Γ. Μαχαιρίδης: «Κάποιοι αντίπαλοί μου θέλουν να μου βάλουν ημερομηνία λήξης»

«Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι συγκε­κρι­μέ­νοι πολι­τι­κοί μου αντί­πα­λοι θα ήθελαν πολύ να μου βάλουν ημε­ρο­μη­νία λήξης. Αυτό είναι και το πολι­τικό τους ολί­σθημα. Οτι δηλαδή περι­φρου­ρούν και προ­σβάλ­λουν τη νοη­μο­σύνη και την κρίση των συμπο­λι­τών μας, στους οποίους απευ­θύ­νο­μαι όλα αυτά τα χρόνια, ζητώ να με αξιο­λο­γή­σουν αυστηρά, να με μετρή­σουν και να κρίνουν αν είμαι άξιος της εμπι­στο­σύ­νης τους».

Αυτά τονίζει, σε συνέ­ντευξή του προς την «δημο­κρα­τική», ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου και εκ νέου υπο­ψή­φιος κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης, απα­ντώ­ντας, με τον τρόπο αυτόν, σε όσα του κατα­μαρ­τυ­ρούν πολι­τι­κοί του αντί­πα­λοι.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην μέχρι τώρα πορεία του, ο κ. Γ. Μαχαι­ρί­δης δηλώνει, πως «ήταν μια πορεία, που με γέμισε και με γεμίζει με εμπει­ρίες, γεμάτη από μάχες για τα νησιά μας, με χαρές και συγκι­νή­σεις, με στε­ρή­σεις και προ­σω­πι­κές θυσίες, χωρίς ιδιο­τέ­λεια, πάντα κοντά στους συμπα­τριώ­τες μου».

Επί του προ­κει­μέ­νου, σημειώ­νει ακόμα: «Αυτοί οι δεσμοί και αυτή η αγάπη με τους συμπα­τριώ­τες μου, είναι ό,τι πολυ­τι­μό­τερο έχω κερ­δί­σει από την ενα­σχό­λησή μου με τα πράγ­ματα του τόπου μου. Αυτή η αγάπη είναι που στο τέλος σε απο­ζη­μιώ­νει. Τίποτα άλλο…».

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη του κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη:

• Είναι η τέταρτη προ­ε­κλο­γική εκστρα­τεία που πραγ­μα­το­ποιείτε ως υπο­ψή­φιος νομάρ­χης ή περι­φε­ρειάρ­χης. Σε τι δια­φέ­ρουν αυτές οι περιο­δείες και οι επαφές με τον κόσμο, σε σχέση με τις προη­γού­με­νες;

Από την πρώτη κιόλας φορά που διεκ­δί­κησα, πριν από δώδεκα περίπου χρόνια, τη ψήφο των συμπα­τριω­τών μου, τα χωριά και οι γει­το­νιές που επι­σκε­πτό­μουνα δεν ήταν για μένα άγνω­στοι τόποι. Από την περίοδο ακόμα που υπη­ρε­τούσα τα νησιά μας ως Γενικός Γραμ­μα­τέας του υπ. Αιγαίου, είχα τη χαρά να γνωρίσω από κοντά τις μικρές μας κοι­νω­νίες και τους ανθρώ­πους τους. Τώρα πια, μετά από τη συνεχή και καθη­με­ρινή, κυριο­λε­κτικά, επαφή με τους απλούς πολίτες, νοιώθω ότι έχουν κτιστεί φιλίες και σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης ανάμεσά μας. Οι επαφές μου με τους πολίτες της Ρόδου και των άλλων νησιών δεν ήταν ποτέ μια δια­δι­κα­σία εθι­μι­κού ή καθαρά προ­ε­κλο­γι­κού χαρα­κτήρα. Για μένα, πιστεύω και γι’ αυτούς, ήταν και παρα­μέ­νει μια στάση ζωής. Αυτοί οι δεσμοί και αυτή η αγάπη με τους συμπα­τριώ­τες μου είναι ό, τι πολυ­τι­μό­τερο έχω κερ­δί­σει από την ενα­σχό­λησή μου με τα πράγ­ματα του τόπου μου. Αυτή η αγάπη είναι που στο τέλος σε απο­ζη­μιώ­νει. Τίποτα άλλο…

• Ανα­φέ­ρε­στε στα δώδεκα περίπου χρόνια από τότε που σας εξέλεξε ο κόσμος για πρώτη φορά νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου, όμως οι πολι­τι­κοί σας αντί­πα­λοι κάνουν προ­ε­κλο­γική καμπά­νια με σύνθημα τα τριάντα χρόνια που είστε στα κοινά.

