Γιώργος Δασκαλάκης: «Ο τραγουδιστής που έχασε 187 κιλά»

Ο 40χρονος τρα­γου­δι­στής μιλά στο People για το μεγάλο του όνειρο, τη μάχη με τα κιλά και τη σοβαρή περι­πέ­τεια της υγείας του.

-Σήμερα ο Γιώργος Δασκα­λά­κης είναι μπαμπάς δύο τρι­σχα­ρι­τω­μέ­νων μικρών, του Γιάννη, 4,5 ετών, και της Τσα­μπί­κας, 15 μηνών, και νιώθει μεγάλη χαρά,γιατί μετά από χρόνια προ­σπά­θειας να καθιε­ρω­θεί στο μουσικό στε­ρέ­ωμα το τρα­γούδι του «Τι τραβάω» (σε μουσική Κυριά­κου Παπα­δό­που­λου και στίχους Ηλία Φιλίπ­που) βρί­σκε­ται στην 20ή θέση της IFPI. Όμως, η ζωή του είχε πολλές ανη­φό­ρες για να φτάσει μέχρι εδώ. Βλέ­πο­ντάς τον, δύσκολα μπορείς να φαντα­στείς πως ο κομψός άντρας, που ξεση­κώ­νει το κοινό του όταν ανε­βαί­νει στην πίστα, κάποτε ζύγιζε 267 κιλά.

Η μουσική είχε μπει στη ζωή του από νωρίς. Σε ηλικία μόλις 13 ετών, εργα­ζό­ταν ως πια­νί­στας στο νυχτε­ρινό κέντρο Πλάκα στη Νυρεμ­βέργη, όπου γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε από γονείς μετα­νά­στες. «Επειδή ήμουν σωμα­τώ­δης, με περ­νού­σαν για μεγα­λύ­τερο. Έπαιζα πιάνο και έκανα φωνη­τικά στους τρα­γου­δι­στές» περι­γρά­φει στο People. Εκείνη την εποχή, όμως, ξεκί­νησε και η περι­πέ­τεια με το βάρος του. Ένα σοβαρό ατύχημα σε κάποιο σχολικό αγώνα ποδο­σφαί­ρου έμελλε να είναι η αρχή του προ­σω­πι­κού του Γολγοθά. «Κατά τη διάρ­κεια του παι­χνι­διού είχα μια πτώση και έσπασα τη λεκάνη μου. Όπως απο­δεί­χθηκε, ήταν πολύ πιο σοβαρό απ’ όσο νομί­ζαμε. Χρειά­στηκε να μου βάλουν τεχνη­τούς γοφούς και έκανα συνο­λικά έξι χει­ρουρ­γεία για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου. Για δύο χρόνια έπαιρνα κορ­τι­ζόνη, με απο­τέ­λε­σμα από 50 κιλά, στα 15 μου χρόνια να φτάσω τα 105». Ο ίδιος παρα­δέ­χε­ται πως η εφηβεία, σε συν­δυα­σμό με τη βαριά φαρ­μα­κευ­τική αγωγή, αλλά και την καθή­λωση για καιρό στο κρεβάτι τον έκαναν να χάσει το μέτρο με το φαγητό.

«Το 2005 η ζυγαριά μου έδειξε 180 κιλά και ένα χρόνο μετά, έφτασα να ζυγίζω 267 κιλά. Απο­φά­σισα να κάνω μια επέμ­βαση για να με βοη­θή­σει να χάσω βάρος, το λεγό­μενο γαστρικό μανίκι. Ήμουν από τους πρώτους στην Ελλάδα που το έκαναν, αλλά, δυστυ­χώς για μένα, έγιναν σοβαρά ιατρικά λάθη, που δια­πι­στώ­θη­καν χρόνια μετά. Από το 2006 μέχρι και το 2012 πέρασα τερά­στια ταλαι­πω­ρία, με διά­φο­ρες επι­πλο­κές, όπως οξεία νεφρική ανε­πάρ­κεια και παλιν­δρο­μή­σεις στο­μά­χου. Το 2008 είχα χάσει τα περισ­σό­τερα κιλά, με τις επι­πλο­κές να συνε­χί­ζουν, όμως ο γιατρός που μου έκανε την επέμ­βαση ήταν άφαντος. Το 2013 και ενώ βρι­σκό­μουν σε περιο­δεία στη Γερ­μα­νία, έπαθα μια αιμορ­ρα­γία και μπήκα εσπευ­σμένα στο νοσο­κο­μείο. Οι γιατροί που με είδαν εκεί δια­πί­στω­σαν πως στην επέμ­βαση που είχα κάνει στην Ελλάδα είχαν γίνει τραγικά λάθη. Μου είπαν χαρα­κτη­ρι­στικά πως είναι θαύμα που ζω! Ο Έλληνας γιατρός είχε ράψει λάθος το στομάχι και ανα­γκά­στηκα να κάνω μια διορ­θω­τική επέμ­βαση, γιατί κιν­δύ­νευε η ζωή μου. Κατά τη διάρ­κεια της γαστρε­κτο­μής στην Ελλάδα είχαν δημιουρ­γη­θεί τέσ­σε­ρις στε­νώ­σεις, με απο­τέ­λε­σμα το στομάχι μου να έχει χωρη­τι­κό­τητα για τροφή μόλις 60 γραμ­μά­ρια. Αυτό είναι κάτι μη ανα­στρέ­ψιμο. Κατα­λα­βαί­νεις ότι, πλέον, πρέπει να τρώω ό,τι πιο παχυ­ντικό υπάρχει για να συντη­ρού­μαι. H βασική μου τροφή είναι οι καρα­μέ­λες και τα ζαχα­ρωτά, που έχουν πολλές θερ­μί­δες». Παρότι ο δικη­γό­ρος του τον προ­έ­τρεψε να κάνει μήνυση στον Έλληνα γιατρό και να απο­ζη­μιω­θεί, εκείνος ήταν σαφής: «Δεν με ενδια­φέ­ρει να απο­ζη­μιωθώ οικο­νο­μικά. Τα χρήματα δεν πρό­κει­ται να μου φέρουν πίσω τα χαμένα χρόνια».

