Κερκόπορτες ιδιωτικοποίησης παραλιών στο νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ για τον αιγιαλό – Τι καταγγέλλεται

Κατάρ­γηση της ορι­ζό­ντιας ρύθ­μι­σης ύπαρξης παρα­λίας (αδό­μη­της ζώνης) του­λά­χι­στον 30 μέτρων από τον αιγιαλό, αλλά με δια­τή­ρηση του μέγι­στου ορίου των 50 μέτρων, και κεντρική -με παρά­καμψη των δήμων- μίσθωση της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στις παρα­λίες που ανοίγει παρά­θυρο για μισθώ­σεις ακόμη και σε δήμους που σήμερα το απα­γο­ρεύ­ουν. Πρό­κει­ται για δυο κυριό­τε­ρες ρυθ­μί­σεις του πρό­σφα­του νομο­σχε­δίου για τον αιγιαλό που έχουν ξεση­κώ­σει θύελλα δια­μαρ­τυ­ριών από οικο­λο­γι­κές οργα­νώ­σεις οι οποίες κάνουν λόγο για παρά­θυρο παρά­δο­σης των παρα­λιών σε ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Αν και οι πρώτες κινή­σεις με την απο­μά­κρυνση όλων των αυθαί­ρε­των κατα­σκευών από την κοι­νό­χρη­στη ζώνη αιγια­λού παρα­λίας στέ­φθη­καν με πλήρη επι­τυ­χία, θα περί­μενε κανείς ότι θα υπήρχε και συνέ­χεια. Ότι ο σχε­δια­σμός της κυβέρ­νη­σης για τον αιγιαλό και την παραλία σε συν­δυα­σμό με την κλι­μα­τική κρίση, που η ίδια έχει θέσει πολύ ψηλά ανα­ζη­τώ­ντας τρόπους για την αντι­με­τώ­πισή της, θα έβαζε τα απα­ραί­τητα θεμέλια ακο­λου­θώ­ντας τις ευρω­παϊ­κές χώρες. Ωστόσο, το σχέδιο νόμου που σε γενικές γραμμές επι­χει­ρεί να βάλει τάξη στις μισθώ­σεις του αιγια­λού θα μπο­ρούσε να είναι φιλό­δοξο βάζο­ντας τέλος σε όποιες παρα­βιά­σεις στον αιγιαλό. Με τη ρύθμιση που εισά­γε­ται καταρ­γεί­ται το ελά­χι­στο πλάτος της παρα­λίας που ίσχυε από το 2019 και ήταν 30 μέτρα από τον αιγιαλό (εκεί που σκάει το υψη­λό­τερο  χει­μέ­ριο κύμα) δια­τη­ρώ­ντας όμως το μέγιστο όριο των 50 μέτρων. Στα Δωδε­κά­νησα. για παρά­δειγμα, από την κτη­μα­το­γρά­φηση επί ιτα­λι­κής κυριαρ­χίας ισχύει ειδικό καθε­στώς για παραλία μήκους 12 μέτρων από τον αιγιαλό το οποίο καταρ­γεί­ται και θα ισχύει η γενική διάταξη του μέγι­στου εύρους έως 50 μέτρων. Οι εκπρό­σω­ποι περι­βαλ­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων (WWF, Αρχέλων, Ελλη­νική Εται­ρεία Προ­στα­σίας της Φύσης, Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού) εξέ­φρα­σαν σοβαρές επι­φυ­λά­ξεις για σειρά θεμάτων όπως η κατάρ­γηση του ελά­χι­στου πλάτους των 30 μέτρων στη ζώνη παρα­λίας (“Στη Γαλλία η παρά­κτια αδόμητη ζώνη είναι πλέον 100 μέτρα, στη Γερ­μα­νία 150, στη Δανία 300 μέτρα και στην Ελλάδα μηδέν”, ανέφερε η Αννα Βαφειάδη από το WWF), ενώ όλοι ζήτησαν την κύρωση του Πρω­το­κόλ­λου (της Σύμ­βα­σης της Βαρ­κε­λώ­νης) για την ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση των παρά­κτιων περιο­χών, που καθο­ρί­ζει αδόμητη ζώνη 100 μέτρων από τον αιγιαλό. Ωστόσο στη χώρα μας επι­μέ­νουν στα 30 μέτρα.

Ταυ­τό­χρονα, όμως, το ίδιο νομο­θέ­τημα αφήνει ενδε­χο­μέ­νως “παρά­θυρα” επι­στρέ­φο­ντας το μεγα­λύ­τερο μέρος των δημό­σιων, παλαιών αιγια­λών σε καθε­στώς οικο­νο­μι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης, προ­βλέ­πο­ντας “κοι­νω­νι­κοί παρά­γο­ντες και τοπικές ιδιο­μορ­φίες” να λαμ­βά­νο­νται υπόψη ως κρι­τή­ρια για την απόλυτη (περι­βαλ­λο­ντική) προ­στα­σία μιας παρα­λίας.

