Κίνδυνος για τη φέτα και το λάδι της Ελλάδας

Το θέμα τραβάει καιρό και όσο υπάρ­χουν αντι­μα­χό­με­νες πλευρές, τόσο θα ανα­πτύσ­σε­ται πολε­μική απέ­να­ντι στη ζώνη ελεύ­θε­ρου εμπο­ρίου που είναι ο πυρήνας των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες δεν δέχο­νται την προ­στα­σία των προ­ϊ­ό­ντων ονο­μα­σίας προ­έ­λευ­σης (ΠΟΠ) και αυτό θα έχει ως άμεσο απο­τέ­λε­σμα, αρκετά ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα (και όχι μόνο) να χάσουν το καθε­στώς της απο­κλει­στι­κό­τη­τας που έχουν αυτή τη στιγμή.

Όπως σημειώ­νει η Deutche Welle, tο πρό­βλημα ανέ­δειξε η αυστριακή ευρω­βου­λευ­τής Ελί­ζα­μπετ Κέστιν­γκερ σε σχετική συζή­τηση αυτήν την εβδο­μάδα στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο. Η Κέστιν­γκερ, η οποία είναι αντι­πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Αγρο­τι­κών Συλ­λό­γων στη χώρα της, λέει ότι η Ευρώπη δια­θέ­τει περισ­σό­τερα από 3.000 «προ­στα­τευ­μένα προ­ϊ­ό­ντα», αλλά η νομική κατο­χύ­ρωσή τους κιν­δυ­νεύει σε μία μελ­λο­ντική ευρω­α­με­ρι­κα­νική ζώνη ελεύ­θε­ρων συναλ­λα­γών.

«Τα Προ­ϊ­ό­ντα Ονο­μα­σίας Προ­έ­λευ­σης (ΠΟΠ) και τα προ­ϊ­ό­ντα γεω­γρα­φι­κών ενδεί­ξεων (ΠΓΕ) απο­τε­λούν ιδιαί­τερο χαρα­κτη­ρι­στικό της Ευρώπης λόγω μακράς παρά­δο­σης στις καλ­λιέρ­γειες υψηλής ποιό­τη­τας» εξηγεί η Αυστριακή ευρω­βου­λευ­τής στην Deutsche Welle. «Αλλά για τους Αμε­ρι­κα­νούς όλα αυτά είναι εμπο­ρι­κοί φραγμοί- για παρά­δειγμα οι οινο­πα­ρα­γω­γοί στην Καλι­φόρ­νια θα ήθελαν να παρά­γουν κι εκείνοι ‘οίνο Καμπανίαςʼ. Πρέπει λοιπόν οι αγρότες και το Ευρω­κοι­νο­βού­λιο να πιέσουν, για να προ­στα­τευ­θούν αυτά τα προ­ϊ­ό­ντα, που εκφρά­ζουν και την ιδιαί­τερη ταυ­τό­τητα των περι­φε­ρειών της Ευρώπης».

Στα «προ­στα­τευ­μένα προ­ϊ­ό­ντα» περι­λαμ­βά­νε­ται η φέτα και άλλα παρα­δο­σιακά ελλη­νικά εδέ­σματα. Πρό­σφατα ο υπουρ­γός Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης Γιώργος Καρα­σμά­νης συνα­ντή­θηκε στο Λου­ξεμ­βούργο με τον αμε­ρι­κανό ομόλογό του Τομ Βίλσακ, για να θέσει το ζήτημα των ΠΟΠ. Την ίδια στιγμή όμως ο Βίλσακ δέχεται πιέσεις από την Ουά­σιγ­κτον. 55 γερου­σια­στές του ζήτησαν πρό­σφατα, σε κοινή επι­στολή, να καταρ­γη­θούν οι «περιο­ρι­σμοί» σε ονο­μα­σίες τυριών, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της φέτας. Η Ελί­ζα­μπετ Κέστιν­γκερ καλεί την ΕΕ να αντι­δρά­σει. Θα κατα­φέ­ρουν όμως οι Ευρω­παίοι να πείσουν τους Αμε­ρι­κα­νούς; «Αυτό εξαρ­τά­ται από τη δια­πραγ­μα­τευ­τική δει­νό­τητα της Κομι­σιόν» λέει η ίδια. «Αλλά θέλω να τονίσω το εξής: στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο έχουμε ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν πρό­κει­ται να δώσουμε τη συγκα­τά­θεσή μας σε μία συμ­φω­νία ελεύ­θε­ρων συναλ­λα­γών που καταρ­γεί τις ονο­μα­σίες προ­έ­λευ­σης ή και άλλα κεκτη­μένα των Ευρω­παίων παρα­γω­γών».

