Η δύσκολη επιλογή μπροστά στην κάλπη των δημοτικών εκλογών

Μας πήραν τις δου­λειές, μας πήραν το χαμό­γελο, ας μην πάρουν και την ψήφο μας.

Αγα­πη­τοί φίλες και φίλοι,

Οι δημο­τι­κές εκλογές πλη­σιά­ζουν και θα ήθελα να μοι­ρα­στώ κάποιες προ­σω­πι­κές μου σκέψεις μαζί σας.

Τις επό­με­νες ημέρες θα ακού­σουμε και θα δια­βά­σουμε πολλά για το πόσο κρί­σι­μες είναι αυτές οι εκλογές και πόσα δια­κυ­βεύ­ο­νται για το νησί μας.

Από τη μία πλευρά είναι οι επι­λο­γές που έχουμε, οι οποίες είναι λίγο πολύ γνωστές. Κάποιοι, σαν να μην έχουν ανα­λά­βει σημα­ντι­κές θέσεις όλα αυτά τα χρόνια, μας λένε ότι τώρα θα αλλά­ξουν τα πάντα και θα μας σώσουν από τον κατή­φορο. Τόσο καιρό και ενώ έβλεπαν τη Ρόδο να πέφτει τόσο “χαμηλά” φαί­νε­ται πως κρα­τού­σαν τις λύσεις για εκεί­νους. Σαν να μην είχαν άποψη ή δεν υπήρχε η επιλογή της παραί­τη­σης. Άλλοι προ­κει­μέ­νου να σωθούν πολι­τικά δεν διστά­ζουν να τα ξεχά­σουν όλα και να συστρα­τευ­τούν με τους “μιση­τούς” αντι­πά­λους για το καλό του τόπου. Και κάποιοι άλλοι δεν προ­τεί­νουν τίποτα και τα μόνα τους επι­χει­ρή­ματα είναι τι δεν έκαναν σωστά οι αντί­πα­λοι. Για το τι θα κάνουν αυτοί αν εκλε­γούν ούτε κου­βέ­ντα.

Από την άλλη πλευρά βρι­σκό­μα­στε όλοι εμείς που καλού­μα­στε να ψηφί­σουμε με δια­φο­ρε­τικά ο καθένας κρι­τή­ρια. Άλλοι σκέ­φτο­νται πως θα βολευ­τούν. Άλλοι νιώθουν υπο­χρε­ω­μέ­νοι σε αυτό το πολι­τικό σύστημα και παρόλο που ξέρουν ότι είναι λάθος συνε­χί­ζουν να το στη­ρί­ζουν. Αρκετοί είναι απο­γοη­τευ­μέ­νοι και δεν θέλουν να ασχο­λη­θούν με τις εκλογές ενώ άλλοι δεν θέλουν να πάνε καν να ψηφί­σουν.

Λογικό είναι μετά απ’ όλα τα παρα­πάνω να ανα­ρω­τιέ­στε και εσύ τι προ­τεί­νεις;

Σκε­φτείτε καταρ­χήν πως θα θέλατε να είναι η επόμενη μέρα των εκλογών για τον Δήμο μας. Ανε­ξάρ­τητα από πολι­τι­κές πεποι­θή­σεις και κομ­μα­τι­κές κατα­βο­λές όλοι σίγουρα θέλουμε το καλύ­τερο. Για μας. Για τα παιδιά μας. Η Ρόδος που όλοι αγαπάμε δεν αξίζει αυτή την κατά­σταση στην οποία έχει περιέλ­θει. Ακόμα και με όσα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια (γιατί δεν πρέπει να μηδε­νί­ζουμε τα πάντα), απέ­χουμε πολύ από το σημείο στο οποίο θα θέλαμε να βρι­σκό­μα­στε.

Οπότε έχουμε δύο επι­λο­γές.

Η πρώτη είναι να ψηφί­σουμε τους ίδιους που μας έφεραν σ’ αυτή την κατά­σταση και να παρα­κα­λάμε να συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί ο αυτό­μα­τος πιλότος για το νησί. Πως μπορείς όμως να εμπι­στευ­τείς τη ζωή σου σε κάποιον που σου έχει απο­δεί­ξει επα­νει­λημ­μένα ότι δεν αξίζει αυτήν την εμπι­στο­σύνη;

Η δεύτερη επιλογή είναι πιο δύσκολη γιατί ενδε­χο­μέ­νως μας ξεβο­λεύει και απαιτεί περισ­σό­τερο θάρρος. Είναι η απόφαση να τ’ αλλά­ξουμε όλα αυτά. Μπο­ρούμε να τ’ αλλά­ξουμε όλα με την ψήφο μας. Ας προ­σπα­θή­σουμε να σκε­φτούμε με πολι­τική ωρι­μό­τητα, νιώ­θω­ντας υπεύ­θυ­νοι απέ­να­ντι και σε μας, αλλά και στους υπό­λοι­πους για τις επι­λο­γές μας και ας μην ρίξουμε αψή­φι­στα τον φάκελο στην κάλπ. Μας πήραν τις δου­λειές, μας πήραν το χαμό­γελο, ας μην πάρουν και την ψήφο μας.

Το τι θα ψηφίσει ο καθένας είναι ατομικό δικαί­ωμα, αλλά ταυ­τό­χρονα είναι και κοι­νω­νική υπο­χρέ­ωση. Ας επι­λέ­ξουμε αυτό που θα μας κάνει υπε­ρή­φα­νους μετά την κάλπη. Να μπο­ρούμε να κοιτάμε τα παιδιά μας στα μάτια ότι εμείς του­λά­χι­στον κάναμε το σωστό. Ας μην περά­σουν και εκείνα όσα περά­σαμε εμείς.

Με εκτί­μηση,

Αποστολίδη-Πάττα Ευδοκία (Κική)

Υπο­ψή­φια Δημο­τική Σύμ­βου­λος με τον συν­δυα­σμό,

ΡΟΔΟΣ ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, του Γιώργου Υψη­λά­ντη.