Διατυπώσεις και πραγματικότητα

Υπάρ­χουν λαν­θα­σμέ­νες, ακόμη και άκρι­τες δια­τυ­πώ­σεις πο­λι­τι­κής. Οι οποί­ες, όταν προ­έρ­χο­νται από σο­βα­ρούς αν­θρώ­πους και έρ­χο­νται αρ­γό­τε­ρα σε επαφή με τα πράγ­μα­τα, με την πραγ­μα­τι­κή (και όχι την δια­κη­ρυγ­μέ­νη…) πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τραυ­μα­τί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο απ’ όσο χρειά­ζε­ται. Και στους μεν πα­ρα­δο­σια­κούς οπα­δούς της πο­λι­τι­κής φλυα­ρί­ας,  αυτό κατά κά­ποιαν έν­νοια συγ­χω­ρεί­ται. Στους άλ­λους όμως, τους όπως εί­πα­με σο­βα­ρούς – ή πά­ντως αν­θρώ­πους που «ανα­γκα­στι­κά» μι­λούν σο­βα­ρά – το δά­γκω­μα της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας είναι κρίμα να το βλέ­πεις.