ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Καστελλόριζο: Το Ροζ Σπίτι, φτιαγμένο από «σκουπίδια»

news room 5 λεπτά ανάγνωση
871

Το γραφικό Καστελ­λό­ριζο, εκτός από τις βλέψεις των Τούρκων, είναι αυτό τον καιρό στην επι­και­ρό­τητα για τη μετα­τροπή του σε προ­ο­ρι­σμό Τέχνης και Πολι­τι­σμού. Στα πλαίσια αυτά εντάσ­σε­ται και το Ροζ Σπίτι, φτιαγ­μένο από «σκου­πί­δια».

Χρυ­στάλλα Χατζη­δη­μη­τρίου

Το όλο έργο ξεκί­νησε με πρω­το­βου­λία της Ιτα­λί­δας συλ­λέ­κτριας Nicoletta Fiorucci. Συμ­με­τέ­χει μάλιστα σε αυτό κι ο Κύπριος, διε­θνούς φήμης σχε­δια­στής, Μιχάλης Ανα­στα­σιά­δης. Στο παρόν στάδιο όμως, αυτό που έχει υλο­ποι­η­θεί είναι η ανα­καί­νιση ενός σπιτιού στο λιμάνι, γνωστό πλέον ως Pink House λόγω του ροζ χρώ­μα­τος στην πρόσοψη του. Χρώμα που παρα­δο­σιακά συνα­ντά­ται στα νησιά, κυρίως στα Δωδε­κά­νησα. Αυτό που το κάνει ξεχω­ρι­στό όμως είναι το εσω­τε­ρικό του. Σχεδόν τα πάντα είναι κατα­σκευα­σμένα από «σκου­πί­δια». Κυρίως από φελιζόλ, με την υπο­γραφή του Έλληνα σχε­δια­στή Σάββα Λαζ (Savvas Laz). Ο Laz εμφα­νί­στηκε πριν λίγα χρόνια με μια σειρά έπιπλα τα οποία είχε ονο­μά­σει Trashformers. Κι έπειτα ο δρόμος του συνα­ντή­θηκε με την Nicoletta Fiorucci, γνωστή στον κόσμο των τεχνών κυρίως για την πει­ρα­μα­τική της προ­σέγ­γιση.

Η σχέση της με το Καστελ­λό­ριζο είχε ξεκι­νή­σει 30 χρόνια πριν, αγο­ρά­ζο­ντας διάφορα ερείπια και οικό­πεδα και βοη­θώ­ντας στην ανα­καί­νιση δημό­σιων και ιστο­ρι­κών χώρων του νησιού. Ταυ­τό­χρονα έχει συγκε­ντρώ­σει μια ομάδα γύρω της με στόχο την πολι­τι­στική ανά­πτυξη του νησιού. «Δεν έχω κανένα ενδια­φέ­ρον να έρθω εδώ ως κάποιο είδος αποι­κια­κής δύναμης. Θέλω να προ­σθέσω κάτι θετικό», δηλώνει.

Μέσω της Σύλβιας Κούβαλη, γνωστής έμπορου σύγ­χρο­νης τέχνης, πίσω από τις γκαλερί Rodeo στο Λονδίνο και τον Πειραιά, μυήθηκε στο έργο του Laz. «Κατά­λαβα αμέσως τη γλώσσα του», λέει η Fiorucci. Παρόλο που δεν ήξερε πως ακριβώς ήταν φτιαγ­μένα τα αντι­κεί­μενα του, αντι­λή­φθηκε την φιλο­σο­φία του και σκέ­φτηκε: «Τι θα γινόταν αν μπο­ρούσε να ανα­πτύ­ξει κάτι πέρα από τα έπιπλα; Αν μπο­ρούσε να δημιουρ­γή­σει ένα ολό­κληρο σπίτι». Κι έτσι εγένετο το Pink House. Το οποίο είναι κάτι περισ­σό­τερο από ένα προ­κλη­τικό σχέδιο: «Είναι μια προ­σπά­θεια να προ­τεί­νουμε νέους και βιώ­σι­μους τρόπους δημιουρ­γίας και οικο­δό­μη­σης. Να δούμε εκ νέου τις αντι­λή­ψεις τόσο για το τι είναι χρήσιμο όσο και για το τι είναι όμορφο».

