Κίνημα Αλλαγής: Για τη Φύλαξη και προστασία των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.)

Το πρό­βλημα της βίας και ανομίας, που επι­κρα­τεί σε πολλά ΑΕΙ της Χώρας και έχει οξυνθεί τα τελευ­ταία χρόνια, είναι δια­χρο­νικό. Δεν απειλεί μόνο την ασφά­λεια των μελών της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας, των εργα­ζο­μέ­νων και των επι­σκε­πτών, αλλά πλήττει ευθέως την ελευ­θε­ρία του λόγου, της έρευνας και της διδα­σκα­λίας. Αγαθά, τα οποία συγκρο­τούν από κοινού το μείζον προ­στα­τευό­μενο συνταγ­μα­τικό αγαθό της ακα­δη­μαϊ­κής ελευ­θε­ρίας.

Η παθο­γέ­νεια αυτή δεν έχει αντι­με­τω­πι­στεί επι­τυ­χώς από τις ρυθ­μί­σεις του άρθρου 64 του ν.4623/2019, κάτι που εγκαί­ρως το Κίνημα Αλλαγής είχε υπο­γραμ­μί­σει ήδη από τον χρόνο συζή­τη­σης αυτής της ατελούς και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κής ρύθ­μι­σης, με ευδιά­κριτο ιδε­ο­λη­πτικό περιε­χό­μενο. Έτσι, πολύ φυσιο­λο­γικά, παρά τις περί του αντι­θέ­του εξαγ­γε­λίες της Κυβέρ­νη­σης, το πρό­βλημα όχι απλώς δεν λύθηκε, αλλά, αντι­θέ­τως, επι­τά­θηκε, με συνέ­πεια να έχουν προ­σφά­τως εκδη­λω­θεί ακόμη και κρού­σματα δημό­σιου εξευ­τε­λι­σμού ακα­δη­μαϊ­κού δασκά­λου μέσα στο γραφείο του.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το μόνο νομο­θέ­τημα που άγγιξε ουσια­στικά το ζήτημα ήταν ο Ν.4009/2011 της Κυβέρ­νη­σης του ΠΑΣΟΚ με Πρω­θυ­πουργό τον Γιώργο Παπαν­δρέου, ο οποίος όριζε (άρθρο 5 παρ. 2) ότι «με τον Οργα­νι­σμό κάθε ΑΕΙ ρυθ­μί­ζο­νται τα θέματα της οργα­νω­τι­κής δομής και λει­τουρ­γίας του, ιδίως… (κθ’) “οι φορείς φύλαξης του ιδρύ­μα­τος και της περιου­σίας του”», ενώ το άρθρο 6 παρ. 1 προ­έ­βλεπε ότι «ο Εσω­τε­ρι­κός Κανο­νι­σμός κάθε ΑΕΙ θα καθο­ρί­ζει τα θέματα εσω­τε­ρι­κής λει­τουρ­γίας, μεταξύ των οποίων “(ιβ’) τα ειδι­κό­τερα θέματα φύλαξης του ιδρύ­μα­τος και της περιου­σίας του”».

Ως γνωστόν, ο Ν.4009/2011, μολο­νότι υπερ­ψη­φί­σθηκε από τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των βου­λευ­τών, στη συνέ­χεια απο­δυ­να­μώ­θηκε με επι­μέ­ρους τρο­πο­ποι­ή­σεις δια­δο­χι­κών κυβερ­νή­σεων και τελικά καταρ­γή­θηκε εν συνόλω από την Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Με αυτά τα δεδο­μένα, το Κίνημα Αλλαγής λαμ­βά­νει την πρω­το­βου­λία να κατα­θέ­σει ολο­κλη­ρω­μένη Πρόταση Νόμου με σκοπό την απο­τε­λε­σμα­τική φύλαξη και προ­στα­σία των χώρων των ΑΕΙ, των πανε­πι­στη­μια­κών υπο­δο­μών και εγκα­τα­στά­σεων, με παράλ­ληλη δια­φύ­λαξη της ελεύ­θε­ρης και απρό­σκο­πτης δια­βί­ω­σης και εργα­σίας του διδα­κτι­κού προ­σω­πι­κού, των φοι­τη­τών και εργα­ζο­μέ­νων και τη δια­σφά­λιση του υπέρ­τε­ρου συνταγ­μα­τι­κού αγαθού της ακα­δη­μαϊ­κής ελευ­θε­ρίας.

