Η κολυμβήτρια Ραμπέα Ιατρίδου : Λύνει και αυτή τη σιωπή της για τη σεξουαλική παρενόχληση που υπέστη

Μορφή χιο­νο­στι­βά­δας έχουν πάρει οι απο­κα­λύ­ψεις αθλη­τριών για σεξουα­λική παρε­νό­χληση ή κακο­ποί­ηση που υπέ­στη­σαν, μετά τη θαρ­ρα­λέα εξο­μο­λό­γηση της Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου.

Η δύναμη ψυχής της χρυσής ολυ­μπιο­νίκη έδωσε το έναυσμα για να μοι­ρα­στούν τις προ­σω­πι­κές τους ιστο­ρίες τόσο η διεθνής πολί­στρια Μάνια Μπίκοφ, όσο και η κολυμ­βή­τρια τεχνι­κής κολύμ­βη­σης Ραμπέα Ιατρί­δου.

Τα στόματα ανοί­γουν και στο χώρο του ελλη­νι­κού αθλη­τι­σμού, ο οποίος φαί­νε­ται ότι κρύβει πολλά μυστικά που ανα­μέ­νε­ται το επόμενο διά­στημα να συντα­ρά­ξουν τη χώρα. Ενδε­χο­μέ­νως ένα ελλη­νικό κίνημα #metoo να είναι σε εξέλιξη και η Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου να γίνει, αυτή τη φορά, σημαιο­φό­ρος, της προ­σπά­θειας να μάθει ο κόσμος για τη σεξουα­λική παρε­νό­χληση, αλλά και για ακόμη χει­ρό­τερα περι­στα­τικά, που έχουν λάβει χώρα σε διάφορα αθλή­ματα, κι όχι μόνο.

Η απο­κά­λυψη της Ιατρί­δου

Με αφορμή τις απο­κα­λύ­ψεις των συνα­θλη­τριών της, η Ραμπέα Ιατρί­δου εξο­μο­λο­γή­θηκε σε ανάρ­τησή της στο Facebook την σεξουα­λική παρε­νό­χληση που υπέστη από ιδιώτη γιατρό.

Έπειτα από τραυ­μα­τι­σμό της, επι­σκέ­φτηκε ιατρό του ασφα­λι­στι­κού της φορέα, ο οποίος την εξέτασε γυμνή χωρίς να υπάρχει προ­φα­νής λόγος. Παρό­μοια περι­στα­τικά έχουν βιώσει και εξα­κο­λου­θούν και βιώνουν πολλές γυναί­κες.

Η περι­γραφή της είναι ανα­τρι­χια­στική: «Ο γιατρός, μου ζήτησε αμέσως να μείνω με το εσώ­ρουχο. Αφού έκανε σύντο­μες ερω­τή­σεις και με εξέτασε στο ειδικό κρεβάτι πιά­νο­ντας συνεχώς το σώμα μου σε σημεία που δεν δικαιο­λο­γούσε η εξέταση, μου ζήτησε να σηκωθώ και να σκύψω. Στάθηκα αντι­κρι­στά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυρί­σεις και θα σκύψεις μπροστά μου. Είχα πανι­κο­βλη­θεί, το ένιωθα τελείως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντι­δράσω, το όχι είχε κολ­λή­σει σαν λυγμός στο λαιμό μου και δεν κατά­φερε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζήτησε και ο σιχα­μέ­νος στάθηκε ακριβώς πίσω μου και χού­φτωσε με πρόφαση την εξέταση μηρούς και γλου­τούς».

Δείτε την ανάρ­τησή της:

H απο­κά­λυψη της σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης της Ολυ­μπιο­νίκη μας Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου έσκασε σαν βόμβα λες και τα εγκλή­ματα αυτής της κατη­γο­ρίας είναι κάτι σπάνιο για την «πολι­τι­σμένη» κοι­νω­νία μας και όλοι δήλωσαν σοκα­ρι­σμέ­νοι που ο Ελλη­νι­κός πρω­τα­θλη­τι­σμός δεν είναι αγνός και δεν στε­λε­χώ­νε­ται από ενά­ρε­τους ανθρώ­πους…

Μετά το σοκ η βροχή του εύκολου σχο­λια­σμού και η ευκαι­ρία των πολλών να κρίνουν πίσω από τα πλη­κτρο­λό­γιά τους και αρκετών κομπλε­ξι­κών να νιώσουν ανώ­τε­ροι κατη­γο­ρώ­ντας το θύμα είτε ευθέως είτε με υπο­νο­ού­μενα για τον χρόνο που διάλεξε να δημο­σιο­ποι­ή­σει την ιστορία της.

