Αν. Κορινθίου: «Γινήκαμε ξαφνικά η γενιά του καναπέ και του τηλεχειριστηρίου»

«Εχουμε χάσει το χαμό­γελό μας, την ελπίδα μας και την πίστη πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Οι άνθρω­ποι δεν τολμούν να μπουν σε ένα ψηφο­δέλ­τιο ώστε να μετά­σχουν ενεργά στην πολι­τική ή δεν μπορούν να απο­φα­σί­σουν ποιους θα επι­λέ­ξουν. Ο κόσμος δηλαδή νιώθει πως δεν υπάρχει αύριο και έχει παραι­τη­θεί. Αυτή η νοο­τρο­πία πρέπει να αλλάξει».

Αυτό υπο­γραμ­μί­ζει, σε συνέ­ντευξή της στη «δ», η υπο­ψή­φια Περι­φε­ρειακή Σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη Αρχι­πέ­λα­γος Δημιουρ­γίας του κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη, συγ­γρα­φέας κ. Ανα­στα­σία Κοριν­θίου.

Η κ. Α. Κοριν­θίου εξηγεί πως ο κύριος λόγος που απο­φά­σισε να ασχο­λη­θεί με τα κοινά ήταν το όραμα που της ενέ­πνευσε για την ανά­πτυξη των 48 νησιών της Περι­φέ­ρειας ο κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης.

«Για μένα πρέπει να ομο­λο­γήσω πως δεν ήταν εύκολη η απόφαση. Κατά­λαβα όμως ότι ήρθε η στιγμή να περάσω από τα λόγια στις πράξεις και από την αντί­δραση στη δράση», δηλώνει η κ. Α. Κοριν­θίου.

Σε ερώτηση σχετικά με την απρο­θυ­μία των πολιτών να μετά­σχουν στις εκλογές η κ. Κοριν­θίου δηλώνει: «Για μένα ο Έλληνας είναι ορισμός του μαχη­τι­κού ανθρώ­που. Με φοβίζει όμως το γεγονός ότι γίναμε ξαφνικά η γενιά του καναπέ και του τηλε­χει­ρι­στη­ρίου που παρα­κο­λου­θεί τα γεγο­νότα μέσα από τα δελτία ειδή­σεων και μετά λέει πως δεν θα σώσει τον κόσμο. Μέχρι σήμερα λέγαμε πως θα σώσουμε όλο τον κόσμο. Τι έγινε και άλλαξε η ψυχο­σύν­θεσή μας;».

Η συνέ­ντευξη της κ. Α. Κοριν­θίου, ανα­λυ­τικά:

• Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας ώθησαν να ασχο­λη­θείτε με την πολι­τική, συμ­με­τέ­χο­ντας στο ψηφο­δέλ­τιο του κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη;

Με ώθησε ο ίδιος ο κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης, ο οποίος, θεωρώ, πως μπορεί να μου δώσει έμπνευση και να με κάνει να πιστέψω σε ένα όραμα. Είναι ένας άξιος και ικανός τιμο­νιέ­ρης για τα 48 νησιά του Αιγαίου. Για μένα, πρέπει να ομο­λο­γήσω, πως δεν ήταν εύκολη η απόφαση. Εγώ ασχο­λού­μαι με τη συγ­γραφή και ζω μέσα από τους ήρωές μου. Όταν κάποια στιγμή έμεινα μόνη με τον εαυτό μου σκέ­φθηκα πως μέχρι τώρα περι­γράφω πως θα είναι ο κόσμος μέσα από τα οκτώ βιβλία που έχω γράψει. Κατά­λαβα δηλαδή πως ήρθε η στιγμή να περάσω από τα λόγια στις πράξεις και από την αντί­δραση στη δράση.

