Κάλεσμα της Λαϊκής Συσπείρωσης στους εργαζόμενους

Μετά από πρό­σκληση που απηύ­θυνε η Ένωση Ξενο­δό­χων Ρόδου για συνά­ντηση με τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, θεω­ρούμε ότι είναι υπο­χρέ­ωσή μας ν’ απευ­θυν­θούμε πρώτα στους χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους αυτού του νησιού, που ξεκί­νη­σαν την δουλειά στα ξενο­δο­χεία με τις πιο άθλιες εργα­σια­κές συν­θή­κες, όπως δια­μορ­φώ­θη­καν από ΕΕ-Κυβέρνηση-Εργοδοσία, ειδικά μέσα στην καπι­τα­λι­στική κρίση.

Την αλμα­τώδη ανά­πτυξη του του­ρι­σμού στο νησί μας, που απο­τυ­πώ­νε­ται σε αύξηση των αφίξεων από 800.000 περίπου το 1990, να φτάνουν τις 1.782.305 το 2013 με προ­ο­πτική το 2014 ν’ αγγί­ξουν και τις 2.000.000 αφίξεις, τον υπερ­δι­πλα­σια­σμό των κλινών των ξενο­δο­χείων, την ακο­λού­θη­σαν οι μισθοί των 400 και 500 ευρώ, η εξά­πλωση της μαθη­τείας και της πρα­κτι­κής, η απλή­ρωτη δουλειά, το κόψιμο του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας.

Είναι δύο κόσμοι. Από την μια μεριά οι εργα­ζό­με­νοι, οι παρα­γω­γοί του τερά­στιου αυτού πλούτου, και από την άλλη μια μικρή μειο­ψη­φία που τον καρ­πώ­νε­ται. Αυτός είναι ο δρόμος της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, που χαράσ­σε­ται πάντα σε όφελος των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Στην ίδια όχθη με τους εργα­ζό­με­νους βρί­σκο­νται και οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι στον κλάδο του του­ρι­σμού που μαστί­ζο­νται από την υψηλή φορο­λο­γία, το all inclusive, τα αυξη­μένα αντα­πο­δο­τικά τέλη και τα αυξη­μένα τιμο­λό­για νερού και ΔΕΗ.

Αυτόν τον δρόμο ανά­πτυ­ξης όχι μόνο δεν τον αμφι­σβή­τη­σαν οι δημο­τι­κές παρα­τά­ξεις του Φώτη Χατζη­διά­κου, του Στράτου Καρίκη και του Γιώργου Υψη­λά­ντη που συνα­ντή­θη­καν με την Ένωση Ξενο­δό­χων Ρόδου, αλλά αντί­θετα δεσμεύ­τη­καν απέ­να­ντί τους σε λήψη απο­φά­σεων στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, που θα προ­ω­θή­σουν ακόμα περισ­σό­τερο τα συμ­φέ­ρο­ντά τους. Την ζούγκλα που ζουν καθη­με­ρινά οι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι δεν την έθιξαν ούτε γι’ αστείο.

Στον αντί­ποδα της έκκλη­σης για συστρά­τευση που απευ­θύ­νουν οι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμιλοι στον του­ρι­σμό μαζί με όλες τις άλλες παρα­τά­ξεις για ανοχή αυτής της κατά­στα­σης από τους εργα­ζό­με­νους και τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, εμείς τους καλούμε σε λαϊκή συμ­μα­χία με τους άλλους εργα­ζό­με­νους, με τους άνερ­γους, την φτωχή αγροτιά να διεκ­δι­κή­σουν τον κόπο τους, τον μόχθο τους, τον πλούτο που αυτοί παρά­γουν.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ δεν είναι ενάντια στην του­ρι­στική οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, όμως πρέπει πρώτα απ’ όλα, αυτή να δια­σφα­λί­ζει την κάλυψη των αναγκών του λαού σε δια­κο­πές και αναψυχή, την ελεύ­θερη πρό­σβαση στις παρα­λίες αλλά και να στο­χεύει στην ισόρ­ροπη ανά­πτυξη περιο­χών και κλάδων.

Επι­πλέον αυτή η ανά­πτυξη να δια­σφα­λί­ζει την ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού τομέα σε ανα­λο­γία με τη βιο­μη­χα­νική – αγρο­τική παρα­γωγή, τις ανα­γκαίες υπο­δο­μές (ενερ­γεια­κές, ύδρευ­σης κλπ), την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και της δημό­σιας υγείας, σε ισορ­ρο­πία με τη φύση, την πλήρη – σταθερή εργασία των εργα­ζο­μέ­νων του κλάδου με μισθούς που να καλύ­πτουν τις σύγ­χρο­νες ανάγκες τους, την προ­στα­σία της υγείας και της ασφά­λειάς τους. 

Στον καπι­τα­λι­σμό, η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού με σκοπό το κέρδος δε μπορεί να καλύψει αυτούς τους στόχους και τα κρι­τή­ρια.

Θεω­ρούμε ότι οι εργα­ζό­με­νοι, οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι και μικρο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες του κλάδου έχουν αντι­κει­με­νικό συμ­φέ­ρον να ταχθούν με τη ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και το δρόμο ανά­πτυ­ξης που προ­τεί­νει.

Δρόμος που προ­ϋ­πο­θέ­τει σύγκρουση με την Ευρω­παϊκή Ένωση και τους μονο­πω­λια­κούς ομίλους ώστε να θέσει στην υπη­ρε­σία του λαού και της ευη­με­ρίας του όλο τον πλούτο της χώρας. Σε αυτή την κοι­νω­νία ο του­ρι­σμός θα έχει περί­ο­πτη θέση ως λαϊκό δικαί­ωμα στην ξεκού­ραση και την αναψυχή.

Ρόδος 11/05/2014