Νομίμως λειτουργούν στη Λίνδο τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος

Νομίμως λει­τουρ­γούν τα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος και κυρίως τα νυχτε­ρινά κέντρα και τα μπαρ, στη Λίνδο, απο­φάν­θηκε η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που έθεσε στο αρχείο, με δύο δια­τά­ξεις της, μηνυ­τή­ρια αναφορά, με την οποία είχαν καταγ­γελ­θεί αιρετοί για το αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος και είχαν τεθεί υπό έλεγχο το σύνολο σχεδόν των κατα­στη­μά­των της περιο­χής.

Με την πρώτη διάταξη τίθεται στο αρχείο η δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε κατόπιν υπο­βο­λής της από 16 Ιανουα­ρίου 2009 μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς ενός κατοί­κου Πεύκων, που ισχυ­ρί­στηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο δήμαρ­χος και το δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Λινδίων παρα­βαί­νο­ντας συστη­μα­τικά τα καθή­κο­ντά τους και κατά παρέκ­κλιση των νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων είχαν χορη­γή­σει άδειες λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος σε συγ­γε­νείς και φίλους τόσο του ιδίου του δημάρ­χου, όσο και των μελών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, χωρίς να πλη­ρού­νται οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την έκδοσή τους.

Από την εισαγ­γε­λική έρευνα προ­έ­κυ­ψαν τα ακό­λουθα:

Ο οικι­σμός της Λίνδου έχει κηρυ­χθεί «ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο συγκρό­τημα» από το έτος 1960. Το 2003 η ευρύ­τερη περιοχή, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του οικι­σμού, κηρύ­χθηκε ως «αρχαιο­λο­γι­κός χώρος». Καθ’ ύλην αρμόδιο για τη χορή­γηση αδειών λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος ήδη, από το έτος 2003 μέχρι και σήμερα, είναι το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού μέσω του Συλ­λο­γι­κού οργάνου του, το οποίο, στην περί­πτωση της Λίνδου είναι το Τοπικό Συμ­βού­λιο Μνη­μείων Δωδε­κα­νή­σου.

Σημειώ­νε­ται ότι πριν την κήρυξη του οικι­σμού της Λίνδου ως «αρχαιο­λο­γι­κού χώρου» με την από 17-11-2003 απόφαση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού «περί οριο­θέ­τη­σης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου Λίνδου», καθ’ ύλην αρμό­διος για τη χορή­γηση αδειών υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος ήταν ο Δήμος Λινδίων (και παλαιό­τερα η Κοι­νό­τητα Λινδίων).

Η 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των ήδη από το έτος 2006 ξεκί­νησε να υλο­ποιεί πρό­γραμμα απο­κα­τά­στα­σης και αισθη­τι­κής βελ­τί­ω­σης του οικι­σμού της Λίνδου ως «ιστο­ρι­κού δια­τη­ρη­τέου συγκρο­τή­μα­τος και αρχαιο­λο­γι­κού χώρου», προ­βαί­νο­ντας βαθ­μιαία σε έλεγχο όλων των ήδη υφι­στά­με­νων κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος και λει­τουρ­γού­ντων με άδειες λει­τουρ­γίας χορη­γη­θεί­σες προ του έτους 2003, προ­κει­μέ­νου, σε περί­πτωση που δια­πι­στω­θεί κάποια παρά­βαση της αρχαιο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας από την κατα­σκευή αυθαί­ρε­των κτι­σμά­των ή την αλλαγή της επι­τρε­πό­με­νης από την έγκριση χρήσης, ή την παρά­βαση των τεθέ­ντων όρων λει­τουρ­γίας κατά την αρχαιο­λο­γική νομο­θε­σία, να προβεί σε ανά­κληση της χορη­γη­θεί­σας άδειας λει­τουρ­γίας.

Προς υλο­ποί­ηση του προ­γράμ­μα­τος αυτού, εκτός από τον έλεγχο συγκε­κρι­μέ­νων καταγ­γε­λιών, προέβη και σε έλεγχο όλων των κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στα­διακά.

Στα πλαίσια του ανωτέρω διε­νερ­γη­θέ­ντος ελέγχου, έγινε ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας σε δύο κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος καθώς και έλεγχος σε ακόμη επτά κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στην κεντρική παραλία της Λίνδου, καθώς εκκρε­μεί και η ολο­κλή­ρωση του ελέγχου ακόμη δώδεκα εστια­το­ρίων, ανα­ψυ­κτη­ρίων και ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων εντός του οικι­σμού της Λίνδου.

Επι­πλέον, ανα­φο­ρικά με τις σιδη­ρο­κα­τα­σκευές στα δώματα επι­χει­ρή­σεων, κατόπιν ελέγχου της 4ης Εφο­ρείας Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των, αυτές απο­ξη­λώ­θη­καν από τους ιδιο­κτή­τες των ακι­νή­των και τα δώματα επα­νήλ­θαν στην αρχική τους μορφή. Τέλος, το δημο­τικό συμ­βού­λιο Λινδίων, με τη με αριθμό 23/16-1-2009 απόφασή του εξέδωσε κανο­νι­στική απόφαση, σύμφωνα με την οποία δεν χορη­γού­νται πλέον νέες άδειες λει­τουρ­γίας σε κέντρα δια­σκέ­δα­σης εντός του ιστο­ρι­κού και παρα­δο­σια­κού οικι­σμού της Λίνδου.

Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω, οι άδειες λει­τουρ­γίας που δια­θέ­τουν τα προ­α­να­φε­ρό­μενα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος έχουν χορη­γη­θεί στους ιδιο­κτή­τες τους κατά το χρονικό διά­στημα προ­γε­νέ­στερο του έτους 2003, από τον αρμόδιο τότε Δήμο (ή Κοι­νό­τητα παλαιό­τερα) Λίνδου. Οι ήδη υφι­στά­με­νες αυτές άδειες λει­τουρ­γίας δεν χάνουν την ισχύ τους αυτο­δί­καια με την κήρυξη της Λίνδου ως ιστο­ρι­κού αρχαιο­λο­γι­κού χώρου ήδη από το έτος 2003, έκτοτε δε, η αρμόδια πλέον 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των είναι εκείνη που νομι­μο­ποιεί­ται σε ελέγ­χους νομι­μό­τη­τας της λει­τουρ­γίας των κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που λει­τουρ­γούν στον οικισμό Λίνδου, και ειδι­κό­τερα σε έλεγχο πολε­ο­δο­μι­κών παρα­βά­σεων και παρα­βί­α­σης ή ουσιώ­δους τρο­πο­ποί­η­σης των όρων λει­τουρ­γίας τους κατά παρά­βαση των αρχαιο­λο­γι­κών δια­τά­ξεων.

Με τη δεύτερη διάταξη τίθεται στο αρχείο δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε μετά από μήνυση του ίδιου καταγ­γέλ­λο­ντος σύμφωνα με την οποία ο δήμαρ­χος και το δημο­τικό συμ­βού­λιο Λίνδου κατά παρά­βαση του νόμου, αρνεί­ται πει­σμα­τικά και αυθαί­ρετα να του χορη­γή­σει άδεια λει­τουρ­γίας κατα­στή­μα­τος και συγκε­κρι­μένα νυχτε­ρι­νού κέντρου δια­σκέ­δα­σης (club) εντός του οικι­σμού της Λίνδου, μη συμ­μορ­φού­με­νοι προς απόφαση της Τρι­με­λούς Ειδικής Επι­τρο­πής του άρθρου 152 του Ν.3463/2006 της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου Νομού Δωδε­κα­νή­σου.

Ο μηνυτής υπέβαλε το 2008 προς το Δήμο Λινδίων αίτηση για τη χορή­γηση προ­έ­γκρι­σης λει­τουρ­γίας κατα­στή­μα­τος «νυκτε­ρι­νού κέντρου δια­σκέ­δα­σης με συγκρό­τηση μπαρ», σε ισόγειο ακι­νή­του.

Η Δημαρ­χιακή Επι­τροπή του Δήμου Λινδίων, σχεδόν τρεις μήνες μετά την υποβολή της αίτησης, την απέρ­ριψε, με την αιτιο­λο­γία ότι επεί­κειτο άμεσα η έκδοση κανο­νι­στι­κής από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου περί μη χορή­γη­σης πλέον νέων αδειών λει­τουρ­γίας σε κατα­στή­ματα «κέντρα δια­σκέ­δα­σης» εντός του ιστο­ρι­κού και παρα­δο­σια­κού οικι­σμού της Λίνδου.

Στη συνέ­χεια, ο μηνυτής άσκησε προ­σφυγή ενώπιον του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, ο οποίος την απέρ­ριψε. Ο μηνυτής προ­σέ­φυγε ενώπιον της Τρι­με­λούς Ειδικής Επι­τρο­πής του άρθρου 152.

Η Επι­τροπή με απόφασή της ακύρωσε την απόφαση της Δημαρ­χια­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Λινδίων και με απόφαση του Γενικού Γραμ­μα­τέα Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, αφού έκρινε, αφενός ότι η Δημαρ­χιακή Επι­τροπή του Δήμου Λινδίων με την παρέ­λευση άπρα­κτης της απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας ενός μηνός που τάσσει ο νόμος για την απόρ­ριψη της υπο­βλη­θεί­σας αίτησης λογί­ζε­ται ότι έχει κατά πλάσμα δικαίου απο­δε­χτεί την αίτηση του μηνυτή χορη­γώ­ντας με τον τρόπο αυτό σε αυτόν την αιτη­θείσα προ­έ­γκριση, αφε­τέ­ρου – και το βασι­κό­τερο – ότι καθώς ο οικι­σμός της Λίνδου έχει κηρυ­χθεί παρα­δο­σια­κός δια­τη­ρη­τέος οικι­σμός εντός αρχαιο­λο­γι­κού χώρου.

Η καθ’ ύλην αρμόδια υπη­ρε­σία για την έκδοση αδειών λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στον παρα­δο­σιακό αρχαιο­λο­γικό οικισμό της Λίνδου, ήδη από το έτος 2003 είναι το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού δια της η 4ης Εφο­ρείας Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των, και όχι ο Δήμος Λινδίων δια του δημο­τι­κού του συμ­βου­λίου. Καθώς λοιπόν, το δημο­τικό συμ­βού­λιο Λινδίων δεν ήταν καθ’ ύλην αρμόδιο για την έκδοση της αιτη­θεί­σας από τον μηνυτή προ­έ­γκρι­σης άδειας, ουδέν υπη­ρε­σιακό του καθήκον παρέβη ανα­φο­ρικά με τα καταγ­γελ­λό­μενα.