Πατέρας κατηγορείται για αποπλάνηση της ανήλικης κόρης του

Με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε η έφεση ενός Ροδίτη, που κατη­γο­ρεί­ται για απο­πλά­νηση ανη­λί­κου, νεώ­τε­ρου των 12 ετών, κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, καταγ­γέλ­θηκε από την εν δια­στά­σει σύζυγό του ότι ασελ­γούσε στην ανήλικη κόρη τους, ηλικίας 6 ετών και παρα­πέμ­φθηκε σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, την ακύρωση του οποίου ζήτησε, με έφεσή του.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, αφέθηκε ελεύ­θε­ρος την 26η Απρι­λίου 2012 με τον περιο­ρι­στικό όρο να μην πλη­σιά­ζει την κόρη του, χωρίς την παρου­σία των γονέων της και αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα από την πρώην σύζυγό του, απο­δί­δο­ντας ευθύνες στην γιαγιά της.

Με την πρώην σύζυγό του, κάτοικο Παστί­δας, βρί­σκο­νταν σε διά­σταση από τον Ιούλιο του 2011. Είχε κατα­τε­θεί αγωγή δια­ζυ­γίου και αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων ρύθ­μι­σης επι­μέ­λειας του ανή­λι­κου τέκνου τους.

Από τον γάμο τους έχουν απο­κτή­σει ένα παιδί ηλικίας τότε 6 ετών, το οποίο τελεί υπό την επι­μέ­λεια της μητέρας του.

Δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Κ. Σαρρή η μητέρα του παιδιού υπέβαλε ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Μπού­τσι­κου αίτημα για την υποβολή του παιδιού σε ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι έχει παρα­τη­ρή­σει ύποπτα περι­στα­τικά στη συμπε­ρι­φορά του εν δια­στά­σει συζύγου της, κατά την επι­κοι­νω­νία του με το παιδί. Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι το ανήλικο παιδί παρου­σί­αζε σε κάθε επι­κοι­νω­νία με τον πατέρα του έντονα ψυχο­σω­μα­τικά σημάδια άγχους.

Μετά το πέρας της εξέ­τα­σης ο παι­δο­ψυ­χί­α­τρος εκτί­μησε ότι το παιδί είχε πέσει θύμα ασελγών πράξεων από τον πατέρα του!

Ο ίδιος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα και ζήτησε να διε­νερ­γη­θεί και νέα παι­δο­ψυ­χια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από ανε­ξάρ­τητο πραγ­μα­το­γνώ­μονα.

Υπο­στή­ριξε, ότι η γιαγιά της εν δια­στά­σει συζύγου του δεν ενέ­κρινε τον γάμο τους και έκανε ό,τι περ­νούσε από το χέρι της για να τον δια­λύ­σει. Όταν ο μισθός του μειώ­θηκε από τα 1.500 ευρώ στα 800 και είχε δυσκο­λίες για να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού του, η σχέση με τη σύζυγό του δια­τα­ρά­χθηκε και στην πορεία ήλθαν οι καταγ­γε­λίες ότι δήθεν ασελ­γούσε στο παιδί του.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εξέτασε τη δικο­γρα­φία, έκρινε όμως ότι προ­κύ­πτουν επαρκή στοι­χεία για την παρα­πο­μπή του σε δίκη.

Το ίδιο έκρινε και το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στικό συμ­βού­λιο που απέρ­ριψε την έφεση του.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο κατη­γο­ρού­με­νος από τον Ιούλιο του 2011 μετοί­κησε από την κοινή συζυ­γική τους οικία μετά από απο­πο­μπή του από την εν δια­στά­σει σύζυγο του και δια­μέ­νει πλέον στην οικία των γονέων του, ενώ η ανήλικη κόρη τους δια­μέ­νει με τη μητέρα της. Η μητέρα της ανή­λι­κης υπο­στή­ριξε μεταξύ άλλων ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος φιλούσε την ανήλικη κόρη του στο στόμα ενώ η πεθερά ισχυ­ρί­στηκε ότι δια­πί­στωσε ότι ασέλ­γησε στο παιδί.

