Συνεδρίασε το πρώτο Υπουργικό της νέας κυβέρνησης – Οι οδηγίες προς τους υπουργούς

Ορκί­στηκε σήμερα, Παρα­σκευή (26/5), η υπη­ρε­σιακή κυβέρ­νηση του Ιωάννη Σαρμά, ενώπιον της Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας Κατε­ρί­νας Σακελ­λα­ρο­πού­λου, με τον υπη­ρε­σιακό πρω­θυ­πουργό να κάνει την εισή­γησή του στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο.

Όπως δήλωσε ο Ιωάννης Σαρμάς:

“Εύχομαι σε όλους καλή επι­τυ­χία στο έργο σας. Σας κάλεσα σε ένα σύντομο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο γιατί ήθελα τώρα που θα παρα­λά­βετε τις θέσεις σας, να σας δώσω ορι­σμέ­νες κατευ­θύν­σεις, ενόψει του αυρια­νού υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου που θα είναι το κανο­νικό, ας πούμε.

Σήμερα θα σας μιλήσω για 5-10 λεπτά, αν κάποιος έχει απορία θα απα­ντήσω, αλλά η συζή­τηση θα γίνει αύριο, όπου εκεί θα καθο­ρί­σουμε – σύμφωνα με αυτό που προ­βλέ­πε­ται στο Σύνταγμα και στο νόμο για το επι­τε­λικό κράτος – την κυβερ­νη­τική πολι­τική, η οποία βέβαια όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε δεν είναι κανο­νική κυβερ­νη­τική πολι­τική, είναι κυβερ­νη­τική πολι­τική για μερικές εβδο­μά­δες.

Παρόλα αυτά, όμως, έτσι απαιτεί το Σύνταγμα και ο νόμος, πρέπει να έχουμε μία κατεύ­θυνση και ο πρω­θυ­πουρ­γός επο­πτεύει την εφαρ­μογή της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής.

Το πρώτο που ήθελα να πω είναι ότι η κυβέρ­νηση μας – το είπα και χθες – είναι μια υπη­ρε­σιακή κυβέρ­νηση, η οποία προ­ε­δρεύ­ε­ται από έναν εκ των τριών προ­έ­δρων των ανω­τά­των δικα­στη­ρίων.

Έτσι θέλησε ο συνταγ­μα­τι­κός νομο­θέ­της. Το ίδιον της δικα­στι­κής λει­τουρ­γίας είναι η ανε­ξαρ­τη­σία και η αμε­ρο­λη­ψία. Και για να ορίσει το Σύνταγμα έναν πρόεδρο Ανω­τά­του Δικα­στη­ρίου, έναν δικα­στικό λει­τουργό, ως πρω­θυ­πουργό για αυτό την περίοδο, αυτό σημαί­νει ότι το Σύνταγμα θέλησε μια ανε­ξάρ­τητη εκλο­γικά θα έλεγα πολι­τικά και κομ­μα­τικά και αμε­ρό­λη­πτη κυβέρ­νηση.

Αυτό είναι το πρω­ταρ­χικό μας καθήκον και χρέος θα έλεγα έναντι του δημο­κρα­τι­κού πολι­τεύ­μα­τος. Πρέπει να είμαστε ουδέ­τε­ροι, αμε­ρό­λη­πτοι, αντι­κει­με­νι­κοί και κυρίως θα πρέπει να σταθ­μί­σουμε τις πράξεις μας, γιατί είναι εύκολο ίσως η πράξη να εκτι­μά­ται καθ’εαυτήν ως μη έχουσα πολι­τικό χαρα­κτήρα, αλλά ακόμα και τις συνέ­πειες των πράξεών μας, ώστε να μη θεω­ρη­θεί ότι στοι­χειο­θε­τούν παρέμ­βαση υπέρ ή κατά κάποιας πολι­τι­κής παρά­τα­ξης στον εκλο­γικό αγώνα που ακο­λου­θεί”.