Με πίστωση

Στις 28 Ιουλίου ήταν «η ημέρα κατά την οποία η ανθρω­πό­τητα αρχίζει να κατα­να­λώ­νει περισ­σό­τε­ρους φυσι­κούς πόρους και υπη­ρε­σίες απ’ ό,τι μπορούν να ανα­πα­ρά­γουν τα οικο­συ­στή­ματα ανά έτος. Κατά τη διάρ­κεια των 156 ημερών που απο­μέ­νουν (ως το τέλος της χρονιάς), η κατα­νά­λωσή μας σε ό,τι αφορά τους ανα­νε­ώ­σι­μους πόρους θα συνί­στα­ται στην ανάλωση φυσικού κεφα­λαίου του πλανήτη», εξήγησε η Λετίσια Μάιγ του Global Footprint Network κατά τη διάρ­κεια συνέ­ντευ­ξης Τύπου. Η «υπέρ­βαση» αυτή σημειώ­νε­ται όταν η ανθρώ­πινη κατα­νά­λωση ξεπερνά τις ανα­πα­ρα­γω­γι­κές δυνα­τό­τη­τες των οικο­συ­στη­μά­των. Δεν έχει στα­μα­τή­σει, σύμφωνα με το Global Footprint Network, που κάνει τη μέτρηση, να έρχεται ολοένα νωρί­τερα τα τελευ­ταία 50 χρόνια: την 29η Δεκεμ­βρίου το 1970, την 4η Νοεμ­βρίου το 1980, την 11η Οκτω­βρίου το 1990, την 23η Σεπτεμ­βρίου το 2000, την 7η Αυγού­στου το 2010.Το 2020, η ημέρα αυτή ήρθε τρεις εβδο­μά­δες αργό­τερα, λόγω των lockdowns που είχαν επι­βλη­θεί για να ανα­σχε­θεί η εξά­πλωση της παν­δη­μίας του νέου κορω­νοϊού. Όμως κατόπιν, επα­νήλθε στο προη­γού­μενο επίπεδο — και συνέ­χισε να επι­σπεύ­δε­ται.