Αθ. Εξαδάκτυλος, Πρόεδρος Π.Ι.Σ.: «Η αναγκαιότητα δημιουργίας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, είναι δεδομένη…»

Τον δά­κτυ­λον επί τον τύπον των ήλων, βάζει ο πρό­ε­δρος του Πα­νελ­λή­νιου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου, κ. Αθα­νά­σιος Εξα­δά­κτυ­λος, σχε­τι­κά με το θέμα του προ­σω­πι­κού για­τρού.

Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» εξη­γεί αφε­νός τις δυ­σκο­λί­ες του εγ­χει­ρή­μα­τος, αφε­τέ­ρου την ανά­γκη να δοθεί χρό­νος για να φανεί στην πράξη πώς μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει.

Επι­πλέ­ον, μι­λά­ει για την νέα έξαρ­ση του κο­ρω­νοϊ­ού αλλά και της επο­χια­κής γρί­πης, συ­νι­στώ­ντας προ­σο­χή σε όλους ενώ, σχο­λιά­ζο­ντας την έλ­λει­ψη αναι­σθη­σιο­λό­γων, εξη­γεί τους λό­γους που το πρό­βλη­μα αυτό, εμ­φα­νί­ζε­ται όχι μόνον σε εθνι­κό αλλά και σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο(!).

• Κύριε Εξα­δά­κτυ­λε, θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με με το θέμα του προ­σω­πι­κού για­τρού και να μας ενη­με­ρώ­σε­τε σχε­τι­κά με την εφαρ­μο­γή του νέου μέ­τρου. Κι­νεί­ται προς την σωστή κα­τεύ­θυν­ση;

Η ανα­γκαιό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγεί­ας, είναι δε­δο­μέ­νη και έχει ει­πω­θεί κατ’ επα­νά­λη­ψη. Επι­πλέ­ον, είναι κάτι που η Ελ­λά­δα το προ­σπα­θεί από το 1929 όταν έγινε η πρώτη από­πει­ρα, επί Ελευ­θε­ρί­ου Βε­νι­ζέ­λου. Ο Νόμος που ψη­φί­στη­κε το 2022, αυτή την στιγ­μή έχει τις πε­ρισ­σό­τε­ρες πι­θα­νό­τη­τες να επι­τύ­χει να δη­μιουρ­γή­σει Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντί­δα Υγεί­ας –ωστό­σο, τα πρώτα βή­μα­τα εφαρ­μο­γής χρειά­ζε­ται να επι­τα­χυν­θούν και να τρο­πο­ποι­η­θούν. Κι αυτό, γιατί, κατά την εφαρ­μο­γή α. δεν έχου­με ενερ­γο­ποί­η­ση όλων των δυ­να­το­τή­των του Νόμου (άρα κά­ποιοι για­τροί που θα ήθε­λαν να λει­τουρ­γή­σουν ως προ­σω­πι­κοί για­τροί, δεν έχουν την δυ­να­τό­τη­τα έντα­ξής τους ακόμη) και β. από πλευ­ράς ΕΟΠΥΥ που κάνει τις συμ­βά­σεις, γί­νο­νται με τρόπο που δεν είναι ελ­κυ­στι­κές. Είτε επει­δή πε­ριέ­χουν ασά­φειες, είτε επει­δή πε­ριέ­χουν μο­νο­με­ρείς όρους υπέρ του Ορ­γα­νι­σμού. Για τον λόγο αυτό, στην πρώτη προ­κή­ρυ­ξη που έγινε τον Ιού­νιο η οποία αφο­ρού­σε για­τρούς γε­νι­κής ια­τρι­κής και πα­θο­λό­γους, αντα­πο­κρί­θη­καν πε­ρί­που 1200 συ­νά­δελ­φοι σε όλη την χώρα –αριθ­μός που είναι μι­κρός.

