ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αλέξανδρος Κολιάδης: «Είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε τους πάντες με τον πιο τίμιο τρόπο και με ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες»

Μαίρη Φώτη 14 λεπτά ανάγνωση
ΚΟΛΙΑΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε τους πάντες με τον πιο τίμιο τρόπο και με ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΛΙΑΔΗΣ

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η πρώτη εφ΄όλης της ύλης συνέ­ντευξη του νέου δημάρ­χου Ρόδου Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη, την οποία παρα­χώ­ρησε στη «δημο­κρα­τική».

Ο νέος δήμαρ­χος Ρόδου δίνει απα­ντή­σεις σε καίρια ερω­τή­ματα για την απόφασή του να ηγηθεί συν­δυα­σμού και πώς ελήφθη, για την δια­δρομή μέχρι την εκλογή του, για τις επι­θέ­σεις που δέχθηκε προ­ε­κλο­γικά, για την αμφι­σβή­τηση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος από τον απερ­χό­μενο δήμαρχο Αντώνη Καμπου­ράκη, τη συνερ­γα­σία τους, τα αίτια της ρήξης αλλά και για τους στόχους της νέας δημο­τι­κής αρχής.

Κύριε Κολιάδη, τρεις εβδο­μά­δες μετά από τις εκλογές θα ήθελα να σας ρωτήσω τι έχετε κρα­τή­σει από την προ­ε­κλο­γική περίοδο.

Θα σας έλεγα ότι η ένταση ήταν πάρα πολύ μεγάλη αλλά και η εμπει­ρία μονα­δική. Αν ήξερα ωστόσο ότι θα έπρεπε να δια­χει­ρι­στώ τόσο μεγάλη πίεση ίσως κάποια πράγ­ματα να τα χει­ρι­ζό­μουν δια­φο­ρε­τικά.

Σε ποια πράγ­ματα ανα­φέ­ρε­στε;

Δεν θα έπαιρνα τόσο πολύ προ­σω­πικά όσα εξαι­ρε­τικά ακραία γρά­φτη­καν και ακού­στη­καν για μένα. Είδα να γρά­φο­νται μεγάλες ανα­λή­θειες, τερά­στια ψέματα. Πίεσα πάρα πολύ τον εαυτό μου κυρία Φώτη για να αντέξω, για να μην με πονέ­σουν όσα άκουγα και διάβαζα. Επέλεξα όμως να κρατήσω χαμη­λούς τους τόνους γιατί δεν θα έκανε καλό στην κοι­νω­νία να μπούμε σε αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Δεν αφήσατε πάντως να δια­φα­νεί ότι σας πόνεσαν αυτές οι ακρό­τη­τες.

Όταν οι συνερ­γά­τες μου ρωτού­σαν αν είμαι καλά και τους απα­ντούσα ότι όλα είναι μια χαρά, μόνο εγώ ήξερα τι πραγ­μα­τικά περ­νούσα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις δύσκο­λες νύχτες που περά­σαμε με την σύζυγο, τους γονείς μου και τους δικούς μου ανθρώ­πους. Αλλά πολλές φορές πει­σμώ­ναμε κιόλας και παίρ­ναμε δύναμη. Αλλά αυτό που περισ­σό­τερο με πλήγωσε, είναι να ακούω από ανθρώ­πους που θεω­ρούσα “φίλους” • τη λέξη φίλους τη βάζω σε εισα­γω­γικά γιατί φίλοι δεν ήταν σίγουρα• να λένε πολύ σκληρά λόγια για εμένα. Βέβαια για να υπάρχει αυτή η κατά­ληξη προ­φα­νώς δεν ήταν πραγ­μα­τι­κοί φίλοι.

Δικαιω­μέ­νος νιώθετε για την απόφασή σας να διεκ­δι­κή­σετε τον Δήμο Ρόδου;

Η νίκη της δεύ­τε­ρης Κυρια­κής ήταν συντρι­πτική, απρό­σμενη και μας δικαί­ωσε απο­λύ­τως.

Να πάμε λίγο πιο πίσω, κύριε Κολιάδη, στην πρώτη Κυριακή.

