Κακομάθανε

Το debate των πολι­τι­κών αρχηγών, τελικά θα γίνει την επόμενη εβδο­μάδα, με τους δικούς τους όρους , σε στενό, ασφυ­κτικό πλαίσιο. Που σημαί­νει 3 ώρες συζή­τηση, μονό­λο­γοι καλύ­τερα, απελ­πι­στικά ξύλινοι, βαρετοί, προ­βλέ­ψι­μοι… Απορ­ρί­φθηκε  για άλλη μια φορά από τη Δια­κομ­μα­τική Επι­τροπή η πρόταση που κατέ­θε­σαν οι δημο­σιο­γρά­φοι, οι οποίοι θα συμ­με­τέ­χουν,  για μια ελεύ­θερη ερώτηση των δημο­σιο­γρά­φων.Τι φοβού­νται;  Θα περί­μενε κάποιος, λίγη παρα­πάνω αυτο­πε­ποί­θηση, ανοχή και σεβασμό σε βασι­κούς κανόνες της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τίας. Ο δημο­σιο­γρά­φος και διευ­θυ­ντής της «Καθη­με­ρι­νής»,Αλέξης Παπα­χε­λάς, το περι­γρά­φει όλο αυτό εύστοχα, σε άρθρο του, σχετικά με τις συνε­ντεύ­ξεις των πολι­τι­κών : «Οι πολι­τι­κοί µας, όλων των απο­χρώ­σεων, έχουν κακο­μά­θει. Για την ακρί­βεια, τους έχουμε κακο­μά­θει. Ειδικά τώρα που έχουμε μπροστά μας μια σκληρή εκλο­γική ανα­μέ­τρηση, ξεχνούν μερικές φορές τι δουλειά κάνουν εκείνοι και τι δουλειά κάνουμε εμείς. «Να κάνουμε συνέ­ντευξη, αλλά μόνο γραπτή», «να βάλετε αυτόν τον τίτλο που σας προ­τεί­νουμε», «μα είναι ερω­τή­σεις αυτές που θέλετε να κάνετε; Είναι όλες πολύ επι­θε­τι­κές, τι θέλετε, να με κατα­στρέ­ψετε;», είναι μερικές από τις φράσεις που ακούμε αυτή την περίοδο από πολι­τι­κούς που έχουν αγωνία για το κυνήγι του σταυρού. Και το ξανα­γράφω, από πολι­τι­κούς δια­φό­ρων απόψεων και κάθε επι­πέ­δου.» Να συμπλη­ρώ­σουμε εδώ, πως πολι­τι­κός αρχηγός, δέχεται να παρα­χω­ρή­σει συνέ­ντευξη σε κανάλι, ημέρα, που δεν θα βρί­σκε­ται στο πλατώ η κεντρική παρου­σιά­στρια, η οποία «στρι­μώ­χνει» τους πολι­τι­κούς -όλων των αποχρώσεων- με δύσκο­λες κατ’ αυτούς ερω­τή­σεις και μη προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες από το επι­τε­λείο τους, συν του ότι επι­μέ­νει να πάρει συγκε­κρι­μένη απά­ντηση στο ερώτημα και όχι το «ποίημα» των non papers που  απαγ­γέλ­λουν όποια κι αν είναι η ερώτηση. Το ερώτημα που παρα­μέ­νει είναι γιατί οι δημο­σιο­γρά­φοι  εξα­κο­λου­θούν να δέχο­νται να είναι δια­κο­σμη­τι­κοί, σε μια δια­δι­κα­σία που τους προ­σβάλ­λει και μας προ­σβάλ­λει;