Στην ανά­γνωση της ιστο­ρίας της έμεινα για ώρες σιωπηλή. Σκέ­φτηκα πόσα έχει πετύχει αυτή η γυναι­κάρα με το εθνό­σημο στο στήθος της και στα πανιά της και προ­σπά­θησα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της. Σκέ­φτηκα πως θα αισθα­νό­μουν, τι θα σκε­φτό­μουν, τι θα έκανα. Τι θα επέλεγα να κάνω και πως θα το έπνιγα μέσα μου.. Σίγουρα δεν μπορείς να το νιώσεις σκέ­φτηκα αν δεν το έχεις ζήσει.

Η περί­πτωση Μπίκοφ

Την επόμενη ημέρα ήρθε η ανάρ­τηση της φίλης Μάνιας Μπίκοφ για τον γιατρό της εθνικής υδα­το­σφαί­ρι­σης που υπο­χρέ­ωνε τις αθλή­τριες να κατε­βά­ζουν το μαγιό τους, να ταράξει τα δικά μου νερά με μια αλυ­σι­δωτή αντί­δραση που με πήγε πολλά χρόνια πίσω, σαν μια πτώση μια τσου­λή­θρα που δεν μπόρεσα να στα­μα­τήσω πριν προ­σγειωθώ σε ένα ιατρείο της Θεσσ­σα­λο­νί­κης, σχεδον 27 χρόνια πριν.

Στη διάρ­κεια της αθλη­τι­κής μου καριέ­ρας είχα μόνο άνδρες προ­πο­νη­τές και συνο­δούς στις απο­στο­λές και ήταν όλοι τους άψογοι, δεν είχα ποτέ παρά­πονο.

«Ο γιατρός, μου ζήτησε να μείνω με το εσώ­ρουχο»

Λίγο πριν τα 19 μου, στην επα­νεκ­κί­νηση εντα­τι­κών προ­πο­νή­σεων μετά από ολι­γό­μηνη παύση για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις σε μια στιγμή ανω­ρι­μό­τη­τας στο γυμνα­στή­ριο του Τζίμη Σαμαρά, χωρίς καλό ζέσταμα δέχτηκα μια πρό­κληση για μια άσκηση που κατέ­ληξε σε άσχημη θλάση του δικε­φά­λου του δεξιού ποδιού. Κάλεσα αμέσως τον αθλί­α­τρο που με παρα­κο­λου­θούσε αλλά λόγω φόρτου θα με έβλεπε το επόμενο από­γευμα αργά. Ο φόβος μου πως κάτι κακό έχει γίνει με οδήγησε να κλείσω ραντε­βού και σε ορθο­πε­δικό του ασφα­λι­στι­κού φορέα κοντά στο σπίτι.. Ο γιατρός, μου ζήτησε αμέσως να μείνω με το εσώ­ρουχο. Αφού έκανε σύντο­μες ερω­τή­σεις και με εξέτασε στο ειδικό κρεβάτι πιά­νο­ντας συνεχώς το σώμα μου σε σημεία που δεν δικαιο­λο­γούσε η εξέταση, μου ζήτησε να σηκωθώ και να σκύψω. Στάθηκα αντι­κρι­στά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυρί­σεις και θα σκύψεις μπροστά μου. Είχα πανι­κο­βλη­θεί, το ένιωθα τελείως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντι­δράσω, το όχι είχε κολ­λή­σει σαν λυγμός στο λαιμό μου και δεν κατά­φερε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζήτησε και ο σιχα­μέ­νος στάθηκε ακριβώς πίσω μου και χού­φτωσε με πρόφαση την εξέταση μηρούς και γλου­τούς, Με ένα εξίσου σιχα­μένο χαμό­γελο μου συντα­γο­γρά­φησε λίγο μετά φάρμακα. Μόλις έκλεισα την πόρτα πίσω μου ξέσπασα σε κλάμα και έσκισα τη συνταγή σε χιλιά­δες κομ­μα­τά­κια. Εκανα ώρα να γυρίσω στο σπίτι μέχρι να μη φαί­νε­ται το κλάμα μου γιατι αν έλεγα τι έγινε ο πατέρας μου θα πήγαινε και θα τον πετούσε από το μπαλ­κόνι αφού πρώτα τον είχε κάνει τόπι στο ξύλο..

