“Βουλιάζουν οι αξίες των ακινήτων στα νησιά, ενώ η κτηματαγορά ανεβαίνει”

του Νι­κο­λά­ου Ιακ. Γε­ρο­νι­κό­λα

Η Ελ­λά­δα και κυ­ρί­ως τα νησιά του Νό­τιου Αι­γαί­ου ανέ­κα­θεν ήταν μια από τις με­γά­λες στα­θε­ρές για τη διε­θνή του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία, πα­ρό­τι τα νησιά μας έχουν ανά­γκη υπο­δο­μών για να απο­δώ­σουν το μέ­γι­στο της αξίας τους. Η χώρα με τον πιο φι­λό­ξε­νο λαό, το ήπιο κλίμα, τις απέ­ρα­ντες πα­ρα­λί­ες, την απου­σία εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, δε θα ήταν ποτέ δυ­να­τόν να μην ανα­γνω­ρι­στεί ως ο ιδα­νι­κός τόπος για να αν­θί­σει αν­θρώ­πι­νη ζωή. Μά­λι­στα, το χα­μη­λό επι­δη­μιο­λο­γι­κό φορ­τίο, σε σύ­γκρι­ση πάντα με άλλα μέρη, ήρθε για να προ­σθέ­σει το κάτι πα­ρα­πά­νω στα θέλ­γη­τρα των νη­σιών μας.

Όλα αυτά δεν έχουν πε­ρά­σει απα­ρα­τή­ρη­τα από όλους εκεί­νους που πα­ρα­κο­λου­θούν τις εξε­λί­ξεις στον κόσμο. Προ­φα­νώς ανά­με­σά τους υπάρ­χουν επεν­δυ­τές, που κατά κοινή ομο­λο­γία των αν­θρώ­πων της αγο­ράς, έχουν αρ­χί­σει να κά­νουν διε­ρευ­νη­τι­κές κι­νή­σεις για να απο­κτή­σουν ένα ακί­νη­το – πά­τη­μα σ’ αυτό το κομ­μά­τι γης του πλα­νή­τη. Μπο­ρεί βέ­βαια η ποιό­τη­τα ζωής των μο­νί­μων κα­τοί­κων να απέ­χει ση­μα­ντι­κά από τα ευ­ρω­παϊ­κά ιδα­νι­κά, όμως οι ερ­χό­με­νοι – έχο­ντες οι­κο­νο­μι­κή ευ­χέ­ρεια θα απο­λαμ­βά­νουν απρο­βλη­μά­τι­στα και στο έπα­κρο τα όσα απλό­χε­ρα προ­σφέ­ρει η φύση του τόπου μας.

Η υπο­σχό­με­νη στα­θε­ρό­τη­τα στην αξία της γης μας είναι για όλους μια πραγ­μα­τι­κή πρό­κλη­ση.

Ση­μειώ­νω ότι αυτή τη στιγ­μή το επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον μπο­ρεί να μην είναι ορατό στην αγορά, ωστό­σο είναι υπαρ­κτό και στα χρό­νια που έρ­χο­νται θα γί­νε­ται όλο και πιο εμ­φα­νές.

Εδώ, όμως υπάρ­χει ένα πα­ρά­δο­ξο. Ενώ η αγορά των ακι­νή­των ενι­σχύ­ε­ται, η έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας από την αγορά, κα­τα­βα­ρα­θρώ­νει τις αξίες αυτών των ίδιων των ακι­νή­των. Αυτή τη στιγ­μή συ­μπο­λί­τες μας σύ­ρο­νται στο να ξε­που­λούν τις πε­ριου­σί­ες τους σε τιμές εξαι­ρε­τι­κά χα­μη­λές. Σύ­ρο­νται σε αυτή την από­φα­ση για να μπο­ρέ­σουν να επι­βιώ­σουν, να πλη­ρώ­σουν τις υπο­χρε­ώ­σεις προς τις τρά­πε­ζες, τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία, για την ανά­γκη της μόρ­φω­σης των παι­διών τους, για τη διά­σω­ση άλλων πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων και τόσες άλλες αι­τί­ες.

