Ένωση Καλυμνίων Ρόδου: «Ο Άγιος Σάββας πονά, διότι χάνονται ανθρώπινες ζωές, λόγω των απείθαρχων αρνητών της μάσκας και του εμβολίου»

Ο τύφος, η χολέρα, η μηνιγ­γί­τιδα και άλλες θανα­τη­φό­ρες παν­δη­μίες, που μάστι­ζαν την ανθρω­πό­τητα, ελατ­τώ­θη­καν λόγω της απο­μό­νω­σης, των εμβο­λίων και των φαρ­μά­κων.

Με ανη­συ­χία παρα­κο­λουθώ το θέατρο του παρα­λό­γου να εξε­λίσ­σε­ται στην ιδιαί­τερη πατρίδα μας, την Κάλυμνο. Αρνητές της μάσκας και του εμβο­λίου, επι­κα­λού­με­νοι τη θρη­σκεία. Προ­σω­πικά, δεν έχω δια­πι­στώ­σει ποτέ και πουθενά, σε κανένα Ιερό Ευαγ­γέ­λιο, σε καμία σελίδα της Αγίας Γραφής, να λέει ότι δεν πρέπει να τηρούμε τους κανόνες υγείας που θέτουν οι επι­στή­μο­νες γιατροί μας και ακο­λου­θούν οι ποι­με­νάρ­χες πρώτης γραμμής της Εκκλη­σίας. Και μάλιστα, όταν γνω­ρί­ζουμε, ότι οι Καλύ­μνιοι γιατροί, είναι ξακου­στοί στα πέρατα της γης. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, οι συμπα­τριώ­τες μας δεί­χνουν να μην τους υπο­λο­γί­ζουν.

Βρέ­θη­καν αρχικά ένας, δυο, τρεις και έγιναν τελικά περισ­σό­τε­ροι στην Κάλυμνο, που αρνού­νται μάσκα και εμβόλιο, χωρίς ουσια­στικά να γνω­ρί­ζουν γιατί το κάνουν και τι έγκλημα επι­τε­λούν. Όλοι αυτοί, που σε κάθε επέτειο, εύχο­νται υγεία ο ένας στον άλλον. Όλοι αυτοί, που στην προ­σευχή τους παρα­κα­λούν την Παναγία να δώσει υγεία στον κόσμο. Αλλά οι ίδιοι, δεν σκέ­φτο­νται καν και δεν σέβο­νται το πολυ­τι­μό­τερο αγαθό για το οποίο προ­σεύ­χο­νται: την υγεία. Πόσο πιο παρά­λογο?

Οι Καλύ­μνιοι στα πέρατα της γης, είμαστε ιδιαί­τερα θρη­σκευό­με­νοι. Όμως, μέσα από τους παλιούς, Καλύ­μνιους ιερείς που γνώρισα στην παιδική μου ηλικία – από τον παπά Σιρίμη και τον παπά Αιμι­λιανό που είχα ως πρότυπο – έμαθα ότι πάνω από όλα, η ανθρώ­πινη ζωή έχει αξία. Αν δεν υπάρχει άνθρω­πος να προ­σεύ­χε­ται, δεν υπάρχει και η θρη­σκεία. Αυτή τη ζωή που αγνοούν οι αρνητές. Που δεν σέβο­νται και δεν υπο­λο­γί­ζουν αυτοί που αβα­σά­νι­στα κατη­γο­ρούν ως μασκο­φό­ρους «αντί­χρι­στους» αυτούς που πει­θαρ­χούν, το ότι η Παναγιά βοηθά κάθε μάνα για να φέρει υγιή παιδιά στη ζωή. Όλοι αυτοί, ας δια­βά­σουν και ας ερμη­νεύ­σουν συνετά τη φιλο­σο­φία της θρη­σκείας μας.

