Συζητείται η έφεση που άσκησε η κ. Ρένα Μαντικού

Για την 2α Ιου­λί­ου 2014 προσ­διο­ρί­στη­κε από την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η εκ­δί­κα­ση, ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου της εφέ­σε­ως που άσκη­σε η πρώην δη­μο­τι­κή σύμ­βου­λος και πρό­ε­δρος της «ΡΟΔΩΝ ΑΕ» κ. Ρένα Μα­ντι­κού και ένας εξά­δελ­φός της, για την ακύ­ρω­ση πρω­τό­δι­κης από­φα­σης με την οποία είχαν κα­τα­δι­κα­στεί σε ποινή φυ­λά­κι­σης 17 μηνών, με 3ετή ανα­στο­λή και σε ποινή φυ­λά­κι­σης 12 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή, αντί­στοι­χα.

Είχαν κρι­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χοι για απλή σω­μα­τι­κή βλάβη από πρό­θε­ση, επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη και ηθική αυ­τουρ­γία σε επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη,με θύμα τον δη­μο­τι­κό υπάλ­λη­λο, ιδιαί­τε­ρο του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρ­νά, κ. Αντώ­νη Γο­νι­δά­κη.

Το δι­κα­στή­ριο έπαυ­σε υπό όρους, δυ­νά­μει ευ­ερ­γε­τι­κής διά­τα­ξης νόμου για την επι­τά­χυν­ση της δι­καιο­σύ­νης τις διώ­ξεις σε βάρος των ίδιων ως άνω κα­τη­γο­ρού­με­νων και ακόμη ενός για τα αδι­κή­μα­τα της εξύ­βρι­σης και της απει­λής.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ένοχη την κ. Μα­ντι­κού για το ό,τι την 23η Μαΐου 2009, έξω από την οικία του κ. Αντω­νί­ου Γο­νι­δά­κη πα­ρου­σία και των ανη­λί­κων τέ­κνων του και της συ­ζύ­γου του κ. Βα­σι­λι­κής Ξαν­θού, από πρό­θε­ση του προ­ξέ­νη­σε σω­μα­τι­κή κά­κω­ση και συ­γκε­κρι­μέ­να του επι­τέ­θη­κε με τα χέρια της και του προ­κά­λε­σε με τα νύχια της μώ­λω­πες και εκ­δο­ρές σε όλο του το σώμα και ει­δι­κό­τε­ρα: εκ­χύ­μω­ση μδ 8 εκ. πε­ρί­που στην πρό­σθια επι­φά­νεια της δε­ξιάς βρα­χιο­νί­ου χώρας, εκ­δο­ρές, ερυ­θρό­τη­τα τρα­χη­λι­κής χώρας πλά­για ερυ­θρό­τη­τα στερ­νο­κλει­δο­μα­στοει­δών, εκ­δο­ρές – μώ­λω­πες βρα­χιο­νί­ων χώρων άμφω.

Επι­πλέ­ον με τη συν­δρο­μή του δεύ­τε­ρου κα­τη­γο­ρού­με­νου, ο οποί­ος τον κρα­τού­σε για να μη μπο­ρεί να αντι­δρά­σει, χτυ­πού­σε το κε­φά­λι του με δύ­να­μη πάνω στο αυ­το­κί­νη­τό του, προ­κα­λώ­ντας του σω­μα­τι­κή βλάβη και συ­γκε­κρι­μέ­να «επί­στα­ξη ρινός» και κά­κω­ση του αυ­χέ­να. Η πράξη της δε αυτή ως εκ του ση­μεί­ου του σώ­μα­τος που επλή­γη (κε­φά­λι – αυ­χέ­νας) μπο­ρού­σε να προ­κα­λέ­σει κίν­δυ­νο ζωής του ή βαριά σω­μα­τι­κή βλάβη.

Η κ. Μα­ντι­κού φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον με πρό­θε­ση να προ­κά­λε­σε σε άλλον την από­φα­ση να εκτε­λέ­σει το αδί­κη­μα της επι­κίν­δυ­νης σω­μα­τι­κής βλά­βης και συ­γκε­κρι­μέ­να στον ανω­τέ­ρω τόπο και χρόνο μετά πει­θούς και φορ­τι­κό­τη­τας με προ­τρο­πές και πα­ραι­νέ­σεις με τις φρά­σεις «σκο­τώ­στε τον, τον (…)», προ­έ­τρε­πε τους συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νούς της να τον χτυ­πή­σουν.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι και οι μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σής τους, ενώ­πιον του πρω­τό­δι­κου δι­κα­στη­ρί­ου, αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα τους κα­τα­λο­γί­ζο­νται και ισχυ­ρί­στη­καν ότι με­τα­ξύ των δύο οι­κο­γε­νειών υπάρ­χουν έρι­δες ανα­φο­ρι­κά με τη συ­νι­διο­κτη­σία τους σε ορι­ζό­ντιο στις δύο κα­τοι­κί­ες τους και ότι την επί­μα­χη ημέρα προ­κλή­θη­καν με ύβρεις από τον κ. Γο­νι­δά­κη. Υπο­στή­ρι­ξαν εξάλ­λου ότι δεν τον χτύ­πη­σαν και ότι τον έσπρω­ξαν χωρίς να είναι σε θέση να εξη­γή­σουν πώς προ­έ­κυ­ψαν τα τραύ­μα­τα που πε­ρι­γρά­φο­νται σε δύο ια­τρο­δι­κα­στι­κές εξε­τά­σεις.