Παρόλο που σχεδόν όλα τα έπιπλα κατα­σκευά­ζο­νταν στο ατελιέ του Laz στην Αθήνα, ο δημιουρ­γός τελεί­ωσε και εγκα­τέ­στησε τα πάντα επί τόπου σε διά­στημα τεσ­σά­ρων μηνών, την άνοιξη και το καλο­καίρι του ΄21. Τα κομ­μά­τια Trashformers δεν είναι τα μόνα ανα­κυ­κλω­μένα. Σπα­σμέ­νες καρέ­κλες ταβέρ­νας που ο Laz και άλλοι έσωσαν από χωμα­τε­ρές στην Αθήνα έχουν επα­να­συ­ναρ­μο­λο­γη­θεί. Το δάπεδο είναι ένα μωσαϊκό από ασπρό­μαυ­ρες ρίγες, που δημιουρ­γή­θη­καν με μια παρα­δο­σιακή τεχνική τοπο­θέ­τη­σης λίθων. Όλες οι πόρτες και τα ξύλινα στοι­χεία έχουν επίσης ανα­κυ­κλω­θεί. Κι όλα, σχεδόν, στο εσω­τε­ρικό, είναι βαμμένα λευκά.

Το σπίτι αγο­ρά­στηκε το 2016 και έχει εμβαδό 150 τ.μ. Εκτεί­νε­ται δε εξω­τε­ρικά σε βεράντα και βρα­χό­κηπο. Ολό­κλη­ρος ο πάνω όροφος είναι μια φωτεινή κρε­βα­το­κά­μαρα, με ένα μεγάλο κρεβάτι Trashformers με ένα αφη­ρη­μένο κεφα­λάρι στο κέντρο του και πολλά μικρό­τερα κομ­μά­τια: ένα ασύμ­με­τρο μπουφέ με πράσινη επι­φά­νεια, ένας καθρέ­φτης και μια ξαπλώ­στρα που μοιάζει με πάγκο, μια κούνια μπροστά από ένα μεγάλο παρά­θυρο με θέα στο λιμάνι, ένα φωτι­στικό δίπλα στο κομο­δίνο –συν­δυα­σμός από υαλο­βάμ­βακα, φελιζόλ, καθρέ­φτη και χυτό μέταλλο– σε αφη­ρη­μένο σχήμα θαλάσ­σιας χελώνας (ωδή στις χελώνες που κολυ­μπούν στο λιμάνι).

Κανένας χώρος, από τα υπνο­δω­μά­τια μέχρι και την αποθήκη, δεν θα ήταν παρά­ται­ρος στο «A Space Odyssey» του Stanley Kubrick. Ωστόσο, η ποι­κι­λία ασύμ­με­τρων σχη­μά­των και η μη ύπαρξη ευθείων γραμμών προσ­δί­δουν την αίσθηση του χει­ρο­ποί­η­του.

​

Όταν η Fiorucci περιό­δευσε το σπίτι μετά την ολο­κλή­ρωσή του, ήταν ενθου­σια­σμένη. «Όταν είσαι μέσα δεν σκέ­φτε­σαι πως είναι φτιαγ­μένο από σκου­πί­δια. Ο χώρος είναι εκπλη­κτι­κός, αρμο­νι­κός – τόσο πολύ που σε κάνει να συνει­δη­το­ποι­ή­σεις πόσο επι­τυ­χώς τα από­βλητα μπορούν να μετα­τρα­πούν σε αντι­κεί­μενα και χώρους ομορ­φιάς. Αυτό είναι το μήνυμα». Κι ελπίζει πως θα απο­τε­λέ­σει πρότυπο που θα εμπνεύ­σει πραγ­μα­τική αλλαγή.

Τα σχέδιά της για το Καστελ­λό­ριζο αντι­κα­το­πτρί­ζουν αυτή την πρόθεση: μαζί με την ομάδα συμ­βού­λων και συνερ­γα­τών της, η Fiorucci προ­σκα­λεί σχε­δια­στές να πει­ρα­μα­τι­στούν μέσα σε άλλα σπίτια που έχει απο­κτή­σει και ανα­και­νί­σει, για να μετα­μορ­φώ­σει τα χρη­σι­μο­ποι­η­μένα υλικά και να δημιουρ­γή­σει νέες ιδέες βιώ­σι­μου σχε­δια­σμού. Όπως έχει γραφτεί στο διεθνή Τύπο, ο Μιχάλης Ανα­στα­σιά­δης βρί­σκε­ται ήδη στη δουλειά, συνερ­γα­ζό­με­νος με το Studio Mumbai για την επα­νε­φεύ­ρεση ενός ιστο­ρι­κού κήπου εκκλη­σίας. Η ανα­καί­νιση πολι­τι­στι­κού κέντρου που θα φιλο­ξε­νεί εκπαι­δευ­τικό και πολι­τι­στικό προ­γραμ­μα­τι­σμό χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Και όχι μακριά από το The Pink House βρί­σκε­ται το σπίτι της οικο­γέ­νειας της Αμε­ρι­κα­νί­δας καλ­λι­τέ­χνι­δας Lynda Benglis. Στόχος το Καστελ­λό­ριζο να κατα­στεί μια νέα Ύδρα.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο SAVVAS LAZ

