Διαπιστώνεται μεγάλη έλλειψη οικιακών βοηθών στη Ρόδο

Στα προς… εξα­φά­νι­ση επαγ­γέλ­μα­τα τεί­νουν πλέον να εντα­χθούν οι ντα­ντά­δες, οι οι­κια­κές βοη­θοί και τα άτομα που πα­ρέ­χουν νο­ση­λεία στο σπίτι ή εξυ­πη­ρε­τούν άτομα με κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα, με απο­τέ­λε­σμα γο­νείς και συ­μπο­λί­τες μας που έχουν ανά­γκη για υπο­στή­ρι­ξη στο σπίτι, να μην μπο­ρούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν.

Το πρό­βλη­μα ξε­κί­νη­σε να εμ­φα­νί­ζε­ται στην πε­ρί­ο­δο της παν­δη­μί­ας με την εφαρ­μο­γή των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων οπότε οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είτε τε­λού­σαν σε κα­θε­στώς τη­λερ­γα­σί­ας, είτε έχα­σαν τη δου­λειά τους αλλά και λόγω της επι­βο­λής των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων στις με­τα­κι­νή­σεις έμε­ναν πε­ρισ­σό­τε­ρες ώρες στο σπίτι, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­λά­βουν οι ίδιοι τη φρο­ντί­δα είτε των μι­κρών παι­διών, είτε των ηλι­κιω­μέ­νων γο­νέ­ων ή των συγ­γε­νών τους που είχαν ανά­γκη.

Οι γυ­ναί­κες – κατά κύριο- λόγο που ασκού­σαν αυτά τα επαγ­γέλ­μα­τα έμει­ναν χωρίς δου­λειά από τη μια μέρα στην άλλη και επει­δή οι πε­ρισ­σό­τε­ρες ήταν αλ­λο­δα­πές και μά­λι­στα ερ­γά­ζο­νταν σε κα­θε­στώς μαύ­ρης ερ­γα­σί­ας και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις υπα­μει­βό­με­νες και ανα­σφά­λι­στες, επέ­λε­ξαν είτε να επι­στρέ­ψουν στις χώρες τους, είτε να αλ­λά­ξουν αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σί­ας.

Και μπο­ρεί με μια πρώτη ανά­γνω­ση το πρό­βλη­μα να μην φαί­νε­ται ιδιαι­τέ­ρως σο­βα­ρό, ωστό­σο υπάρ­χουν συ­μπο­λί­τες μας στη Ρόδο που εξαι­τί­ας αυτής της κα­τά­στα­σης έχουν πε­ριέλ­θει σε απελ­πι­στι­κή θέση.

Μη­τέ­ρες που δεν έχουν κα­νέ­ναν να φρο­ντί­ζει τα παι­διά τους, ηλι­κιω­μέ­νοι και άρ­ρω­στοι άν­θρω­ποι που δεν μπο­ρούν να αυ­το­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν μα­ταί­ως ανα­ζη­τούν ντα­ντά­δες και οι­κια­κές βοη­θούς αλλά οι θέ­σεις πα­ρα­μέ­νουν κενές.

Μη­τέ­ρες που στα­μά­τη­σαν από τη δου­λειά για να φρο­ντί­σουν τα παι­διά τους αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρές οι­κο­νο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες αλλά η από­φα­ση ήταν μο­νό­δρο­μος πα­ρό­τι αυτό σή­μα­νε την συρ­ρί­κνω­ση του οι­κο­γε­νεια­κού ει­σο­δή­μα­τος, ηλι­κιω­μέ­νοι με προ­βλή­μα­τα υγεί­ας που δεν μπο­ρούν να αυ­το­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν ανα­γκά­ζο­νται να μέ­νουν μόνοι τους για πολ­λές ώρες την ημέρα μέχρι να τους επι­σκε­φθούν τα παι­διά τους, ενώ συ­μπο­λί­τες μας με προ­βλή­μα­τα υγεί­ας και κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα επα­φί­ε­νται στον ελεύ­θε­ρο χρόνο συγ­γε­νών, φίλων και γει­τό­νων για την πε­ρί­θαλ­ψή τους.

Μη­τέ­ρα, που επι­κοι­νώ­νη­σε με τη «δη­μο­κρα­τι­κή», για να ανα­φέ­ρει το πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζει, δή­λω­σε πως το μόλις 15 μηνών παιδί της πη­γαί­νει σε βρε­φο­νη­πια­κό σταθ­μό όμως λόγω της έξαρ­σης φέτος των ιώ­σε­ων και του κιν­δύ­νου του κο­ρω­νοϊ­ού, τις μισές και πλέον μέρες του μήνα είναι άρ­ρω­στο και πα­ρα­μέ­νει στο σπίτι. Όπως είπε, ως μο­νο­γο­νέ­ας δεν μπο­ρεί να αφή­σει τη δου­λειά της για να φρο­ντί­σει το παιδί και πα­ρό­τι από το πε­ρα­σμέ­νο φθι­νό­πω­ρο ανα­ζη­τά ντα­ντά, δεν μπο­ρεί να βρει με απο­τέ­λε­σμα και ο ερ­γο­δό­της της πλέον να της θέτει τε­λε­σί­γρα­φα. Οι γο­νείς της ερ­γά­ζο­νται επί­σης και το παιδί το φρο­ντί­ζουν εκ πε­ρι­τρο­πής παίρ­νο­ντας άδειες και ρεπό από τη δου­λειά. «Και δεν είμαι η μόνη, στην κα­τά­στα­ση αυτή βρί­σκο­νται πολ­λές μη­τέ­ρες», λέει στη «δ».