Την πρώτη Κυριακή, όταν είδαμε το 48% του κ. Καμπου­ράκη και το 23% της δικής μας παρά­τα­ξης απο­γοη­τευ­τή­καμε πάρα πολύ. Παρόλα αυτά ήμουν πεπει­σμέ­νος ότι το δικό μας ποσοστό θα ανέβει και η παρά­ταξη του κ. Καμπου­ράκη θα είχε καθο­δική πορεία. Βεβαίως γνώριζα ότι τα πράγ­ματα ήταν εξαι­ρε­τικά δύσκολα. Ηταν μια νύχτα που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.

Και γίνεται η ανα­τροπή περίπου στις 3 το πρωί.

Ναι, η ζωή εξάλλου είναι γεμάτη από ανα­τρο­πές. Πολλές φορές λέμε ότι όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει. Και αυτό το ένιωσα εκείνο το βράδυ κυρία Φώτη. Παρόλα αυτά, κάτι μέσα μου μού έλεγε • ότι δεν θα χάναμε. Ακόμα και όταν είδα το 48% του κ. Καμπου­ράκη που στην αρχή μάς σόκαρε. Ελεγα στους συνερ­γά­τες μου, περι­μέ­νετε θα έχουμε μεγάλη νύχτα… Και όσο κατέ­βαινε το ποσοστό της παρά­τα­ξης του κυρίου Καμπου­ράκη και ανέ­βαινε το δικό μας, άρχισα να πιστεύω ότι όλα θα κριθούν στο νήμα όπως και έγινε. Εγώ ήθελα να υπάρχει μια δεύτερη Κυριακή γιατί πίστευα πραγ­μα­τικά ότι οι συν­θή­κες θα είναι πάρα πολύ δια­φο­ρε­τι­κές. Και αυτό δεν το λέω τώρα γνω­ρί­ζο­ντας το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα. Το πίστευα. Ο κ. Καμπου­ρά­κης είχε ένα πάρα πολύ ισχυρό ψηφο­δέλ­τιο με πολύ έμπει­ρους αυτο­διοι­κη­τι­κούς που ο κόσμος τους γνω­ρί­ζει. Ειδικά όταν κου­βα­λάς ένα όνομα όπως πάρα πολλά στελέχη από την παρά­ταξη του κ. Καμπου­ράκη, ήταν ανα­με­νό­μενο το μεγάλο προ­βά­δι­σμα. Εμείς ήμασταν μια ομάδα outsinder θα έλεγα. Αυτό που κάναμε εμείς το καλο­καίρι του 2023 θα το θυμό­μα­στε για πολλά χρόνια. Μέσα σε 2,5 μήνες κατα­φέ­ραμε να φέρουμε κοντά μας μια νέα γενιά πολιτών, μια νέα γενιά ανθρώ­πων που δεν είχαν ασχο­λη­θεί ξανά με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Πίστε­ψαν στο εγχεί­ρημα, πίστε­ψαν σε εμένα και αυτή είναι μια μεγάλη ευθύνη όχι μόνο απέ­να­ντι στον κόσμο που μας στήριξε αλλά και απέ­να­ντι σε όσους τάχθη­καν στο πλευρό μας και συμ­με­τεί­χαν σε αυτή την εκλο­γική δια­δι­κα­σία. Το προ­σω­πικό κόστος ήταν πολύ μεγάλο για τους 370 που επέ­λε­ξαν να κατέ­βουν μαζί μας και τους ευχα­ρι­στώ γι αυτό. Μαζί μας δεν ήρθε κανείς για προ­σω­πικό όφελος. Και η αλήθεια είναι ότι δεν σηκώ­σαμε τηλέ­φωνα για να ζητή­σουμε, να πιέ­σουμε κόσμο να έρθει μαζί μας. Ηρθαν από μόνοι τους. Ηταν σαν μια κίνηση, ένα ρεύμα πολιτών που πίστεψε πραγ­μα­τικά σε αυτή την προ­σπά­θεια. Ετσι ξεκί­νησε η σκέψη και η ιδέα έγινε πράξη πολύ σύντομα.

