Τηλεργασία: Πώς ελέγχεται το ωράριο, ποιος πληρώνει το Ιντερνετ;

Δύο πα­κέ­τα ρυθ­μί­σε­ων που αφο­ρούν την τη­λερ­γα­σία φέρ­νει η κυ­βέρ­νη­ση για τον ιδιω­τι­κό και τον δη­μό­σιο τομέα, αλλά κά­ποιες από τις δια­τά­ξεις θυ­μί­ζουν ακόμα τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας με φυ­σι­κή πα­ρου­σία, ιδίως όσον αφορά το ωρά­ριο. Είναι όμως ανα­πό­φευ­κτο. Οι δια­τά­ξεις για την τη­λερ­γα­σία στον ιδιω­τι­κό τομέα είναι πολύ πα­λιές: εν­σω­μα­τώ­θη­καν σε ένα πλαί­σιο του 2010, τον νόμο 3846/10, και τώρα αλ­λά­ζουν εξαι­τί­ας της παν­δη­μί­ας. Αν η σχέση τη­λερ­γα­σί­ας δεν έχει συμ­φω­νη­θεί με­τα­ξύ ερ­γα­ζο­μέ­νου και επι­χεί­ρη­σης επι­βάλ­λε­ται μόνο για λό­γους του ερ­γα­ζο­μέ­νου.

Ομως την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα μια πολύ με­γά­λη πο­λυ­ε­θνι­κή επι­χεί­ρη­ση outsourcing υπη­ρε­σιών, η Webhelp, που επε­ξέ­τει­νε πέ­ρυ­σι τις δρα­στη­ριό­τη­τές της στην Αθήνα, είπε διά του chief operating officer Βεν­σάν Μπερ­νάρ στην «Κ» ότι το 75% των ερ­γα­ζο­μέ­νων της εται­ρεί­ας είτε επι­θυ­μεί να δου­λεύ­ει από το σπίτι (25%) είτε να μπει σε «ένα υβρι­δι­κό μο­ντέ­λο» με ερ­γα­σία από το γρα­φείο και το σπίτι (το 50%, δη­λα­δή ένας στους δύο). Το ίδιο δί­λημ­μα αντι­με­τω­πί­ζουν εκα­το­ντά­δες επι­χει­ρή­σεις πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών στην Ελ­λά­δα και χι­λιά­δες σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο: έπει­τα από 15 μήνες παν­δη­μί­ας οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν θέ­λουν να ξα­να­γυ­ρί­σουν στα γρα­φεία τους.

«Είναι λο­γι­κό», λέει ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος σε με­γά­λη ξένη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία, Τάκης Π. «Αντί να τρως μιά­μι­ση ώρα στον δρόμο, μπο­ρείς να φας με τα παι­διά σου, να τα δεις, να μι­λή­σεις με τη γυ­ναί­κα σου. Μπο­ρεί να αρ­χί­σω να δου­λεύω στις 3 ή στις 4 και να τε­λειώ­σω στις 11 το βράδυ, αρκεί να βγάλω τη δου­λειά. Στη διάρ­κεια της κα­ρα­ντί­νας έκλει­να συμ­βό­λαια κά­νο­ντας πέντε συ­να­ντή­σεις με ασφα­λι­σμέ­νους την ημέρα χωρίς να τους βλέπω φυ­σι­κά. Η δου­λειά έβγαι­νε πολύ πιο άνετα».

H ΓΣΕΕ θε­ω­ρεί ότι με τη­λερ­γα­σία πρέ­πει να δου­λεύ­ει μόνο το 10% των ερ­γα­ζο­μέ­νων και μόνο αφού αυτό συμ­φω­νη­θεί συμ­βα­τι­κά, αλλά αν κρί­νει κα­νείς από το νο­μο­σχέ­διο τα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα είναι άλλα. Ισως το πιο κρί­σι­μο συν­δέ­ε­ται με το πόσο χρόνο θα είναι «online» ο ερ­γα­ζό­με­νος για να μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί στη στο­χο­θε­σία της ημέ­ρας. Η σχε­τι­κή διά­τα­ξη του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας ανα­φέ­ρει ότι το Σώμα Επι­θε­ω­ρη­τών Ερ­γα­σί­ας πρέ­πει να έχει πρό­σβα­ση στα «metadata του σταθ­μού ερ­γα­σί­ας του συ­γκε­κρι­μέ­νου ερ­γα­ζο­μέ­νου» ώστε να μπο­ρεί να δια­πι­στώ­νει αν τη­ρεί­ται το ωρά­ριο. Οι ερ­γο­δό­τες αντι­δρούν σε αυτό, αλλά ει­δι­κοί λένε ότι ο έλεγ­χος στη σύν­δε­ση είναι ο μόνος τρό­πος ώστε να γίνει απο­τε­λε­σμα­τι­κός έλεγ­χος για το κατά πόσον τη­ρεί­ται το ωρά­ριο ερ­γα­σί­ας.  Αλλο θέμα είναι η ασφά­λεια ως προς τα ατυ­χή­μα­τα στο σπίτι, το ποιος πλη­ρώ­νει τον εξο­πλι­σμό.