Η πρόταση του ΚΙΝΑΛ απο­τε­λεί εφαρ­μογή του άρθρου 16 παρ. 5 του Συντάγ­μα­τος, στο οποίο ορί­ζε­ται ότι «η ανώτατη εκπαί­δευση παρέ­χε­ται απο­κλει­στικά από ιδρύ­ματα που απο­τε­λούν νομικά πρόσωπα δημο­σίου δικαίου με πλήρη αυτο­διοί­κηση». Η «πλήρης» αυτο­διοί­κηση έχει την έννοια ότι η διοί­κηση των ΑΕΙ όχι μόνον ασκεί­ται από τα ίδια τα ιδρύ­ματα, αλλά περι­λαμ­βά­νει όλες ανε­ξαι­ρέ­τως τις όψεις της διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γίας, ιδίως αυτές που άπτο­νται του θεμε­λιώ­δους αγαθού της ασφά­λειας και κατά τούτο συγκρο­τούν τον πυρήνα κάθε δημό­σιας διοί­κη­σης. Συνεπώς, το ίδιο το Σύνταγμα απο­νέ­μει στα ΑΕΙ την πρω­ταρ­χική ευθύνη για την εφαρ­μογή της νομο­θε­σίας που έχει ως αντι­κεί­μενο την ασφά­λεια και προ­στα­σία των προ­σώ­πων και πραγ­μά­των που εντάσ­σο­νται στο πεδίο της αρμο­διό­τη­τάς τους. Συνεπώς, κάθε διάταξη νόμου που τυχόν ανα­θέ­τει σε όργανα του εν στενή έννοια Κράτους αυτήν την ευθύνη, δημιουρ­γώ­ντας μάλιστα επί τούτω ειδικά αστυ­νο­μικά τμήματα στους χώρους των ΑΕΙ, είναι ευθέως αντι­συ­νταγ­μα­τική.

Οι προ­τει­νό­με­νες ρυθ­μί­σεις κατα­τεί­νουν στην εφαρ­μογή των αρχών της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας και της απο­δο­τι­κό­τη­τας, αφού, σύμφωνα με έγκυρες επι­στη­μο­νι­κές έρευνες, η φύλαξη και προ­στα­σία των πανε­πι­στη­μίων είναι περισ­σό­τερο απο­τε­λε­σμα­τική όταν οι υπη­ρε­σίες που την ανα­λαμ­βά­νουν απο­τε­λούν οργα­νικό τμήμα της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας και δεν ασκού­νται από εξω­τε­ρι­κούς παρά­γο­ντες.

Η πρόταση του Κινή­μα­τος Αλλαγής ενι­σχύει συνεπώς την ευθύνη και λογο­δο­σία των πανε­πι­στη­μια­κών αρχών, καθώς δεν τις καθιστά απλώς υπεύ­θυ­νες για την ασφά­λεια των πανε­πι­στη­μίων αλλά τους παρέχει και τα μέσα για να το επι­τύ­χουν. Επο­μέ­νως, η δημιουρ­γία εσω­τε­ρι­κής υπη­ρε­σίας στα Πανε­πι­στή­μια δεν ενι­σχύει μόνο το αυτο­διοί­κητο αλλά και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της προ­στα­σίας.

Συνο­πτικά, με την πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ:

– η ευθύνη φύλαξης των χώρων των ΑΕΙ ανήκει στα ίδια τα ιδρύ­ματα, ως έκφανση του συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μέ­νου αυτο­διοί­κη­του,

– ορί­ζο­νται επα­κρι­βώς το αντι­κεί­μενο, οι αρμο­διό­τη­τες και η διοι­κη­τική διάρ­θρωση της Υπη­ρε­σίας Φύλαξης,

– προ­βλέ­πε­ται κάθε ανα­γκαία ρύθμιση σχετική με την πρό­σληψη, υπη­ρε­σιακή κατά­σταση και εκπαί­δευση των υπαλ­λή­λων της Υπη­ρε­σίας Φύλαξης,

– περι­γρά­φε­ται το πλαίσιο ελεύ­θε­ρης κίνησης και εργα­σίας του διδα­κτι­κού προ­σω­πι­κού, των φοι­τη­τών και εργα­ζο­μέ­νων, εντός των χώρων των ΑΕΙ, με τη χρήση ακα­δη­μαϊ­κής ταυ­τό­τη­τας ή κάρτας εργα­ζο­μέ­νου και καθιε­ρώ­νε­ται ειδική κάρτα εισόδου για τους επι­σκέ­πτες, ενώ παρέ­χε­ται η ευχέ­ρεια καθο­ρι­σμού χώρων ελεύ­θε­ρης εισόδου και εξόδου, ιδίως για σκοπούς ψυχα­γω­γίας και πολι­τι­σμού,

– επι­βε­βαιώ­νε­ται η ισχύς των γενικών δια­τά­ξεων για την προ­στα­σία των υπαλ­λή­λων της Υπη­ρε­σίας κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

Ν.Ε. Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