Ποιοι είναι λοιπόν οι «αντί­χρι­στοι» που κατη­γο­ρούν όλοι αυτοί οι φασα­ριό­ζοι? Είναι άθεοι και αντί­χρι­στοι, οι χει­ρουρ­γοί όλου του κόσμου, επειδή φορούν μάσκα στο χει­ρουρ­γικό κρεβάτι? Εγώ πάντως, φορώ­ντας τη μάσκα και ανυ­πο­μο­νώ­ντας να έρθει η ημε­ρο­μη­νία του εμβο­λίου μου για να απε­λευ­θε­ρωθώ από το φόβο της αρρώ­στιας, δεν ένοιωσα να αλλάζω θρη­σκεία… Ορθό­δοξη Χρι­στιανή παρα­μένω συνει­δητά…

Και δεν θα αντι­κα­τα­στήσω την ιατρική μάσκα με «μπούρ­γκα» ποτέ, ακο­λου­θώ­ντας άλλες θρη­σκείες. Θα με συγ­χω­ρέ­σουν οι συμπα­τριώ­τες μου, αλλά αυτές οι ανοη­σίες μου θυμί­ζουν κάποιες άλλες νοο­τρο­πίες που – λόγω ανόητων δοξα­σιών – απα­γο­ρεύ­ουν σε περί­πτωση ανάγκης τη μετάγ­γιση αίματος.

Όλοι αυτοί οι αρνητές, επι­κα­λού­νται το Χριστό, την Παναγία και όλους τους Αγίους, χωρίς να έχουν καν δια­βά­σει ή χωρίς να έχουν ερμη­νεύ­σει αυτά που δια­βά­ζουν. Αν δεν θέλεις να φοράς μάσκα, είσαι ελεύ­θε­ρος να το κάνεις. Να κλει­στείς όμως στο σπίτι σου, να μην επι­βα­ρύ­νεις με ιικό φορτίο τους συναν­θρώ­πους σου, να μην κατα­στρέ­φεις την οικο­νο­μία ενός νησιού και να μην επι­κα­λεί­σαι τη θρη­σκεία για να δικαιο­λο­γή­σεις την επι­πο­λαιό­τητά σου.

Ο Χριστός – αν θυμού­νται οι αρνητές – βίωσε τη Σταύ­ρωση, για να ζήσει ο άνθρω­πος. Για εμάς. Και ήπιε, αντί για εμάς, το πικρό ποτήρι του θανάτου. Ποια θυσία μεγα­λύ­τερη έπρεπε ακόμα να κάνει για να βάλουμε μυαλό? Οι εικόνες των Αγίων, που κάποιοι επι­κα­λού­νται ότι δακρύ­ζουν – όσοι έχουν δει κάτι τέτοιο – δακρύ­ζουν διότι χάνο­νται καθη­με­ρινά άνθρω­ποι από αυτή τη λαίλαπα της αρρώ­στιας. Κανείς δεν θέλει να χάνο­νται οι δικοί του, οι γονείς, τα παιδιά, οι φίλοι. Και αυτή τη στιγμή, στην ιδιαί­τερη πατρίδα μας, ο ένας παρα­σύ­ρει τον άλλον στην απε­ρι­σκε­ψία, στην επι­κιν­δυ­νό­τητα και σύμφωνα με τους για­τρούς, ίσως στο θάνατο.

Στη γει­το­νική Λέρο με την Παναγία του Κάστρου, εξα­φα­νί­σθη­καν τα κρού­σματα διότι οι άνθρω­ποι πει­θάρ­χη­σαν. Στην Πάτμο, το Ιερό νησί, στη Σύμη με τον Πανορ­μίτη, επίσης προ­σέ­χουν. Στη Νίσυρο με τη Σπη­λιανή, στην Τήνο με τη Μεγα­λό­χαρη επίσης πει­θαρ­χούν. Στη Ρόδο με την Παναγία Τσα­μπίκα, παρά τους του­ρί­στες που ήρθαν το καλο­καίρι, τα κρού­σματα δεν είναι τόσα πολλά σε σχέση με την Κάλυμνο. Τι σημαί­νουν αυτά? Ότι οι υπό­λοι­ποι νησιώ­τες, είναι λιγό­τερο Χρι­στια­νοί? Όχι βέβαια! Απλά, σέβο­νται και σκέ­φτο­νται περισ­σό­τερο ίσως…

