Η χρονιά της προσαρμογής

Η Πρω­το­χρο­νιά του 2022 είναι εδώ, αλλά χωρίς ταρα­τα­τζούμ, δίχως πολλά έως καθόλου γέλια, Η φετινή χρονιά ήρθε λαβω­μένη από την «Ομικρον», σε μια γιορτή που δεν μπορεί να είναι χαρά με τόσους θανά­τους καθη­με­ρινά,  τόσους ανθρώ­πους να προ­σπα­θούν να πάρουν ανάσα στις ΜΕΘ, τόσες χιλιά­δες κρού­σματα. Ναι, οι γιορτές της ζωής σου, κάποιες φορές έχει θανά­τους, κάποιες καρέ­κλες  θα είναι άδειες στο γιορ­τινό τραπέζι, κου­βα­λώ­ντας ανα­μνή­σεις. Αλλά το ξεκί­νημα της χρονιάς, πάντα κρύβει και μια γλυκιά προ­σμονή για το παρα­κάτω της ζωής σου, με ευχές για υγεία. Όσα άκουγες τις Πρω­το­χρο­νιές της ζωής σου -με μαζε­μένα σόγια, σε γιορ­τινά τραπέζια- και σου φαί­νο­νταν πολύ μακρινά: «Και του χρόνου με υγεία» και αυτό σου ακου­γό­ταν κάτι πολύ άγνωστο, αφού όταν είσαι πιτσι­ρίκι νιώθεις άτρωτο, έρχο­νται οι φετινές γιορτές  για να σου διδά­ξουν, πια, πως: ας έχουμε υγεία και όλα τα άλλα θα έρθουν ή δεν θα έρθουν. Κι αυτό δεν είναι μιζέρια, είναι η ελπίδα που σε κάνει να θες να πας στην επόμενη σκηνή της ζήσης σου, σκε­πτό­με­νος αισιό­δοξα πως τα επόμενα Χρι­στού­γεννα και Πρω­το­χρο­νιά της ζωής σου θα είμαστε όλοι καλά. Η Πρω­το­χρο­νιά της ζωής σου, για να μη λέμε πολλά, είναι μια απλή, συνη­θι­σμένη ημέρα εάν δεν είσαι παιδί. Όχι στα χρόνια, στη διάθεση. Το κλειδί ίσως βρί­σκε­ται στην αποδοχή της αβε­βαιό­τη­τας, στην επι­δί­ωξη προ­σαρ­μο­γής στις αλλαγές, κατα­νό­η­σης των πραγ­μά­των, όχι από­συρ­σης από τη ζωή. Το 2022 πιστεύ­ε­ται ότι θα κυριαρ­χή­σει η ανάγκη προ­σαρ­μο­γής σε μια νέα τάξη πραγ­μά­των, και μάλιστα σε πολλά και δια­φο­ρε­τικά επίπεδα. Στο τέλος της χρονιάς, μιας ακόμη χρονιάς με παν­δη­μία, τα γεγο­νότα θυμί­ζουν στους ανθρώ­πους ότι η ζωή δεν έχει γραμ­μι­κές βεβαιό­τη­τες. Και τα γεγο­νότα θα προ­σθέ­τουν αξία στον ανθρώ­πινο βίο, γιατί θυμί­ζουν ότι μπορεί να είναι συναρ­πα­στι­κός.