Χρύσα Καραγιάννη: 25/9 Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής

Από την υπο­ψή­φια Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου εκδό­θηκε η ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

Η φετινή Παγκό­σμια ημέρα Δράσης κατά της Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής δεν προ­σφέ­ρε­ται για κανενός είδους εορ­τα­σμούς και μεγάλα λόγια, ειδικά στη χώρα μας. Μάλλον ως εθνική ημέρα πένθους έπρεπε να είχε κηρυ­χθεί μετά τις τόσες κατα­στρο­φές που υπήρξαν…

Ζούμε σε μια ανο­χύ­ρωτη χώρα, της οποίας η πολι­τική ηγεσία (κεντρική κυβέρ­νηση και αυτο­διοί­κηση όλων των βαθ­μί­δων) αρέ­σκε­ται στο να επα­να­λαμ­βά­νει ότι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός έχει προ­ε­τοι­μα­στεί κατάλ­ληλα και έγκαιρα – όπως άλλωστε γράφουν στα πρα­κτικά των συσκέ­ψεων των οργάνων πολι­τι­κής προ­στα­σίας – και ότι κινή­θηκε έγκαιρα και απο­τε­λε­σμα­τικά σε βοήθεια όσων κιν­δύ­νευαν, όταν οι εικόνες από τον θεσ­σα­λικό κάμπο, τη Ροδόπη, τη Δαδιά τη Ρόδο.. μαρ­τυ­ρούν το αντί­θετο: ανυ­παρ­ξία έργων, καθυ­στέ­ρηση & ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα στις παρεμ­βά­σεις αντι­με­τώ­πι­σης και ανα­κού­φι­σης των πλη­γέ­ντων, υπο­στε­λέ­χωση και μη επαρκής χρη­μα­το­δό­τηση των υπη­ρε­σιών και των ανά­λο­γων φορέων. Και μπορεί οι κατα­στρο­φές από το μένος των φυσικών φαι­νο­μέ­νων να είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα όχι μόνο για την Ελλάδα, ωστόσο η ρητο­ρική του «είμαστε έτοιμοι να αντα­πε­ξέλ­θουμε σε κάθε καύσωνα/καται­γίδα» είναι άτοπη και δείχνει την υπο­κρι­σία των φορέων της αυτο­διοί­κη­σης και του ευρύ­τε­ρου κυβερ­νώ­ντος χώρου) .

Όλα αυτά συμ­βαί­νουν, ενώ, όπως ανα­φέ­ρουν στους απο­λο­γι­σμούς τους, έχουν δαπα­νη­θεί πολλά εκα­τομ­μύ­ρια για έργα, και μάλιστα αντι­πλημ­μυ­ρικά, ενώ η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι τα περισ­σό­τερα εξ αυτών είναι στα χαρτιά, ενώ πολλά από όσα έγιναν κατέρ­ρευ­σαν από τις κακο­τε­χνίες. Εθνικοί και περι­φε­ρεια­κοί άρχο­ντες ρίχνουν οι μεν τις ευθύνες στους δε και τελικά όλοι παρα­μέ­νουν στη θέση τους και διεκ­δι­κούν την επα­νε­κλογή τους.

Εμείς στο συν­δυα­σμό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» πιστεύ­ουμε ακρά­δα­ντα ότι απο­τε­λε­σμα­τική πολι­τική προ­στα­σία και ασφά­λεια για τους πολίτες υπάρχει όταν δια­χει­ρι­ζό­μα­στε προ­λη­πτικά το περι­βάλ­λον με σχέδιο και στόχο την ανθε­κτι­κό­τητα των νησιών και των

δρα­στη­ριο­τή­των που χωρο­θε­τού­νται σε αυτά και παράλ­ληλα στην εξα­σφά­λιση της ποιό­τη­τας ζωής των κατοί­κων.

Με ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ και δια­φα­νείς δια­δι­κα­σίες σχε­δια­σμού και δια­κυ­βέρ­νη­σης που περι­λαμ­βά­νουν το τετρά­πτυχο Αυτο­διοί­κηση – Πανε­πι­στή­μιο – Επι­χει­ρη­μα­τι­κοί Φορείς – Πολίτες μπορούν τα νησιά μας να κινη­θούν ουσια­στικά προς την βιω­σι­μό­τητα, προ­κει­μέ­νου εμείς και οι συμπο­λί­τες μας να απο­λαμ­βά­νουμε τη ποιό­τητα ζωής που δικαιού­μα­στε.

Ας απο­τε­λέ­σει αυτή η μέρα, λοιπόν, το εφαλ­τή­ριο για ν’ ανα­γνω­ρί­σουμε την ευθύνη που ανα­λο­γεί σε μια ανερ­χό­μενη περι­φε­ρειακή αρχή, ατε­νί­ζο­ντας σε ένα μέλλον όπου ο πολίτης ζει εναρ­μο­νι­σμένα με το φυσικό περι­βάλ­λον, χωρίς να φοβάται να χάσει τη ζωή και τη περιου­σία του από τα φυσικά φαι­νό­μενα.