Το ό,τι κάνουν λάθος ακόμα και σε απλές αριθ­μη­τι­κές πράξεις, είναι το μικρό­τερο κακό. Κατ’ αρχάς, δεν έκρυψα ποτέ το βιο­γρα­φικό μου, το οποίο είναι υπαρκτό, γνωστό και στη διάθεση του κάθε πολίτη. Γι’ αυτό το βιο­γρα­φικό είμαι περή­φα­νος γιατί κατα­γρά­φει μια πορεία προ­σφο­ράς και ανά­λη­ψης ευθυνών, όποτε μου ζητή­θηκε, χωρίς να υπεκ­φεύγω ή να δηλώνω βολικά αμέ­το­χος και απών. Μια πορεία που με γέμισε και με γεμίζει με εμπει­ρίες, γεμάτη από μάχες για τα νησιά μας, με χαρές και συγκι­νή­σεις, με στε­ρή­σεις και προ­σω­πι­κές θυσίες, χωρίς ιδιο­τέ­λεια, πάντα κοντά στους συμπα­τριώ­τες μου. Μια πορεία που με κάνει να νοιώθω πλήρης σαν άνθρω­πος και πολι­τι­κός. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι συγκε­κρι­μέ­νοι πολι­τι­κοί μου αντί­πα­λοι θα ήθελαν πολύ να μου βάλουν ημε­ρο­μη­νία λήξης. Αυτό είναι και το πολι­τικό τους ολί­σθημα. Ότι δηλαδή περι­φρο­νούν και προ­σβάλ­λουν τη νοη­μο­σύνη και την κρίση των συμπο­λι­τών μας, στους οποίους απευ­θύ­νο­μαι όλα αυτά τα χρόνια, ζητώ να με αξιο­λο­γή­σουν αυστηρά, να με μετρή­σουν και να κρίνουν αν είμαι άξιος της εμπι­στο­σύ­νης τους. Με δική τους εντολή και με τη δική τους ψήφο εμπι­στο­σύ­νης είμαι παρών και στην πρώτη γραμμή. Αυτούς τους συμπο­λί­τες μου και αυτή τη δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία δεν θα την υπο­κα­τα­στή­σουν άλλοι επειδή δεν μπορούν να αντι­τά­ξουν άλλα ουσια­στικά επι­χει­ρή­ματα ή να ανα­με­τρη­θούν σε επίπεδο προ­τά­σεων, εμπει­ρίας, γνώσης και μετρή­σι­μου απο­τε­λέ­σμα­τος.

• Σε τι δια­φέ­ρει το δια­κύ­βευμα αυτής της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης σε σχέση με προη­γού­με­νες αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές;

