Ξηρασία, ο μεγαλύτερος εχθρός του τουρισμού

Και πρώτα η καλή είδηση. Η Ελλάδα δεν φαί­νε­ται να επη­ρε­ά­ζε­ται από την εικόνα ξηρα­σίας που αντι­κρί­ζουμε το τελευ­ταίο διά­στημα σε άλλες χώρες του ευρω­παϊ­κού νότου. Δεν έχει πληγεί υπερ­βο­λικά από την ξηρασία. Οι ταμιευ­τή­ρες νερού, που καλύ­πτουν τις ανάγκες υδρο­δό­τη­σης μεταξύ άλλων της Αθήνας είναι γεμάτες. Σε σχέση με ορι­σμένα νησιά του νότιου Αιγαίου από την άλλη πλευρά, το πρό­βλημα είναι γνωστό. Η ξηρασία απο­τε­λούσε πάντα πρό­βλημα, και σε ορι­σμένα νησιά, όπως για παρά­δειγμα τη Φολέ­γαν­δρο, το νερό μετα­φέ­ρε­ται με πλοία ή σε άλλα γίνεται αφα­λά­τωση του θαλασ­σι­νού νερού, το οποίο χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως πόσιμο, με τη βοήθεια φωτο­βολ­ταϊ­κών συστη­μά­των.  Αλλά και στην Ελλάδα οι συνέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλλαγής δεν μπορούν να κρυ­φτούν και προ­βλη­μα­τί­ζουν τους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες. Τα έντονα καιρικά φαι­νό­μενα, όπως οι δυνατές βρο­χο­πτώ­σεις, η βαρυ­χει­μω­νιά με ασυ­νή­θι­στα πολύ χιόνι και η ακραία ζέστη το καλο­καίρι, έχουν αυξηθεί τελευ­ταία, αλλά δεν φαί­νε­ται προς το παρόν του­λά­χι­στον να θέτουν σε κίνδυνο τη φετινή του­ρι­στική σεζόν με περιο­ρι­σμούς στην κατα­νά­λωση του νερού.

Άδειες οι πισίνες;

Δια­φο­ρε­τική ωστόσο είναι η εικόνα στην Ισπανία. Όποιος αυτές τις ημέρες βρί­σκε­ται στην Βαρ­κε­λώνη, οι θερ­μο­κρα­σίες έχουν ξεπε­ρά­σει κατά πολύ τους 20 βαθμούς. Αυτό είναι καταρ­χήν θετικό για όποιον έρχεται από την ακόμη χει­μω­νιά­τικη βόρεια Ευρώπη, αλλά στις παρα­λίες οι του­ρί­στες θα πρέπει να κάνουν ουρά για να κάνουν ντους μετά το μπάνιο. Η πρω­τεύ­ουσα της Κατα­λο­νίας έχει θέσει περιο­ρι­σμούς και έχει βάλει σε λει­τουρ­γία μόνο ένα ντους ανά παραλία. Ο λόγος; Η ακραία ξηρασία που βιώνει εδώ και πολλούς μήνες η περιοχή και έχει οδη­γή­σει ανα­πό­φευ­κτα σε περιο­ρι­σμούς στην κατα­νά­λωση του νερού σε περισ­σό­τε­ρους από 200 δήμους της βορειο­α­να­το­λι­κής Ισπα­νίας. Παρό­μοια, αν και λιγό­τερο σοβαρά προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζει η Ανδα­λου­σία αλλά και άλλες περιο­χές που κατα­τάσ­σο­νται στους ευρω­παϊ­κούς παρα­δεί­σους για δια­κο­πές.

Λίγο πριν την έναρξη της θερινής σεζόν δεν είναι μόνο η του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία που ανη­συ­χεί. Όλο και περισ­σό­τε­ροι λάτρεις του μεσο­γεια­κού καλο­και­ριού ανα­ρω­τιού­νται εάν θα βρουν γεμάτες πισίνες ή εάν θα πρέπει να κάνουν ντους με το …δελτίο. Οι φόβοι δεν είναι εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Στην Κατα­λο­νία οι ταμιευ­τή­ρες νερού είναι γεμάτοι μόνο στο 26% κατά μέσον όρο. Και για να έχουμε μέτρο σύγκρι­σης πέρυσι ήταν στο 58%. Από το φθι­νό­πωρο του 2021 οι βρο­χο­πτώ­σεις έχουν μειωθεί και είναι σπάνιες. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για τη χει­ρό­τερη ξηρασία στην Κατα­λο­νία από την έναρξη των κατα­γρα­φών το 1914.  Οι ειδικοί απο­δί­δουν αυτή την αρνη­τική εξέλιξη σε μεγάλο βαθμό στην κλι­μα­τική αλλαγή με ευθύνη του ίδιου του ανθρώ­που. „Λόγω της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, πρέπει να περι­μέ­νουμε ότι οι ξηρα­σίες θα γίνουν πιο συχνές, πιο έντονες και μεγα­λύ­τε­ρης διάρ­κειας τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες” προει­δο­ποιεί ο Χαβιέ Μαρτίν Βίδε, καθη­γη­τής Φυσικής Γεω­γρα­φίας στο Πανε­πι­στή­μιο της Βαρ­κε­λώ­νης. „Ακόμη και βρα­χυ­πρό­θε­σμα”, λέει, „η κατά­σταση δεν είναι ρόδινη, δεν υπάρχει ορατό τέλος αυτής της ξηρα­σίας”.

