Τηλεργασία: Γιατί οι ψηφιακοί νομάδες εγκαταλείπουν τα δημοφιλή hotspots και αναζητούν ησυχία στην Ελλάδα

Η ει­κό­να του ερ­γα­ζο­μέ­νου που βρί­σκε­ται κα­θη­με­ρι­νά σε ένα γρα­φείο αλ­λά­ζει ρι­ζι­κά. Όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες επι­λέ­γουν να ερ­γά­ζο­νται από δια­φο­ρε­τι­κά ση­μεία του κό­σμου, ανα­ζη­τώ­ντας όχι μόνο κα­λύ­τε­ρες συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας αλλά και μια δια­φο­ρε­τι­κή ποιό­τη­τα ζωής. Η Ελ­λά­δα, πέρα από τους κα­θιε­ρω­μέ­νους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, αρ­χί­ζει να κερ­δί­ζει έδα­φος ως επι­λο­γή για ψη­φια­κούς νο­μά­δες, με μι­κρό­τε­ρα νησιά, πε­ρι­φε­ρεια­κές πό­λεις και ηπει­ρω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς να μπαί­νουν στα­δια­κά στον διε­θνή χάρτη της εξ απο­στά­σε­ως ερ­γα­σί­ας.

Πα­ρό­τι η εξ απο­στά­σε­ως ερ­γα­σία γνώ­ρι­σε με­γά­λη άν­θη­ση κατά την πε­ρί­ο­δο της παν­δη­μί­ας, η τάση δεν φαί­νε­ται να υπο­χω­ρεί. Αντί­θε­τα, συ­νε­χί­ζει να ανα­πτύσ­σε­ται, δη­μιουρ­γώ­ντας νέες ευ­και­ρί­ες για πε­ριο­χές εκτός των πα­ρα­δο­σια­κών του­ρι­στι­κών κέ­ντρων. Η ανά­πτυ­ξη coworking spaces, δη­λα­δή συ­νερ­γα­τι­κών χώρων ερ­γα­σί­ας, σε προ­ο­ρι­σμούς όπως η Αρ­κα­δία, η Κα­λα­μά­τα, τα Ιω­άν­νι­να, ο Βόλος, η Χίος, η Κέρ­κυ­ρα, η Λέρος και η Κα­στο­ριά δεί­χνει τη με­τα­τό­πι­ση του εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Παρά την άνοδο των μι­κρό­τε­ρων πε­ριο­χών, η Αθήνα πα­ρα­μέ­νει ένας από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους προ­ο­ρι­σμούς διε­θνώς για όσους επι­λέ­γουν να ερ­γά­ζο­νται από από­στα­ση.

Σύμ­φω­να με τον δεί­κτη Work from Anywhere της International Workplace Group (IWG), η ελ­λη­νι­κή πρω­τεύ­ου­σα κα­τα­λαμ­βά­νει τη 15η θέση με­τα­ξύ 50 κο­ρυ­φαί­ων προ­ο­ρι­σμών πα­γκο­σμί­ως.

Στην κα­τά­τα­ξη προη­γού­νται το Ρίο ντε Τζα­νέι­ρο και το Ντου­μπάι, ενώ η Αθήνα βρί­σκε­ται υψη­λό­τε­ρα από με­γά­λες μη­τρο­πό­λεις όπως το Πα­ρί­σι, η Νέα Υόρκη και το Χονγκ Κονγκ.

Κο­ρυ­φαί­ος προ­ο­ρι­σμός για το λε­γό­με­νο workcation —τον συν­δυα­σμό ερ­γα­σί­ας και δια­κο­πών— ανα­δεί­χθη­κε η Μπαν­γκόκ, ενώ ακο­λου­θούν το Τόκιο, η Βαρ­κε­λώ­νη, το Πόρτο και το Βαν­κού­βερ.

Η Αθήνα συ­γκέ­ντρω­σε συ­νο­λι­κή βαθ­μο­λο­γία 90,5 μο­νά­δων, ισο­βαθ­μώ­ντας με τη γαλ­λι­κή Μον­πε­λιέ.

Τα με­γα­λύ­τε­ρα πλε­ο­νε­κτή­μα­τά της είναι το κλίμα, η ηλιο­φά­νεια, οι επι­λο­γές δια­μο­νής και η δια­θε­σι­μό­τη­τα ευ­έ­λι­κτων χώρων ερ­γα­σί­ας.

Ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κή είναι και η ει­κό­να στη βίζα για ψη­φια­κούς νο­μά­δες, όπου η Αθήνα έλαβε την υψη­λό­τε­ρη δυ­να­τή βαθ­μο­λο­γία (10/10) με­τα­ξύ των πό­λε­ων που αξιο­λο­γή­θη­καν.

Αντί­θε­τα, αδυ­να­μί­ες πα­ρα­μέ­νουν η ευ­ρυ­ζω­νι­κή συν­δε­σι­μό­τη­τα, η ασφά­λεια και το κό­στος εστί­α­σης.

Ποιοι είναι οι ψη­φια­κοί νο­μά­δες

Η πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα των ψη­φια­κών νο­μά­δων εκτι­μά­ται ότι αριθ­μεί πε­ρί­που 40 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους, οι οποί­οι ερ­γά­ζο­νται ενώ με­τα­κι­νού­νται ανά­με­σα σε δια­φο­ρε­τι­κές χώρες. Οι ΗΠΑ βρί­σκο­νται στην κο­ρυ­φή αυτής της τάσης, με πε­ρί­που 18,5 εκατ. ερ­γα­ζο­μέ­νους να δη­λώ­νουν ψη­φια­κοί νο­μά­δες.

Ο μέσος ψη­φια­κός νομάς είναι πε­ρί­που 37 ετών, δια­θέ­τει πα­νε­πι­στη­μια­κή εκ­παί­δευ­ση και ερ­γά­ζε­ται συχνά σε επαγ­γέλ­μα­τα όπως ο προ­γραμ­μα­τι­σμός λο­γι­σμι­κού.

Το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της κοι­νό­τη­τας έχει ετή­σιο ει­σό­δη­μα με­τα­ξύ 50.000 και 250.000 δο­λα­ρί­ων, με τον μέσο όρο να δια­μορ­φώ­νε­ται πε­ρί­που στα 124.872 δο­λά­ρια τον χρόνο.

Κατά μέσο όρο, ένας ψη­φια­κός νομάς πα­ρα­μέ­νει σε μια χώρα πε­ρί­που 132 ημέ­ρες, δη­λα­δή σχε­δόν τέσ­σε­ρις μήνες.

Πό­λεις όπως η Μπαν­γκόκ, το Λον­δί­νο, η Βαρ­κε­λώ­νη, η Νέα Υόρκη, το Πα­ρί­σι και η Λι­σα­βό­να πα­ρα­μέ­νουν στις δη­μο­φι­λέ­στε­ρες επι­λο­γές, ενώ η Ελ­λά­δα κερ­δί­ζει στα­θε­ρά έδα­φος ως προ­ο­ρι­σμός που συν­δυά­ζει ερ­γα­σία, φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον και ποιό­τη­τα ζωής.

Πηγή: newmoney.gr