Άνοιξε ο δρόμος για τον επανακαθορισμό του νομοθετικού πλαισίου για τον καθορισμό της εποχικότητας στην απασχόληση

Το δρόμο για τον επα­να­κα­θο­ρι­σμό του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου που καθο­ρί­ζει την επο­χι­κό­τητα στην απα­σχό­ληση, πάγιο αίτημα του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, άνοιξε το δημο­σί­ευμα της «δημο­κρα­τι­κής» στην έκδοση της 18ης Ιανουα­ρίου 2021 μέσω του οποίου ανα­δεί­χθη­καν οι στρε­βλώ­σεις που επη­ρε­ά­ζουν εργο­δό­τες αλλά και εργα­ζό­με­νους σε αμιγώς του­ρι­στι­κές περιο­χές.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δ», το θέμα -που έφτασε μέχρι τη Βουλή έπειτα από σχετική ερώτηση στους τρεις συναρ­μό­διους υπουρ­γούς που υπέβαλε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου κ. Μάνος Κόνσολας- απα­σχο­λεί πλέον Εργα­τικά Κέντρα και άλλων του­ρι­στι­κών περιο­χών της χώρας, που με αφορμή το δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας μας και την πρω­το­βου­λία του Εργα­τι­κού Κέντρου της Ρόδου, προ­σα­να­το­λί­ζο­νται στη δημιουρ­γία ενιαίου μετώπου διεκ­δί­κη­σης του αιτή­μα­τος.

Κύριο και βασικό ζητού­μενο είναι να ανα­θε­ω­ρη­θεί το νομο­θε­τικό πλαίσιο και να επα­να­κα­θο­ρι­στούν τα κρι­τή­ρια για τον χαρα­κτη­ρι­σμό μιας επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας ως επο­χι­κής έπειτα από τον απο­κλει­σμό μεγάλου αριθμού εργα­ζο­μέ­νων στη Ρόδο από τα επι­δό­ματα στή­ρι­ξης στη διάρ­κεια της παν­δη­μίας, εξαι­τίας ακριβώς αυτών των στρε­βλώ­σεων.

Όπως έγραψε η «δ», το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου δια του προ­έ­δρου του κ. Π. Εγγλέ­ζου επα­νέ­φερε το πάγιο αίτημα για τρο­πο­ποί­ηση του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου που καθο­ρί­ζει την επο­χι­κό­τητα στην απα­σχό­ληση γι αυτό και προ­γραμ­μα­τί­ζει σειρά επαφών στο αμέσως προ­σε­χές διά­στημα.

Στόχος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου είναι η δια­μόρ­φωση ενός νέου εθνικού πλαι­σίου που θα ορίζει την επο­χι­κό­τητα με βάση τη φύση του επαγ­γέλ­μα­τος και την περιοχή απα­σχό­λη­σης, περιο­ρί­ζο­ντας τις στρε­βλώ­σεις και λύνο­ντας τα χέρια εργο­δο­τών και εργα­ζο­μέ­νων.

Παρότι, η αλλαγή του πλαι­σίου το οποίο θα αλλάξει τον χάρτη των εργα­σια­κών δεδο­μέ­νων όχι μόνο στη Ρόδο αλλά σε κάθε του­ρι­στική περιοχή, είναι πάγιο αίτημα της διοί­κη­σης του ΕΚΡ, εντού­τοις όπως δηλώνει στη «δ» ο κ. Π. Εγγλέ­ζος, η παν­δη­μία ανέ­δειξε ότι η ανάγκη είναι πιο επι­τα­κτική από ποτέ προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί η οικο­νο­μική ασφά­λεια των εργα­ζο­μέ­νων.

Ηδη, το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου βρί­σκε­ται σε επι­κοι­νω­νία με το γραφείο του υπουρ­γού Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων Κωστή Χατζη­δάκη, προ­κει­μέ­νου να τεθεί το θέμα επί τάπητος σε συνά­ντηση που θα καθο­ρι­στεί με αφορμή το γεγονός ότι περίπου 250 εργα­ζό­με­νοι στα Duty Free και 120 αμει­βό­με­νοι οδηγοί ταξί δεν μπορούν να λάβουν το επίδομα ανερ­γίας.