Ο ίδιος στην έφεσή του υπο­στη­ρί­ζει ότι μετά τον γάμο του δια­πί­στωσε ότι η πεθερά του απρο­κά­λυ­πτα παρε­νέ­βαινε σε καθαρά οικο­γε­νειακά και προ­σω­πικά θέματα και ότι πει­θή­νιο όργανό της ήταν η σύζυγός του.

Η πεθερά του, όπως τονίζει, είχε τελέσει 4 γάμους και μάλιστα τον τέταρτο για δεύτερη φορά με τον πρώτο σύζυγό της λίγο πριν αυτός πεθάνει, προ­κει­μέ­νου να λάβει τη σύνταξή του ως χήρα αμέσως ασφα­λι­σμέ­νου. Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η πεθερά του για να εκδώσει το δια­ζύ­γιό της είχε καταγ­γεί­λει ψευδώς τον σύζυγό της, ότι παρε­νό­χλησε σεξουα­λικά την ανήλικη τότε θυγα­τέρα του.

Οι συνε­χείς παρεμ­βά­σεις της πεθεράς του, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται και η ακα­τα­νό­ητη ανοχή και υπακοή της συζύγου του στις επι­θυ­μίες της μητέρας της σαν φυσικό επα­κό­λουθο είχαν τη δικαιο­λο­γη­μένη αντί­δρασή του με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γού­νται σχεδόν καθη­με­ρινά επει­σό­δια, με απο­κο­ρύ­φωμα την εκδίωξή του από τη συζυ­γική τους οικία.

Έκτοτε βρί­σκο­νται σε διά­σταση και ανα­γκά­στηκε να ασκήσει κατά της εν δια­στά­σει συζύγου του αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων, με αίτημα την επι­κοι­νω­νία του με την ανήλικη θυγα­τέρα του. Η σύζυγός του άσκησε την αντί­θετη αίτησή της για προ­σω­ρινή επι­μέ­λεια και δια­τροφή. Στην αίτηση που άσκησε η σύζυγός του ενα­ντίον του, ισχυ­ρί­στηκε για πρώτη φορά ότι ενο­χλούσε σεξουα­λικά το παιδί.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο ισχυ­ρι­σμός αυτός προήλθε από την πεθερά του και ότι κινή­θηκε σε βάρος του ποινική δίωξη. Υπο­στη­ρί­ζει ότι απευ­θύν­θη­καν σε γνωστό ψυχο­λόγο και οικο­γε­νειακό σύμ­βουλο ο οποίος κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι το παιδί δεν είχε υποστεί κακο­ποι­η­τική συμπε­ρι­φορά από τον πατέρα.

Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από παι­δο­ψυ­χί­α­τρο, υπο­στη­ρί­ζει ότι επι­κα­λεί­ται ανύ­παρ­κτη ανα­κρι­τική διάταξη ή παραγ­γε­λία στην οποία απο­δέ­χε­ται ότι τέλεσε το αδίκημα.

Ο ανα­κρι­τής εξέδωσε διάταξη με την οποία ανέθεσε σε ψυχο­λόγο να εξε­τά­σει τόσο την ανήλικη θυγα­τέρα του όσο και τη μητέρα της, τον ίδιο και την γιαγιά και να συντά­ξει έκθεση. Ο ίδιος διόρισε τεχνικό σύμ­βουλο.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι είναι αδύνατο να προσ­διο­ρι­στεί αν υπήρξε κακο­ποί­ηση, ενώ η τεχνική σύμ­βου­λος βεβαιώ­νει ότι δεν υπήρξε από οποια­δή­ποτε πράξη κακο­ποί­ηση ή απο­πλά­νηση του ανη­λί­κου παιδιού.

Τον κατη­γο­ρού­μενο εκπρο­σω­πούν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μ. Κου­τσού­κος και Κ. Χαλκιάς.