Κίνηση στελεχών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπέρ του κ. Γ. Παπανδρέου!

«Από την αρχή. Όχι από το μηδέν». Αυτό είναι το πολι­τικό στίγμα που επι­χει­ρεί να δώσει μια πρω­το­βου­λία πρώην μεσαίων στε­λε­χών του ΠΑΣΟΚ αλλά και απλών πολιτών, φίλα προ­σκεί­με­νων στον Γιώργο Παπαν­δρέου, με το όνομα «ΑλφαΒητα» στην ιστο­σε­λίδα alphabeta.gr.

Την ιδρυ­τική δια­κή­ρυξη της συγκε­κρι­μέ­νης κίνησης υπο­γρά­φουν μεταξύ άλλων 2 γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ από τη Ρόδο και συγκε­κρι­μένα οι κ.κ. Θόδωρος Καρα­γιάν­νης, Δικα­στι­κός Υπάλ­λη­λος, Μελισ­σο­κό­μος και Νίκος Τρίπης, Τρα­πε­ζι­κός Υπάλ­λη­λος.

Στην ομάδα βρί­σκο­νται ακόμα και πρώην συνερ­γά­τες του πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού. Βρί­σκο­νται όμως και απλοί πολίτες, οι οποίοι δεν εκφρά­ζο­νται από το σημε­ρινό ΠΑΣΟΚ.

Σε κείμενο που απέ­στειλε στη «δημο­κρα­τική» ο κ. Καρα­γιάν­νης, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Tο 2014 είναι αναμ­φι­σβή­τητα η ώρα μηδέν για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Η ώρα που θα απο­τε­λέ­σει το ορι­στικό πέρασμα στην απραξία και την τελική διάλυση ή θα σημα­το­δο­τή­σει ένα νέο ξεκί­νημα – με δια­δι­κα­σίες ανοι­χτού κόμ­μα­τος – δημιουρ­γώ­ντας παράλ­ληλα νέο πολι­τικό ρεύμα.

Αυτές οι δια­δι­κα­σίες, αν ακο­λου­θή­σουν την ανοι­κτό­τητα που επι­βάλ­λε­ται, δε θα είναι κάτι πρω­τό­γνωρο για την ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Έξι χρόνια πριν, την άνοιξη το 2008, το ΠΑ.ΣΟ.Κ διορ­γά­νωσε το πιο ανοιχτό συνέ­δριο που έχει διε­ξα­χθεί μέχρι σήμερα στη χώρα από όλους τους πολι­τι­κούς χώρους. Το συνέ­δριο αυτό, απο­τέ­λεσε την πεμ­πτου­σία της πολι­τι­κής παρα­γω­γής, καθώς μέσω εργα­στη­ρίων, στα οποία είχαν χώρο όλες οι τάσεις (από τις πιο φιλε­λεύ­θε­ρες μέχρι τις πιο ριζο­σπα­στικά αρι­στε­ρές), αλλά και ουσια­στι­κών προ­συ­νε­δρια­κών εργα­σιών των οργάνων της βάσης, κατέστη δυνατή μια σύγ­χρονη πολι­τική στο­χο­θε­σία και έγινε βάσει αυτής η πρώτη από­πειρα ενός πολι­τι­κού και ιδε­ο­λο­γι­κού επα­να­προσ­διο­ρι­σμού.

Σήμερα, και χωρίς να είναι γνωστή επίσημα η φύση και οι δια­δι­κα­σίες συμ­με­το­χής στο συνέ­δριο που πρό­κει­ται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί (;) – ακόμα και μετά τη συνε­δρί­αση του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λίου – αντί για ανοι­χτές δια­δι­κα­σίες και πραγ­μα­τικό εσω­κομ­μα­τικό διάλογο δια­φαί­νε­ται η διάθεση για μια αδια­φανή δια­δι­κα­σία οργά­νω­σης και διε­ξα­γω­γής, για άκριτη αξιο­ποί­ηση “συμ­μά­χων” που προ­έ­κυ­ψαν τυχο­διω­κτικά αλλά και για μία θολή πρό­σκληση επα­νέ­νω­σης της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, χωρίς αρχή και τέλος.

