Ιατρίδη: «Στις Ευρωεκλογές ψηφίζουμε πρώτα για τις ζωές μας»

Άρθρο της Μίκας Ιατρίδη

Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου και Υπεύ­θυ­νης του Τομέα Ναυ­τι­λίας των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων.

Στις Ευρω­ε­κλο­γές ψηφί­ζουμε πρώτα και πάνω από όλα για τις ζωές μας. Όσα διλ­λή­ματα και αν τέθηκαν, όλη αυτήν την προ­ε­κλο­γική περίοδο, η ουσία είναι ότι το μήνυμα αυτών των Ευρω­ε­κλο­γών θα καθο­ρί­σει στο μέγιστο βαθμό τις ζωές μας, τον τρόπο με τον οποίο θα κλη­θούμε να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια, τόσο σαν Ευρω­παίοι, όσο και σαν Έλληνες πολίτες.

Ξημε­ρώ­νει την Κυριακή μια μονα­δική ευκαι­ρία σε όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελλη­νί­δες να ψηφί­σουν και να δηλώ­σουν ξεκά­θαρα ότι η πολι­τική της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, όπως αυτή εφαρ­μό­ζε­ται στην Ελλάδα και πολύ σύντομα, στις άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, θέτει σε κίνδυνο τις ζωές μας, θέτει σε κίνδυνο το μέλλον μας.

Αυτή η πολι­τική της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, ένα αλλο­πρό­σαλλο μείγμα νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων συντα­γών και αυταρ­χι­σμού, που οδηγεί σε πρω­το­φανή αδιέ­ξοδα τους λαούς της Ευρώπης, πρέπει να κατα­δι­κα­στεί απε­ρί­φρα­στα.

Δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη του 2014 να επι­στρέ­φει σε εργα­σια­κές συν­θή­κες της εποχής του 1880. Δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη του 2014 να έχει μετα­τρα­πεί σε όχημα εξυ­πη­ρέ­τη­σης λίγων ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων, σε βάρος της πλειο­ψη­φίας των ευρω­παϊ­κών λαών. Δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη του 2014 να έχει μετα­τρα­πεί από Ένωση ισό­τι­μων εθνών-κρατών σε ένα διευ­θυ­ντή­ριο προ­ώ­θη­σης των συμ­φε­ρό­ντων συγκε­κρι­μέ­νων κρατών της Ευρώπης.

Περισ­σό­τερο από ποτέ, λοιπόν, η ψήφος μας στις Ευρω­ε­κλο­γές έχει να κάνει με τις ζωές μας. Σε ποια Ευρώπη θέλουμε να ζήσουμε;

Στην Ευρώπη που θέτει σε προ­τε­ραιό­τητα τους λαούς της, ή στην Ευρώπη που πει­θή­νια ακο­λου­θεί τις οδηγίες κερ­δο­σκο­πι­κών οργα­νι­σμών; Στην Ευρώπη που επι­διώ­κει την ανά­πτυξη και την ευη­με­ρία των λαών της, ή στην Ευρώπη που επι­φυ­λάσ­σει συν­θή­κες γαλέρας στους εργα­ζό­με­νους της και συν­θή­κες αυστη­ρής λιτό­τη­τας στο όνομα, δήθεν, της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας;

Στην Ευρώπη που δημιούρ­γησε το κοι­νω­νικό κράτος, την έννοια της κοι­νό­τη­τας, ή στην Ευρώπη που ως ένα άλλο πάντσερ γκρε­μί­ζει κάθε έννοια κράτους πρό­νοιας και αλλη­λεγ­γύης; Σε μια Ευρώπη όπου η γρα­φειο­κρα­τία των Βρυ­ξελ­λών δεν δίνει λόγο σε κανέναν, ή σε μια Ευρώπη όπου τα κράτη-μέλη μπορούν να εξα­σφα­λί­σουν την απα­ραί­τητη δημο­κρα­τική νομι­μο­ποί­ηση;

Σε κάθε εκλο­γική ανα­μέ­τρηση κρατάμε τις ζωές μας πάνω στα ψηφο­δέλ­τια μας. Έτσι και σε αυτές τις Ευρω­ε­κλο­γές με ψυχραι­μία και ηρεμία, πρέπει να απα­ντή­σει ο καθένας από εμάς στα παρα­πάνω ερω­τή­ματα. Να το σκεφτεί με το συναί­σθημα αλλά και με τη λογική.

Εμείς πιστεύ­ουμε ότι η Ελλάδα και οι πολίτες της, έχουν θέση στην Ευρώπη. Σε μια Ευρώπη, όμως, που εφαρ­μό­ζει πολι­τι­κές που μπορούν να εξα­σφα­λί­σουν το μέλλον των λαών της. Σε μια Ευρώπη στην οποία τα κράτη έχουν ρόλο και εξα­σφα­λί­ζουν τη δημο­κρα­τία. Σε μια Ευρώπη η οποία θεωρεί αδια­πραγ­μά­τευτο δικαί­ωμα την εργασία, την πρό­σβαση στην υγεία και την παιδεία, την αξιο­πρεπή δια­βί­ωση, όλων των ευρω­παίων πολιτών.

Οι ζωές μας είναι συνυ­φα­σμέ­νες με την Ευρώπη και την Ελλάδα. Με το ηχηρό μήνυμα μας, το βράδυ των Ευρω­ε­κλο­γών η Ελλάδα, από αυτήν εδώ την άκρη του Αιγαίου, έως την άλλη άκρη του Ιουνίου και από την Κρήτη έως τη Μακε­δο­νία και τη Θράκη, μπορεί να δείξει ότι κρατά ζωντανή την ελπίδα για μια Ευρώπη που ενδια­φέ­ρε­ται για τους λαούς της και το μέλλον τους.