Το 2002 θα επι­στρέ­ψει μόνιμα στην Ελλάδα, έπειτα από δύο πολύ σημα­ντι­κές απώ­λειες. Σε ηλικία 54 ετών, ο πατέρας του χάνει τη μάχη με τον καρκίνο, ενώ κάποια χρόνια αργό­τερα, ο αδελφός του πέφτει από τις σκάλες μέσα στο σπίτι και φεύγει από τη ζωή στα 44 του χρόνια, βυθί­ζο­ντας την οικο­γέ­νεια στο πένθος. Ακόμα και σήμερα, όταν ο Γιώργος πηγαί­νει για δου­λειές στη Γερ­μα­νία, συγκι­νεί­ται και δεν μπορεί να συγκρα­τή­σει τα δάκρυά του.

Στην Ελλάδα δηλώνει συμ­με­τοχή στο Να η Ευκαι­ρία που προ­βάλ­λε­ται στο Mega. Παρου­σιά­στρια της εκπο­μπής είναι η Αλέκα Καμηλά και στην κριτική επι­τροπή οι: Βλάσσης Μπο­νά­τσος, Λία Βίσση, Γιάννης Δου­λά­μης, Λίτσα Δια­μά­ντη και Ιάσονας Τρια­ντα­φυλ­λί­δης. «Ερμή­νευσα το τρα­γούδι “Φεύγω’’ του Αντώνη Βαρδή και πήρα τέσσερα δεκάρια και ένα εννιάρι από τον Τρια­ντα­φυλ­λίδη, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος για τις χαμηλές του βαθ­μο­λο­γίες. Αν και πέρασα στον τελικό, δεν πήγα ξανά στην εκπομπή. Μου έφτασε η επι­βε­βαί­ωση που πήρα από τους κριτές» θυμάται ο Γιώργος. Το 2002 θα γνω­ρί­σει και τη γυναίκα του, Φωτεινή, η οποία έκτοτε είναι δίπλα του σε κάθε βήμα. «Με γνώρισε όταν ήμουν άρρω­στος, με αβέβαιο μέλλον. Η κοινή μας ζωή, όμως, μας χάρισε ωραίες στιγμές και δύο υπέροχα παιδιά» λέει συγκι­νη­μέ­νος.

Γνωστός στο ευρύ κοινό θα γίνει τον Ιούλιο του 2013, μετά τη συνερ­γα­σία του με τη Ναταλία Γερ­μα­νού, όταν η δημο­φι­λής στι­χουρ­γός υπο­γρά­φει δύο τρα­γού­δια του, το «Ένα μηδέν» και το «Γιατί να σ’αγαπάω», σε μουσική Κώστα Μηλιω­τάκη. «Η Ναταλία και ο Μηλιω­τά­κης μού έδωσαν το κλειδί και άνοιξα την πόρτα για να προ­χω­ρήσω» μας λέει. Ήδη το τηλέ­φωνό μου χτυπάει από μεγάλα μαγαζιά και επι­χει­ρη­μα­τίες» λέει, ενώ παρα­δέ­χε­ται πως η νέα του εμφά­νιση του χάρισε και­νού­ρια αυτο­πε­ποί­θηση, αλλά και του άνοιξε πόρτες. Πρό­σφατα, κυκλο­φό­ρησε ένα βιντε­άκι που τον δείχνει να τρα­γουδά με την Πάολα και έχει κάνει το γύρο του Δια­δι­κτύου. «Είναι θαυ­μά­σιο παιδί, αλάνι στην πίστα, αλλά απί­στευτα συνε­σταλ­μέ­νος χαρα­κτή­ρας. Πριν από λίγο καιρό πήγαμε στο καμα­ρίνι της με τον Ηλία Φιλίπ­που. Μου έπιασε το μάγουλο και είπε στον Ηλία: “Να τον προ­σέ­ξεις όπως πρό­σε­ξες και μένα”. Της βγήκε μέσα από την ψυχή της, δεν είχε καμία ανάγκη να το κάνει. Για μένα, αυτή τη στιγμή η Πάολα είναι το νούμερο ένα, πραγ­μα­τική σταρ. Δεν την πίστευε κανείς και τώρα την παρα­κα­λάνε».