Κακουργηματικές διώξεις για επιχορηγήσεις του Βακούφ!

Ενα νέο μεγάλο κεφά­λαιο στις υπο­θέ­σεις «δια­φθο­ράς» στο δημόσιο, άνοιξε την Παρα­σκευή από την Αντει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Μαρία Σοφία Βαΐτση, μετά την άσκηση ποι­νι­κών διώξεων κατά παντός υπευ­θύ­νου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για τα αδι­κή­ματα της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από υπαίτιο που είχε την ιδιό­τητα του εντολέα και δια­χει­ρι­στή και της απι­στίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η υπόθεση ανά­γε­ται στα χρόνια της διοί­κη­σης της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, πρίν την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη, επί θητείας της κ. Μάρθας Σημα­ντώνη.

Ξεκί­νησε δε μετά από δημο­σί­ευμα της “δημο­κρα­τι­κής”, για τη δια­χεί­ριση των οικο­νο­μι­κών του Βακούφ Ρόδου, την 19η Μαρτίου 2013.

Πρό­κει­ται για μια έρευνα εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητη, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι αφορά τη δια­δρομή εσόδων από τη δια­χεί­ριση των ακι­νή­των του Βακούφ στη Ρόδο και τη συνερ­γα­σία του Οργα­νι­σμού με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και πολύ πιθανόν και με άλλους φορείς.

Η έρευνα σε πρώτη φάση επι­κε­ντρώ­θηκε στις επι­δο­τή­σεις του Οργα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ προς την καπο­δι­στριακή Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου!

Η κ. Εισαγ­γε­λέας παρήγ­γειλε, στο πλαίσιο της έρευνας, στο Πται­σμα­το­δι­κείο Ρόδου, μεταξύ άλλων, να ανα­ζη­τη­θούν και να προ­σκο­μι­στούν αρμο­δίως όλες οι απο­φά­σεις του Βακούφ, που αφορούν επι­χο­ρη­γή­σεις και δωρεές, από το 2002 μέχρι και σήμερα, να προ­σκο­μι­στούν αντί­γραφα των βιβλίων εσόδων και εξόδων, αλλά και τα παρα­στα­τικά από τα οποία θα απο­δει­κνύ­ε­ται ότι εκτα­μιεύ­θη­καν ποσά για συγκε­κρι­μέ­νους σκοπούς και δαπάνες.

Στο στό­χα­στρο μπήκε συγκε­κρι­μένα η οικο­νο­μική δια­χεί­ριση της τελευ­ταίας 15ετίας των επι­χο­ρη­γή­σεων του Οργα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Ρόδου.

Στο πλαίσιο της δικα­στι­κής έρευνας έχει κατα­θέ­σει, μεταξύ άλλων, η πρώην Γενική Γραμ­μα­τέας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου κ. Μάρθα Σημα­ντώνη, που υπε­ρα­μύν­θηκε της νομι­μό­τη­τας των ενερ­γειών της, τονί­ζο­ντας μάλιστα ότι όλες οι δαπάνες που έγιναν έτυχαν της εγκρί­σεως δύο κυβερ­νη­τι­κών επι­τρό­πων, που είχαν οριστεί για το σκοπό αυτό.

Στοι­χεία προ­σκό­μισε, στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας, ο προϊ­στά­με­νος του ΠΕΧΩ Δωδε­κα­νή­σου κ. Ν. Φαρ­μα­κί­δης, ο οποίος υπέβαλε εξάλλου και σχετική αναφορά ενώπιον του Γενικού Επι­θε­ω­ρητή Δημό­σιας Διοί­κη­σης και του ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου, ζητώ­ντας να ελεγ­χθούν όλες οι απο­φά­σεις επι­χο­ρή­γη­σης της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου από το Βακούφ και να διε­νερ­γη­θεί σχετική οικο­νο­μική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη.

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, από το περιε­χό­μενο δύο εγγρά­φων του 2002 και του 2003, που έχουν απο­στα­λεί, συνο­δευό­μενα από επώνυμη καταγ­γε­λία στους ως άνω ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς, φέρεται συγκε­κρι­μένα να προ­κύ­πτει ότι έγιναν αθρόες επι­δο­τή­σεις του Οργα­νι­σμού προς την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, όχι για την ενί­σχυση του περι­φε­ρεια­κού ταμείου, αλλά για την απο­πλη­ρωμή δαπανών, που δεν προ­έ­βλεπε το δημόσιο λογι­στικό.