Αυτές οι αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές είναι οι πρώτες που διε­ξά­γο­νται στην καρδιά και στην κορύ­φωση μιας κρίσης με επι­πτώ­σεις σε κάθε έκφραση και έκφανση της ζωής των πολιτών. Είναι ανυ­πο­λό­γι­στο το κόστος και το τίμημα που κατα­βάλ­λει η κοι­νω­νία στην οποία απευ­θυ­νό­μα­στε όλοι όσοι εκτι­θέ­μεθα στην κρίση της. Το πρώτο λοιπόν και κρίσιμο δια­κύ­βευμα αυτής της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης είναι να μην υπο­κύ­ψουμε στον πει­ρα­σμό του φτηνού λαϊ­κι­σμού, της κολα­κείας και του εκμαυ­λι­σμού των πολιτών με ανέ­ξο­δες και ανέ­φι­κτες μεγα­λο­στο­μίες. Ο Δωδε­κα­νή­σιος και ο Κυκλα­δί­της δεν θα συγ­χω­ρή­σει το ψέμα και δεν θα πέσει στην παγίδα επί­πλα­στων διλημ­μά­των. Αυτές οι πρα­κτι­κές έχουν κατα­δι­κα­στεί από τους πολίτες, έτσι έχει απα­ξιω­θεί η πολι­τική. Παράλ­ληλα, αλλά πέρα και πάνω από την κρι­σι­μό­τητα της πεντα­ε­τίας που έχουμε μπροστά μας, με το μεγάλο ανα­πτυ­ξιακό στοί­χημα και πρό­κληση που έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε σαν Νότιο Αιγαίο, η ανά­κτηση της εμπι­στο­σύ­νης των συμπα­τριω­τών μας στην πολι­τική είναι ένα κορυ­φαίο δια­κύ­βευμα, το οποίο αν δεν το υπε­ρα­σπι­στούμε όλοι σε αυτές τις εκλογές, ίσως χαθεί μια μονα­δική ευκαι­ρία να δοθεί ξανά περιε­χό­μενο στις έννοιες Πολι­τική και Πολι­τι­κός. Δύο έννοιες, που όπως παρα­τηρώ, μοιά­ζουν μάλλον ξένες στο λεξι­λό­γιο κάποιων που επι­χει­ρούν να συντη­ρή­σουν και να κρυ­φτούν, με προφανή ιδιο­τέ­λεια, μέσα στο κλίμα αμφι­σβή­τη­σης προς την πολι­τική. Θέλει τόλμη και θάρρος να κάνεις την υπέρ­βασή σου…

• Μιλάτε για πολι­τικό, εννο­ώ­ντας και κομ­μα­τικό δια­κύ­βευμα; Μπο­ρείτε να το διευ­κρι­νί­σετε;

Έννοιες κοντι­νές, αλλά τόσο δια­φο­ρε­τι­κές στην ουσία τους. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι ίσως προ­κα­λούν ακόμα σύγχυση σε πολλούς συμπο­λί­τες μας, που παρα­μέ­νουν καχύ­πο­πτοι και απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νοι. Πώς μπορώ εγώ να θέσω στους συμπα­τριώ­τες μου ένα αμιγώς κομ­μα­τικό δια­κύ­βευμα, όταν δια­τη­ρώ­ντας φυσικά το ιδε­ο­λο­γικό μου υπό­βα­θρο, καλώ από το 2002 μέχρι σήμερα σε συστρά­τευση τους πάντες, ολό­κληρη την κοι­νω­νία, χωρίς εξαι­ρέ­σεις, χωρίς πιστο­ποι­η­τικά κομ­μα­τι­κών φρο­νη­μά­των και χωρίς το βάρος ιδε­ο­λη­ψιών… Ειδικά αυτήν την περίοδο, που χωρίς ενότητα και μια παν­στρα­τιά δεν πρό­κει­ται να διεκ­δι­κή­σουμε και να κερ­δί­σουμε το μέλλον που αξίζει τόπος μας, ποιος μπορεί να θέσει θέμα «κομ­μα­τι­κής καθα­ρό­τη­τας», όταν μπροστά μας έχουμε μια μάχη που ξεπερνά τα κομ­μα­τικά οδο­φράγ­ματα. Ακόμα και σε εποχές με άλλες και ευνοϊ­κό­τε­ρες συν­θή­κες, αυτή η παρά­ταξη από την πρώτη μέσα ίδρυσής της χώρεσε στους κόλπους της ανθρώ­πους απ’ όλες τις ιδε­ο­λο­γι­κές αφε­τη­ρίες. Αυτό απο­τε­λεί ιστο­ρικό κεκτη­μένο και δεν θα το παρα­χα­ρά­ξει κανείς. Ποιος μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει την ουσια­στική ανε­ξαρ­τη­σία και πολι­τική αυτο­τέ­λεια της παρά­τα­ξής μας, όταν όλοι με αλλη­λο­σε­βα­σμό στην «ταυ­τό­τητα» του καθενός, προ­τάσ­σουμε το συμ­φέ­ρον του τόπου και γινό­μα­στε συνο­δοι­πό­ροι; Έτσι κερ­δί­ζει, δεν χάνει ούτε αλλοιώ­νε­ται η πολι­τική.