«Έλλειψη δια­φά­νειας» στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις

Εάν η ευρω­βου­λευ­τής του Λαϊκού Κόμ­μα­τος επι­μέ­νει ιδιαί­τερα στην προ­στα­σία των αγροτών, η ομάδα της Ευρω­παϊ­κής Αρι­στε­ράς εστιά­ζει την κριτική της περισ­σό­τερο σε θέματα δια­φά­νειας, καθώς και στην επιρροή των ισχυρών λόμπι. Όπως δηλώνει ο γερ­μα­νός ευρω­βου­λευ­τής της Αρι­στε­ράς Χέλμουτ Σολτς «η κριτική αφορά πρώτα απ΄όλα ένα θέμα αρχής, ότι κατά την άποψή μας δεν υπάρχει δια­φά­νεια και κανείς δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται ποιό ακριβώς είναι το αντι­κεί­μενο της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Κατά δεύ­τε­ρον επι­κρί­νουμε το ότι ΕΕ και ΗΠΑ επι­χει­ρούν να συμ­φω­νή­σουν σε κοινές προ­δια­γρα­φές παρα­γω­γής, αλλά και να επι­βάλ­λουν αυτές τις προ­δια­γρα­φές στον υπό­λοιπο κόσμο. Νομίζω ότι αυτό δείχνει νοο­τρο­πίες του 19ου και του 20ου αιώνα. Και τρίτον, πιστεύ­ουμε ότι ενώ οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις έχουν πρό­σβαση στα δια­πραγ­μα­τευό­μενα μέρη, οι απλοί πολίτες δεν έχουν αυτή τη δυνα­τό­τητα».

Πάντως ο Χέλμουτ Σολτς πιστεύει ότι η ευρω-αμερικανική ζώνη ελεύ­θε­ρου εμπο­ρίου δεν θα προ­κα­λούσε προ­βλή­ματα μόνο στον παρα­γωγό που δια­θέ­τει μικρό κλήρο- σε αντί­θεση με τον αμε­ρι­κανό αγρότη- αλλά και σε μεγα­λύ­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις. «Ασφαλώς κατανοώ τους φόβους που εκφρά­ζουν όλοι, τόσο οι μεγάλες αγρο­τι­κές επιχειρήσεις- ή οι συνε­ται­ρι­σμοί στη Γερμανία- όσο και ο μικρός παρα­γω­γός ελαιό­λα­δου στην Ελλάδα ή στην Ιταλία. Γι αυτό λέω ότι ανησυχώ για την έλλειψη δια­φά­νειας. Εάν οι Αμε­ρι­κα­νοί δεν ανα­γνω­ρί­ζουν τα Προ­ϊ­ό­ντα Γεω­γρα­φι­κής Ένδει­ξης και η Ευρώπη επι­μεί­νει σε αυτό το σημείο, τότε θα πρέπει να υπο­χω­ρή­σει σε κάποιο άλλο. Αλλά δυστυ­χώς ούτε το Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, ούτε τα εθνικά κοι­νο­βού­λια, ούτε η κοινή γνώμη έχουν εικόνα για το πού και πώς θα γίνουν οι όποιοι συμ­βι­βα­σμοί», λέει ο γερ­μα­νός ευρω­βου­λευ­τής στην Deutsche Welle.

«Υπο­κρι­τές» οι επι­κρι­τές;

Για τον επι­κε­φα­λής των γερ­μα­νών φιλε­λευ­θέ­ρων Αλε­ξά­ντερ Λάμπσ­ντορφ όλα αυτά είναι δευ­τε­ρεύ­ο­ντα, αν όχι και προ­σχη­μα­τικά. «Πρό­κει­ται περί υπο­κρι­σίας» δηλώνει ο έμπει­ρος ευρω­βου­λευ­τής. «Όλοι λέμε ότι θέλουμε ανά­πτυξη και νέες θέσεις εργα­σίας στην Ευρώπη. Αλλά από πού θα έρθουν οι θέσεις εργα­σίας; Από την έρευνα, την και­νο­το­μία, από νέα προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες, από νέες αγορές. Προ­σπά­θησε η Airbus να μπει στην αμε­ρι­κα­νική αγορά εξο­πλι­σμών, αλλά δεν τα κατά­φερε. Εκεί θα μπο­ρού­σαμε να έχουμε νέες θέσεις εργα­σίας. Άλλο παρά­δειγμα: τα τρόφιμα Στην Αμερική κανείς δεν αγο­ρά­ζει ευρω­παϊκά τυριά, γιατί βάζουν δασμούς πάνω από 100%. Αν μειω­θούν οι δασμοί, τότε θα αυξη­θούν οι θέσεις εργα­σίας στην Ευρώπη».

Μήπως λοιπόν οι Ευρω­παίοι παρα­γω­γοί, αντί απλώς να προ­στα­τεύ­ουν τα σημε­ρινά κεκτη­μένα, πρέπει να ανα­ζη­τή­σουν και τις δικές τους μελ­λο­ντι­κές ευκαι­ρίες στην άλλη πλευρά του Ατλα­ντι­κού μετά την κατάρ­γηση των υψηλών δασμών στα προ­ϊ­ό­ντα τους; Το επι­χεί­ρημα ακού­γε­ται πει­στικό, αλλά η Ελί­ζα­μπετ Κέστιν­γκερ υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα: «Κατά μέσο όρο η δασμο­λο­γική επι­βά­ρυνση αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων από την Ευρώπη στις ΗΠΑ κυμαί­νε­ται μόλις γύρω στο 3%. Εντάξει, υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις όπως τα γαλα­κτο­κο­μικά ή το βόειο κρέας, αλλά δεν είναι εκεί το πρό­βλημα. Αυτό που μας ανη­συ­χεί περισ­σό­τερο είναι οι δια­φο­ρε­τι­κές προ­δια­γρα­φές ποιό­τη­τας. Στην Ευρώπη έχουμε πιο αυστη­ρές δια­τά­ξεις για την προ­στα­σία των ζώων ή για την εκτροφή που­λε­ρι­κών, αυτό αντα­να­κλά­ται στο κόστος παρα­γω­γής. Όλα αυτά πρέπει να τα δούμε στη συνέ­χεια».

Πηγή: iefimerida.gr