Τουρισμός: Όλο το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις επενδύσεις

Δομικές αλλαγές φέρνει στην του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία της Ελλάδας το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο (ΕΧΠ) για τον του­ρι­σμό, το οποίο παρου­σιά­ζει σήμερα «Το Βήμα». Χωρίζει τη χώρα σε πέντε κατη­γο­ρίες ανάλογα με τον βαθμό επι­βά­ρυν­σης και ορίζει για καθεμία νέες κατευ­θύν­σεις ανά­πτυ­ξης. Στο «κόκκινο» τοπο­θε­τού­νται 17 περιο­χές οι οποίες κρί­νο­νται ως «κορε­σμέ­νες» και για πρώτη φορά κατη­γο­ριο­ποιού­νται ξεχω­ρι­στά ως «περιο­χές ελέγχου» όπου απα­γο­ρεύ­ε­ται νέα δόμηση εντός σχεδίου. Ακο­λου­θούν σε από­σταση… ανα­πνοής άλλες 84 που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως «ανε­πτυγ­μέ­νες», για τις οποίες μπαί­νουν επίσης περιο­ρι­σμοί ως προς τη δόμηση και την ποιό­τητα των κατα­λυ­μά­των.

Επι­δο­τή­σεις

Παράλ­ληλα, επι­χει­ρεί­ται να συν­δε­θεί η δυνα­τό­τητα επι­δο­τή­σεων μιας του­ρι­στι­κής επι­χεί­ρη­σης (μέσω ΕΣΠΑ, Ταμείου Ανά­καμ­ψης κ.λπ.) με την περιοχή όπου βρί­σκε­ται και την ποιο­τική της δια­βάθ­μιση (αστέρια). Για παρά­δειγμα, νέες μονάδες ή επέ­κταση παλαιών δεν θα επι­δο­τού­νται στις κορε­σμέ­νες περιο­χές, ενώ στις ανε­πτυγ­μέ­νες θα ενι­σχύ­ο­νται μόνο μονάδες 4 αστέρων. Προ­τεί­νε­ται ακόμη επιβολή τέλους επί των δρα­στη­ριο­τή­των του του­ρι­σμού, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του δια­μοι­ρα­σμού (γνωστό ως Airbnb) και των απλών ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων, με σκοπό τη χρη­μα­το­δό­τηση ανα­πλά­σεων και υπο­δο­μών.

Επι­πλέον, με το νέο χωρο­τα­ξικό πλαίσιο, το οποίο θα τεθεί άμεσα σε δημόσια δια­βού­λευση, θεσπί­ζε­ται η έννοια του «Σπο­ρα­δι­κού ξενο­δο­χείου» παρέ­χο­ντας τη δυνα­τό­τητα δημιουρ­γίας Σύν­θε­των Του­ρι­στι­κών Κατα­λυ­μά­των εντός εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών, με υπο­χρέ­ωση ανά­πλα­σής τους. Τέτοιοι οικι­σμοί υπάρ­χουν διά­σπαρ­τοι στην Ελλάδα, όπως σε Τήνο, Ρόδο, Σφακιά, Καστο­ριά, Γρεβενά, Πελο­πόν­νησο κ.ά.

Απα­γο­ρευ­τικά

Οσον αφορά τις βρα­χο­νη­σί­δες και τα ακα­τοί­κητα νησιά κάτω των 300 στρεμ­μά­των, παρα­μέ­νουν εκτός του­ρι­στι­κού… κάδρου καθώς δεν θα επι­τρέ­πε­ται κανένα είδος ανά­πτυ­ξης. Σε νησιά έκτασης άνω των 300 στρεμ­μά­των επι­τρέ­πο­νται Οργα­νω­μέ­νοι Υπο­δο­χείς Του­ρι­στι­κών Δρα­στη­ριο­τή­των ήπιας ανά­πτυ­ξης. Στις παρά­κτιες ζώνες της ηπει­ρω­τι­κής χώρας και των νήσων, σε βάθος 500 μέτρων από τη γραμμή αιγια­λού – θα απα­γο­ρευ­τεί η εγκα­τά­σταση κτιρίων μόνιμου χαρα­κτήρα σε υψό­με­τρο μικρό­τερο του υψο­μέ­τρου του αιγια­λού, προ­σαυ­ξη­μένο κατά 60 εκα­το­στά.

Επίσης, σε Οργα­νω­μέ­νες Μορφές Ανά­πτυ­ξης Του­ρι­σμού (ΟΜΑΤ), στις οποίες περι­λαμ­βά­νο­νται Οργα­νω­μέ­νοι Υπο­δο­χείς, Σύνθετα Του­ρι­στικά Κατα­λύ­ματα κ.ά., θα επι­τρέ­πο­νται αιο­λι­κές εγκα­τα­στά­σεις, ενώ θα μπορούν να ενσω­μα­τώ­νουν και τμήματα προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών. Στο σχέδιο του Ειδικού Χωρο­τα­ξι­κού Πλαι­σίου (ΕΧΠ) προ­τεί­νε­ται ακόμη αύξηση των εγκα­τα­στά­σεων γκολφ, ανά­πτυξη συνε­δρια­κού του­ρι­σμού σε ανε­πτυγ­μένα και ανα­πτυσ­σό­μενα αστικά κέντρα με δυνα­τό­τητα αύξησης βασικών πολε­ο­δο­μι­κών όρων.