Στην δεύ­τε­ρη προ­κή­ρυ­ξη που έγινε πριν από με­ρι­κές ημέ­ρες και αφορά στους για­τρούς πα­θο­λο­γι­κών ει­δι­κο­τή­των που μπο­ρούν να δρά­σουν ως προ­σω­πι­κοί για­τροί, οι ασά­φειες της σύμ­βα­σης κατά πάσα πι­θα­νό­τη­τα, θα μας οδη­γή­σουν επί­σης σε έναν μικρό αριθ­μό για­τρών που θα προ­σέλ­θουν. Αυτό, με­τα­φρά­ζε­ται για τους ασθε­νείς, σε δυ­σκο­λία ανεύ­ρε­σης προ­σω­πι­κού για­τρού της επι­λο­γής τους και της εμπι­στο­σύ­νης τους ή σε πα­ντε­λή… δυ­σκο­λία ανεύ­ρε­σης, σε μέρη όπου οι για­τροί είναι πολύ λίγοι.

Πρέ­πει να θυ­μό­μα­στε όλοι ότι το σύ­στη­μα θα πρέ­πει να οι­κο­δο­μη­θεί πάνω στην εμπι­στο­σύ­νη για­τρού – ασθε­νούς. Σε κάθε άλλη πε­ρί­πτω­ση, απο­τε­λεί μια τυ­πι­κή διεκ­πε­ραί­ω­ση που δεν θα επι­τύ­χει το ζη­τού­με­νο: δη­λα­δή, να υπάρ­χει απο­τε­λε­σμα­τι­κή εξω­νο­σο­κο­μεια­κή φρο­ντί­δα έτσι ώστε οι άν­θρω­ποι, να μην φτά­νουν στο νο­σο­κο­μείο για πα­θή­σεις και προ­βλή­μα­τα, χωρίς λόγο. Χρεια­ζό­μα­στε χρόνο, βελ­τιω­τι­κές κι­νή­σεις από την Πο­λι­τεία ενώ δεν βοη­θούν τα αντι­κί­νη­τρα –τα οποία, ορθώς η Πο­λι­τεία ανέ­βα­λε την εφαρ­μο­γή τους για την 1η Δε­κεμ­βρί­ου.

Κατά την άποψη του ΠΙΣ, θα πρέ­πει να τα εξα­λεί­ψει πα­ντε­λώς. Γι’ αυτό ο ΠΙΣ σε ό,τι αφορά στα αντι­κί­νη­τρα, έχει προ­σφύ­γει στο ΣτΕ το οποίο θα κρί­νει την συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τά τους, στις 22 Δε­κεμ­βρί­ου 2022.

• Είναι αλή­θεια πά­ντως ότι και οι πο­λί­τες, έχουν… μπερ­δευ­τεί. Άλλοι έσπευ­σαν να εντα­χθούν στο νέο θεσμό και να επι­λέ­ξουν, άλλοι δεν είναι ακόμη έτοι­μοι. Χρειά­ζε­ται ακόμη χρό­νος, τε­λι­κά;

Οι πο­λί­τες που βρί­σκουν για­τρό της επι­λο­γής τους, θα πρέ­πει να προ­χω­ρή­σουν χωρίς δι­σταγ­μό. Οι υπό­λοι­ποι, είναι κα­λύ­τε­ρα να μι­λή­σουν με τον για­τρό τους. Και η Πο­λι­τεία, να διευ­κο­λύ­νει τους για­τρούς να εντα­χθούν, για να έχουν ελευ­θε­ρία επι­λο­γής οι πο­λί­τες και να έχου­με τε­λι­κώς, ένα επι­τυ­χη­μέ­νο οι­κο­δό­μη­μα. Σί­γου­ρα το οι­κο­δό­μη­μα αυτό θα έχει δυ­σκο­λί­ες στην αρχή, αλλά θα ξε­πε­ρα­στούν με ηρε­μία και νη­φα­λιό­τη­τα.

• Το υπουρ­γείο Υγεί­ας, πώς το αντι­με­τω­πί­ζει αυτό; Έχει τη διά­θε­ση για λύ­σεις; Ακού­σα­με κάτι για συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις με τον ΕΟΠΥΥ.