• Πόσο εύκολο είναι για ένα νέο άνθρωπο να ασχο­λη­θεί με την πολι­τική;

Δεν έχει να κάνει το θέμα με την ηλικία. Υπήρχαν ερω­τη­μα­τικά από τον κύκλο μου και τα μέλη της οικο­γέ­νειάς μου που μου έλεγαν πως η νέα μου εικόνα μπορεί να τρο­μά­ξει τον κόσμο. Μήπως από νεράιδα ο κόσμος δει ένα άλλο πρόσωπο πιο σκληρό, με ρωτού­σαν. Μετά από πολλές συζη­τή­σεις κατα­λή­ξαμε στο γεγονός ότι ένας άνθρω­πος που γράφει και εκφρά­ζε­ται, όπως εγώ, δεν είναι απα­ραί­τητο να υπη­ρε­τεί το ρομα­ντι­σμό. Οι μεγα­λύ­τε­ρες αγώνες στη Ελλάδα ξεκί­νη­σαν από ποιητές, λογο­τέ­χνες, ζωγρά­φους και ηθο­ποιούς, που εξο­ρί­στη­καν για να δώσουν τις μάχες τους. Μπορεί και πάλι να ξεκι­νή­σει ένας νέος αγώνας από τη συγ­γρα­φική πένα.

• Μπαί­νετε στον κόσμο της πολι­τι­κής για να δημιουρ­γή­σετε ένα καλύ­τερο αύριο για τους πολίτες;

Ένα καλύ­τερο αύριο για όλους. Ζω μέσα στον κόσμο. Μου αρέσει να αφου­γκρά­ζο­μαι τους πολίτες και τα προ­βλή­ματά τους τα οποία έχω μετα­φέ­ρει στα βιβλία μου. Επιθυμώ να δεσμευθώ σε όλους αυτούς τους ανθρώ­πους που μου έδειξαν την αγάπη τους ότι θα προ­σπα­θήσω να δημιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε να έχουμε λόγο να χαμο­γε­λάμε στον τόπο που ζούμε.

• Πιστεύ­ετε πως από τις πολι­τι­κές που εφαρ­μό­στη­καν έχει χαθεί το χαμό­γελο από τους ανθρώ­πους;

Ναι, πιστεύω πως έχουμε χάσει το χαμό­γελό μας, την ελπίδα μας και την πίστη πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Για αυτό βλέ­πουμε πως οι άνθρω­ποι δεν τολμούν να μπουν σε ένα ψηφο­δέλ­τιο ώστε να μετά­σχουν ενεργά στην πολι­τική ή δεν μπορούν να απο­φα­σί­σουν αν θα πάνε να ψηφί­σουν και ποιους θα επι­λέ­ξουν. Ο κόσμος δηλαδή νιώθει πως δεν υπάρχει αύριο και έχει παραι­τη­θεί. Αυτή η νοο­τρο­πία πρέπει να αλλάξει.

• Θεω­ρείτε πως οι πολίτες πρέπει να μετέ­χουν στα κοινά ώστε να έχουν δυνα­τό­τη­τες να δια­μορ­φώ­σουν ένα καλύ­τερο αύριο;

Ναι, φυσικά αυτό που ακούω από τους περισ­σό­τε­ρους είναι πως η ενα­σχό­ληση με την πολι­τική αλλάζει τον κάθε άνθρωπο. Ρωτώ γιατί να αλλάξει η προ­σω­πι­κό­τητα του ενα­σχο­λού­με­νου με την πολι­τική και να μην αλλάξει ο χώρος; Γιατί να μην γίνουμε εμείς φορείς των αλλαγών που προσ­δο­κούμε από τους πολι­τι­κούς μας;

• Ανα­φερ­θή­κατε στην απρο­θυ­μία των πολιτών να μετά­σχουν στις εκλογές ή στην πρόθεση να εκφρά­σουν την οργή τους. Πόσο επι­κίν­δυνο είναι αυτό ειδικά στην παρούσα φάση;