Αυτό συμ­βαί­νει λόγω των ιδιαί­τε­ρων συν­θη­κών της παν­δη­μίας καθώς στη μεν πρώτη περί­πτωση προ­σε­λή­φθη­σαν λιγό­τε­ροι υπάλ­λη­λοι για να καλύ­ψουν επο­χι­κές ανάγκες και άρα η επι­χεί­ρηση δεν μπορεί να απο­λύ­σει το 75% που απαι­τεί­ται για να χαρα­κτη­ρι­στεί εποχική στη δε δεύτερη περί­πτωση η συρ­ρι­κνω­μένη σεζόν περιό­ρισε σημα­ντικά την περίοδο απα­σχό­λη­σης των οδηγών.

Θα πρέπει να σημειω­θεί ότι με παρέμ­βαση του ΕΚΡ, πέρυσι οι εργα­ζό­με­νοι είχαν λάβει το επίδομα των 800 ευρώ, το οποίο φέτος δεν θα κατα­βλη­θεί και όπως εξήγησε ο κ. Π. Εγγλέ­ζος, απαι­τεί­ται συνο­λική αντι­με­τώ­πιση του ζητή­μα­τος της επο­χι­κό­τη­τας που θα επιλύει αυτά τα ζητή­ματα.

Με αφορμή ωστόσο το ζήτημα που ανα­δεί­χθηκε από το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου, κατα­γρά­φε­ται μια γενι­κευ­μένη τάση προς αυτή την κατεύ­θυνση με Εργα­τικά Κέντρα και άλλων του­ρι­στι­κών περιο­χών να ανα­λαμ­βά­νουν σχε­τι­κές πρω­το­βου­λίες ώστε να ανοίξει η συζή­τηση για την ανα­θε­ώ­ρηση του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου που αφορά στην εποχική απα­σχό­ληση.

Να σημειω­θεί ότι ως επο­χιακή θεω­ρεί­ται, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 31 του Ν. 3144/2013, η εργασία που παρέ­χε­ται σε επι­χει­ρή­σεις, εκμε­ταλ­λεύ­σεις, υπο­κα­τα­στή­ματα ή παραρ­τή­ματα επι­χει­ρή­σεων οι οποίες από τη φύση τους, τις και­ρι­κές ή ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες ή λόγω των χρη­σι­μο­ποιού­με­νων πρώτων υλών λει­τουρ­γούν κατά ημε­ρο­λο­γιακό έτος για χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο από δύο και μικρό­τερο από εννέα μήνες, κατά το υπό­λοιπο δε χρονικό διά­στημα του ημε­ρο­λο­για­κού έτους δεν απα­σχο­λούν προ­σω­πικό που υπερ­βαί­νει το 25% του μέσου όρου του προ­σω­πι­κού, το οποίο απα­σχο­λούν κατά την περίοδο αιχμής της δρα­στη­ριό­τη­τάς τους.

Η εποχική εργασία, ως μορφή ευέ­λι­κτης απα­σχό­λη­σης είναι η απα­σχό­ληση του εργα­ζο­μέ­νου για συγκε­κρι­μέ­νους μήνες του έτους.

Η εποχική απα­σχό­ληση εξυ­πη­ρε­τεί κυρίως, επι­χει­ρή­σεις με αμιγώς εποχική δρα­στη­ριό­τητα, όπως για παρά­δειγμα επι­χει­ρή­σεις, κατα­στή­ματα και ξενο­δο­χεία που λει­τουρ­γούν μόνο στη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής σεζόν. Επίσης, χρη­σι­μο­ποιεί­ται και από επι­χει­ρή­σεις που καίτοι λει­τουρ­γούν καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους, ορι­σμέ­νες χρο­νι­κές περιό­δους έχουν αυξη­μένο φόρτο εργα­σίας και άρα αυξη­μένη ανάγκη για εργα­τικό δυνα­μικό.

Αξίζει, να σημειω­θεί ότι συνήθως οι επο­χι­κοί εργα­ζό­με­νοι δεν θεω­ρού­νται μερικώς εργα­ζό­με­νοι, παρά μόνο στις περι­πτώ­σεις που ισχύουν γι’ αυτούς και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη μερική απα­σχό­ληση, δηλαδή η παροχή της επο­χι­κής εργα­σίας λιγό­τε­ρες ώρες τη μέρα.

Η ετήσια περί­ο­δος παροχής της επο­χι­κής απα­σχό­λη­σης δεν μπορεί να είναι μικρό­τερη από δύο, ούτε μεγα­λύ­τερη από εννέα μήνες.