Ο Νόμος πε­ρι­λαμ­βά­νει και προ­βλέ­πει συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις με τον ΕΟΠΥΥ για τους για­τρούς που έχουν σύμ­βα­ση για τις υπό­λοι­πες ει­δι­κό­τη­τες σε πρώτη φάση, και για τους προ­σω­πι­κούς σε δεύ­τε­ρη φάση. Από πλευ­ράς ΕΟΠΥΥ υπάρ­χει όμως, μια πα­ντε­λής αδια­φο­ρία για το θέμα αυτό σε ση­μείο που μας δίνει την εντύ­πω­ση ότι δεν επι­θυ­μεί να εφαρ­μό­σει τον Νόμο. Διότι ενώ ο Νόμος ψη­φί­στη­κε τον Μάιο, η επι­τρο­πή συμ­βά­σε­ων του ΕΟΠΥΥ παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις μας, δεν έχει κάνει ούτε ένα βήμα…

• Η αλή­θεια είναι ότι και στις πε­ρι­φε­ρεια­κές ενό­τη­τες δεν έχουν ακόμη διευ­κρι­νι­στεί πολλά.

Σε μέρη που είναι μι­κρός ο αριθ­μός των για­τρών, θα είναι δύ­σκο­λο, π.χ. σε ένα νησί υπάρ­χει ένας για­τρός κι ένας υπό συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση για έναν πλη­θυ­σμό που ξε­περ­νά τις 2.000 άτομα (!). Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε λοι­πόν, πως πρα­κτι­κά δεν θα μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει στα κα­θή­κο­ντά του. Αντι­θέ­τως, σε πολλά Κέ­ντρα Υγεί­ας, ανά την χώρα, υπάρ­χουν πολ­λοί για­τροί για μικρό πλη­θυ­σμό. Π.χ. σε ένα ΚΥ υπάρ­χουν 6-7 γε­νι­κοί για­τροί για 3.000 πλη­θυ­σμό. Θα μπο­ρού­σε λοι­πόν να βρε­θεί λύση και να τα δούμε όλα στην πο­ρεία. Εμείς ως ΠΙΣ εί­μα­στε εδώ για να δια­σφα­λί­σου­με αφε­νός τα δι­καιώ­μα­τα των ασθε­νών, αφε­τέ­ρου για να δια­σφα­λί­σου­με τους για­τρούς. Το υπουρ­γείο Υγεί­ας, θα πρέ­πει να αξιο­ποι­ή­σει αυτή την βο­ή­θεια.

• Να σας ρω­τή­σω σχε­τι­κά με τις ελ­λεί­ψεις σε αναι­σθη­σιο­λό­γους το οποίο βιώ­νου­με κι εμείς στα Δω­δε­κά­νη­σα. Μπο­ρεί­τε να μας εξη­γή­σε­τε τι συμ­βαί­νει, τε­λι­κά;

Το πρό­βλη­μα με τις ελ­λεί­ψεις σε αναι­σθη­σιο­λό­γους δεν αφορά μόνον στην Ελ­λά­δα. Αφορά σε όλη την Ευ­ρώ­πη (!). Οι αναι­σθη­σιο­λό­γοι είναι πε­ρι­ζή­τη­τοι και δεν υπάρ­χουν. Αυτό το πρό­βλη­μα χρειά­ζε­ται βρα­χυ­πρό­θε­σμη αλλά και μα­κρο­πρό­θε­σμη αντι­με­τώ­πι­ση. Αφε­νός, θα πρέ­πει να γίνει αύ­ξη­ση στις απο­λα­βές τους για να προ­σελ­κυ­στούν να συμ­με­τέ­χουν στην λει­τουρ­γία του ΕΣΥ και να προ­σφέ­ρουν, αφε­τέ­ρου να αξιο­ποι­η­θούν όλοι οι αναι­σθη­σιο­λό­γοι ανε­ξαι­ρέ­τως σε πρώτη φάση (και του δη­μο­σί­ου και του ιδιω­τι­κού τομέα) για να κα­λυ­φθούν οι ανά­γκες. Επι­πρό­σθε­τα, ο τρό­πος που διοι­κεί­ται το ΕΣΥ που είναι πο­λύ­πλο­κος και δεν επι­τρέ­πει εύ­κο­λες με­τα­κι­νή­σεις, να ανα­θε­ω­ρη­θεί και να δώσει λύ­σεις. Π.χ. η Θεσ­σα­λο­νί­κη που είναι μια με­γά­λη πόλη, είναι χω­ρι­σμέ­νη στα δύο και ανή­κει σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές υγειο­νο­μι­κές πε­ρι­φέ­ρειες. Αυτή την στιγ­μή υπάρ­χει νο­σο­κο­μείο που ανή­κει στην μία κι έχει δρα­μα­τι­κή έλ­λει­ψη αναι­σθη­σιο­λό­γων (Ιπ­πο­κρά­τειο) την ώρα που νο­σο­κο­μεία σε 1500 μέτρα, δια­θέ­τουν αριθ­μό αναι­σθη­σιο­λό­γων που θα μπο­ρού­σαν να υπο­στη­ρί­ξουν το Ιπ­πο­κρά­τειο. Αυτά πρέ­πει να ξε­πε­ρα­στούν. Και να ξε­κα­θα­ρί­σω ότι δεν θα πρέ­πει να υπάρ­χει εν­δε­χό­με­νο ‘επι­στρά­τευ­σης’ ιδιω­τών αναι­σθη­σιο­λό­γων. Είναι μια κακή πρα­κτι­κή. Ανα­γκαία σε άλλες συν­θή­κες, αλλά δεν είναι ο τρό­πος που θα δώσει λύ­σεις. Αντι­θέ­τως, θα δη­μιουρ­γή­σει πρό­βλη­μα.