Χωρική οργά­νωση του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των ανά περιοχή

Α. Περιο­χές ελέγχου (κορε­σμέ­νες): Σε αυτές περι­λαμ­βά­νο­νται οι: παραλία Πιερίας, Σκιάθος, Κέρκυρα (κοντά στην πόλη), Ζάκυν­θος (Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες Ζακυν­θίων, Αρκα­δίων και Λαγανά), Ερμού­πολη Σύρου, Σαντο­ρίνη, Ανα­το­λική Κως, Μύκονος, Ρόδος (Αφάντου, Ιαλυσός, Καλ­λι­θέα), Νότια Τήνος, Μάλια και Χερ­σό­νη­σος Ηρα­κλείου και Νέα Κυδωνία Χανίων. Απα­γο­ρεύ­ε­ται η δόμηση του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών εντός σχεδίου, ενώ εκτός σχεδίου επι­τρέ­πε­ται ανέ­γερση νέων ξενο­δο­χείων (4 και 5 αστέρων), με το ελά­χι­στο απαι­τού­μενο εμβαδόν να καθο­ρί­ζε­ται στα 16 στρέμ­ματα, ενώ εάν η περιοχή είναι Natura, τότε επι­τρέ­πε­ται νέα δόμηση μόνο με καθο­ρι­σμό σχεδίων δια­χεί­ρι­σης. Μεταξύ άλλων, επι­τρέ­πε­ται εκσυγ­χρο­νι­σμός υφι­στά­με­νων μονάδων, ανα­βάθ­μιση σε 4 ή 5 αστέρων/κλει­διών και η μετα­τροπή τους σε ΟΜΑΤ. Προ­τεί­νε­ται μερική ή ολική από­συρση απα­ξιω­μέ­νων ή εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων κτιρίων και του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων ή και κατε­δά­φισή τους εάν προ­σβάλ­λουν το τοπίο. Στις εκτός σχεδίου περιο­χές απα­γο­ρεύ­ε­ται η δημιουρ­γία νέων εγκα­τα­στά­σεων μη συμ­βα­τών με την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα.

Β. Ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές: Προ­βλέ­πο­νται τα ίδια με τις κορε­σμέ­νες περιο­χές, με τη διαφορά ότι στις εκτός σχεδίου περιο­χές για την ανέ­γερση νέων ξενο­δο­χείων (4 και 5 αστέρων) το ελά­χι­στο απαι­τού­μενο εμβαδόν γηπέδου ορί­ζε­ται στα 12 στρέμ­ματα, σημα­ντικά μικρό­τερο από τα 20 στρέμ­ματα που προ­έ­βλεπε το ΕΧΠ του 2013, το οποίο είχε ακυ­ρω­θεί από το ΣτΕ. Επι­πλέον προ­ω­θεί­ται παροχή κινή­τρων για τη μετα­τροπή παρα­δο­σια­κών ή δια­τη­ρη­τέων κτιρίων σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.

Γ. Ανα­πτυσ­σό­με­νες περιο­χές: Προ­τεί­νο­νται οι ίδιες δυνα­τό­τη­τες με την κατη­γο­ρία (Β) με τη διαφορά ότι επι­τρέ­πε­ται δόμηση νέων κατα­λυ­μά­των σε κατη­γο­ρίες 3, 4 και 5 αστέρων, δίχως ωστόσο να γίνεται αναφορά σε επι­τρε­πό­μενη αρτιό­τητα ή περιο­ρι­σμούς σε εντός σχεδίου περιο­χές, καθώς και επέ­κταση υφι­στά­με­νων μονάδων των ίδιων κατη­γο­ριών. Προ­βλέ­πε­ται αξιο­ποί­ηση εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών αρχι­τε­κτο­νι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, με τη μετα­τροπή κτιρίων σε κατα­λύ­ματα (του­λά­χι­στον 3 αστέρων) ή και με νέες μεγα­λύ­τε­ρου μεγέ­θους επεν­δύ­σεις με κίνητρα προς τους σημε­ρι­νούς ιδιο­κτή­τες ή τους ενδια­φε­ρό­με­νους επεν­δυ­τές (π.χ. προ­σαύ­ξηση της δόμησης κατά εμβαδόν ίσο με το 20% της υλο­ποι­η­μέ­νης). Στα νησιά της κατη­γο­ρίας η μέγιστη δυνα­μι­κό­τητα των μονάδων θα φτάνει τις 100 κλίνες.

Δ. Περιο­χές με δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης: Επι­τρέ­πε­ται κατα­σκευή νέων κατα­λυ­μά­των, επέ­κταση και εκσυγ­χρο­νι­σμός υφι­στά­με­νων σε κατη­γο­ρίες 3, 4 και 5 αστέρων και στα νησιά έως 100 κλίνες. Προ­τεί­νο­νται κίνητρα για ανά­πτυξη ειδικών μορφών του­ρι­σμού, μετα­τροπή παρα­δο­σια­κών ή δια­τη­ρη­τέων κτιρίων σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες και αξιο­ποί­ηση εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών (όπως στην κατη­γο­ρία Γ).

Ε. Περιο­χές με δυνα­τό­τη­τες ήπιας ανά­πτυ­ξης: Προ­βλέ­πε­ται παροχή κινή­τρων με ευνοϊ­κό­τε­ρους όρους δόμησης (π.χ. υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις έως και 10% μεγα­λύ­τε­ρος συντε­λε­στής δόμησης, κάλυψη, ύψος, όγκος), μείωση των απαι­τού­με­νων κρι­τη­ρίων κτι­ριο­δο­μι­κής και πολε­ο­δο­μι­κής ανα­βάθ­μι­σης του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των (π.χ. ως προς τους χώρους στάθ­μευ­σης, βερά­ντες) κ.λπ. Επίσης, προ­ω­θεί­ται ανά­πτυξη ειδικών μορφών του­ρι­σμού και αξιο­ποί­ηση εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών.

ΠΗΓΗ: ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟ ΒΗΜΑ