Β. Κικίλιας: Βιώσιμος τουρισμός στην Ελλάδα- Εδώ είναι το ταξίδι

Στον βιώσιμο του­ρι­σμό εστιά­ζει σε άρθρο του στην Lifo ο υπουρ­γός Του­ρι­σμού, Βασίλης Κικί­λιας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι μπορεί και πρέπει να συμ­βάλ­λει στη δια­τή­ρηση υψηλών και στα­θε­ρών επι­πέ­δων οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης, όχι μόνο στις του­ρι­στι­κές Περι­φέ­ρειες, αλλά και σε ολό­κληρη τη χώρα. Αφού σημειώ­νει ότι το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, μαζί με τους φορείς του, ξεκινά μια στρα­τη­γική για ένα βιώσιμο μοντέλο στον του­ρι­σμό, σημειώ­νει μεταξύ άλλων ότι βασική προ­ϋ­πό­θεση για οποιον­δή­ποτε σχε­δια­σμό μιας πολι­τι­κής για τον του­ρι­σμό απο­τε­λεί η βαθιά γνώση των ιδιαι­τε­ρο­τή­των και των προ­βλη­μά­των σε τοπικό επίπεδο. Για να επι­τευ­χθεί αυτό είναι απα­ραί­τητη η επέν­δυση στην έρευνα με την αξιο­ποί­ηση νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων και επι­στη­μο­νι­κών μεθόδων, ανα­φέ­ρει.

Ακο­λου­θεί το άρθρο του υπουρ­γού Του­ρι­σμού Βασίλη Κικίλια:

«Δια­νύ­ουμε μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη εποχή για την ανά­πτυξη του του­ρι­σμού σε παγκό­σμια κλίμακα. Η μάχη για την αντι­με­τώ­πιση της τερά­στιας κρίσης Δημό­σιας Υγείας, η δια­χεί­ριση των μεγάλων φυσικών κατα­στρο­φών ως συνέ­πεια και της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, η ανάγκη για σύγ­χρο­νες πολι­τι­κές που θα δημιουρ­γή­σουν νέες και καλά αμει­βό­με­νες και ποιο­τι­κές θέσεις εργα­σίας, η στήριξη των επαγ­γελ­μα­τι­κών και των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, ο σεβα­σμός και η αξιο­ποί­ηση του αστικού χώρου, είναι μόνο μερικές από τις μεγάλες προ­κλή­σεις που πρέπει να απα­ντη­θούν άμεσα, συντο­νι­σμένα και απο­τε­λε­σμα­τικά.

Εάν, λοιπόν, ο του­ρι­σμός, που προ­σφέ­ρει το 25% του Α.Ε.Π. της Ελλάδας, είναι η ατμο­μη­χανή της οικο­νο­μίας, ο βιώ­σι­μος του­ρι­σμός προ­σφέ­ρει τις ράγες που έχουμε ανάγκη για να προ­χω­ρή­σουμε. Ο βιώ­σι­μος του­ρι­σμός μπορεί και πρέπει να συμ­βάλ­λει στη δια­τή­ρηση υψηλών και στα­θε­ρών επι­πέ­δων οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης όχι μόνο στις του­ρι­στι­κές περι­φέ­ρειες, όπου απο­τε­λεί βασικό πυλώνα οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ζωής, αλλά και σε ολό­κληρη την χώρα.

Η κυβέρ­νηση, δια του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη έχει πάρει μια συνει­δητή απόφαση: να κατα­στεί Ελλάδα χώρα πρότυπο για το βιώσιμο του­ρι­σμό. Και είναι αλήθεια πως αυτός ο τόπος με τις απα­ρά­μιλ­λες ομορ­φιές, τη μονα­δική φιλο­ξε­νία και την ξεχω­ρι­στή αυθε­ντι­κό­τητα της του­ρι­στι­κής εμπει­ρίας, δηλαδή αυτά που τον έχουν ανα­δεί­ξει δια­χρο­νικά πρω­τα­θλητή στον του­ρι­σμό, έχει τις δυνα­τό­τη­τες να γίνει παρά­δειγμα βιώ­σι­μου και υπεύ­θυ­νου του­ρι­σμού.

Πριν από λίγο καιρό, στη Μασ­σα­λία, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κατέ­θεσε το πλάνο της κυβέρ­νη­σης για την αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, ενώ ανα­κοί­νωσε ότι η Ελλάδα θα ανα­λά­βει το 2023 την προ­ε­δρία για την εφαρ­μογή του σχεδίου δράσης της πρω­το­βου­λίας «Μεσό­γειος, μία υπο­δειγ­μα­τική θάλασσα έως το 2030». Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θέτει ως στόχο τη μείωση των πλα­στι­κών απορ­ριμ­μά­των που μολύ­νουν τη θάλασσα κατά 50% έως το 2030. Στον ίδιο χρονικό ορί­ζο­ντα θα επι­διω­χθεί η μείωση των μικρο­πλα­στι­κών που βλά­πτουν το περι­βάλ­λον κατά 30%, ενώ δεν θα επι­τρέ­πει την αλιεία στο 10% των θαλασ­σών της, με σκοπό την καλύ­τερη προ­στα­σία και τόνωση των οικο­συ­στη­μά­των της Μεσο­γείου, η οποία έχει πληγεί από την υπε­ρα­λί­ευση.

