Κυριάκος Κυριακούλης: Στα επείγοντα – Μια αισιόδοξη εικόνα

Την εμπει­ρία του από τα επεί­γο­ντα του ΓΝΡ περι­γρά­φει ο κ. Κυριά­κος Κυρια­κού­λης στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης;

‘Το Σάββατο βράδυ βρέθηκα στα επεί­γο­ντα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου ως συνοδός ενός προ­σώ­που και αισθά­νο­μαι την ανάγκη να μοι­ρα­στώ μαζί σας μια αισιό­δοξη εικόνα. Θα σταθώ μόνο στον ανθρώ­πινο παρά­γο­ντα. Νοση­λευ­τές και γιατροί να υπο­δέ­χο­νται τα δεκάδες περι­στα­τικά που κατα­φθά­νουν με ψυχραι­μία, με σεβασμό και ευγέ­νεια σε κάθε ασθενή παρά την ένταση και την αγωνία που έχουν ασθε­νείς και συνοδοί.

Στέ­κο­μαι στο γιατρό ο οποίος ενη­με­ρώ­νει στο τηλέ­φωνο συγγενή ενός Ιταλού του­ρί­στα ο οποίος από τα επεί­γο­ντα θα νοση­λευ­τεί στο νοσο­κο­μείο. Δεν ήταν μια απλή ενη­μέ­ρωση αλλά πραγ­μα­τική συγκέ­ντρωση στοι­χείων από τα τμήματα ώστε να δώσει όλα τα στοι­χεία με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και υπομονή. Αισθάν­θηκα περη­φά­νεια για τον Έλληνα γιατρό μας, που εκείνη την στιγμή μας εκπρο­σω­πεί επάξια.

Εκεί που πραγ­μα­τικά συγκι­νή­θηκα, όταν βλέπω στο θάλαμο βρα­χύ­βιας νοση­λείας ένα λυπη­μένο παιδί περίπου 2 χρονών να δέχεται από νοση­λεύ­τρια ένα φου­σκω­μένο μπαλόνι (από γάντι) ζωγρα­φι­σμένο ως ένα χαρού­μενο τερα­τάκι. Το παιδάκι σκάει ένα τερά­στιο χαμό­γελο και απλώνει τα χεράκια του να κρα­τή­σει αυτό το απρό­σμενο παι­χνίδι.

Νέοι άνθρω­ποι κάτω από δύσκο­λες πιε­στι­κές συν­θή­κες να δια­τη­ρούν επαγ­γελ­μα­τική – ανθρώ­πινη συμπε­ρι­φορά. Αισιο­δοξώ.”