«Με­γά­λο το ρίσκο»

Εν­δει­κτι­κά, ο Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σε­ων Επε­ξερ­γα­σί­ας Κρέ­α­τος πα­ρα­τή­ρη­σε στη δια­βού­λευ­ση ότι «το ρυθ­μι­στι­κό πλαί­σιο για την τη­λερ­γα­σία είναι πολύ γρα­φειο­κρα­τι­κό. Το νο­μι­κό και οι­κο­νο­μι­κό ρίσκο για κάθε επι­χεί­ρη­ση είναι πολύ υψηλό, ενώ οι νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, κατά τη γνώμη μας, δεν εξυ­πη­ρε­τούν ούτε τους ερ­γα­ζο­μέ­νους που επι­θυ­μούν να κά­νουν χρήση της ρύθ­μι­σης. Ο ερ­γο­δό­της δεν μπο­ρεί να έχει την αντι­κει­με­νι­κή ευ­θύ­νη για την υγεία και την ασφά­λεια στον χώρο ερ­γα­σί­ας του ερ­γα­ζο­μέ­νου που τη­λερ­γά­ζε­ται. Την ευ­θύ­νη από­δει­ξης ότι ο χώρος της οι­κί­ας του πλη­ροί τους όρους κα­ταλ­λη­λό­τη­τας και ασφά­λειας οφεί­λει να την έχει ο ερ­γα­ζό­με­νος». Ο σύν­δε­σμος προ­τεί­νει να μην προ­βλε­φθεί η δυ­να­τό­τη­τα μο­νο­με­ρούς επι­βο­λής τη­λερ­γα­σί­ας σε καμία πε­ρί­πτω­ση.

Τέλος, θα πρέ­πει να εξει­δι­κευ­τεί το κό­στος για την τη­λερ­γα­σία (εξο­πλι­σμός, Ιντερ­νετ κ.λπ.). Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος ο Σύν­δε­σμος Φαρ­μα­κευ­τι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων εκ­φρά­ζει αμ­φι­βο­λί­ες για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της τη­λερ­γα­σί­ας σε σχέση με την ερ­γα­σία με φυ­σι­κή πα­ρου­σία, λέ­γο­ντας ότι μπο­ρεί να προ­κύ­ψει πα­ρα­βί­α­ση του ωρα­ρί­ου από τους ερ­γα­ζο­μέ­νους. Υπάρ­χουν όμως και σύν­δε­σμοι ερ­γο­δο­τών, όπως η συ­νέ­νω­ση των εται­ρειών «Ελ­λα­δι­κά μας» (δρα­στη­ριο­ποιεί­ται κυ­ρί­ως στον αγρο­δια­τρο­φι­κό τομέα) που ανα­φέ­ρο­νται στον τρόπο με τον οποίο θα επι­βα­ρύ­νε­ται ο εξο­πλι­σμός. «Κατά την τη­λερ­γα­σία, ο ερ­γο­δό­της ανα­λαμ­βά­νει», γρά­φουν στη δια­βού­λευ­ση, «το κό­στος που προ­κα­λεί­ται στον ερ­γα­ζό­με­νο από τη μορφή αυτή ερ­γα­σί­ας, και συ­γκε­κρι­μέ­να το κό­στος του εξο­πλι­σμού, εκτός εάν συμ­φω­νη­θεί να γί­νε­ται χρήση εξο­πλι­σμού του ερ­γα­ζο­μέ­νου, των τη­λε­πι­κοι­νω­νιών, της συ­ντή­ρη­σης του εξο­πλι­σμού, της απο­κα­τά­στα­σης των βλα­βών και κάθε τι άλλο σχε­τι­κό, ή πε­ρι­πτώ­σε­ων χρή­σης αντί­θε­τα με τις προ­δια­γρα­φές. Πα­ρέ­χει στον ερ­γα­ζό­με­νο τε­χνι­κή υπο­στή­ρι­ξη για την πα­ρο­χή της ερ­γα­σί­ας του και ανα­λαμ­βά­νει να απο­κα­τα­στή­σει τις δα­πά­νες επι­σκευ­ής των συ­σκευών που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την εκτέ­λε­σή της ή να τις αντι­κα­τα­στή­σει σε πε­ρί­πτω­ση βλά­βης. Η υπο­χρέ­ω­ση αυτή αφορά και τις συ­σκευ­ές που ανή­κουν στον ερ­γα­ζό­με­νο, εκτός εάν στη σύμ­βα­ση ή στη σχέση ερ­γα­σί­ας ορί­ζε­ται δια­φο­ρε­τι­κά».

Στις δια­τά­ξεις που αφο­ρούν πά­ντως την τη­λερ­γα­σία στο Δη­μό­σιο υπάρ­χει η πρό­νοια ότι ο ερ­γα­ζό­με­νος μπο­ρεί να δου­λεύ­ει από την ίδια time zone ακόμα και αν δεν βρί­σκε­ται στην έδρα της υπη­ρε­σί­ας του. Η ερ­γα­σία στο Δη­μό­σιο μπο­ρεί να πα­ρέ­χε­ται μόνο στα πλαί­σια του ωρα­ρί­ου της υπη­ρε­σί­ας, ενώ κρί­σι­μες λει­τουρ­γί­ες, όπως οι πλη­ρω­μές του Δη­μο­σί­ου, δεν είναι δυ­να­τόν να γί­νο­νται από ερ­γα­ζο­μέ­νους που τη­λερ­γά­ζο­νται από το σπίτι, επει­δή τα δί­κτυά τους δεν πα­ρέ­χουν τα εχέγ­γυα της ασφα­λούς επε­ξερ­γα­σί­ας και με­τα­φο­ράς των δε­δο­μέ­νων που απαι­τού­νται για τις πλη­ρω­μές αυτές. Σύμ­φω­να με πηγή της δη­μό­σιας διοί­κη­σης, αυτές πρέ­πει να γί­νο­νται μέσα από τα ολο­κλη­ρω­μέ­να πλη­ρο­φο­ρια­κά συ­στή­μα­τα (ΟΠΣ).

Πηγή kathimerini.gr