Ο 51χρο­νος Ε.Κ. ανα­ζη­τά για τον κα­τά­κοι­το πα­τέ­ρα του και την άρ­ρω­στη μη­τέ­ρα του μια γυ­ναί­κα για να τους φρο­ντί­ζει, να κάνει τις δου­λειές του σπι­τιού και να μα­γει­ρεύ­ει. Η γυ­ναί­κα που έκανε αυτή τη δου­λειά έφυγε στην πα­τρί­δα της την πε­ρί­ο­δο της παν­δη­μί­ας και έκτο­τε όπως λέει, δεν κα­τά­φε­ρε να βρει άλλη. «Εδώ και δύο χρό­νια φρο­ντί­ζω τους ηλι­κιω­μέ­νους γο­νείς μου. Τους επι­σκέ­πτο­μαι το πρωί πριν τη δου­λειά και το με­ση­μέ­ρι που θα σχο­λά­σω. Τους μα­γει­ρεύ­ει η σύ­ζυ­γός μου η οποία επί­σης ερ­γά­ζε­ται, αλλά ο υπε­ρή­λι­κας κα­τά­κοι­τος πα­τέ­ρας μου χρειά­ζε­ται βο­ή­θεια που η μη­τέ­ρα μου δεν μπο­ρεί να του προ­σφέ­ρει πα­ρό­τι προ­σπα­θεί, αλλά είναι σε μια ηλι­κία πλέον που κι εκεί­νη χρειά­ζε­ται βο­ή­θεια. Ανα­ζη­τού­με γυ­ναί­κα για να τους φρο­ντί­σει, πα­ρέ­χου­με στέγη και φα­γη­τό αλλά δεν μπο­ρού­με να βρού­με στη Ρόδο. Είτε βρί­σκου­με για λίγες ώρες, είτε μόνο νο­ση­λεύ­τρια για τον πα­τέ­ρα μου, αλλά αυτό δεν κα­λύ­πτει τις ανά­γκες τους. Στη Ρόδο, δεν υπάρ­χει δομή, ούτε ιδιω­τι­κή ούτε δη­μό­σια που να μπο­ρεί να ανα­λά­βει αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις. Μόνο στην Αθήνα, αλλά με τόσα που ακού­με και βλέ­που­με, αυτό είναι απα­γο­ρευ­τι­κό. Εχου­με απευ­θυν­θεί σε ει­δι­κό γρα­φείο στην Αθήνα, αλλά κι εκεί τα πράγ­μα­τα δεν είναι εύ­κο­λα. Υπάρ­χει με­γά­λη έλ­λει­ψη», λέει στη «δ» ο 51χρο­νος.

Μα­κρο­χρό­νια άνερ­γοι, ανα­σφά­λι­στοι και άτομα που τε­λούν σε δια­δι­κα­σία λήψης των νό­μι­μων εγ­γρά­φων πα­ρα­μο­νής, κα­τη­γο­ρί­ες στις οποί­ες ανή­κει το οι­κια­κό προ­σω­πι­κό, βρέ­θη­καν στον αέρα χωρίς να έχουν το δι­καί­ω­μα να μπουν στο τα­μείο ανερ­γί­ας ή να δι­καιού­νται οποιου­δή­πο­τε επι­δό­μα­τος.

Ο αριθ­μός των οι­κια­κών βοη­θών που ερ­γά­ζο­νται στην Ελ­λά­δα, στη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα, γυ­ναί­κες αλ­λο­δα­πές, είναι δύ­σκο­λο να υπο­λο­γι­στεί, αφού κατά κα­νό­να απα­σχο­λού­νται πα­ρά­τυ­πα. Γυ­ναί­κες όλων των εθνι­κο­τή­των, αλλά και με­γά­λο πο­σο­στό Αλ­βα­νί­δων, από άλλες χώρες του πρώην ανα­το­λι­κού μπλοκ και από τρί­τες χώρες που διέ­με­ναν στην Ελ­λά­δα για χρό­νια, βρέ­θη­καν από τη μία μέρα στην άλλη με μη­δε­νι­κό ει­σό­δη­μα, ανα­σφά­λι­στες, και χωρίς ορί­ζο­ντα επα­να­πρό­σλη­ψης γι’ αυτό και πήραν την από­φα­ση είτε να επι­στρέ­ψουν στην πα­τρί­δα τους είτε να στρα­φούν σε άλ­λους κλά­δους ερ­γα­σί­ας, όπου υπήρ­χε η δυ­να­τό­τη­τα γι’ αυτό και εγκα­τέ­λει­ψαν τη Ρόδο με απο­τέ­λε­σμα πλέον η έλ­λει­ψή τους να προ­κα­λεί προ­βλή­μα­τα με σο­βα­ρές κοι­νω­νι­κές προ­ε­κτά­σεις αφού το ντό­πιο προ­σω­πι­κό δεν επαρ­κεί για να κα­λύ­ψει τις τε­ρά­στιες ανά­γκες που έχουν προ­κύ­ψει.