Το ίδιο βράδυ πήγα στο ιατρείο του αθλί­α­τρου μου σαν φοβι­σμένο κουτάβι.. «Βγά­ζουμε παπου­τσά­κια και καλ­τσού­λες και ανε­βαί­νουμε στο κρε­βα­τάκι» μου είπε γλυκά. «Γιατρέ να βγάλω τη φόρμα;» «Όχι βέβαια» απά­ντησε ήρεμα, «δε χρειά­ζε­ται για την εξέταση». Η εξέταση περι­λάμ­βανε εντολές κίνησης, εκτέ­λεση και ακό­λουθη ερώτηση για το είδος και την ένταση του πόνου και το μόνο που άγγιξε ήταν ο αστρά­γα­λος και η κνήμη μου για να διορ­θώ­σει κίνηση.. Με τις θερα­πείες και την αγωγή σε λίγες ημέρες ήμουν πάλι σε θέση να κολυ­μπήσω αλλά το σκηνικό στον πρώτο γιατρό έκανα χρόνια να το ξεπε­ράσω και ο τρόπος που διάλεξα για να το δια­χει­ρι­στώ ήταν να το δια­κω­μω­δήσω ώσπου τελικά το ξέχασα. Ημουν μικρή, φοβι­σμένη και εντελώς άβγαλτη.

Με αφορμή την εξι­στό­ρησή σου Μάνια, που με αφορμή την εξι­στό­ρηση της Σοφίας, το ξέθαψες από τη μνήμη σου, το ξέθαψα κι εγώ από τη δική μου.. Σαφώς και δεν εξι­σώ­νε­ται σε καμία περί­πτωση με αυτή ενός βιασμού αλλά η παρε­νό­χληση και η κακο­ποί­ηση ανε­ξάρ­τητα από την βαρύ­τητα του περι­στα­τι­κού γεμί­ζουν με αισθή­ματα ντροπής το θύμα.

Πολύ φοβάμαι πως πολλές αθλή­τριες έχουν ανά­λο­γες ή πολύ πιο σοβαρές ιστο­ρίες να διη­γη­θούν. Το λάθος δεν είναι ότι πνίξαμε τις ιστο­ρίες μέσα μας. Το λάθος είναι ότι δεν είχαμε την αίσθηση ότι θα μας (υπο)στη­ρί­ξουν για να τις πούμε και φυσικά φοβό­μα­σταν τον σχο­λια­σμό και την κριτική από τους «δικα­στές» γι’ αυτό δεν είχαμε το θάρρος. Η κάθε γυναίκα χρειά­ζε­ται τη στήριξη μας αν και όταν απο­φα­σί­σει να μιλήσει, όταν βρει το θάρρος μέσα της.

Κύμα συμπα­ρά­στα­σης

Η απο­κά­λυψη της Μπε­κα­τώ­ρου αλλά και η άθλια ανα­κοί­νωση της Ιστιο­πλοϊ­κής Ομο­σπον­δίας, έχει προ­κα­λέ­σει κύμα αντι­δρά­σεων, θετικών και αρνη­τι­κών.

Στον απόηχο των επι­κρί­σεων για τη στάση της Ελλη­νι­κής Ομο­σπον­δίας Ιστιο­πλο­ΐας,  που ζήτησε από τη Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου «να γίνει πιο συγκε­κρι­μένη» στις καταγ­γε­λίες της, ο πρό­ε­δρος του Ιστιο­πλοϊ­κού Ομίλου Πει­ραιώς και μέλος του ΔΣ της ΕΙΟ Γιάννης Παπα­δη­μη­τρίου υπέβαλε την παραί­τησή του, λέγο­ντας πως θέλει να «υπε­ρα­σπι­στεί το κύρος του θεσμού της Ομο­σπον­δίας και την ιστορία του αθλή­μα­τος», ζητώ­ντας από τη Δικαιο­σύνη να επι­σπεύ­σει τις δια­δι­κα­σίες «ώστε να δια­λευ­καν­θεί σε βάθος η καταγ­γε­λία που θίγει την τιμή και την υπόληψη όσων εργά­ζο­νται για την πρόοδο και την ανά­πτυξη του αθλή­μα­τος».