Τον Ιούνιο του 2002, σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, που έγινε αρμο­δίως, φέρεται συγκε­κρι­μένα να δια­τέ­θηκε το ποσό των 146.735 ευρώ από τον Οργα­νι­σμό του Βακούφ στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ως δωρεά για τον… «εξο­πλι­σμό και την ανα­καί­νιση των ενοι­κια­σμέ­νων κτηρίων των υπη­ρε­σιών της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου καθώς και για την ενί­σχυση πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων, φιλαν­θρω­πι­κού χαρα­κτήρα».

Δια­τέ­θηκε δηλαδή ένα εξαι­ρε­τικά μεγάλο ποσό για αόρι­στες δαπάνες, που δεν προ­βλέ­πο­νται από το δημόσιο λογι­στικό, όπως η ανα­καί­νιση ιδιω­τι­κών ακι­νή­των και η διε­ξα­γωγή φιλαν­θρω­πι­κών εκδη­λώ­σεων από την Περι­φέ­ρεια, που δεν θυμάται μάλιστα κανείς να έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί!

Τον Ιούλιο του 2003, με μια άλλη απόφαση, έγινε νέα δωρεά στο Περι­φε­ρειακό Ταμείο Νοτίου Αιγαίου, ύψους 180.000 ευρώ. Στο πρα­κτικό του Οργα­νι­σμού με το οποίο απο­φα­σί­στηκε η συγκε­κρι­μένη δωρεά ανα­φέ­ρο­νται τα εξής: «Μετά από σχετική συζή­τηση για τις ανάγκες της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, τόσο για εξο­πλι­σμό των γρα­φείων των υπη­ρε­σιών Π.Ν.Α. και ανα­καί­νιση των κτηρίων που φιλο­ξε­νούν τις υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας, όσο και για ενί­σχυση πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων φιλαν­θρω­πι­κού χαρα­κτήρα κ.λ.π. και κατόπιν δια­λο­γι­κής συζη­τή­σεως μεταξύ των μελών του, το δ.σ. απο­φα­σί­ζει ομόφωνα και εγκρί­νει τη δωρεά του χρη­μα­τι­κού ποσού των 180.000 ευρώ για την αντι­με­τώ­πιση των λει­τουρ­γι­κών αναγκών των υπη­ρε­σιών της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου».

Μεταξύ άλλων προ­σώ­πων κατέ­θεσε στην ίδια έρευνα και η πρώην επί­τρο­πος κ. Ρένα Μαντι­κού, που ισχυ­ρί­στηκε ότι αντι­κα­τα­στά­θηκε από τη θέση ευθύνης που της είχε ανα­τε­θεί, διότι δεν συμ­φω­νούσε με τη δια­χεί­ριση των επι­χο­ρη­γή­σεων του Βακούφ.

Μέλη της διοί­κη­σης του Βακούφ κατέ­θε­σαν ωστόσο ότι όλες οι απο­φά­σεις έτυχαν της εγκρί­σεως των αρμό­διων ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών και των επι­τρό­πων, ενώ τα χρήματα δια­τέ­θη­καν, όπως τους είχαν δια­βε­βαιώ­σει, για έργα βελ­τί­ω­σης υπη­ρε­σιών κοινού οφέλους.

Ο Οργα­νι­σμός Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Ρόδου είναι ιδιο­κτή­της και δια­χει­ρί­ζε­ται όλα τα μου­σουλ­μα­νικά ακίνητα, τεμένη και νεκρο­τα­φεία στο νησί της Ρόδου (αρ. 7 παρ. 8).

