Αίτηση για την λήψη προληπτικών μέτρων σε ανώνυμη ξενοδοχειακή εταιρεία

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε μία ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία που εδρεύ­ει στη Ρόδο κατά μίας ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας με αί­τη­ση λήψης προ­λη­πτι­κών μέ­τρων ζη­τώ­ντας να λη­φθούν ασφα­λι­στι­κά μέτρα και να εκ­δο­θεί προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή με την οποία να δια­τα­χθεί η ανα­στο­λή των, εκ­κρε­μών ή μη, ατο­μι­κών διώ­ξε­ων των πι­στω­τών της καθ’ ής, και να απα­γο­ρευ­θεί ως προ­λη­πτι­κό ασφα­λι­στι­κό μέτρο κάθε πράξη, εκ­κρε­μής ή μη, που συ­νι­στά έναρ­ξη ή συ­νέ­χι­ση ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης ενα­ντί­ον της και η νο­μι­κή και πραγ­μα­τι­κή με­τα­βο­λή των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων της καθ’ ής, μέχρι να δη­μο­σιευ­θεί από­φα­ση επί της αί­τη­σης πτω­χεύ­σε­ως, η οποία συ­ζη­τεί­ται ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά τη δι­κά­σι­μο της 6-10-2022.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, η αι­τού­σα εται­ρεία δια­τη­ρεί απαί­τη­ση κατά της καθ’ ής ύψους 309.622,51 ευρώ απορ­ρέ­ου­σα από τη μα­κρο­χρό­νια και στα­θε­ρή εμπο­ρι­κή συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ τους, καθώς η δεύ­τε­ρη δια­τη­ρεί 2 ξε­νο­δο­χεία στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Ρόδου και η πρώτη την προ­μή­θευε και εξα­κο­λου­θεί να την προ­μη­θεύ­ει με φρού­τα και λα­χα­νι­κά.

Τα τε­λευ­ταία έτη η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία αντι­με­τω­πί­ζει οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα ενώ ο κύ­κλος ερ­γα­σιών της από το έτος 2015 μέχρι και σή­με­ρα έχει μειω­θεί σε πο­σο­στό άνω του 20%.

Επι­πλέ­ον, η καθ’ ης εται­ρεία δια­τη­ρεί λη­ξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις συ­νο­λι­κού ποσού ύψους άνω των 10.000.000 ευρώ, οι οποί­ες αφο­ρούν σε οφει­λές προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και τους Ασφα­λι­στι­κούς Ορ­γα­νι­σμούς, προς τους προ­μη­θευ­τές της, τους ερ­γα­ζο­μέ­νους αλλά και πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα, ενώ η αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των υπο­χρε­ώ­σε­ών της έχει ως απο­τέ­λε­σμα την απώ­λεια της εμπο­ρι­κής της πί­στης και τη νέ­κρω­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει η αι­τού­σα, ο οι­κο­νο­μι­κός προ­γραμ­μα­τι­σμός της καθ’ ής κλο­νί­στη­κε αιφ­νι­δί­ως λόγω της παν­δη­μί­ας COVID-19 με απο­τέ­λε­σμα να μειω­θεί δρα­μα­τι­κά η ρευ­στό­τη­τά της, ενώ οι δα­νει­στές της μπο­ρούν να στρα­φούν δι­κα­στι­κώς ενα­ντί­ον της και να επι­χει­ρή­σουν πρά­ξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος της με συ­νέ­πεια την απα­ξί­ω­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων της εται­ρεί­ας και την πρό­κλη­ση ανε­πα­νόρ­θω­της βλά­βης.

Τέλος, ως προς το αί­τη­μα περί χο­ρή­γη­σης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής η αι­τού­σα δια­τεί­νε­ται ότι λόγω της παύ­σης της εκ του νόμου ανα­στο­λής μέ­τρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, η οποία προ­βλε­πό­ταν στις ΚΥΑ των μέ­τρων κατά του covid -19, κιν­δυ­νεύ­ει άμεσα η πε­ριου­σία της καθ’ης από μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης των πλεί­στων πι­στω­τών της και κατ’ επέ­κτα­ση κιν­δυ­νεύ­ει η ικα­νο­ποί­η­ση της δικής της απαί­τη­σης και γι’ αυτό τον λόγο ζητά να εκ­δο­θεί προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή απα­γό­ρευ­σης λήψης των πάσης φύ­σε­ως, εκ­κρε­μών ή μη, μέ­τρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης ατο­μι­κών ή συλ­λο­γι­κών σε βάρος της καθ’ ής και με­τα­βο­λής της νο­μι­κής και πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων αυτής, μέχρι την έκ­δο­ση και δη­μο­σί­ευ­ση από­φα­σης επί της αι­τή­σε­ως πτω­χεύ­σε­ως.