Και γιατί θα πρέπει για μια ομάδα αρνητών, να κατα­δι­κά­ζε­ται ένα ολό­κληρο νησί? Έχουν βάλει στο στό­χα­στρο τους πάντες. Όλους, όσους επι­βάλ­λε­ται λόγω θέσης να εφαρ­μό­ζουν το νόμο. Στο στό­χα­στρο ο Δήμαρ­χος, ο Έπαρχος, οι Αστυ­νο­μι­κοί… όλοι όσοι επι­διώ­κουν τη σύνεση. Δεί­χνουν ασέβεια σε για­τρούς και νοση­λευ­τές πρώτης γραμμής που παλεύ­ουν στο Νοσο­κο­μείο για την υγεία, αλλά και για να κατα­στεί­λουν όλη αυτή την ανοησία. Και όλοι αυτοί οι φασα­ριό­ζοι με το κενό στο μυαλό, δεν υπο­λο­γί­ζουν ότι φέτος, κιν­δυ­νεύει η οικο­νο­μία του νησιού να τινα­χτεί στον αέρα.

Παίρ­νο­ντας επάνω μου την ευθύνη, καλώ όλους τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες της Καλύ­μνου, αυτούς που δεν κοι­μού­νται το βράδυ λόγω του ότι η σαιζόν εφέτος προ­βλέ­πε­ται από τις χει­ρό­τε­ρες στο νησί, διότι δεν θα έρθουν ούτε οι ξενι­τε­μέ­νοι μας, αν συνε­χί­σει αυτή η παρά­νοια, να αντι­δρά­σουν σε όλα αυτά. Να στη­ρί­ξουν το έργο των τοπικών αρχών και να επι­βά­λουν με τις πράξεις τους την εφαρ­μογή του νόμου, που είναι απο­τέ­λε­σμα ιατρι­κών απο­φά­σεων. Όχι με τη βία που χρη­σι­μο­ποιούν οι

ασεβείς – αρνητές. Απλά με το δικό τους τρόπο, να κλεί­σουν τα αυτιά στις ανοη­σίες και να στη­ρί­ξουν το νησί. Την οικο­νο­μία. Τη ζωή.

Καλώ τους συμπα­τριώ­τες μας Καλύ­μνιους, να σεβα­στούμε όλοι μαζί τους για­τρούς μας που σώζουν ζωές. Δεν αρκεί να λέμε ότι πιστεύ­ουμε στους Αγίους για να γινό­μα­στε καλά. Οι Άγιοι, φώτισαν κάποιους να ακο­λου­θή­σουν την ιατρική επι­στήμη και να σώζουν ζωές. Οι ίδιοι προ­σπα­θούν από ψηλά για τη ζωή μας και οι επι­στή­μο­νες στα Νοσο­κο­μεία όλου του κόσμου.

Ικετεύω τους θρη­σκευ­τι­κούς Πατέρες της Καλύ­μνου, τους ιερείς, υπα­κού­ο­ντας στους νόμους του κράτους και στις επι­τα­γές της Εκκλη­σίας, να οδηγούν τους πιστούς στο συνετό τρόπο σκέψης. Ο Άγιος Σάββας ο Εν Καλύμνω που μας βλέπει και μας προ­στα­τεύει από ψηλά, το έμβλημα της Καλύ­μνου και της Ένωσης Καλυ­μνίων Ρόδου, θέλει να είμαστε υγιείς και να μας αξιώνει να πηγαί­νουμε στο μονα­στήρι Του και να προ­σευ­χό­μα­στε στο σκήνωμά Του. Να προ­σευ­χό­μα­στε υπέρ υγείας όλου του κόσμου. Αν εξα­φα­νι­σθούν οι άνθρω­ποι λόγω παν­δη­μίας, ποιος θα μείνει να προ­σεύ­χε­ται στους Αγίους?

Αγα­πη­μέ­νοι μας συμπα­τριώ­τες.