Με τον όρο «Βακούφ-Βακούφια», νοού­νται, κατά το Οθω­μα­νικό Δίκαιο, τα αφιε­ρώ­ματα, δηλαδή τα κτήματα, που αφιε­ρώ­θη­καν για κάποιο αγα­θεργό, κοι­νω­φελή ή ιερό εν γένει σκοπό, ποι­κί­λουν δε ανάλογα με τον ειδι­κό­τερο σκοπό για τον οποίο έχει δια­τε­θεί η περιου­σία με την πράξη αφιέ­ρω­σης. Σαν περιου­σιακά σύνολα τα βακού­φια έχουν περιο­ρι­σμένη, ιδιορ­ρύθ­μου φύσεως, προ­σω­πι­κό­τητα, γι’ αυτό και με την αφιε­ρω­τική πράξη και ανάλογα με την κατη­γο­ρία του κτή­μα­τος βακούφ, καθο­ρί­ζε­ται και ο τρόπος δια­χεί­ρι­σής τους από τον «Μου­τε­βελή» δηλαδή τον Έφορο, που είχε θέση ανάλογη με τον εκτε­λε­στή του Α.Ν. 2039/1939 που ισχύει στην Ελλάδα για τις περιου­σίες, που έχουν δια­τε­θεί για κοι­νω­φελή σκοπό.

Λόγω της ποι­κι­λό­μορ­φης δια­χεί­ρι­σης των βακού­φιων και για την καθιέ­ρωση ενιαίας οπωσ­δή­ποτε δια­χεί­ρι­σης και επο­πτείας, εκδό­θηκε από τον Ιταλό Κυβερ­νήτη Δωδε­κα­νή­σου το Κυβερ­νη­τικό Διά­ταγμα 12 της 2 Μαΐου 1929, που δια­τη­ρή­θηκε σε ισχύ με την 19/1947 προ­κή­ρυξη του στρα­τιω­τι­κού διοι­κητή Δωδε­κα­νή­σου και μετά την προ­σάρ­τησή της στην Ελλάδα. Με το διά­ταγμα αυτό η δια­χεί­ριση των περιου­σιών Βακούφ Ρόδου ανα­τέ­θηκε σε ιδιω­τικό συμ­βού­λιο Μου­σουλ­μά­νων, απαρ­τι­ζό­μενο από πέντε μέλη, που δεν χρειά­ζε­ται να έχουν κάποια επίσημη ιδιό­τητα και ειδι­κό­τερα από ένα πρόεδρο, τρεις συμ­βού­λους και ένα σύμ­βουλο δια­χει­ρι­στή (άρθρ. 4 του Κυβερν. Δ/τος).

Το ειδικό αυτό συμ­βού­λιο δια­χεί­ρι­σης (Οργα­νι­σμός Δια­χει­ρί­σεως Κτη­μά­των Βακούφ), στο οποίο ανα­τέ­θηκε με το Δ/μα αυτό η διοί­κηση και η δια­χεί­ριση των βακου­φι­κών περιου­σιών, δηλαδή περιου­σιών που έχουν αφιε­ρω­θεί υπέρ κοι­νω­φε­λούς σκοπού, δεν έχει το χαρα­κτήρα ΝΠΔΔ, ούτε άλλωστε χαρα­κτη­ρί­στηκε έτσι με το παρα­πάνω Δ/μα, ή μετα­γε­νέ­στερα, αλλά φέρει το χαρα­κτήρα του κοι­νω­φε­λούς ιδρύ­μα­τος, δηλαδή νομικού προ­σώ­που ιδιω­τι­κού δικαίου, η άσκηση δε επο­πτείας και ελέγχου των πράξεών του δεν αρκεί για να προ­δώ­σει σ’ αυτό την ιδιό­τητα του ΝΠΔΔ.

Με την παρ. 9 του 14ου παραρ­τή­μα­τος της Συν­θή­κης Ειρήνης των Παρι­σίων, η Ελλάδα ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση, να σεβα­σθεί την τύχη των βακου­φιών, που είχαν συστα­θεί πριν από την προ­σάρ­τηση της Δωδε­κα­νή­σου.

Ο μου­σουλ­μά­νος που προ­τί­θε­ται, να αφιε­ρώ­σει περιου­σία για ευαγή σκοπό, μπορεί να προβεί σε ανάλογη δικαιο­πρα­ξία με τη μορφή της σύστα­σης ιδρύ­μα­τος, της δωρεάς προς ίδρυμα, του τρόπου σε διάταξη τελευ­ταίας βού­λη­σης ή της δωρεάς υπό όρο, πάντοτε όμως σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του ελλη­νι­κού Α.Κ..