Ο Δήμος Ρόδου «πιστολέρο» της αγοράς του νησιού!!!

Μέσα σε δύο μήνες κατέστη σαφές ότι είναι αφε­ρέγ­γυος – Η αδυ­να­μία της νέας δημο­τι­κής αρχής να αντι­με­τω­πί­σει τα προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας σε συν­δυα­σμό με την διαρκή ρητο­ρική για παρα­λαβή «καμένης γης» και την πολυ­δια­φη­μι­σμένη προ­σπά­θεια σύναψης δανείων, στέ­ρη­σαν την οικο­νο­μική αίγλη που απέ­κτησε

Η αδυ­να­μία της νέας δημο­τι­κής αρχής να αντι­με­τω­πί­σει τα προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας σε συν­δυα­σμό με την διαρκή ρητο­ρική για παρα­λαβή «καμένης γης» και την πολυ­δια­φη­μι­σμένη προ­σπά­θεια σύναψης δανείων, στέ­ρη­σαν την οικο­νο­μική αίγλη που απέ­κτησε, μετά κόπων και βασάνων, ο Δήμος Ρόδου στην ταλαι­πω­ρη­μένη αγορά του νησιού.

Χωρίς να απο­κλείει κανείς ή να παρα­γκω­νί­ζει τις σοβαρές ευθύνες για την οικο­νο­μική κατά­σταση του Δήμου Ρόδου της απελ­θού­σης δημο­τι­κής αρχής, δεν θα ήταν υπερ­βολή να τονι­στεί ότι η υπό τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη διοί­κηση, κατόρ­θωσε σε χρόνο ρεκόρ να βάλει στον δήμο την βούλα του αφε­ρέγ­γυου.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές έχουν φτάσει σε επίπεδα που ποτέ ξανά δεν έζησε ο Δήμος Ρόδου, ενώ γεγονός είναι ότι ήδη προ­μη­θευ­τές και γενικώς η αγορά γυρίζει εκ νέου την πλάτη στην δημο­τική αρχή αφού έχει κατα­στεί σαφές ότι δεν αγο­ρά­ζει αλλά πιστώ­νει και… «πιστο­λιά­ζει» με χρόνο εξό­φλη­σης αβέβαιο.

Σε μια ιστο­ρική συγκυ­ρία μετά σχεδόν την λύτρωση από τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα των μνη­μο­νίων και την υγειο­νο­μική κρίση η επι­κοι­νω­νιακή αντι­με­τώ­πιση της δήθεν παγί­δευ­σης της δημο­τι­κής αρχής σε μια δίνη οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των από την οποία η από­δραση θα αργήσει και είναι αβέβαιη, ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ξεκί­νησε την θητεία του με αρνη­τικό πρόσημο.

Με μοτο την «Ελπίδα» για την «πολυ­πό­θητη αλλαγή», στα πρότυπα του πάλαι ποτέ Τσίπρα, μέχρι στιγμής, δύο μήνες μετά την ανάληψη των καθη­κό­ντων του, κι ενώ ο ίδιος τόνισε εγκαί­ρως ότι δεν θέλει περίοδο χάριτος, το μόνο που έχει να επι­δεί­ξει είναι να ανα­θε­μα­τί­ζει την δια­κυ­βέρ­νηση Καμπου­ράκη.

Συνε­χί­ζει ακόμη και σήμερα μια αφήγησή του που θέλει έναν μικρό, ταλαι­πω­ρη­μένο κόσμο της παρέας Κολιάδη να τα έχει βάλει με τον Γολιάθ της οικο­νο­μι­κής ελίτ της Ρόδου σε μια απέλ­πιδα προ­σπά­θεια να απο­δρά­σει από τη χρε­ο­δου­λο­πα­ροι­κία που είχε επι­βά­λει στον Δήμο Ρόδου.

Ωραίο το παρα­μύθι πράγ­ματι αλλά δεν έχει… δράκο αλλά την στυγνή ανάγκη αντι­με­τώ­πι­σης προ­βλη­μά­των χωρίς ευχο­λό­για και παρελ­θο­ντο­λο­γία.

Στο μεταξύ, η παρά­ταξη Καμπου­ράκη παρα­τη­ρεί τρί­βο­ντας τα μάτια της, τον τρόπο με τον οποίο η νέα δημο­τική αρχή αυτο­ϋ­πο­νο­μεύ­ε­ται με σθένος περισσό οδη­γώ­ντας στο αδιέ­ξοδο όπου ενδυ­να­μώ­νο­νται η απελ­πι­σία και η διάλυση.

Μετά το… «πρα­ξι­κό­πημα» του Αλέξη Κολιάδη, την θορυ­βώδη με μήνυση για κλοπή εγγρά­φων από το γραφείο του, παραί­τησή του από την διοί­κηση της ΔΕΡΜ ΑΕ και ανε­ξαρ­τη­το­ποί­ησή του, προ­σπά­θησε να ανα­δεί­ξει σε αδιαμ­φι­σβή­τητη αλήθεια και το πέτυχε ότι η θητεία Καμπου­ράκη κόστισε δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια στον Δήμο Ρόδου με την ενθου­σιώδη υπο­στή­ριξη της τοπικής ολι­γαρ­χίας που οδηγεί πλέον σε εξο­ντω­τική λιτό­τητα και δανειο­δό­τηση.

Το αφήγημα όμως αυτό μετά τη νίκη του δεύ­τε­ρου γύρου και την ανάληψη των καθη­κό­ντων του ως δημάρ­χου καθί­στα­ται ανε­πί­καιρο και αδιά­φορο για τον κόσμο που ανα­μέ­νει πλέον λύσεις στα προ­βλή­ματα που του παρου­σιά­στη­καν και όχι ανάθεμα.

Και δεν μπορεί να κομπά­σει κανείς ότι έλυσε τα προ­βλή­ματα που παρέ­λαβε έστω… με δάνειο σε έναν πλούσιο δήμο γιατί το μόνο που κατορ­θώ­νει είναι να μετα­κυ­λή­σει το βάρος στους πολίτες.