Ξενοδόχος υπόλογος για… λαθρεμπορία γιατί χρησιμοποιούσε λέβητα για την θέρμανση νερού!!

Το Μονο­με­λές Διοι­κη­τικό Εφε­τείου Πει­ραιώς (τμήμα Η’ ουσίας) εξέτασε έφεση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά μιας ξενο­δο­χεια­κής ΕΠΕ και εκπρο­σώ­που αυτής για την ακύρωση της υπ’ αρ. Α 346/2016 απο­φά­σεως του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Σε διε­νερ­γη­θέ­ντα την 17η Απρι­λίου 2013 επι­τό­πιο έλεγχο υπαλ­λή­λων του ΣΔΟΕ Περι­φε­ρεια­κής Δ/νσης Νοτίου Αιγαίου, στην επι­χεί­ρηση επι­πλω­μέ­νων δια­με­ρι­σμά­των της ΕΠΕ, δια­πι­στώ­θηκε ότι κατά τα δια­στή­ματα από 13.10.2006 έως 15.10.2011 και από 15.10.2012 έως 17.4.2013, η ως άνω επι­χεί­ρηση παρέ­λαβε επα­νει­λημ­μέ­νως πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, και συνο­λικά 8.700 λίτρα, σύμφωνα την από 17.4.2013 συγκε­ντρω­τική κατά­σταση χρε­ώ­σεων δια­φυ­γό­ντων ανα­λο­γου­σών δασμο­φο­ρο­λο­γι­κών και λοιπών επι­βα­ρύν­σεων των υπαλ­λή­λων του ΣΔΟΕ Περι­φε­ρεια­κής Διεύ­θυν­σης Νοτίου Αιγαίου, το οποίο χρη­σι­μο­ποί­ησε, κατά παρά­βαση του άρθρου 73 παρ.2 β του ν.2960/2001, για σκοπό άλλο από τη θέρ­μανση ανθρώ­πων και, συγκε­κρι­μένα, για τη θέρ­μανση νερού, καθώς στα ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια, που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται δεν υπάρ­χουν σώματα καλο­ρι­φέρ, για τις δια­πι­στώ­σεις δε αυτές συντά­χθηκε Υπη­ρε­σιακό Σημεί­ωμα Ελέγχου, το οποίο επι­δό­θηκε στον δεύτερο εφε­σί­βλητο την 6η.6.2013.

Σύμφωνα με υπεύ­θυνη δήλωση του δευ­τέ­ρου εφε­σι­βλή­του, δια­χει­ρι­στή και νομίμου εκπρο­σώ­που της πρώτης, το πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης που προ­μη­θεύ­τηκε από πρα­τή­ριο χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε απο­κλει­στικά για την θέρ­μανση ζεστού νερού που χρη­σι­μο­ποιού­σαν οι πελάτες, καθώς στα ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια δεν χρη­σι­μο­ποιείτο κεντρική θέρμανση-καλοριφέρ.

Ο δεύ­τε­ρος εφε­σί­βλη­τος προ­σκό­μισε παρα­στα­τικά αγοράς πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης.

Ακο­λού­θως, ο προϊ­στά­με­νος της Π.Δ. Ν. Αιγαίου του Σ.Δ.Ο.Ε. συνέ­ταξε βάσει όλων των ανωτέρω στοι­χείων Δελτίο Πλη­ρο­φο­ριών, σύμφωνα με το οποίο, κατά τα ανωτέρω χρονικά δια­στή­ματα η εν λόγω επι­χεί­ρηση προ­μη­θεύ­τηκε πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης μειω­μέ­νων δασμο­φο­ρο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σεων, το οποίο χρη­σι­μο­ποί­ησε και για σκοπό διάφορο της θέρ­μαν­σης ανθρώ­πων, κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του ν. 2960/2001 «Περί Εθνικού Τελω­νεια­κού Κώδικα».

Το Δελτίο Πλη­ρο­φο­ριών κοι­νο­ποι­ή­θηκε στο Τελω­νείο Ρόδου προς το σκοπό κατα­λο­γι­σμού των ανα­λο­γου­σών δασμο­φο­ρο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σεων και πολ­λα­πλών τελών.