Μήπως άραγε βα­δί­ζου­με προς μια εποχή αδι­κί­ας και πι­κρί­ας, όπου οι ντό­πιοι θα βλέ­πουν προ­στα­τευ­μέ­νες με χρυ­σούς φρά­χτες τις πε­ριου­σί­ες που οι ίδιοι είχαν ανα­γκα­στεί να που­λή­σουν για ένα κομ­μά­τι ψωμί; Άραγε τι κό­στος ζωής θα έχουν να

αντι­με­τω­πί­σουν τα ση­με­ρι­νά παι­διά των νη­σιών ή ακόμα – ακόμα τα παι­διά της επό­με­νης γε­νιάς;

Γιατί θα πρέ­πει να κά­νου­με ει­κα­σί­ες, ενώ μπο­ρού­με να βα­δί­σου­με με συ­γκε­κρι­μέ­νη στρα­τη­γι­κή προς ένα δρόμο στα­θε­ρό­τη­τας;

Από το 2019 είχα κα­τα­θέ­σει πρό­τα­ση προς την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Αρχή Νο­τί­ου Αι­γαί­ου να προ­γραμ­μα­τί­σει κύκλο συμ­με­το­χών σε διε­θνείς εκ­θέ­σεις για τη κτη­μα­τα­γο­ρά και την αξιο­ποί­η­ση μι­κρών ή με­γά­λων ακι­νή­των και κα­τα­λυ­μά­των. Προ­φα­νώς, η πρό­τα­ση δεν είχε σκοπό την με­τα­τρο­πή της Πε­ρι­φέ­ρειας σε με­σι­τι­κό γρα­φείο, αλλά στη δη­μιουρ­γία ενός διαύ­λου επι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ επεν­δυ­τών και ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των. Στη δη­μιουρ­γία μιας βάσης δε­δο­μέ­νων που θα εμπλου­τί­ζε­ται διαρ­κώς με τα ονό­μα­τα των εται­ρειών επεν­δύ­σε­ων που βλέ­πουν ένα κομ­μά­τι του μέλ­λο­ντός τους στον τόπο μας. Μέσω της ίδιας δομής θα μπο­ρούν να υπο­στη­ρί­ζο­νται οι νη­σιώ­τες στο να μι­λή­σουν απευ­θεί­ας με εκεί­νους που έχουν άλλο μέτρο υπο­λο­γι­σμού των αξιών και κα­τέ­χουν τα κα­τάλ­λη­λα ερ­γα­λεία αξιο­ποί­η­σης της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, στην ανά­πτυ­ξη όλης αυτής της δρά­σης, θα εμ­φα­νι­στεί στα νησιά μας ένα νέο είδος επι­σκέ­πτη, εκεί­νου που θα κα­τέ­χει ακί­νη­τη πε­ριου­σία και που θα έρ­χε­ται με ποιο­τι­κές ανά­γκες πολύ δια­φο­ρε­τι­κές από εκεί­νες που συ­να­ντά­με στο μα­ζι­κό του­ρι­σμό.

Μέχρι σή­με­ρα δεν έχει εκ­φρα­στεί δια­φω­νία για τα οφέλη από την ανά­πτυ­ξη μιας τέ­τοιας πρω­το­βου­λί­ας. Απε­να­ντί­ας έχει το­νι­στεί και από στε­λέ­χη της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Αρχής ότι η συμ­με­το­χή σε διε­θνείς εκ­θέ­σεις real estate θα ήταν εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μες για όλους τους νη­σιώ­τες. Κι όμως, μέχρι σή­με­ρα δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή.

Για το λόγο αυτό και επα­να­φέ­ρω την πρό­τα­σή μου να εξε­τά­σου­με τη με­γά­λη λίστα όλων των διε­θνών εκ­θέ­σε­ων κτη­μα­τα­γο­ράς, στις οποί­ες θα μπο­ρού­σα­με να συμ­με­τά­σχου­με, όπως κά­νου­με τόσα χρό­νια και με τις εκ­θέ­σεις του­ρι­σμού. Αυτό είναι ένα από τα βή­μα­τα που οφεί­λου­με ως Πε­ρι­φέ­ρεια να κά­νου­με, έτσι ώστε η υγειο­νο­μι­κή κρίση να μην οδη­γή­σει τους νη­σιώ­τες σε ακόμα βα­θύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή κρίση.

Με εκτί­μη­ση

Νι­κό­λα­ος Ιακ. Γε­ρο­νι­κό­λας

Πε­ρι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος Νο­τί­ου Αι­γαί­ου

Μέλος ΔΣ Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου