«Ολοκληρωμένες προτάσεις για την ενίσχυση της αυτοδιοίκησης και της Περιφερειακής Ανάπτυξης»

Ένα ολο­κλη­ρω­μένο πλέγμα προ­τά­σεων για την ενί­σχυση του ρόλου της αυτο­διοί­κη­σης κατέ­θεσε ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Περι­φε­ριών της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, στη συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής της Βουλής.

Στη συνε­δρί­αση συμ­με­τεί­χαν ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών κ. Στέλιος Πέτσας, ο Πρό­ε­δρος της Κεντρι­κής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), κ. Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου, ο Πρό­ε­δρος του Ινστι­τού­του Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης (Ι.Τ.Α.) και Δήμαρ­χος Παπάγου – Χολαρ­γού, κ. Ηλίας Απο­στο­λό­που­λος, ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Τοπικής Ανά­πτυ­ξης και Αυτο­διοί­κη­σης (ΕΕΤΑΑ), κ. Σπύρος Σπυ­ρί­δων, ο Διευ­θυ­ντής Ινστι­τού­του Περι­φε­ρεια­κής Ανά­πτυ­ξης και Πρό­ε­δρος του Τμή­μα­τος Οικο­νο­μι­κής και Περι­φε­ρεια­κής Ανά­πτυ­ξης του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου, κ. Ιωάννης Ψυχάρης και ο Καθη­γη­τής του Τμή­μα­τος Οικο­νο­μι­κής Ανά­λυ­σης του Χώρου και Αστικής Οικο­νο­μι­κής του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου, κ. Αντώνης Ροβολής.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας, τόνισε ότι δεν πρέπει να μείνει κανείς Δήμος εκτός του προ­γράμ­μα­τος «Αντώνης Τρίτσης».

Με δεδο­μένο ότι οι προ­τά­σεις ένταξης στο «Α.Τρίτσης» ανέρ­χο­νται σε 6,1 δις και υπερ­βαί­νουν τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του προ­γράμ­μα­τος που είναι 3,1 δις , ο Μάνος Κόν­σο­λας πρό­τεινε να διε­ρευ­νη­θεί η δυνα­τό­τητα κάποιες από αυτές τις προ­τά­σεις να μετα­φερ­θούν στο Ταμείο Ανά­καμ­ψης.

Επε­σή­μανε, επίσης, ότι η Επι­τροπή Αξιο­λό­γη­σης του Προ­γράμ­μα­τος «Α.Τρίτσης» θα πρέπει να δει κατά προ­τε­ραιό­τητα προ­τά­σεις δήμων, και ιδιαί­τερα μικρών δήμων, που δεν έχουν κατα­φέ­ρει ακόμα να εντά­ξουν έργα στο πρό­γραμμα.

Παράλ­ληλα κατέ­θεσε επτά (7) προ­τά­σεις που συνι­στούν θεσμι­κές αλλαγές και μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αυτο­διοί­κηση, αλλά και ουσια­στι­κές παρεμ­βά­σεις και πολι­τι­κές που ανα­βαθ­μί­ζουν το ρόλο της, όπως:

1ον: Ανα­κα­τα­νομή αρμο­διο­τή­των ανάμεσα στο Κράτος, στις Περι­φέ­ρειες και στους Δήμους, όπως έχει ήδη προ­α­ναγ­γεί­λει η κυβέρ­νηση.

2ον: Ενί­σχυση των αρμο­διο­τή­των της αυτο­διοί­κη­σης σε ένα μοντέλο πολυ­ε­πί­πε­δης δια­κυ­βέρ­νη­σης. Πρα­κτικά αυτό σημαί­νει ότι ο πρώτος και ο δεύ­τε­ρος βαθμός αυτο­διοί­κη­σης πρέπει να έχουν ουσια­στι­κές και απο­φα­σι­στι­κές αρμο­διό­τη­τες για τον χωρο­τα­ξικό αλλά και για τον ανα­πτυ­ξιακό σχε­δια­σμό σε περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο.

3ον: Απά­λειψη δια­τά­ξεων που καθι­στούν την αυτο­διοί­κηση, ετε­ρο­διοί­κηση, ανα­φέ­ρο­ντας ως χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα το γεγονός ότι οι κυκλο­φο­ρια­κές μελέτες, σε επίπεδο Δήμου, προ­ϋ­πο­θέ­τουν έγκριση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης, ενώ πρέπει να είναι απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα του Δήμου, όπως και τα ζητή­ματα της τοπικής συγκοι­νω­νίας.

4ον: Εκσυγ­χρο­νι­σμός του Κώδικα Δημο­τι­κών Υπαλ­λή­λων. Θα πρέπει να εντα­χθούν στις ρυθ­μί­σεις για την αξιο­λό­γηση, το βαθ­μο­λό­γιο, την επιλογή προϊ­στα­μέ­νων αλλά και να υπάρ­ξουν ειδικές δια­τά­ξεις για την κινη­τι­κό­τητα, ιδιαί­τερα στα μικρά νησιά που οι Δήμοι είναι υπο­στε­λε­χω­μέ­νοι.

5ον: Αλλαγή του πλαι­σίου για τις προ­σλή­ψεις που δια­μορ­φώ­θηκε την εποχή των μνη­μο­νίων και υπό το βάρος και την πίεση συγκε­κρι­μέ­νων αναγκών. Δεν μιλάμε για την επα­να­φορά σε μία ανε­ξέ­λεγ­κτη κατά­σταση προ­σλή­ψεων αλλά στη δυνα­τό­τητα των Δήμων να απο­φα­σί­ζουν για τις προ­σλή­ψεις του προ­σω­πι­κού τους, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας αυτές τις απο­φά­σεις και καλύ­πτο­ντας τη μισθο­δο­σία τους.

6ον: Ψηφια­κός μετα­σχη­μα­τι­σμός των διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών των Δήμων, δια­σύν­δεσή τους με όλα τα επίπεδα και τις δομές της δημό­σιας διοί­κη­σης.

7ον: Χρη­μα­το­δό­τηση, κατά προ­τε­ραιό­τητα, έργων ανά­πτυ­ξης δικτύων 5ης γενιάς στους Δήμους. Η ψηφιακή οικο­νο­μία, η επέ­κταση της τηλερ­γα­σίας προ­ϋ­πο­θέ­τουν υπο­δο­μές σε τοπικό επίπεδο, οι οποίες με τη σειρά τους θα απο­τε­λούν προ­ϋ­πό­θεση για την τοπική και περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας επε­σή­μανε, επίσης, ότι Ελλάδα είναι στις τελευ­ταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης σε ό, τι αφορά στο βαθμό φορο­λο­γι­κής απο­κέ­ντρω­σης, που δια­σφα­λί­ζει την οικο­νο­μική αυτο­νο­μία και αυτο­τέ­λεια της αυτο­διοί­κη­σης.

Ο ευρω­παϊ­κός μέσος όρος είναι στο 12,64%, ενώ στην Ελλάδα κατα­γρά­φε­ται το χαμη­λό­τερο ποσοστό, η αυτο­διοί­κηση έχει το 2,94% των εσόδων του Κράτους.