Παρά τα μέτρα εξοι­κο­νό­μη­σης νερού που υιο­θε­τή­θη­καν τέλος Φεβρουα­ρίου η στάθμη των υδάτων συνε­χί­ζει να μειώ­νε­ται με ραγδαίο ρυθμό. Οι αγρότες πρέπει να κατα­να­λώ­νουν 40% λιγό­τερο νερό, η βιο­μη­χα­νία 15%. Μεταξύ άλλων, απα­γο­ρεύ­ε­ται το πότισμα δημό­σιων και ιδιω­τι­κών χώρων πρα­σί­νου και ο καθα­ρι­σμός των δρόμων με πόσιμο νερό. Τα σχέδια για την απα­γό­ρευση να γεμί­ζουν οι πισίνες των ξενο­δο­χείων και των κολυμ­βη­τη­ρίων μπήκαν πρό­σφατα στο συρτάρι. Όμως τα ιδιω­τικά νοι­κο­κυ­ριά στις περιο­χές με παρα­τε­τα­μένη ξηρασία και με συνο­λικά έξι εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους δύσκολα θα μπορούν να απο­λαμ­βά­νουν το κολύμπι σε ιδιω­τι­κές πισίνες λόγω του ορίου κατα­νά­λω­σης των 230 λίτρων ανά κάτοικο και ημέρα. Κι αν η κατά­σταση είναι τόσο άσχημη τώρα, φαντά­ζε­ται κανείς πώς θα είναι το κατα­κα­λό­καιρο, όταν δεν θα βρέχει καθόλου ή ελά­χι­στα, οι του­ρί­στες θα κατα­φθά­νουν μαζικά και η κατα­νά­λωση του νερού θα εκτο­ξευ­τεί στα ύψη. Φέτος η Ισπανία περι­μέ­νει ρεκόρ επι­σκε­πτών. Στο Lloret de Mar, λίγο έξω από τη Βαρ­κε­λώνη, ενα θέρετρο που προ­σελ­κύει κυρίως νεαρής ηλικίας του­ρί­στες, και είναι δημο­φι­λές και στους Γερ­μα­νούς, στους 40.000 κατοί­κους θα προ­στε­θούν 100.000 του­ρί­στες το καλο­καίρι.

Ξεπρό­βα­λαν νέα του­ρι­στικά θέλ­γη­τρα

Σε ολό­κληρη την Κόστα Μπράβα, ο “πλη­θυ­σμός” αυξά­νε­ται από 265.000 σε περίπου 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια τον Αύγου­στο. Η κατα­λα­νική Αρχή Υδάτων ACA έχει δώσει λήξη συνα­γερ­μού, του­λά­χι­στον προς το παρόν: Στα μέτρα περιο­ρι­σμού έχουν ληφθεί υπόψη και οι καλο­και­ρι­νές του­ρι­στι­κές ροές, έτσι ώστε το νερό να επαρκεί, όπως ανέφερε ο επι­κε­φα­λής της Σάμουελ Ράιες.  Αλλά οι επι­σκέ­πτες είναι πιθανό να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα, για παρά­δειγμα στα ξενο­δο­χεία, τα οποία ήδη έχουν μειώσει την πίεση του νερού. Μια σύντομη “περι­πλά­νηση” και σε άλλους δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς δείχνει τη σοβα­ρό­τητα του προ­βλή­μα­τος.

