Εξοργιστική η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας επί νησιών του Αιγαίου

Απο­τε­λεί προ­πα­ρα­σκευα­στι­κή πράξη ει­σβο­λής ;

Σε πρό­σφα­τες δη­λώ­σεις του ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κί­ας Μ.Τσα­βού­σο­γλου αφού ανα­φέρ­θη­κε – για πολ­λο­στή φορά – στον τουρ­κι­κό πα­ρα­λο­γι­σμό, να αμ­φι­σβη­τεί (πα­ρα­βλέ­πο­ντας το άρθρο 51 του Κα­τα­στα­τι­κού Χάρτη του Ο.Η.Ε), την ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία σε νησιά του Αι­γαί­ου, λόγω της ύπαρ­ξης σ’ αυτά …μο­νά­δων του στρα­τού μας, κα­τέ­λη­ξε, με νόημα, στην απει­λή, ότι η Τουρ­κία θα απευ­θύ­νει στην χώρα μας «… την τε­λευ­ταία προει­δο­ποί­η­ση» ( ! ).

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών είναι ο επι­κε­φα­λής της τουρ­κι­κής δι­πλω­μα­τί­ας και επει­δή είναι γνω­στό, ότι στην δι­πλω­μα­τι­κή γλώσ­σα η κάθε λέξη δεν είναι τυ­χαία, αλλά έχει την ση­μα­σία της, είναι επι­τα­κτι­κό, να εμ­βα­θύ­νου­με και να ανα­λύ­σου­με, ποιο σκοπό έχει η χρήση της δια­τύ­πω­σης «… τε­λευ­ταία προει­δο­ποί­η­ση».

Τε­λευ­ταία προει­δο­ποί­η­ση απευ­θύ­νει κά­ποιος, όταν έχει σκοπό – μετά από αυτήν και αν αυτός που την «ει­σπράτ­τει» δεν … πει­θαρ­χή­σει – να κάνει πράξη τις απει­λές του.

Και οι απει­λές που, σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά & εκ πε­ρι­τρο­πής, δια­τυ­πώ­νουν ο πρό­ε­δρος της Τουρ­κί­ας και οι υπουρ­γοί του, είναι σα­φείς – πολύ κα­θα­ρές :

18 νησιά του Αι­γαί­ου μας ανή­κουν, γιατί η Ελ­λά­δα τα κα­τέ­χει πα­ρά­νο­μα.

Στα νησιά του Αι­γαί­ου που δεν είναι απο­στρα­τι­κο­ποι­η­μέ­να, η Ελ­λά­δα έχασε την κυ­ριαρ­χία της και άρα μας ανή­κουν.

Τα νησιά του Αι­γαί­ου, που είναι τόσο κοντά στην Τουρ­κία & ει­δι­κά το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, δεν έχουν ούτε υφα­λο­κρη­πί­δα, ούτε Α.Ο.Ζ , «κά­θο­νται» πάνω σε δική μας ύφαλο- κρη­πί­δα και πε­ρι­βάλ­λο­νται από την δική μας Α.Ο.Ζ, πλην 6 μι­λί­ων αι­γιαλ/δας ζώνης (με ωμή πα­ρα­χά­ρα­ξη της Διε­θνούς Σύμ­βα­σης για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας) κ.α.

Καλώς η χώρα μας – προ­χθές – απά­ντη­σε με επί­ση­μο διά­βη­μα, με το οποίο απο­κρού­ει τις τουρ­κι­κές αι­τιά­σεις και τις χα­ρα­κτη­ρί­ζει «πα­ρά­νο­μες και ανυ­πό­στα­τες». Και καλώς να προ­χω­ρή­σει σε πει­στι­κή ενη­μέ­ρω­ση διε­θνών ορ­γα­νι­σμών (ΟΗΕ, Ε.Ε, ΝΑΤΟ κ.λ.π). Και τα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα να ανα­πτύ­ξουν μια «κα­μπά­νια» ενη­μέ­ρω­σης των αντί­στοι­χων ιδε­ο­λο­γι­κά φι­λι­κών τους κομ­μά­των -ιδιαί­τε­ρα αυτών που συμ­με­τέ­χουν σε κυ­βερ­νή­σεις.

Να εξη­γή­σουν πει­στι­κά, ότι η πρό­βλε­ψη της απο­στρα­τι­κο­ποί­η­σης νη­σιών στη Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης δεν έγινε χάριν της Τουρ­κί­ας, αλλά χάριν της ναυ­σι­πλο­ΐ­ας της Σο­βιε­τι­κής Ένω­σης στο Αι­γαίο και ότι αυτή η πρό­βλε­ψη δεν συν­δέ­ε­ται κα­θό­λου με την κυ­ριαρ­χία επί των βο­ρειο-αι­γαιο­πε­λα­γί­τι­κων νη­σιών.