Είναι, όμως, προ­φα­νές, πως η οποια­δή­ποτε συνε­δριακή συζή­τηση καθώς και η ενδε­χό­μενη στρα­το­λό­γηση μελών από μηχα­νι­σμούς και ομάδες με σκοπό την υπε­ρί­σχυση αυτών στο συνέ­δριο, ειδικά όταν αυτές δεν έχουν δώσει κανένα ιδε­ο­λο­γικό ή πολι­τικό στίγμα, στε­ρεί­ται πάσης σοβα­ρό­τη­τας χωρίς τον προ­α­παι­τού­μενο – ουσια­στικό και οργα­νω­μένο συλ­λο­γικά – προ­συ­νε­δριακό διάλογο και φυσικά χωρίς τη δια­φύ­λαξη της πολι­τι­κής πολυ­φω­νίας.

Όσοι ακόμα βρί­σκο­νται στο χώρο, καλού­νται σήμερα, πιο επι­τα­κτικά από ποτέ, να δια­φυ­λά­ξουν τις δια­δι­κα­σίες του συνε­δρίου, ώστε να παρα­χθούν και πάλι πολι­τικό περιε­χό­μενο και φρέ­σκιες ιδέες. Να ανα­δει­χθούν νέα πρόσωπα. Πρόσωπα που δε θα καθο­ρι­στούν – ακόμα μια φορά – από τη μοι­ρα­σιά μεταξύ των, πάλαι ποτέ, κεντρι­κών στε­λε­χών του, αλλά που θα απο­τε­λέ­σουν τη “μαγιά” για να μπο­λια­στεί η πολι­τική ζωή που παρα­μέ­νει λιμνά­ζουσα από τη μετα­πο­λί­τευση μέχρι και σήμερα, εξαι­τίας κυρίως της απα­ξί­ω­σης της από τις νεό­τε­ρες γενιές.

Η πολι­τική οφείλει να επα­νέλ­θει στο επί­κε­ντρο της συζή­τη­σης.

Τα ζητή­ματα που απα­σχο­λούν σήμερα την κοι­νω­νία καθώς και οι παθο­γέ­νειες της θα πρέπει να απο­τε­λέ­σουν προ­τε­ραιό­τητα. Οι κοι­νω­νι­κοί και πολι­τι­κοί στόχοι θα πρέπει να ορι­στούν εκ νέου.

Όλα αυτά να επα­να­προσ­διο­ρι­στούν όχι βάσει κάποιου εκλο­γι­κού ποσο­στού, αλλά βάσει της επα­να­λει­τουρ­γίας των πολι­τι­κών αντα­να­κλα­στι­κών των πολιτών.

Το επόμενο διά­στημα της προ­συ­νε­δρια­κής συζή­τη­σης δε θα πρέπει να ληφθούν a priori απο­φά­σεις τελε­σί­δι­κες που θα αφορούν α) την εκπρο­σώ­πηση του κινή­μα­τος χωρίς ιδε­ο­λο­γικό πλαίσιο και β) τις συμ­μα­χίες του κινή­μα­τος με άλλους χώρους χωρίς πολι­τικό πλαίσιο αρχών και συγκλί­σεων.

Όχι άλλες επι­λο­γές μίσους, φιλίας, αγάπης, ανοχής. Όχι άλλοι οπαδοί και κλα­κα­δό­ροι. Μόνο ενεργοί πολίτες με φαρέτρα πολι­τι­κών επι­λο­γών.

Είναι η τελευ­ταία ευκαι­ρία για το ΠΑΣΟΚ, πριν ακόμα κι αυτοί οι λίγοι που του έμειναν του γυρί­σουν την πλάτη. Αν το κόμμα δεν αλλάξει τότε θα αλλά­ξουμε εμείς. Και θα μας βρεί απέ­να­ντι του. Χωρίς καμία νοσταλ­γία για το παρελ­θόν.

Το #αβ θα κατα­θέ­σει τις επό­με­νες μέρες κείμενο προ­τά­σεων για τη διε­ξα­γωγή του συνε­δρίου, καθώς και των αιτη­μά­των και του περιε­χο­μέ­νου που θα έπρεπε αυτό να θέσει, και παρα­μέ­νει μια πολι­τική συλ­λο­γι­κό­τητα ανοιχτή στο διάλογο και τη διαφανή συνερ­γα­σία».