Aγγ. Συρίγος: «Οι παιδεραστές δεν είναι αριστεροί, δεξιοί ή κεντρώοι. Είναι εγκληματίες και άρρωστοι άνθρωποι»

Κύριε υπουργέ, να ξεκι­νή­σουμε από την πρό­σφατη συζή­τηση στη Βουλή με θέμα «Ποιό­τητα της Δημο­κρα­τίας και του Δημο­σίου Δια­λό­γου» όπου τέθηκε και το ζήτημα με τις καταγ­γε­λίες στον καλ­λι­τε­χνικό χώρο. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Είναι κρίμα ένα τόσο σοβαρό γεγονός, όπως αυτό του βιασμού ανθρώ­πων, να λαμ­βά­νει κομ­μα­τική διά­σταση. Οι παι­δε­ρα­στές δεν είναι αρι­στε­ροί, δεξιοί ή κεντρώοι. Είναι εγκλη­μα­τίες και άρρω­στοι άνθρω­ποι. Επο­μέ­νως, μην προ­σπα­θούμε να βρούμε πολι­τι­κές δια­συν­δέ­σεις με τέτοια εγκλή­ματα. Η όλη συζή­τηση που έγινε και η πολι­τική διά­σταση που επι­χει­ρεί­ται να δοθεί κατα­λή­γει στο να τρο­μά­ξει, όσους θέλουν να βγουν και να απο­κα­λύ­ψουν τέτοιες φρι­κα­λε­ό­τη­τες.

Να περά­σουμε στο Νόμο που ψηφί­στηκε για την Παιδεία. Υπήρξαν πολλές αντιρ­ρή­σεις. Να σας ζητήσω ένα γενικό σχόλιο.

Ο Νόμος, αδι­κή­θηκε. Διότι όλοι επι­κε­ντρώ­θη­καν στο θέμα της αστυ­νο­μίας στα Πανε­πι­στή­μια, ενώ θεωρώ ότι πολύ πιο σημα­ντική διά­σταση έπρεπε να δοθεί στην ελά­χι­στη βάση εισα­γω­γής, καθώς κάθε χρόνο μουρ­μου­ρί­ζουμε ότι μπαί­νουν φοι­τη­τές με βάση γύρω στο μηδέν ή στο ένα ή και κάτω από το ένα κι ενώ για πρώτη φορά επι­χει­ρεί­ται να αντι­με­τω­πι­στεί σοβαρά αυτό το πρό­βλημα, δεν το ανα­φέ­ρουμε. Ή επίσης, το πει­θαρ­χικό το οποίο αφορά στους φοι­τη­τές και περι­λαμ­βά­νε­ται στο Νόμο ως πρόταση για τα πανε­πι­στή­μια –το οποίο μπορούν να εξειδικεύσουν- προ­σπα­θεί να αντι­με­τω­πί­σει το πιο κοινό και καθη­με­ρινό πρό­βλημα στα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια, το οποίο δεν είναι άλλο από την αντι­γραφή και την λογο­κλοπή. Όλα αυτά, χάθηκαν μπροστά στην ιδε­ο­λη­ψία για το θέμα της παρου­σίας της αστυ­νο­μίας, στα πανε­πι­στή­μια.

Ωστόσο, έπρεπε να γίνουν βασικές αλλαγές και να δοθούν λύσεις σε χρόνια προ­βλή­ματα. Δίδο­νται τελικά, λύσεις με τον νέο Νόμο;

Πέραν αυτών των δύο σημείων που προ­α­νέ­φερα είναι το θέμα της ασφά­λειας των πανε­πι­στη­μίων αλλά και της αντι­με­τω­πί­σεως των ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των που λαμ­βά­νουν χώρα μέσα στα πανε­πι­στή­μια. Αυτά τα βλέπω ως βήματα προόδου. Και να πω κάτι γενι­κό­τερο: προ­ο­δευ­τι­κός άνθρω­πος, δεν είναι εκείνος ο οποίος δεν θέλει να αλλάξει τίποτα. Είναι εκείνος που βλέπει το κακώς κείμενο και θέλει να το αλλάξει. Το λέω, διότι η εικόνα που απε­κό­μισα από την Βουλή, είναι ότι η Αντι­πο­λί­τευση δεν θέλει να αλλάξει τίποτα. Αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι οπι­σθο­δρό­μηση.