Αντι­θετα, στα ιδιαί­τερα θετικά του νομο­σχε­δίου είναι ότι μπαίνει μία τάξη στις μισθώ­σεις. Φεύγουν από τους δήμους και πλέον θα γίνο­νται ηλε­κτρο­νικά. Το Υπουρ­γείο επε­κτεί­νει τη χρήση ηλε­κτρο­νι­κής δια­δι­κα­σίας για τις μισθώ­σεις  στο σύνολο των αιγια­λών – παρα­λιών, καταρ­γώ­ντας τη συμ­με­τοχή των δήμων, χωρίς ωστόσο να καταρ­γεί τα έσοδά τους από τις μισθώ­σεις (60% του ποσού). Η δια­δι­κα­σία θα διε­ξά­γε­ται μέσα από ένα νέο πλη­ρο­φο­ριακό σύστημα που θα ονο­μά­ζε­ται “Μητρώο Συμ­βά­σεων Παρα­χώ­ρη­σης Απλής Χρήσης Αιγια­λού και Παρα­λίας” και θα βρί­σκε­ται στο gov.gr υπό την ευθύνη των Κτη­μα­τι­κών Υπη­ρε­σιών.

Το μονα­δικό ίσως πρό­βλημα είναι ότι ορι­σμένα νησιά σήμερα, όπως για παρά­δειγμα οι Λειψοί, απα­γο­ρεύ­ουν ομπρέ­λες και ξαπλώ­στρες. Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις οι Δήμοι και η κοι­νω­νία δεν θα έχουν κανένα απο­λύ­τως δικαί­ωμα απέ­να­ντι σε κάποιον που επι­θυ­μεί να υπο­βάλ­λει αίτηση για τη μίσθωση της παρα­λίας. Βέβαια, ο νόμος ορίζει ότι οι Δήμοι θα μπορούν να γνω­μο­δο­τούν, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν θα συνα­πο­φα­σί­ζουν.

Πάντως απέ­να­ντι στις αιτιά­σεις των φορέων και της αντι­πο­λί­τευ­σης ο υπουρ­γός Εθνικής Οικο­νο­μίας απαντά δηκτικά σημειώ­νο­ντας της εξής: ” Έλεος πια με τα fake news ορι­σμέ­νων περι­βαλ­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων και κομ­μά­των της Αντι­πο­λί­τευ­σης ότι δήθεν νομι­μο­ποιούμε αυθαί­ρετα σε παρα­λίες και ότι τάχα επι­τρέ­πουμε να υπάρχει αυξη­μένη δόμηση στις περιο­χές αυτές. Από πού προ­κύ­πτει αυτό; Τους ρώτησα και στη Βουλή, αλλά απά­ντηση δεν πήρα. Διότι πολύ απλά κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στο νομο­σχέ­διό μας για την αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας στις παρα­θα­λάσ­σιες περιο­χές! Μόνο στη φαντα­σία τους υπάρχει! Και εκτός από αυτό, στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών δεν είμαστε αρμό­διοι για τη δόμηση. Είναι το Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος. Απο­δει­κνύ­ε­ται ακόμα μια φορά ότι ορι­σμέ­νοι συμ­με­τέ­χουν στον δημόσιο διάλογο με πολύ μεγάλη επι­πο­λαιό­τητα και ανευ­θυ­νό­τητα. Και προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουν αντι­πο­λί­τευση, λει­τουρ­γούν ως ένας σύγ­χρο­νος Δον Κιχώτης. Και ξιφουλ­κούν ενα­ντίον ανε­μο­μύ­λων. Τους αφή­νουμε λοιπόν με τους ανε­μο­μύ­λους τους. Και προ­χω­ρούμε μπροστά με ένα σύγ­χρονο, ευρω­παϊκό νομο­σχέ­διο: Με την εισα­γωγή του θεσμού των Απά­τη­των Παρα­λιών. Με ηλε­κτρο­νι­κούς δια­γω­νι­σμούς ορι­ζό­ντια για μεγα­λύ­τερη δια­φά­νεια. Με αξιο­ποί­ηση νέων τεχνο­λο­γιών για να ελέγ­χε­ται καλύ­τερα η παρα­βα­τι­κό­τητα. Και με πολύ αυστηρά πρό­στιμα”.

Πάντως, το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών δεν φαί­νε­ται να έχει δώσει πει­στι­κές απα­ντή­σεις για τον λόγο που καταρ­γεί την ελά­χι­στη παραλία 30 μέτρων από τον αιγιαλό που ίσχυε από το 2019.

Πηγή capital.gr