Προ­λά­βατε να συνει­δη­το­ποι­ή­σετε τι γινόταν;

Πολύ σωστό το ερώτημά σας. Η απά­ντηση είναι όχι, δεν πρόλαβα να το συνει­δη­το­ποι­ήσω. Ο χρόνος ήταν τόσο πιε­στι­κός, οι ώρες δεν έφταναν. Η πίεση ήταν πολύ μεγάλη από την πλευρά του κ. Καμπου­ράκη από την άποψη ότι όλοι ήθελαν να πάνε με εκείνον που έχει τον αέρα του νικητή και είναι απο­λύ­τως λογικό. Εμείς ήμασταν μια και­νούρ­για ομάδα, ένα ρεύμα ανθρώ­πων που δύσκολα κάποιος πίστευε ότι μπορεί να κερ­δί­σει. Με εμάς συμπο­ρεύ­τη­καν όσοι μας ένωναν οι αλή­θειες μας και ο κοινός στόχος που δεν ήταν άλλος από την αλλαγή στον Δήμο Ρόδου.

Άρα μπο­ρούμε να πούμε ότι ήταν το ρεύμα αυτό των πολιτών που σας ώθησε, που σας έδωσε δύναμη.

Χωρίς αυτό το ρεύμα και χωρίς αυτή την αγάπη, αυτή τη στήριξη θα ήταν όλα δια­φο­ρε­τικά. Υπήρξαν δύσκο­λες στιγμές, σκληρές στιγμές. Σε κάθε μας απο­γο­ή­τευση όμως πάντα κάτι καλό συνέ­βαινε μετά και παίρ­ναμε μια ανάσα και ξανά. Ήθελε πολλή δύναμη και μεγάλη πίστη κι αυτά τα δύο στοι­χεία τα είχαμε κι εγώ και οι συνερ­γά­τες μου.

Υπήρξαν στιγμές που σκε­φτή­κατε να τα παρα­τή­σετε;

Υπήρχαν στιγμές που η οικο­γέ­νειά μου με ρώτησε αν υπήρχε λόγος να μπούμε σε αυτή τη δοκι­μα­σία εξαι­τίας της στο­χο­ποί­η­σης που δεχθή­καμε. Το κου­βα­λούσα ως πολύ μεγάλο βάρος. Υπήρχαν φορές κυρία Φώτη, που ανα­ρω­τιό­μουν αν υπήρξα εγω­ι­στής παίρ­νο­ντας την απόφαση να εκτεθώ ως υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος εις βάρος της οικο­γέ­νειάς μου και των ανθρώ­πων μου τους οποίους έβαλα σε μια δια­δι­κα­σία να ξυπνάμε το πρωί και να μην ξέρουμε τι θα δια­βά­σουμε και τι θα ακού­σουμε. Αλλά ήταν οι ίδιοι που μου λέγανε «προχώρα». Εμείς παίρ­ναμε δύναμη από την αγάπη του κόσμου και από την πίστη των συμπο­λι­τών μας. Το «προχώρα, είμαστε δίπλα σου» είναι μια κου­βέ­ντα που ακού­σαμε τόσες φορές… Εκα­το­ντά­δες, δεν υπερ­βάλλω. Κι αυτό ήταν κάτι που δεν γινόταν να το εγκα­τα­λεί­ψουμε, δεν μπο­ρού­σαμε να απο­γοη­τεύ­σουμε τόσο κόσμο που μας πίστεψε.

Πώς πέρασε το διά­στημα από την πρώτη μέχρι τη δεύτερη Κυριακή;

Πέρασε πολύ γρήγορα. Οι συνερ­γά­τες μου, που ήμασταν μια και­νούρ­για ομάδα ανθρώ­πων, ήταν πάρα πολύ καλοί και επαγ­γελ­μα­τικά κινή­θη­καν πάρα πολύ σωστά. Πάντα υπήρχε διά­λο­γος για το πώς θα πορευ­θούμε αλλά είχα ανα­λά­βει και την ευθύνη να είμαι αυτός που θα έπαιρνε την τελική απόφαση κι αυτό είναι ένα μεγάλο βάρος.

Μονα­χική πορεία.

Ναι, απο­λύ­τως μονα­χική. Δεν θα ξεχάσω το μήνυμα που έλαβα την Τρίτη δύο μέρες μετά από την πρώτη Κυριακή, που ένας συνά­δελ­φος, ένας φίλος, μου έλεγε ότι αν δεν βγω πιο επι­θε­τικά πιθανόν να χάσουμε τις εκλογές και η ευθύνη θα ήταν δική μου που επι­θυ­μούσα να κρατήσω χαμηλά τους τόνους παρά τις επι­θέ­σεις που δεχό­μα­σταν. Κάποια στιγμή το έκανα και το μετά­νιωσα πολύ γρήγορα και ανα­φέ­ρο­μαι στο βίντεο με τη φωτιά.