Ας επι­κρα­τή­σει η ηρεμία. Ας μην παρα­συ­ρό­μα­στε από λόγια επι­πό­λαιων, απλά και μόνο για να κάνουμε φασαρία και εντύ­πωση. Η καρα­ντίνα μας έφερε σε αμη­χα­νία, αλλά ας βρούμε κάτι πιο ωφέλιμο από την ανομία να ασχο­λη­θούμε. Ας γίνουμε πιο παρα­γω­γι­κοί. Ας βοη­θή­σουμε έναν συνάν­θρωπο που μας χρειά­ζε­ται. Άλλωστε ο Χριστός βρί­σκε­ται παντού. Προ­σευχή μπο­ρούμε να κάνουμε οπου­δή­ποτε, αρκεί να πιστεύ­ουμε αυτά που λέμε. Αμαρτία και αλλα­ξο­πι­στία, είναι η ασέβεια στην ίδια τη ζωή. Προ­σευχή είναι η βοήθεια στους συναν­θρώ­πους μας. Στα παιδιά που έμειναν στο δρόμο διότι έχασαν γονείς. Στους γονείς που σπα­ρά­ζουν διότι έχασαν παιδιά, τόσο, μα τόσο άδικα.

Διότι, γνω­ρί­ζουμε πως, όταν φτάσει στο σημείο ένας δικός μας άνθρω­πος να αρρω­στή­σει βαριά με κορο­νοϊό, ΔΕΝ θα τον ξανα­δούμε, μέχρι να αναρ­ρώ­σει πλήρως. Ακόμα και αν είναι το μικρό παιδί μας. Θα το βάλουν απλά στην ειδική «κάψουλα» για να το οδη­γή­σουν σε Νοσο­κο­μείο εκτός Καλύ­μνου αν χρεια­στεί και δεν επι­τρέ­πε­ται να πλη­σιά­σουμε, πριν γίνει εντελώς καλά. Που κανείς από όσους προ­σβλή­θη­καν βαριά δεν γίνεται εντελώς καλά. Σχεδόν πάντα θα

κουβαλά το πρό­βλημα στο ανα­πνευ­στικό σύστημα, σύμφωνα με τους για­τρούς.

Αν ένας δικός μας κατα­λή­ξει από την ασθέ­νεια, επίσης θα φύγει, χωρίς να επι­τρα­πεί να τον δούμε. Αυτά θέλουμε να ζήσουμε? Αυτά τα σκέ­φτη­καν οι αντι­φρο­νού­ντες παλ­λη­κα­ρά­δες? Διότι, αν συνε­χι­στούν αυτές οι γελοιό­τη­τες στην Κάλυμνο από τους δήθεν ξεχω­ρι­στούς θρη­σκευό­με­νους, το νησί θα σβήσει. Και όταν ένας δικός μας απο­χω­ρή­σει από τη ζωή λόγω παν­δη­μίας, ας μην τολ­μή­σουμε τότε, να παρα­κα­λέ­σουμε το Χριστό. Δεν θα μας ακούσει. Διότι ο Ίδιος, έδωσε το νου και την ελευ­θε­ρία στον άνθρωπο να σκεφτεί με λογική και να πράξει ελεύ­θερα. Αν κάνουμε παρά­λο­γες πράξεις, δεν φταίει Εκείνος.

Ας σεβα­στούμε τους νόμους του κράτους. Ας μην απα­σχο­λούμε το έργο μιας ολό­κλη­ρης αστυ­νο­μι­κής δύναμης που επι­βάλ­λε­ται να παρέμ­βει προ­κει­μέ­νου να εφαρ­μο­σθεί ο νόμος. Η διπλανή Κως, ήδη έχει υψηλή ζήτηση στον του­ρι­σμό. Έχετε το δικαί­ωμα εσείς όλοι οι αρνητές και οι δήθεν θρη­σκευό­με­νοι, να κατα­στρέ­φετε την οικο­νο­μία του νησιού επειδή τα ξέρετε όλα? Αλλά όλα, είναι θέμα παι­δείας, πει­θαρ­χίας, σύνεσης και ειδικά γνώσεων. Δεν γνω­ρί­ζει κανείς μας τίποτα, από αυτά που γνω­ρί­ζουν οι γιατροί. Ας τους ακού­σουμε.

