Αποζημιώνεται Ροδίτης δύτης για την ανεύρεση ναυαγίου και την παράδοση αρχαίων

Με απόφαση του 19ου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Αθηνών απορ­ρί­φθηκε η έφεση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά του Ροδίτη δύτη Βασι­λείου Μαντι­κού του Πέτρου και επι­κυ­ρώ­θηκε η 4499/2019 ορι­στική απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Αθηνών (Τμή­μα­τος 29ου Μονο­με­λούς) με την οποία έγινε δεκτή η από 12.10.2011 αγωγή του και υπο­χρε­ώ­θηκε το Δημόσιο να του κατα­βά­λει, νομι­μο­τό­κως, το ποσό των 9.000 ευρώ ως αμοιβή για την παρά­δοση αρχαίων κινητών μνη­μείων, κατ’ άρθρο 24 του Ν. 3028/2002.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Τον μήνα Σεπτέμ­βριο του έτους 2003, ο εφε­σί­βλη­τος, επαγ­γελ­μα­τίας δύτης, παρέ­δωσε στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου 12 αμφο­ρείς, που εντό­πισε στη θαλάσ­σια περιοχή Ακρο­μο­λίου του εμπο­ρι­κού – επι­βα­τι­κού Λιμένα Ρόδου.

Κατά τη διάρ­κεια αυτο­ψίας από κλι­μά­κιο της Εφο­ρείας Εναλίων Αρχαιο­τή­των στην ανωτέρω θαλάσ­σια περιοχή, με τη συν­δρομή του, δια­πι­στώ­θηκε η ύπαρξη βυζα­ντι­νού ναυα­γίου και ανελ­κύ­στη­καν άλλοι τέσ­σε­ρις σφρα­γι­σμέ­νοι αμφο­ρείς, παρό­μοιοι με τους , αρχι­κούς, καθώς και τμήματα αμφο­ρέων και άλλων αγγείων διά­φο­ρων τύπων.

Στις 3.9.2003 συντά­χθηκε από την 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των το 4714/03.09.2003 πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης και παρα­λα­βής αρχαίων και στις 4.9.2003 ο εκκαλών κατέ­θεσε προς την 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των την με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 4758 αίτηση για τη χορή­γηση αμοιβής για την υπό­δειξη και ανεύ­ρεση ναυα­γίου.

Ακο­λού­θως, το έτος 2004, κατόπιν γνω­μο­δο­τή­σεως του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου (Κ.Α.Σ.), εγκρί­θηκε, με την από 22.7.2004 απόφαση του Υφυ­πουρ­γού Πολι­τι­σμού, η συγκρό­τηση Τρι­με­λούς Εκτι­μη­τι­κής Επι­τρο­πής για τον προσ­διο­ρι­σμό της αξίας του εν λόγω βυζα­ντι­νού ναυα­γίου.

Στις 23.3.2008, ο εκκαλών υπέβαλε εξώδικη δήλωση δια­μαρ­τυ­ρίας προς τον Υπουργό Πολι­τι­σμού για την καθυ­στέ­ρηση συνε­δριά­σεως της ως άνω Εκτι­μη­τι­κής Επι­τρο­πής.

Στη συνέ­χεια, με το από 13.11.2009 πρα­κτικό της Τρι­με­λούς Εκτι­μη­τι­κής Επι­τρο­πής, το οποίο η Εφορεία Εναλίων Αρχαιο­τή­των, με το ΑΠ Φ4/13/19.11.2009 έγγραφο, δια­βί­βασε στη Διεύ­θυνση Μου­σείων, Εκθέ­σεων και Εκπαι­δευ­τι­κών Προ­γραμ­μά­των (Δ.Μ.Ε.Ε.Π.), αφού ελήφθη υπόψη η αρχαιο­λο­γική, καλ­λι­τε­χνική και ιστο­ρική αξία των αντι­κει­μέ­νων, καθώς και οι τρέ­χου­σες τιμές στην ελλη­νική αγορά και το διεθνές εμπόριο και αφού συνε­κτι­μή­θηκε το γεγονός της υπό­δει­ξης της θέσης του βυζα­ντι­νού ναυα­γίου, η συχνό­τητα εντο­πι­σμού ναυα­γίων ανά­λο­γης ιστο­ρι­κής περιό­δου και οι τιμές που έχουν προ­τα­θεί σε ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις, προσ­διο­ρί­στηκε η χρη­μα­τική αξία των αμφο­ρέων και της υπό­δει­ξης ως εξής: α) συνο­λική αξία φορτίου δεκα­τριών (13) βυζα­ντι­νών αμφο­ρέων και τεσ­σά­ρων (4) τμη­μά­των αμφο­ρέων 4.000 ευρώ και β) αμοιβή για την υπό­δειξη της θέσης εύρεσης βυζα­ντι­νού ναυα­γίου 5.000 ευρώ.

Η χορή­γηση αμοιβής, συνο­λι­κού ύψους 9.000 ευρώ, κατόπιν γνω­μο­δο­τή­σεως του Κ.Α.Σ., εγκρί­θηκε με την από 28.4.2010 απόφαση του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού και Του­ρι­σμού (ΥΠ.ΠΟ.Τ.).

Ο εκκαλών απο­δέ­χθηκε την ορι­σθείσα αμοιβή με την υποβολή σχε­τι­κής υπεύ­θυ­νης δήλωσης προς την Εφορεία Εναλίων Αρχαιο­τή­των.

Στις 28.4.2011, το Τμήμα Δημο­σίων Αρχαιο­λο­γι­κών Μου­σείων και Συλ­λο­γών, αρμόδιο για τη διεκ­πε­ραί­ωση των υπο­θέ­σεων αμοιβής, απέ­στειλε τα σχετικά στοι­χεία του φακέλου, προ­κει­μέ­νου να ελεγ­χθούν από την Υπη­ρε­σία Δημο­σιο­νο­μι­κού Ελέγχου.

Με το από 12.9.2011 έγγραφό του, το Τμήμα Προ­μη­θειών και Εκκα­θά­ρι­σης Δαπανών της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων του ΥΠ.ΠΟ.Τ. επέ­στρεψε τον φάκελο στη Διεύ­θυνση Μου­σείων, Εκθέ­σεων και Εκπαι­δευ­τι­κών Προ­γραμ­μά­των, με την αιτιο­λο­γία ότι το 55811/2011 χρη­μα­τικό ένταλμα πλη­ρω­μής επι­στρά­φηκε αθε­ώ­ρητο, με την 8/3.8.2011 πράξη του Επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, διότι η απαί­τηση είχε υπο­πέ­σει στην πεντα­ετή παρα­γραφή του άρθρου 90 του Ν. 2362/1995.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Γρη­γό­ρης Μοράρης.