Είχε πράγ­ματι συζη­τη­θεί αρκετά.

Ναι, και είχε πάρει πάνω από 1.000• 1.200 like, κι αν με ρωτάτε αν παίζουν ρόλο, όλα παίζουν ρόλο. Αλλά δεν ήταν αυτός ο τρόπος που ήθελα εγώ να κάνω τον προ­ε­κλο­γικό μου αγώνα γι αυτό και δεν το συνέ­χισα. Εγώ ήθελα πολύ να γίνει ανοι­κτός διά­λο­γος με τον δήμαρχο, με τους δημο­σιο­γρά­φους, όπως είχα ζητήσει την τελευ­ταία εβδο­μάδα. Αυτό θα ωφε­λούσε πάρα πολύ. Πιστεύω ότι αν ο χρόνος γυρ­νούσε πίσω και ο κ. Καμπου­ρά­κης θα το επέλεγε τελικά γιατί θα ήταν μια συζή­τηση που θα έκανε καλό και στην κοι­νω­νία και σε όλους μας. Ηταν προ­σω­πική μου επιλογή να κρατήσω χαμηλά τους τόνους και χρειά­στηκα τερά­στια απο­θέ­ματα υπο­μο­νής. Βέβαια, δεν μπο­ρού­σαμε να ελέγ­ξουμε όλους τους φίλους και τους υπο­στη­ρι­κτές μας, ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να εκφρά­ζε­ται. Θεωρώ ότι ο κόσμος κατά­λαβε πως το σχόλιο του κ. Καμπου­ράκη ότι η τοξι­κό­τητα έχει ονο­μα­τε­πώ­νυμο και λέγεται Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, δεν έκανε καλό στον ίδιο. Καλό έκανε σε εμένα γιατί ο κόσμος ήξερε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ήξερε την αλήθεια. Εγώ θήτευσα 3,5 χρόνια με την παρά­ταξη του κυρίου Καμπου­ράκη, πρό­σφερα αυτά που πίστευα ότι μπο­ρούσα να προ­σφέρω. Νομίζω ότι ο κ. Καμπου­ρά­κης δεν είναι απο­γοη­τευ­μέ­νος από τον τρόπο που εργά­στηκα στα 3,5 αυτά χρόνια. Μέχρι το σημείο της ρήξης έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω για να τιμήσω τους πολίτες που με ψήφισαν. Φτά­νο­ντας σε ένα οριακό σημείο όπου τα πράγ­ματα ξεπερ­νού­σαν τις δικές μου κόκ­κι­νες γραμμές θεώρησα ότι έπρεπε να στα­μα­τήσω.

Ήταν και παρα­μέ­νει όμως αυτό ένα ερώτημα κύριε Κολιάδη, δηλαδή τι ακριβώς συνέβη και επήλθε η ρήξη στις σχέσεις σας.

Πράγ­ματι κυρία Φώτη υπήρχε αυτό το ερώτημα, για το τι ακριβώς συνέβη. Η τελική ρήξη αφο­ρούσε ξεκά­θαρα τη ΔΕΡΜΑΕ και την απόφασή μου να απο­χω­ρήσω από την προ­ε­δρία της. Αυτό είναι κάτι που ο κόσμος δεν το γνω­ρί­ζει ή σκο­πί­μως δεν βγήκε προς τα έξω. Εγώ παραι­τή­θηκα από την ΔΕΡΜΑΕ στις 14 Ιουνίου, έπειτα από τη συνε­δρί­αση ενός διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου κατά το οποίο δια­χώ­ρισα τη θέση μου και είπα ότι δεν μπορώ να υπη­ρε­τήσω κάποια πράγ­ματα που αφο­ρού­σαν σε συγκε­κρι­μέ­νες συμ­βά­σεις. Μετά από λίγες μόλις ώρες διάβασα στον ηλε­κτρο­νικό τύπο ότι με διώ­χνουν και από τον ΔΟΠΑΡ αλλά και από την παρά­ταξη, πράγμα το οποίο με εξέ­πληξε, για τον τρόπο και για τις δια­δι­κα­σίες που ακο­λου­θή­θη­καν. Ανθρω­πος «yes sir» δεν ήμουν ποτέ και ούτε θα γίνω, όπως δεν μου αρέσουν και οι άνθρω­ποι που είναι «yes sir», τους απε­χθά­νο­μαι. Η στάση μου λοιπόν ήταν πολύ ξεκά­θαρη. Την επόμενη ημέρα, συνά­δελ­φοί μου με κατη­γο­ρού­σαν ότι είχα πολι­τι­κές βλέψεις και ότι όλο αυτό ήταν στο­χευ­μένο και μεθο­δευ­μένο. Δεν υπήρχε σχε­δια­σμός από πλευράς μου για να είμαι υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ρόδου. Αν αυτός ήταν ο σκοπός μου, θα είχα παραι­τη­θεί πολύ νωρί­τερα. Αν πραγ­μα­τικά το είχα σχε­διά­σει, θα το είχα κάνει έξι μήνες πριν. Για ποιο λόγο να μπω στη δια­δι­κα­σία τρεις μήνες πριν από τις εκλογές να διεκ­δι­κήσω τον Δήμο;