Το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, μαζί με τους φορείς του, ξεκινά μια στρα­τη­γική για ένα βιώσιμο μοντέλο στον του­ρι­σμό, ζήτημα που στις πρό­σφα­τες επι­σκέ­ψεις μου στο Παρίσι και το Λονδίνο έθεσα κατά τη διάρ­κεια των συνα­ντή­σεών μου με τους ομό­λο­γους υπουρ­γούς και με τους παρά­γο­ντες της παγκό­σμιας του­ρι­στι­κής αγοράς. Βασική προ­ϋ­πό­θεση όμως για οποιον­δή­ποτε σχε­δια­σμό μιας πολι­τι­κής για τον του­ρι­σμό απο­τε­λεί η βαθιά γνώση των ιδιαι­τε­ρο­τή­των και των προ­βλη­μά­των σε τοπικό επίπεδο. Για να επι­τευ­χθεί αυτό είναι απα­ραί­τητη η επέν­δυση στην έρευνα με την αξιο­ποί­ηση νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων και επι­στη­μο­νι­κών μεθόδων.

Η απά­ντηση του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού σε αυτήν την πρό­κληση θα πρέπει κατά προ­τε­ραιό­τητα να περι­λαμ­βά­νει αντα­γω­νι­στι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις που θα παρέ­χουν υπη­ρε­σίες ποιό­τη­τας με γνήσιο περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα και σεβασμό στην ιδιαί­τερη τοπική ταυ­τό­τητα. Και αυτό το τελευ­ταίο είναι το «χρώμα» της Ελλάδας μας. Είναι τα νησιά μας, με τα παρα­δο­σιακά ταβερ­νά­κια, για τα οποία φέρ­νουμε ρύθμιση ώστε να περι­φρου­ρή­σουμε τον μονα­δικό χαρα­κτήρα τους και να μην αλλοιω­θούν, να μην αλλο­τριω­θούν, να μην εξα­φα­νι­στούν. Είναι η Αθήνα μας, με το ιστο­ρικό της κέντρο, που έχουμε χρέος να δια­φυ­λά­ξουμε και να ανα­δεί­ξουμε ως κόρη οφθαλ­μού.

Σε κάθε περί­πτωση, είναι κοινός τόπος ότι ο επι­σκέ­πτης λαμ­βά­νει πολύ σοβαρά υπόψη του το εάν η χώρα είναι φιλική προς το περι­βάλ­λον, εάν τα κατα­λύ­ματα και τα ξενο­δο­χεία δια­θέ­τουν «πρά­σι­νες υπο­δο­μές», εάν υπάρχει ασφά­λεια. Το μέτρο της επι­τυ­χίας δεν καθο­ρί­ζε­ται μόνο από τον αριθμό των επι­σκε­πτών ή τα παρα­γό­μενα έσοδα, αλλά ταυ­τό­χρονα λαμ­βά­νει σοβαρά υπόψη ευρύ­τε­ρες μετα­βλη­τές, όπως είναι η βιώσιμη ανά­πτυξη και η αξία που δημιουρ­γεί­ται για τις τοπικές κοι­νω­νίες και οικο­νο­μίες, η δίκαιη κατα­νομή των οφελών από την ανά­πτυξη του του­ρι­σμού, η ικα­νο­ποί­ηση των κατοί­κων, η ποιό­τητα ζωής και ευη­με­ρία, η περι­βαλ­λο­ντική δια­χεί­ριση και η προ­στα­σία των φυσικών και πολι­τι­στι­κών αγαθών.

Αυτό, πέρα από την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, θα πρέπει να γίνει με τη συνερ­γα­σία και με μη του­ρι­στι­κούς φορείς, όπως οι φορείς σχε­δια­σμού και οι υπεύ­θυ­νοι για την παροχή υπο­δο­μών και πόρων, τις μετα­φο­ρές, το νερό, την ενέρ­γεια και τη δια­χεί­ριση των απο­βλή­των, οι οποίοι θα πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­σουν στον του­ρι­στικό σχε­δια­σμό και στις απο­φά­σεις δια­χεί­ρι­σης ενός προ­ο­ρι­σμού, τόσο τον καθο­ρι­σμό στόχων και δεικτών επι­τυ­χίας όσο και την ανά­πτυξη μηχα­νι­σμών παρα­κο­λού­θη­σης της προόδου και την κάλυψη των κενών.

Η αξιο­ποί­ηση της τεχνο­λο­γίας απο­τε­λεί ένα πρό­σφορο μέσο για τη δια­σφά­λιση της βιώ­σι­μης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, όπως η δια­χεί­ριση των του­ρι­στι­κών ροών, η δια­σπορά των επι­σκε­πτών μακριά από τις πιε­σμέ­νες περιο­χές και τοπο­θε­σίες, η δημιουρ­γία προ­σφο­ρών για τους επι­σκέ­πτες όλο τον χρόνο και η ενθάρ­ρυνση του­ρι­στι­κών μοντέ­λων χαμηλών επι­πτώ­σεων, όπως ταξίδια που χρη­σι­μο­ποιούν χαμηλών εκπο­μπών άνθρακα μετα­φο­ρές ή οι πάροχοι κατα­λυ­μά­των που χρη­σι­μο­ποιούν υπεύ­θυνα τους πόρους, π.χ. το νερό, η κατάρ­γηση των πλα­στι­κών μιας χρήσης και η παρα­γωγή και προ­μή­θεια ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας.

Ένα ταξίδι χιλίων χιλιο­μέ­τρων αρχίζει με ένα βήμα, λέει μια παλιά κινέ­ζικη παροι­μία. Τώρα είναι η στιγμή γι’ αυτό το βήμα και το ταξίδι λέγεται Ελλάδα».