Βέβαια επι­κε­ντρώ­θη­καν στο θέμα με την αστυ­νό­μευση στα πανε­πι­στή­μια ενώ είδαμε αντι­δρά­σεις από μερίδες φοι­τη­τών (από συγκε­κρι­μέ­νους χώρους). Είναι, ωστόσο μια κατά­σταση η οποία χρο­νί­ζει και δημιουρ­γούσε πάρα πολλά και σοβαρά προ­βλή­ματα. Τελικά δίνεται λύση;

Ο Νόμος 477 που ψηφί­στηκε πριν από δέκα μέρες, προ­σπα­θεί να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλημα σε δύο επίπεδα: το ένα είναι με την ασφά­λεια για τη φύλαξη των πανε­πι­στη­μίων –το οποίο είναι αρμο­διό­τητα των πανε­πι­στη­μια­κών αρχών. Κατά τη γνώμη μου, η ελεγ­χό­μενη είσοδος στα πανε­πι­στή­μια θα αντι­με­τω­πί­σει ένα πολύ μεγάλο τμήμα του προ­βλή­μα­τος. Δείτε χαρα­κτη­ρι­στικά τι συνέβη στο Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο. Συνε­λή­φθη­σαν από την αστυ­νο­μία 31 άτομα πριν από τέσ­σε­ρις μέρες, εκ των οποίων τα 19 ήταν εξω- πανε­πι­στη­μια­κοί. Με ελεγ­χό­μενη είσοδο στο πανε­πι­στή­μιο οι 19 από τους 31 που παρα­βί­α­σαν το νόμο διά της κατα­λή­ψεως, θα βρί­σκο­νταν εκτός πανε­πι­στη­μίου –δεν θα μπο­ρού­σαν να μπουν σε αυτούς τους χώρους. Το δεύτερο είναι η παρου­σία της αστυ­νο­μίας, η οποία θα προ­σπα­θή­σει να αντι­με­τω­πί­σει τα ποινικά αδι­κή­ματα. Οπότε, ο συν­δυα­σμός αυτών των δύο πραγ­μά­των θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα να επα­νέλ­θει η ασφά­λεια στα πανε­πι­στή­μια και η πραγ­μα­τική ακα­δη­μαϊκή ελευ­θε­ρία.

Ένα σχόλιο για το ακα­δη­μαϊκό έτος. Πώς εκτι­μάτε ότι θα ολο­κλη­ρω­θεί; Και η ύλη θα μπο­ρέ­σει να καλυ­φθεί μέχρι το επόμενο βήμα;

Δυστυ­χώς, υπο­χρε­ω­θή­καμε και το υπουρ­γείο Παι­δείας εξέδωσε απόφαση πριν από τρεις μέρες που ορίζει ότι το εαρινό εξάμηνο θα γίνει στα πανε­πι­στή­μια μόνον εξ απο­στά­σεως –ολό­κληρο το εαρινό εξάμηνο. Είχαμε πει εξ αρχής ότι δεν θα θέλαμε να υπάρ­χουν δια­φο­ρε­τι­κές ρυθ­μί­σεις κατά τη διάρ­κεια του εξα­μή­νου, ούτως ώστε να ξέρουν οι φοι­τη­τές τι θα αντι­με­τω­πί­σουν. Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα και οι συν­θή­κες θα είναι καλύ­τε­ρες, θα δούμε πώς μπορούν να γίνουν οι εξε­τά­σεις. Η προ­σω­πική μου ελπίδα είναι να γίνουν διά ζώσης. Θα δούμε ωστόσο, πώς θα είναι οι επι­δη­μιο­λο­γι­κές συν­θή­κες εκείνη την εποχή. Όσον αφορά στην ύλη και μόνη η δια­δι­κα­σία της τηλεκ­παι­δεύ­σεως είναι κάτι που δια­φέ­ρει από την κανο­νική. Δηλαδή, δεν είναι αυτή που μπορεί να σου δώσει τη δυνα­τό­τητα να κάνεις το μάθημα όπως θα ήθελες. Είναι λύση ανάγκης. Εκ των πραγ­μά­των, λοιπόν, θα υπάρ­ξουν κενά. Πολλές φορές δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα να ρωτάς, πώς είναι η ατμό­σφαιρα που υπάρχει μέσα σε μια αίθουσα διδα­σκα­λίας. Κενά θα υπάρ­ξουν, αλλά θα καλυ­φθούν τα επόμενα χρόνια.