Αρα η απόφαση πότε ελήφθη;

Η απόφαση ελήφθη τέλος Ιουνίου, αφού τελεί­ωσε όλη η ιστορία με την απο­μά­κρυνση και την εκδίωξη. Δεν σας κρύβω ότι είχα απο­φα­σί­σει να είμαι υπο­ψή­φιος περι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη του κ. Χατζη­μάρ­κου.

Αυτή ήταν η αρχική σας απόφαση;

Ναι, αυτή ήταν η απόφαση και είχα ήδη συζη­τή­σει και με τον περι­φε­ρειάρχη.

Και πώς από υπο­ψή­φιος περι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος απο­φα­σί­ζετε να είστε υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος;

Μαζευ­τή­καμε 5• 6 άνθρω­ποι…

Φίλοι;

Ναι, καθαρά φίλοι ούτε παρά­γο­ντες ούτε άνθρω­ποι της πολι­τι­κής, που με προ­έ­τρε­ψαν λόγω και της προη­γού­με­νης θητείας μου στον Δήμο Ρόδου και με δεδο­μένο ότι η κοι­νω­νία ήταν ξεκά­θαρο πως ήθελε την αλλαγή, να ηγηθώ μιας προ­σπά­θειας για τον Δήμο Ρόδου. Οι πέντε φίλοι έγιναν δέκα και ξαφνικά αυτοί οι άνθρω­ποι έγιναν και ο πρώτος πυρήνας της παρά­τα­ξης.

Πάμε στη δεύτερη Κυριακή. Ανοί­γουν οι κάλπες και βγαί­νουν τα πρώτα απο­τε­λέ­σματα γύρω στις 7 και αρχίζει να δια­φαί­νε­ται το προ­βά­δι­σμά σας.

Ναι, εκεί στα­μα­τάει ο χρόνος, στα­μα­τάνε όλα…

Περι­μέ­νατε αυτό το απο­τέ­λε­σμα;

Οχι. Περι­μέ­ναμε ένα ντέρμπι με την πίστη ότι θα είμαστε οι νικητές αλλά όχι με αυτή τη συντρι­πτική διαφορά. Το απο­τέ­λε­σμα των πρώτων εκλογών δεν ήταν σε αντι­στοι­χία με τα θετικά μηνύ­ματα που είχαμε εισπρά­ξει από την κοι­νω­νία. Γι΄αυτό τη δεύτερη Κυριακή ήμασταν πιο συγκρα­τη­μέ­νοι κι εγώ ακόμα περισ­σό­τερο. Οπότε λίγο μετά από τα πρώτα απο­τε­λέ­σματα που μας έδιναν ξεκά­θαρο προ­βά­δι­σμα, η ηρεμία που επι­κρα­τούσε στο γραφείο μετα­τρά­πηκε σε πανη­γυ­ρικό κλίμα, μπήκαν μέσα οι συνερ­γά­τες μου άρχισαν οι αγκα­λιές, τα γέλια και τα κλάματα…

Κι εκεί συνει­δη­το­ποιείτε τι έχει συμβεί.

Οχι, όχι! Νομίζω ότι πέρασαν μέρες για να συνει­δη­το­ποι­ήσω τι ακριβώς συνέβη και τι πετύ­χαμε! Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι εκείνο το βράδυ ήρθαν πάρα πολλοί φίλοι, πολλοί γνωστοί και πολλοί άγνω­στοι να μας συγ­χα­ρούν. Η Δευτέρα 16 Οκτω­βρίου, ήταν μια χαρού­μενη ημέρα αλλά δεν μπο­ρούσα να αντι­λη­φθώ τι είχε συμβεί!