Ο Savvas Laz γεν­νή­θηκε το 1985 στη Θεσ­σα­λο­νίκη και μεγά­λωσε στο Βόλο. Σπού­δασε πολι­τι­κός μηχα­νι­κός στο πολυ­τε­χνείο της Ξάνθης και η πρώτη του επαγ­γελ­μα­τική ενα­σχό­ληση ήταν στη Ντόχα του Κατάρ. Το πεδίο του μηχα­νι­κού, ωστόσο, δεν ήταν αυτό που ήθελε να κάνει κι έτσι άρχισε μία περι­πλά­νηση, κατα­λή­γο­ντας στην Ολλαν­δία να δου­λεύει δίπλα στο Joep Van Lieshout στο Atelier Van Lieshout. Η εμπει­ρία αυτή στάθηκε καθο­ρι­στική για το μέλλον του. Μπήκε στην Σχολή Écal, της Λωζάνης, η οποία θεω­ρεί­ται μια από τις πιο σημα­ντι­κές σχολές art and design του κόσμου. Κατά τη διάρ­κεια των σπουδών του είχε ως μέντορα, όπως είπε ο ίδιος, τον Michael Anastassiades, τον οποίο θεωρεί έναν από τους σπου­δαιό­τε­ρους designers αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Επι­στρέ­φο­ντας στην Αθήνα δημιούρ­γησε το δικό του στού­ντιο και συνερ­γά­στηκε με μεγά­λους οίκους όπως, Chopard, Vacheron Constantin, Retrosuperfuture. Η δουλειά που τον έκανε να ξεχω­ρί­σει είναι η σειρά Trashformers, με βασικό υλικό το φελιζόλ. Όπως εξήγησε, είναι ένα υλικό που ήξερε να το δου­λεύει. «Όταν μπήκα στο σπίτι που μένω στην Αθήνα, εξήγησε, και αγόρασα το ψυγείο μου, κράτησα τα κομ­μά­τια φελιζόλ από τη συσκευα­σία. Έπειτα άρχισα να το παρα­τηρώ παντού, κυρίως στους κάδους σκου­πι­διών. Ξεκί­νησα λοιπόν να σκέ­φτο­μαι πώς μπορώ να δώσω σε αυτά τα πετα­μένα κομ­μά­τια μια δεύτερη ευκαι­ρία και να τα μετα­τρέψω σε χρη­στικά αντι­κεί­μενα. Έτσι γεν­νή­θηκε η ιδέα του Trashformers (trash=σκου­πίδι), δανει­ζό­με­νου στοι­χεία από τα παι­χνί­δια Transformers με τα οποία παίζαμε μικροί. Όταν συνέ­λεξα έναν μεγάλο αριθμό τέτοιων κομ­μα­τιών, άρχισα να δημιουργώ διά­φο­ρες συν­θέ­σεις, σαν ένα περί­πλοκο παι­χνίδι Lego. Πει­ρα­μα­τί­στηκα αρκετά για το πώς θα μετα­τρέψω ένα τόσο εύθραυ­στο υλικό σε αντι­κεί­μενο μεγάλης αντοχής. Η δια­δι­κα­σία, εφόσον σχη­μα­τίσω το εκά­στοτε αντι­κεί­μενο, είναι να το επι­κα­λύψω με fiberglass, ρητίνη με βάση το νερό και χρώμα, για να τους δώσω την απα­ραί­τητη αντοχή». Η συλλογή απο­τε­λεί­ται από 11 μονα­δικά κομ­μά­τια και περι­λαμ­βά­νει, ανάμεσα σ’ άλλα, πολυ­θρό­νες, καρέ­κλες, καθρέ­φτη, τρα­πε­ζα­ρία, coffee table.

Πηγή philenews.com

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.