Στην Ιταλία οι κάτοι­κοι του βορρά ανη­συ­χούν ιδιαί­τερα. Στη λίμνη Γκάρντα, δημο­φιλή προ­ο­ρι­σμό, και στον Πάδο, μεγα­λύ­τερο ποταμό της Ιταλίας, η στάθμη του νερού είναι ανη­συ­χη­τικά χαμηλή. Αλλά η του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία είναι προ­ση­λω­μένη στα κέρδη, κάνει λόγο για κιν­δυ­νο­λο­γία και δια­μαρ­τύ­ρε­ται για μια “καμπά­νια ξηρα­σίας”, όπως την απο­κα­λεί, η οποία έχει βλάψει την εικόνα της περιο­χής και έχει προ­κα­λέ­σει και μείωση του αριθμού επι­σκε­πτών. „Κανείς δεν απο­κρύ­πτει το γεγονός ότι πρό­κει­ται για μια έκτακτη κατά­σταση, αλλά η τρέ­χουσα στάθμη των υδάτων της λίμνης Γκάρντα δεν θέτει σε κίνδυνο καμία από τις κύριες του­ρι­στι­κές ή αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες που γίνο­νται εδώ”, ανέφερε η εφη­με­ρίδα “L’Adige” επι­κα­λού­μενη εκπρό­σωπο της του­ρι­στι­κής ένωσης της περιο­χής γύρω από τη λίμνη. Ωστόσο οι επι­σκέ­πτες και οι εργα­ζό­με­νοι καλού­νται να εξοι­κο­νο­μούν νερό.

Αλλά η ξηρασία έχει και την άλλη πλευρά, γιατί δημιουρ­γεί ακόμη και νέα αξιο­θέ­ατα που προ­σελ­κύ­ουν του­ρί­στες. Το περα­σμένο καλο­καίρι οι αρχές της Κατα­λο­νίας ανα­γκά­στη­καν να περιο­ρί­σουν την πρό­σβαση στον ταμιευ­τήρα Sau βόρεια της Βαρ­κε­λώ­νης, λόγω του πλήθους των ανθρώ­πων που ήθελαν να δουν την εκκλη­σία Sant Romá του 11ου αιώνα, η οποία δια­φο­ρε­τικά θα ήταν καλυ­μένη μέσα στο νερό. Στη λίμνη Γκάρντα στις αρχές του χρόνου το νησί San Biagio έγινε ξαφνικά προ­σβά­σιμο με τα πόδια λόγω της έλλει­ψης νερού προς μεγάλο ενθου­σια­σμό πολλών. Όμως είναι αδιαμ­φι­σβή­τητο ότι ο του­ρι­σμός αυξάνει τις πιέσεις στη βιο­ποι­κι­λό­τητα και τους υδά­τι­νους πόρους.

Στη Γαλλία επίσης οι περισ­σό­τε­ροι παρα­θε­ρι­στές έρχο­νται ακριβώς όταν το νερό είναι πιο σπάνιο το καλο­καίρι. Σε ένα τμήμα του Εθνικού Πάρκου Calanques κοντά στη Μασ­σα­λία ο συνω­στι­σμός των επι­σκε­πτών έχει οδη­γή­σει σε σοβαρή διά­βρωση, οι επι­σκέ­πτες μόνο με προ­κρά­τηση μπορούν να επι­σκε­φτούν τον κόλπο Sugiton. Ωστόσο, οι άνθρωπο του κλάδου δεν χάνουν την αισιο­δο­ξία τους. “Πέρυσι, η ξηρασία ήταν ήδη ανη­συ­χη­τική και παρόλα αυτά οι επαγ­γελ­μα­τίες στις δρα­στη­ριό­τη­τες του νερού ήξεραν πώς να προ­σαρ­μο­στούν. Η σεζόν ήταν πολύ καλή”, δήλωσε ο Φραν­σουά ντε Κανσόν, πρό­ε­δρος της γαλ­λι­κής του­ρι­στι­κής ένωσης ADN Tourisme, σχετικά με την κατά­σταση στη νοτιο­δυ­τική Γαλλία. Και φέτος λοιπόν οι επαγ­γελ­μα­τίες καλού­νται να προ­σαρ­μο­στούν. Σε κάθε περί­πτωση η Γαλλία, όπου οι επι­μέ­ρους περιο­χές εξαρ­τώ­νται σε μεγάλο βαθμό από τους του­ρί­στες, προ­σπα­θεί να κατα­στή­σει τον του­ρι­σμό βιώσιμο. Στον ίδιο δρόμο και η Μαγιόρκα, που θέλει να ενι­σχύ­σει το οικο­λο­γικό απο­τύ­πωμα και να επεν­δύ­σει περισ­σό­τερο σε βιώ­σι­μες του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές.

ADVERTISEMENT

Πηγή: DW.com