Σήμερα, τρεις εβδο­μά­δες μετά πώς νιώθετε;

Εχουν περάσει τρεις εβδο­μά­δες και τώρα αρχί­ζουμε σιγά σιγά και συνει­δη­το­ποιούμε το απο­τέ­λε­σμα και πόσο μεγάλη νίκη ήταν. Το σχεδόν 62% του ποσο­στού της πόλης, όπως επίσης και η υπεροχή μας στα χωριά που γύρισε από την πρώτη Κυριακή στην δεύτερη, ήταν κάτι ανέλ­πι­στο! Στη δεύτερη Κυριακή ο κόσμος ψήφισε χωρίς την υπο­χρέ­ωση και την δέσμευση απέ­να­ντι σε υπο­ψή­φιους της παρά­τα­ξης του κ. Καμπου­ράκη, οι πολίτες πήγαν να ψηφί­σουν τη δημο­τική αρχή που πραγ­μα­τικά ήθελαν. Αν θέλουμε να δια­βά­σουμε πολι­τικά αυτή την ανα­τροπή, θα πρέπει να λάβουμε υπ΄όψιν τα μηνύ­ματα που προ­κύ­πτουν από την πρώτη στη δεύτερη Κυριακή. Η κοι­νω­νία πρέπει να απε­λευ­θε­ρω­θεί από αυτές τις υπο­χρε­ώ­σεις και δεσμεύ­σεις, είτε είναι οικο­γε­νεια­κές είτε είναι φιλικές ή οποιεσ­δή­ποτε άλλες δεσμεύ­σεις. Αυτή η μεγάλη διαφορά μέσα σε μια εβδο­μάδα δηλώνει κάποια πράγ­ματα τα οποία πρέπει να μελε­τή­σουμε.

Θέλω το σχόλιό σας για τη δια­δι­κα­σία που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη στα Δικα­στή­ρια και την αμφι­σβή­τηση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος από τον κ. Καμπου­ράκη.

Είτε συμ­φω­νούμε είτε δια­φω­νούμε με αυτή τη δια­δι­κα­σία προ­βλέ­πε­ται από τον νόμο και όπως κατέ­θεσε ένσταση ο κ. Καμπου­ρά­κης έτσι κι εμείς θα κατα­θέ­σουμε αντέν­σταση. Τώρα κατά πόσο αυτό που κάνει ο κ. Καμπου­ρά­κης είναι ηθικό ή όχι το αφήνω στην κρίση της κοι­νω­νίας. Το ποσοστό της δεύ­τε­ρης Κυρια­κής του 58% που λάβαμε εμείς με το 42% που έλαβε ο κ. Καμπου­ρά­κης ήταν απο­λύ­τως ξεκά­θαρο. Βεβαίως την πρώτη Κυριακή ήμασταν πολύ κοντά και αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι υπάρχει πικρία, αλλά επίσης το 43% δεν εκφρά­ζει το μεγα­λύ­τερο μέρος της κοι­νω­νίας, αυτός ο εκλο­γι­κός νόμος έχει τρωτά σημεία.

Εσείς δεν θα κάνατε το ίδιο;

Θα είμαι ειλι­κρι­νής, αν η διαφορά τη δεύτερη Κυριακή ήταν μικρή θα ζητούσα επα­να­κα­τα­μέ­τρηση μια φορά και θα δεχό­μουν το όποιο απο­τέ­λε­σμα. Ομως αν η διαφορά ήταν τόσο συντρι­πτικά μεγάλη, όπως συνέβη, με το χέρι στην καρδιά σας λέω ότι δεν θα το έκανα σεβό­με­νος την λαϊκή ετυ­μη­γο­ρία. Τώρα η δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θεί ο κ. Καμπου­ρά­κης έχει κου­ρά­σει τον κόσμο, έχει κου­ρά­σει ακόμα και υπο­στη­ρι­κτές του. Η κοι­νω­νία εκφρά­στηκε, οι συμπο­λί­τες μας επέ­λε­ξαν και ψήφισαν εμάς.