Να εξη­γή­σουν πει­στι­κά, ότι η πρό­βλε­ψη της απο­στρα­τι­κο­ποί­η­σης των Δω­δε­κα­νή­σων στην Συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων δεν έγινε χάριν της Τουρ­κί­ας, η ο οποία μά­λι­στα δεν είναι καν συμ­βαλ­λό­με­νο μέλος (σ’ αυτή την Συν­θή­κη) και ότι και αυτή η πρό­βλε­ψη δεν συν­δέ­ε­ται με την κυ­ριαρ­χία επί των Δω­δε­κα­νή­σων.

Γιατί όλες αυτές τις απει­λές, οι τούρ­κοι αξιω­μα­τού­χοι όχι μόνο τις απευ­θύ­νουν προς την χώρα μας, αλλά τις δια­τυ­πώ­νουν γρα­πτώς σε δι­πλω­μα­τι­κά έγ­γρα­φα του τουρ­κι­κού υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, που τα κα­τα­θέ­τουν – το ένα μετά το άλλο – στον Ο.Η.Ε.

Οι κα­τα­θέ­σεις αυτών των εγ­γρά­φων, φυ­σι­κά, δεν είναι χωρίς ση­μα­σία. Έχουν τον σκοπό τους. Και ποιος είναι αυτός ;

Να προ­ε­τοι­μά­σουν τους διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς και την διε­θνή κοινή γνώμη, για όσα έχει σχε­διά­σει να δια­πρά­ξει η Τουρ­κία.

Είναι και αυτές – όπως και η απει­λή, για δια­τύ­πω­ση «… τε­λευ­ταί­ας προει­δο­ποί­η­σης» – προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πρά­ξεις, για ει­σβο­λή σε νησί ή σε νησιά του Αι­γαί­ου ;

Πα­ράλ­λη­λα με αυτά, που συμ­βαί­νουν σε πο­λι­τι­κό και δι­πλω­μα­τι­κό επί­πε­δο, στο στρα­τιω­τι­κό πεδίο οι προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πρά­ξεις της Τουρ­κί­ας έχουν γίνει προ πολ- λού και ανα­νε­ώ­νο­νται και κλι­μα­κώ­νο­νται συ­νε­χώς :

με την εγκα­τά­στα­ση στα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια της «στρα­τιάς του Αι­γαί­ου» (με πολύ

με­γά­λη δύ­να­μη απο­βα­τι­κών σκα­φών),

με τις κα­θη­με­ρι­νές πα­ρα­βιά­σεις του ελ­λη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου, με επαν­δρω­μέ­να

ή μη πο­λε­μι­κά αε­ρο­σκά­φη (που ανα­χαι­τί­ζο­νται από την ελ­λη­νι­κή αε­ρο­πο­ρία) κ.λ.π.

Βιώ­νο­ντας αυτή την πο­λι­τι­κή και στρα­τιω­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τουρ­κί­ας απέ­να­ντι στην χώρα μας, επι­βάλ­λο­νται :

η εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση των πο­λι­τι­κών κομ­μά­των & η εθνι­κή ομο­ψυ­χία στην κοι­νω­νία

η ενί­σχυ­ση, η ανα­βάθ­μι­ση και ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός του εξο­πλι­σμού και των τριών κλά­δων των ενό­πλων δυ­νά­με­ων, για απο­τρο­πή και απο­τε­λε­σμα­τι­κή εθνι­κή άμυνα. Δυ­στυ­χώς, η τουρ­κι­κή απει­λή είναι υπαρ­κτή, δεν είναι προ­σχη­μα­τι­κή και δυ­στυ­χώς ανα­γκά­ζει την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία να «αι­μορ­ρα­γεί» με τις με­γα­λύ­τε­ρες αμυ­ντι­κές δα­πά­νες – ως πο­σο­στό επί του Α.Ε.Π – με­τα­ξύ όλων των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, που μειώ­νουν πολύ δρα­στι­κά τα κον­δύ­λια : για την ανά­πτυ­ξη, για την παι­δεία, για την υγεία και για άλλες κοι­νω­νι­κές ανά­γκες.

19 / 2 / 2022

Κο­σμάς Σφυ­ρί­ου.