Το αρνητικό

Ολα δεί­χνουν ότι θα είναι μια πολύ καλή του­ρι­στι­κή χρο­νιά, εφά­μιλ­λη του 2019. Ολοι ελ­πί­ζου­με το θε­α­μα­τι­κό ξε­κί­νη­μα να έχει μια εξί­σου καλή συ­νέ­χεια όχι μόνο μέχρι το τέλος του κα­λο­και­ριού, αλλά και τους πρώ­τους μήνες του φθι­νο­πώ­ρου. Το πρό­βλη­μα θα είναι (εάν ήδη δεν είναι)  όσα τα αρ­νη­τι­κά που φέρ­νει η έκρη­ξη της κί­νη­σης: υψη­λές τιμές, αι­σχρο­κέρ­δεια σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, αδυ­να­μία στις υπο­δο­μές και τις υπη­ρε­σί­ες. Το στοί­χη­μα πλέον είναι οι επαγ­γελ­μα­τί­ες της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας να επι­δεί­ξουν την απαι­τού­με­νη σο­βα­ρό­τη­τα και να απο­δεί­ξουν ότι δεν νοιά­ζο­νται μόνο για τη φε­τι­νή σεζόν, αλλά επεν­δύ­ουν στο brand Ελ­λά­δα και για τις επό­με­νες χρο­νιές. Αν ο επι­σκέ­πτης δεν πέσει στα σα­ΐ­νια που τον βλέ­πουν σαν κο­ρόι­δο, αν δεν τον τα­ΐ­σουν τις δια­βό­η­τες «με­ρί­δες ξου», κι αν βρει τουα­λέ­τα στους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, θα πει στο τέλος πως άξιζε τον κόπο. Και θα ξα­νάρ­θει. Ισως και για πάντα, σαν τον Οττο της κα­μπά­νας του ΕΟΤ.  Δεν θα ξα­νάρ­θει όμως ποτέ, και θα συ­στή­σει και στους φί­λους του να μην έρ­θουν, αν τύχει να πλη­ρώ­σει (υπό την απει­λή μπρά­βων) εξα­κό­σια ευρώ για δύο κο­κτέιλ κι ένα πιάτο κα­βου­ρο­πό­δα­ρα.