• Ποια ήταν τα κρι­τή­ρια συγκρό­τη­σης του συν­δυα­σμού σας, που κατά γενική ομο­λο­γία είναι αισθητά ανα­νε­ω­μέ­νος;

Κυρίως αυτό που μόλις περιέ­γραψα. Να δίνει το στίγμα μιας μεγάλης κινη­το­ποί­η­σης και συστρά­τευ­σης, χωρίς απο­κλει­σμούς και στεγανά. Ήταν ένα σαφές πολι­τικό μήνυμα που θέλαμε να δώσουμε σαν παρά­ταξη και πετύ­χαμε αυτό να φτάσει και να ακου­στεί καθαρά από την κοι­νω­νία. Επίσης, σε ένα περι­βάλ­λον γενι­κευ­μέ­νης απα­ξί­ω­σης θέλαμε να πεί­σουμε τη νέα γενιά να μην γυρίσει την πλάτη της στην πολι­τική και την ενα­σχό­ληση με τα κοινά του τόπου μας. Πετύ­χαμε και αυτόν το στόχο, και επι­τρέψτε μου να πω ότι είμαι πραγ­μα­τικά περή­φα­νος για την ποιό­τητα των νέων ανθρώ­πων που αντα­πο­κρί­θη­καν και στε­λε­χώ­νουν την παρά­ταξή μας.

Και βεβαίως επι­διώ­ξαμε, έξω και πέρα από «ποσο­στώ­σεις», να είναι και πάλι δυνα­μική η παρου­σία της γυναί­κας στο συν­δυα­σμό μας, που από το 2003 μέχρι τώρα έχουμε απο­δεί­ξει πως παίζει καθο­ρι­στικό ρόλο στη χάραξη και άσκηση πολι­τική, είτε στη Νομαρ­χία είτε στην Περι­φέ­ρεια, με ουσια­στι­κούς ρόλους και ευθύνες. Φιλο­δο­ξούμε, και προ­σω­πικά θα το κάνω με την άνευ όρων εμπι­στο­σύνη μου, αυτοί οι άνθρω­ποι να απο­τε­λέ­σουν τη νέα γενιά αυτο­διοι­κη­τι­κών, τη νέα πολι­τική γενιά του τόπου μας. Μαζί φυσικά και οι έμπει­ροι συνερ­γά­τες και φίλοι, που όλοι μαζί δίνουμε έναν όμορφο αγώνα μέχρι τη δικαί­ωση της ερχό­με­νης Κυρια­κής.

Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνω­μο­σύνη μου στους συνερ­γά­τες μου εκεί­νους που επέ­λε­ξαν να απο­συρ­θούν από την ενεργό πολι­τική και να τους ευχα­ρι­στήσω για την προ­σφορά τους στην παρά­ταξη και κυρίως στον τόπο, προ­σφορά και έργο που ανα­γνω­ρί­ζε­ται καθη­με­ρινά.

• Ανα­φέ­ρε­στε συχνά στο επίσης κρίσιμο δια­κύ­βευμα που αφορά στην ερχό­μενη πεντα­ε­τία, που ταυ­τί­ζε­ται με μια νέα προ­γραμ­μα­τική περίοδο και ένα «νέο ΕΣΠΑ». Πόσο έτοιμη είναι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου να κερ­δί­σει αυτό το στοί­χημα;

Τόσο έτοιμη και προ­ε­τοι­μα­σμένη όσο ήταν και με το τρέχον ΕΣΠΑ που πετύ­χαμε εντυ­πω­σιακά ποσοστά απορ­ρό­φη­σης πόρων, κατα­λαμ­βά­νο­ντας την πρώτη θέση πανελ­λα­δικά, από τη στιγμή που το κράτος των Αθηνών απο­φά­σισε επι­τέ­λους να εκχω­ρή­σει τη σχετική αρμο­διό­τητα στις Περι­φέ­ρειες. Είναι ένα επί­τευγμα που μπορεί να πιστώ­νε­ται από την κεντρική διοί­κηση στην περι­φε­ρειακή αρχή, πρέπει όμως να γίνει κατα­νοητό ότι χωρίς τη συν­δρομή των άξιων στε­λε­χών της Περι­φέ­ρειας, των συνερ­γα­τών μας δηλαδή, δεν θα μπο­ρού­σαμε να πετύ­χουμε αυτά που κατα­φέ­ραμε.

