Σε διαφορετικά έδρανα

Οι Αιτω­λο­α­καρ­νά­νες πολι­τι­κοί, οι οποίοι σε μια κραυ­γα­λέα περί­πτωση πολι­κα­ντι­σμού,  έσπευ­σαν να εγκω­μιά­σουν για το κοι­νω­φε­λές  έργο του, τον  εκλι­πό­ντα μητρο­πο­λίτη Αιτω­λίας και Ακαρ­να­νίας, θα μπο­ρού­σαν να είχαν προ­σθέ­σει μερικές λέξεις για το λάθος του (επιει­κώς) να παρα­βιά­σει μέτρα που σώζουν ζωές, που ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι μέσα σε ναούς δεν μετα­δί­δε­ται ο κορω­νο­ϊός, που ξόρκιζε το εμβόλιο, υπο­χρε­ώ­νο­ντας ακόμη και την Ιερά Σύνοδο να τον καλέσει σε απο­λο­γία. Τίποτε απο­λύ­τως για το γεγονός ότι αυτή η εμμο­νική του στάση που τον έφερε στη δια­σω­λή­νωση σε ΜΕΘ  και εν τέλει στον θάνατο, πέρασε το λαν­θα­σμένο μήνυμα στους επίσης ανεμ­βο­λί­α­στους πιστούς του, ότι όλα -δήθεν- κρί­νο­νται από τον Θεό. Την ίδια ώρα, προς τιμήν τους, άλλοι εκπρό­σω­ποι της Ιεραρ­χίας της Εκκλη­σίας (και ο εκπρό­σω­πος Τύπου της Ιεράς Συνόδου) άφησαν αιχμές, ανα­φε­ρό­με­νοι στο «οδυνηρό τέλος του» και στα «διδάγ­ματα» που απο­κο­μί­ζουμε. Η στάση τους γίνεται ακόμη πιο λυπηρή αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι και οι συγκε­κρι­μέ­νοι πολι­τι­κοί έχουν νοσήσει από κορω­νοϊό και κατά δήλωσή τους, σώθηκαν επειδή είχαν εμβο­λια­στεί. Το ερώτημα που ευλόγως ανα­κύ­πτει είναι γιατί δεν αισθάν­θη­καν την ανάγκη, για μια προ­τροπή υπέρ του εμβο­λια­σμού και της τήρησης των υγειο­νο­μι­κών κανόνων. Τώρα, με τη σαρω­τική παν­δη­μία, ο «πολι­τι­κα­ντι­σμός» και η «πολι­τική» έχουν υπο­χρε­ω­θεί να κάθο­νται σε δια­φο­ρε­τικά έδρανα. Αν ήταν εκεί ο Ιησούς, θα τους έλεγε: «άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς».  Δεν είναι οι μόνοι που δεν κατά­λα­βαν ότι η Εκκλη­σία δεν είναι σέχτα μάγων. Μέσα στην πλάνη κυλάει η ζωή.