των κατά τόπους παρα­χω­ρη­σιού­χων, που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται θαλάσ­σια κατα­φύ­για και ζώνες αγκυ­ρο­βό­λη­σης.

Την ίδια ώρα, στην Ελλάδα κανείς δεν ξέρει από πού έρχεται ποιος και με ποια άδεια έχει αγκυ­ρο­βο­λή­σει ή πρυ­μνο­δε­τή­σει (ο νόμος απα­γο­ρεύει τις «πρυ­μά­τσες», αλλά δεν εφαρ­μό­ζε­ται) σε σπάνιου φυσικού κάλλους ή και προ­στα­τευό­με­νες για την υπο­θα­λάσ­σια βλά­στηση θαλάσ­σιες ζώνες. Ούτε λόγος να γίνεται βέβαια για σοβαρά έσοδα του Δημο­σίου από τη δρα­στη­ριό­τητα αυτή.

Πηγή kathimerini.gr

Ηλίας Μπέλλος