Με τους συνερ­γά­τες μας αυτούς έχουμε ήδη ετοι­μά­σει τον στρα­τη­γικό μας σχε­δια­σμό για την επόμενη πεντα­ε­τία, με πλήρη συνεί­δηση ότι ίσως να μην υπάρξει άλλη ανάλογη ροή ευρω­παϊ­κών πόρων στο μέλλον. Είναι λοιπόν για εμάς, η μεγάλη μπορεί και η τελευ­ταία ευκαι­ρία να υλο­ποι­ή­σουμε το φιλό­δοξο σχέδιό μας για να προ­ω­θή­σουμε πολι­τι­κές και δράσεις για την και­νο­το­μία, την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, την απα­σχό­ληση, τον του­ρι­σμό, την υγεία και την εκπαί­δευση, την κοι­νω­νική πρόνοια και άλλους τομείς, σε κάθε νησί στα Δωδε­κά­νησα και στις Κυκλά­δες που οι κάτοι­κοί του έχει ανάγκη υπο­στή­ρι­ξης και ενθάρ­ρυν­σης. Δράσεις και πολι­τι­κές, όλες άρτια σχε­δια­σμέ­νες και κοστο­λο­γη­μέ­νες, που με εμπι­στο­σύνη στις γνώσεις, στις δυνά­μεις και στην πολι­τική μας βούληση είμαστε πεπει­σμέ­νοι ότι θα υλο­ποι­η­θούν. Θα χτί­σουμε στα πολλά που πετύ­χαμε που όμως δεν είναι αρκετά, ποτέ δεν θα είναι αρκετά για τους Νοτιο­πε­λα­γί­τες.

• Ένα από τα στοι­χή­ματα που είχατε θέσει και επι­θυ­μού­σατε να κερ­δί­σετε στις προη­γού­με­νες εκλογές ήταν η Δωδε­κά­νη­σος και οι Κυκλά­δες να γίνουν ένας τόπος, όπως λέγατε χαρα­κτη­ρι­στικά. Σε ποιο βαθμό το πετύ­χατε αυτό;

Ήταν από τα πολι­τικά και ιστο­ρικά, τολμώ να πω, προ­α­παι­τού­μενα για να πετύχει αυτή η διοι­κη­τική συνέ­νωση δύο όμορων νομών. Στόχος μας ήταν να λει­τουρ­γή­σει αυτό το διοι­κη­τικό σχήμα, κατα­νο­ώ­ντας βεβαίως τις όποιες ενστά­σεις είχαν εκφρα­στεί στην αρχή και από τις δύο πλευρές. Μετά από τριά­μισι χρόνια μπορώ να ισχυ­ρι­στώ ότι οι Κυκλα­δί­τες και οι Δωδε­κα­νή­σιοι ανα­ζη­τούν και βρί­σκουν έναν κοινό τόπο, σε σχέση με τα κοινά τους προ­βλή­ματα, αλλά και τις τερά­στιες δυνα­τό­τη­τες του Νοτίου Αιγαίου να διεκ­δι­κή­σει σαν ενιαίο σύνολο όσα του στέ­ρη­σαν επί δεκα­ε­τίες.

Αυτή η ανάγκη για συμπό­ρευση των Νοτιο­πε­λα­γι­τών είναι ο κανόνας ακόμα και στις συνε­δριά­σεις του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, όπου δια­πι­στώ­νουμε πια όλοι μας αυτό που ξέραμε. Ότι ο νησιω­τι­κός χώρος, το Αιγαίο, μόνο σαν μια δυνατή και ενιαία φωνή μπορεί να ακου­στεί καλύ­τερα. Από το Καστε­λό­ριζο μέχρι την Άνδρο, από το πιο μικρό νησί μέχρι το μεγα­λύ­τερο, τα προ­βλή­ματα μοιά­ζουν, οι αγωνίες είναι κοινές, οι ελπίδες επίσης οι ίδιες. Αυτή η δημιουρ­γική συνύ­παρξη, παράλ­ληλα με την αναλ­λοί­ωτη γεω­γρα­φική, κοι­νω­νική και ιστο­ρική ταυ­τό­τητα κάθε νομού, πρέπει και είναι το ισχυρό πλε­ο­νέ­κτημα των νησιών του Νοτίου Αιγαίου να παρα­μεί­νουν πρω­τα­γω­νι­στές στην προ­σπά­θεια για να γίνει το μεγάλο ανα­πτυ­ξιακό άλμα σε όλους τους τομείς.