Ακο­λού­θως, κατόπιν κλήσης σε απο­λο­γία του προϊ­στα­μέ­νου του Γρα­φείου Δικα­στι­κού του Τελω­νείου αυτού, ο δεύ­τε­ρος εφε­σί­βλη­τος ατομικά και υπό την ιδιό­τητά του ως δια­χει­ρι­στή και νομίμου εκπρο­σώ­που της πρώτης εφε­σι­βλή­του, υπέβαλε απο­λο­γη­τικό υπό­μνημά του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι η εν λόγω επι­χεί­ρηση εκμί­σθω­σης δεκαέξι δια­με­ρι­σμά­των δια­θέ­τει μονα­δικό κεντρικό λέβητα με πετρέ­λαιο, ο οποίος τρο­φο­δο­τούσε την θέρ­μανση «καλο­ρι­φέρ» και ταυ­τό­χρονα ήταν τεχνικά ρυθ­μι­σμέ­νος ώστε όταν λει­τουρ­γούσε το λεβη­το­στά­σιο και μόνο τότε να παρέχει αυτό­ματα και ζεστό νερό, δηλαδή το ζεστό νερό παρεί­χετο εκ μόνης της λει­τουρ­γίας του λεβη­το­στα­σίου προς παροχή ζεστού νερού στα σώματα των καλο­ρι­φέρ.

Τις χει­με­ρι­νές περιό­δους των ετών 2012-2013 περιο­ρί­στηκε για να λει­τουρ­γεί μόνο στη θέρ­μανση νερού, διότι οι ένοικοι λόγω της οικο­νο­μι­κής υφέσεως δεν επι­θυ­μού­σαν τη λει­τουρ­γία των καλο­ρι­φέρ, προ­κει­μέ­νου να περιο­ρι­στούν οι μηνιαίες δαπάνες και, ως εκ τούτου, το καύσιμο (πετρέ­λαιο) συνέ­χιζε να έχει τον ίδιο προ­ο­ρι­σμό δηλαδή την θέρμανση-καλοριφέρ και να υπάρχει το ίδιο κεντρικό σύστημα και μετά την αφαί­ρεση των σωμάτων των καλο­ρι­φέρ.

Ακο­λού­θως ο προϊ­στά­με­νος του Τελω­νείου Ρόδου, χαρα­κτή­ρισε την ως άνω πράξη ως τελω­νειακή λαθρε­μπο­ρική παρά­βαση και ως υπαίτιο αυτής τον δεύτερο εφε­σί­βλητο στον οποίο κατα­λο­γί­στη­καν:

α) δια­φυ­γό­ντες δασμοί και φόροι που ανα­λο­γούν σε 7.800 λίτρα πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης της δασμο­λο­γι­κής κλάσης 2710194790, συνο­λι­κού ποσού 2.684,98 ευρώ,

β) πολ­λα­πλά τέλη, σύμφωνα με το άρθρο 150 παρ. 1 του ν. 2960/2001, συνο­λι­κού ποσού 8.248,26 ευρώ (μετά των τελών χαρ­το­σή­μου και λοιπών κρα­τή­σεων υπέρ ΟΓΑ), για την κατα­βολή των οποίων κηρύ­χθηκε αστικώς συνυ­πό­χρεη η πρώτη εφε­σί­βλη­τος εταιρία.

Με την εκκα­λου­μένη απόφαση, αφού έγινε δεκτό ότι κατά τις επί­δι­κες χρο­νι­κές περιό­δους από 13.10.2006 μέχρι 15.10.2011 και από 15.10.2012 μέχρι 17.4.2013 η προ­σφεύ­γουσα επι­χεί­ρηση δεν είχε προβεί σε δια­χω­ρι­σμό του συστή­μα­τος θέρ­μαν­σης χώρων και νερού, αλλά αντι­θέ­τως χρη­σι­μο­ποιούσε κοινό τέτοιο σύστημα θέρ­μαν­σης και ότι κατά τις ως άνω περιό­δους δεν δια­χώ­ριζε τις παρα­λαμ­βα­νό­με­νες ποσό­τη­τες πετρε­λαίου κατά χρήση (πρβλ. ΣτΕ 1513/2013), κρίθηκε ότι δεν συνέ­τρεχε παρά­βαση του άρθρου 73 παρ.2 β του ν.2960/2001, καθώς δεν στοι­χειο­θε­τείτο η αντι­κει­με­νική και η υπο­κει­με­νική υπό­σταση της λαθρε­μπο­ρι­κής τελω­νεια­κής παρά­βα­σης και ακυ­ρώ­θηκε η δια της προ­σφυ­γής προ­σβαλ­λό­μενη πράξη του προϊ­στα­μέ­νου του Τελω­νείου Ρόδου, κατ’ αποδοχή αυτής.

Το Εφετείο απέρ­ριψε την έφεση ως προς το κεφά­λαιο αυτής που αφορά τους κατα­λο­γι­σθέ­ντες δασμούς και φόρους ύψους 2.684,98 ευρώ και την έκανε δεκτή κατά τα λοιπά.