Αυτό το δελτίο τύπου, θα δοθεί στη δημο­σιό­τητα και γνωρίζω ότι, πολλοί συνά­δελ­φοι που στη­ρί­ζουν το έργο της Ένωσης Καλυ­μνίων Ρόδου – και τους ευχα­ρι­στούμε γι΄αυτό – θα το δημο­σιεύ­σουν στα ΜΜΕ όπου εργά­ζο­νται. Προ­σω­πικά, θα τα ανα­δη­μο­σιεύσω στην ομάδα της Ένωσης Καλυ­μνίων. Γνωρίζω εκ των προ­τέ­ρων, ότι και πάλι, χωρίς καν κάποιοι μπουν στον κόπο να ερμη­νεύ­σουν τα γρα­φό­μενα, θα με χαρα­κτη­ρί­σουν – όπως κρίνουν – αβα­σά­νι­στα. Δεν θα ενο­χληθώ, ούτε όμως και θα υπο­χω­ρήσω. Εμείς ως ομάδα της Ένωσης Καλυ­μνίων Ρόδου, θέλουμε ένα νησί με υγιείς ανθρώ­πους. Έχουμε εκεί συγ­γε­νείς και φίλους αγα­πη­μέ­νους. Θέλουμε να έρθουμε το καλο­καίρι, να ξανα­σμί­ξουμε με τους δικούς μας, να ζήσουμε και πάλι όμορφες στιγμές μαζί τους. Τους θέλουμε όλους υγιείς, γιατί τους αγα­πούμε.

Και κάτι ακόμα: λόγω του πρό­σφα­του περι­στα­τι­κού με τον Περι­φε­ρειάρχη, που πολλοί κατέ­κρι­ναν, αλλά και με την προ­σβολή από τον ιό του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Ν.Δ. Ιωάννη Παππά, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κα­λεί­ται ανα­στά­τωση σε Ρόδο και Κω, οφείλω ως πολίτης αυτού

του τόπου, που υπη­ρε­τεί τον πολι­τι­σμό, τα τελευ­ταία οκτώ χρόνια από τη θέση της Προ­έ­δρου της Ένωσης Καλυ­μνίων Ρόδου, να απευ­θυνθώ στους τοπι­κούς μας βου­λευ­τές, ζητώ­ντας τους να μεσο­λα­βή­σουν στην κυβέρ­νηση, ώστε όλοι οι μάχιμοι πολι­τι­κοί, βου­λευ­τές και αυτο­διοι­κη­τι­κοί, να έχουν προ­τε­ραιό­τητα στον εμβο­λια­σμό.

Διότι όλοι οι εκπρό­σω­ποι των πολιτών, είναι μια κινητή βόμβα ενα­ντίον και της δικής τους υγείας και της υγείας των συμπο­λι­τών μας, ερχό­με­νοι σε επαφή με τον κόσμο, Καθί­στα­νται εν δυνάμει, επι­κίν­δυ­νοι φορείς του ιού. Αν βέβαια, τους έχουμε ψηφίσει, για να είναι κοντά στους νησιώ­τες και να τρέχουν για το καλό των πολιτών. Προ­σω­πικά, δεν θα ήθελα έναν βου­λευτή, περι­φε­ρειάρχη, δήμαρχο που να δει­λιά­ζει μπροστά στον εμβο­λια­σμό. Εκτός και αν θέλουμε πολι­τι­κούς σε γυάλινο κλουβί, ανα­παυό­με­νους στη βαθιά καρέκλα της εξου­σίας, ταμπου­ρω­μέ­νους στην ασφά­λειά τους, μακριά – πολύ μακριά από τους ανθρώ­πους.

Για την Ένωση Καλυ­μνίων Ρόδου

Η Πρό­ε­δρος

Μαρία Βάλλα