Από την 1η Ιανουα­ρίου 2024 και έχοντας μια πεντα­ε­τία μπροστά σας, εσείς ως δήμαρ­χος Ρόδου εκ του θεσμι­κού σας πλέον ρόλου αλλά και ως Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης πολίτης αυτού του νησιού, σε ποιους τομείς θα δώσετε προ­τε­ραιό­τητα;

Θα ξεκι­νήσω από την καθη­με­ρι­νό­τητα γιατί πιστεύω ότι ο κόσμος εκεί θέλει να στρέ­ψουμε την προσοχή μας. Η Ρόδος γίνεται στα­διακά μια δύσκολη πόλη κι αυτό πρέπει να το δια­χει­ρι­στούμε. Οι πολίτες περι­μέ­νουν από εμάς μια άλλη καθη­με­ρι­νό­τητα, μια πόλη καθαρή κάτι που μας έλειψε στα τελευ­ταία τρία• τέσσερα χρόνια και πιστεύω ότι το θέμα αυτό κόστισε στη δημο­τική αρχή. Ιδιαί­τερο βάρος θα δώσουμε και στα χωριά. Μετά από την εκλογή μας πήγαμε στα χωριά και μου είπαν ότι είμαι ο πρώτος δήμαρ­χος που τους επι­σκέ­πτε­ται και μετά τις εκλογές. Οι κάτοι­κοι των χωριών μας θέλουν να ξέρουν ότι τους ακούει κάποιος, ότι το πρό­βλημα ή το αίτημα που θα μετα­φέ­ρουν θα τύχει προ­σο­χής και θα ασχο­λη­θεί κάποιος με αυτό.

Ερχεται ο κόσμος που σας συνα­ντάει έξω να σας πει το πρό­βλημά του;

Ναι βεβαίως, νομίζω ότι έλειψε από τον πολίτη η δυνα­τό­τητα, η ευκολία, το δικαί­ωμα αν θέλετε, να μπορεί να πει τα παρά­πονά του στον δήμαρχο. Και ο δήμαρ­χος βέβαια πρέπει να έχει και τη διάθεση αλλά και την υπομονή να μπορεί να τον ακούσει, διότι αυτός είναι ο τρόπος να υπη­ρε­τή­σεις την κοι­νω­νία, να μπορείς να την ακούς. Σε μια κοι­νω­νία που έχει γίνει πολύ απρό­σωπη, που εκφρά­ζε­ται μέσα από ένα πλη­κτρο­λό­γιο είναι σημα­ντικό να κάνουμε γέφυρες και να βρι­σκό­μα­στε κοντά στους πολίτες και σε όλα τα κοι­νω­νικά στρώ­ματα. Είναι σημα­ντικό όλοι οι πολίτες να έχουν ίση μετα­χεί­ριση, είναι πολύ σημα­ντικό να υπάρχει ισο­νο­μία και ίσες ευκαι­ρίες σε όλους, από τους μικρούς επι­χει­ρη­μα­τίες μέχρι τους μεγα­λύ­τε­ρους. Δεν πρέπει να απο­κλεί­ουμε κανέναν όπως δεν πρέπει να ευνο­ούμε κανέναν εις βάρος άλλων. Ολοι είναι ίσοι απέ­να­ντι σε μια αρχή που θέλει και οφείλει να κάνει το καλύ­τερο για όλους. Είμαστε εδώ για να υπη­ρε­τή­σουμε τους πάντες με τον πιο τίμιο και τον πιο καθαρό τρόπο, με ίσες ευκαι­ρίες για όλο τον κόσμο. Ενας επι­τυ­χη­μέ­νος δήμαρ­χος πρέπει να ξεκι­νάει βλέ­πο­ντας στα μάτια όλους με τον ίδιο τρόπο, αλλιώς δεν μπορείς να είσαι υπεύ­θυ­νος και σοβαρός απέ­να­ντι στους πολίτες. Είμαστε μια δημο­τική αρχή που Δόξα τω Θεώ ούτε δεσμεύ­σεις έχουμε, ούτε υπο­χρε­ώ­σεις σε κανέναν παρά μόνο στο σύνολο της κοι­νω­νίας κι αυτή είναι η σημαία μας και θα την κρα­τή­σουμε ψηλά και τα πέντε χρόνια και είμαστε εδώ για να απο­δεί­ξουμε ότι λέμε αλήθεια.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.