Για την πρω­το­βάθ­μια και δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκπαί­δευση;

Εκεί είναι δια­φο­ρε­τικά τα πράγ­ματα. Τα πανε­πι­στή­μια είναι κλειστά από τις 7 Νοεμ­βρίου 2020 σε όλη την χώρα –όπως και σε πάρα πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες. Τα σχολεία σε κάποιες περιο­χές της χώρας λει­τουρ­γούν και σε κάποιες όχι. Στην Αθήνα π.χ. δημο­τικά, γυμνά­σια και λύκεια δεν λει­τουρ­γούν, όπως και σε άλλες περιο­χές που είναι στο ‘κόκκινο’. Σε άλλες, λει­τουρ­γούν πλήρως. Στόχος είναι όσο το δυνατό συντο­μό­τερα, η πρω­το­βάθ­μια και δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκπαί­δευση να ξανα­λει­τουρ­γή­σει.

Να περά­σουμε στα διεθνή μας θέματα. Ο Eρντογάν θα ήθελε να δια­κό­ψει τις διε­ρευ­νη­τι­κές συνο­μι­λίες. Εκτι­μάτε ότι προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σει προ­κλή­σεις για να μας ωθήσει να φύγουμε από τις διε­ρευ­νη­τι­κές συνο­μι­λίες;

Δεν του αρέσουν οι διε­ρευ­νη­τι­κές συνο­μι­λίες! Αυτό, είναι σαφές από πέρσι τον Ιούλιο. Μπαίνει σε αυτή τη δια­δι­κα­σία λόγω του ότι αισθά­νε­ται μεγάλη πίεση από το εξω­τε­ρικό και επειδή οι σχέσεις Τουρ­κίας – Αμε­ρι­κής είναι σε πολύ κακό σημείο αυτή την στιγμή. Γι αυτό το λόγο πιέζει, σκε­πτό­με­νος ότι η Ελλάδα θα επι­λέ­ξει λόγω των διαρκών προ­κλή­σεων, να φύγει από τις διε­ρευ­νη­τι­κές συνο­μι­λίες. Νομίζω πως το κλειδί είναι οι Αμερικανο-Τουρκικές σχέσεις σε αυτή την ιστορία…

Ωστόσο το αμε­ρι­κα­νικό Κογκρέσσο έχει ψηφίσει ήδη κυρώ­σεις κατά της Τουρ­κίας λόγω της αγοράς των S-400 από την Ρωσία ενώ από την εκλογή του Τζο Μπάι­ντεν, δεν είδαμε τον Αμε­ρι­κανό Πρόεδρο να ασχο­λεί­ται με τον Ερντο­γάν.

Έχει περάσει 1,5 μήνας από τότε που ανέλαβε ο Τζο Μπάι­ντεν κι ακόμη δεν έχει μιλήσει με τον Τούρκο Πρόεδρο τηλε­φω­νι­κώς! Αυτό είναι κάτι μονα­δικό για Αμε­ρι­κανό Πρόεδρο τα τελευ­ταία δώδεκα χρόνια. Ο Μπαράκ Ομπάμα μιλούσε πολύ συχνά με τον Ερντο­γάν ενώ ο Ντό­ναλντ Τραμπ, ακόμη συχνό­τερα! Αυτό που συμ­βαί­νει, έχει θορυ­βή­σει πάρα πολύ την Τουρκία. Επι­πλέον, το γεγονός ότι δεν μπορεί να αγο­ρά­σει και­νούρ­για οπλικά συστή­ματα ή να ανα­νε­ώ­σει ή να βελ­τιώ­σει τα υπάρ­χο­ντα οπλικά συστή­ματα, την έχει ανη­συ­χή­σει βαθύ­τατα διότι βλέπει ότι η Ελλάδα, αντι­θέ­τως, είναι σε μια φάση όπου καλύ­πτει το κενό της τελευ­ταίας δεκα­ε­τίας με τους εξο­πλι­σμούς. Όλα αυτά την προ­βλη­μα­τί­ζουν.

Φαί­νε­ται ότι εκφρά­ζε­ται και από το ΝΑΤΟ.

Ναι, αλλά εκεί τα πράγ­ματα είναι δια­φο­ρε­τικά. Το ΝΑΤΟ είναι μια ιδιά­ζουσα περί­πτωση, επειδή εκεί πρέπει να κρατάει ισορ­ρο­πίες καθώς το κάθε κράτος – μέλος έχει δικαί­ωμα βέτο σε μια σειρά απο­φά­σεων. Οπότε το ΝΑΤΟ κρατάει περισ­σό­τε­ρες ισορ­ρο­πίες. Νομίζω πως το πραγ­μα­τικό κλίμα, φαί­νε­ται από την ίδια την Αμερική.