Απίστευτη περιπέτεια 27χρονου ομογενή που θεωρήθηκε ύποπτος στο μέτωπο της φωτιάς

Mια απί­στευτη περι­πέ­τεια με τις αρχές βίωσε ένας 27χρονος ομο­γε­νής από την Αυστρία, κάτοι­κος προ­σω­ρινά της Κρε­μα­στής, που θεω­ρή­θηκε ως ύποπτος ενώ παρείχε υπη­ρε­σίες ως εθε­λο­ντής στην φωτιά.

Σε γραπτή του δήλωση ο 27χρονος ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Δυστυ­χώς, σαν να μην έφτανε η απέ­ρα­ντη θλίψη που έχω για την κατα­στροφή του τόπου μου από τις πυρ­κα­γιές, έπρεπε να βιώσω και τον προ­σω­πικό εξευ­τε­λι­σμό μου για πράξεις, τις οποίες δεν διέ­πραξα ποτέ.

Το βράδυ της 22/7/23, στις 20:00 περίπου, ενώ συμ­με­τείχα και εγώ, εθε­λο­ντικά, μαζί με γνω­στούς και φίλους, στις προ­σπά­θειες πυρό­σβε­σης των μικρών εστιών φωτιάς που υπήρχαν στην ευρύ­τερη περιοχή των Απολ­λώ­νων και του Προφήτη Ηλία, υπο­δεί­χθηκα, από δημόσιο πρόσωπο της περιο­χής, ως δήθεν εμπρη­στής.

Δίχως στοι­χεία και δίχως να έχω δώσει την παρα­μι­κρή αφορμή. Μόνο και μόνο επειδή του ήμουν άγνω­στος. Λόγω της υπό­δει­ξης αυτής προ­σή­χθην και κρα­τή­θηκα για αρκετές ώρες και ανα­κρί­θηκα από τα αρμόδια όργανα της πυρο­σβε­στι­κής υπη­ρε­σίας, μέχρι που αφέθηκα ελεύ­θε­ρος κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, αφού η σε βάρος μου κατη­γο­ρία δεν είχε καμία απο­λύ­τως βάση.

Από τότε μέχρι σήμερα όχι μόνο απο­λο­γού­μαι συνεχώς σε συγ­γε­νείς και φίλους, αλλά, επι­πλέον, εισπράττω τη χλεύη και τη μήνη γνωστών και αγνώ­στων για ένα έγκλημα που δεν έκανα.

Είμαι παιδί Έλληνα οικο­νο­μι­κού μετα­νά­στη και δεν έχω απα­σχο­λή­σει ποτέ τις αρχές, ούτε στην Ελλάδα ούτε και στη χώρα, στην οποία διαμένω μόνιμα. Αγαπώ τον τόπο που μεγά­λωσα και θεώρησα υπο­χρέ­ωσή μου να προ­σφέρω με τις ελά­χι­στες δυνά­μεις μου στην αντι­με­τώ­πιση των πυρ­κα­γιών κατά τη διάρ­κεια των ολι­γο­ή­με­ρων καλο­και­ρι­νών δια­κο­πών μου.

Αισθά­νο­μαι την υπο­χρέ­ωση να τοπο­θε­τηθώ δημόσια για το συμβάν, επειδή η ταυ­τό­τητά μου έγινε γνωστή όχι μόνον στον κύκλο μου, αλλά και σε τρίτους και οφείλω πλέον να απο­κα­τα­στήσω το όνομά μου.

Τα στοι­χεία μου βρί­σκο­νται στη διάθεση του δικη­γό­ρου μου κ. Κ. Χαλκιά, τον οποίο και εξου­σιο­δό­τησα να διε­ρευ­νή­σει τις ευθύνες του προ­σώ­που που με κατέ­στησε ύποπτο.

Κλεί­νο­ντας, θέλω να δηλώσω ότι είχα άμεμπτη αντι­με­τώ­πιση από τις αστυ­νο­μι­κές αρχές και από τους ανα­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους της πυρο­σβε­στι­κής υπη­ρε­σίας, οι οποίες υπο­χρε­ώ­θη­καν να απα­σχο­λη­θούν με εμένα, αντί να επι­τε­λούν το σημα­ντικό έργο τους, εξαι­τίας της ψευδούς κατα­μή­νυ­σής μου».