• Για να κλεί­σου­με, ο κο­ρω­νο­ϊ­ός είναι πάλι σε έξαρ­ση, όπως και η γρίπη. Τι πρέ­πει να προ­σέ­ξου­με όλοι μας; Τι συ­νι­στά­τε στον κόσμο;

Κατ’ αρχάς θα πρέ­πει να δια­χω­ρί­σου­με κάτι: οι δύο ιώ­σεις δεν συ­νι­στούν την ίδια απει­λή για την υγεία μας.

Από τον κο­ρω­νο­ϊό, την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα χά­σα­με 100 συ­μπο­λί­τες μας από την γρίπη χά­νου­με, ετη­σί­ως, πε­ρί­που 200. Υπήρ­ξε εβδο­μά­δα μέσα στον Ιού­λιο, που χά­σα­με πάνω από 300 άτομα από τον κο­ρω­νο­ϊό. Άρα, και οι δύο ιώ­σεις είναι απει­λη­τι­κές αλλά δεν έχουν την ίδια βα­ρύ­τη­τα. Τον χει­μώ­να θα έχου­με έξαρ­ση σε όλες τις λοι­μώ­ξεις –και ει­δι­κά του ανα­πνευ­στι­κού. Το εί­χα­με πά­ντο­τε. Θα πρέ­πει λοι­πόν να προ­στα­τέ­ψου­με τους ευά­λω­τους: αυτό ση­μαί­νει πως οι άνω των 60 ετών, θα πρέ­πει να εμ­βο­λια­στούν οπωσ­δή­πο­τε με την ανα­μνη­στι­κή δόση για τον covid αλλά και για την γρίπη.

Ο εμ­βο­λια­σμός μπο­ρεί να γίνει την ίδια χρο­νι­κή στιγ­μή (ή και όχι, ανά­λο­γα με το πώς νοιώ­θει κα­νείς).

Για τους κάτω των 60 ετών, και ανή­κο­ντες σε ευά­λω­τες ομά­δες, θα πρέ­πει να ακο­λου­θή­σουν τον ίδιο δρόμο με τα εμ­βό­λια ενώ όσοι βρί­σκο­νται στο με­ταίχ­μιο, θα πρέ­πει να συμ­βου­λευ­τούν τον για­τρό τους.

Από εδώ και πέρα, ο κάθε άν­θρω­πος έχει δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες από τον άλλον. Δεν εί­μα­στε σε φάση του μα­ζι­κού εμ­βο­λια­σμού. Ο κα­θέ­νας είναι μια δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση. Το πρό­βλη­μα αρ­χί­ζει και γί­νε­ται εξα­το­μι­κευ­μέ­νο. Γι’ αυτό θα πρέ­πει ο κα­θέ­νας να συμ­βου­λεύ­ε­ται τον για­τρό του.