Νομίζω πως είναι πολύ επι­κίν­δυνο. Μέχρι τώρα οι Έλληνες έχουν δείξει πως συμ­με­τέ­χουν ενεργά στις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νταν μέχρι τώρα. Οι μεγα­λύ­τε­ρες επα­να­στά­σεις έχουν ξεκι­νή­σει από απλούς πολίτες. Οι μεγα­λύ­τε­ρες αλλαγές ξεκί­νη­σαν από ανθρώ­πους οι οποίοι είχαν μια έμπνευση και ένα όραμα. Για μένα ο Έλληνας είναι ορισμός του μαχη­τι­κού ανθρώ­που του πολίτη που δεν παραι­τεί­ται ποτέ και έστω και την τελευ­ταία στιγμή βρίσκει τρόπο να κάνει τη μεγάλη ανα­τροπή. Το έχουμε δει να συμ­βαί­νει άπειρες φορές. Με φοβίζει όμως το γεγονός ότι γίναμε ξαφνικά η γενιά του καναπέ και του τηλε­χει­ρι­στη­ρίου που παρα­κο­λου­θεί τα γεγο­νότα μέσα από τα δελτία ειδή­σεων και μετά λέει πως δεν θα σώσει τον κόσμο. Μέχρι σήμερα λέγαμε πως θα σώσουμε όλο τον κόσμο. Τι έγινε και άλλαξε η ψυχο­σύν­θεση μας; Ποια ήταν η αλλαγή που μας έκανε να σκύ­ψουμε το κεφάλι; Εμένα με θυμώνει αυτό.

• Ποιο είναι το όραμά σας για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου;

Πολι­τι­κός δεν είμαι αλλά συγ­γρα­φέας που δια­θέ­τει πολι­τική άποψη. Θα μπο­ρούσα να δώσω ιδέες και να μετέχω σε μια προ­σπά­θεια ώστε τα 48 νησιά να πάνε ακόμη πιο μπροστά. Έχουμε κοινά στοι­χεία με τις Κυκλά­δες και μπο­ρούμε να προ­βλη­θούμε τελείως δια­φο­ρε­τικά και πρω­τό­τυπα. Δια­θέ­τουμε και τους ανθρώ­πους που μπορούν και έχουν τη διάθεση να προ­σφέ­ρουν.

• Μπορεί η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου να κάνει βήματα προς τα εμπρός σε ένα πολύ δύσκολο τοπίο που δια­μορ­φώ­νουν οι πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζο­νται σε κεντρικό επίπεδο και ο Καλ­λι­κρά­της;

Νομίζω πως υπάρχει δυνα­τό­τητα αρκεί να μην λείπει η θέληση. Αρκεί να βρε­θούμε άνθρω­ποι με ανοικτό βλέμμα στο αύριο. Είναι ανάγκη να έχουμε κοντά μας τους νέους ανθρώ­πους που τώρα εξά­γουμε στο εξω­τε­ρικό. Στο χέρι μας είναι να τους πεί­σουμε να μείνουν να εργα­στούν να λει­τουρ­γή­σουν εδώ και να γίνουν η λύση ώστε να γυρί­σουν πίσω και οι άλλοι που έφυγαν.

• Σας δυσα­ρε­στεί η κριτική που δέχεται η σημε­ρινή περι­φε­ρειακή αρχή για το έργο που έχει κάνει και όσα εκτι­μά­ται πως δεν έχει κάνει;

Μου προ­κα­λεί δυσα­ρέ­σκεια κάθε αρνη­τική κριτική για οποιον­δή­ποτε. Δεν μπορείς να κάνεις κριτική αν δεν είσαι μέσα στα πράγ­ματα. Δεν μου λέει τίποτε αυτό. Από το σχο­λια­σμό καλύ­τερη είναι η δράση και η δημιουρ­γία.

• Είναι ήρεμο το κλίμα στις εκλογές ή θα έχουμε πόλωση;

Μιλάτε με ένα άνθρωπο που φημί­ζε­ται για την ηρεμία του. Ακόμη και αν αντι­λαμ­βά­νο­μαι πως υπάρχει κάπου ένταση την απο­φεύγω. Δεν μπορώ να δώσω απά­ντηση σε αυτό. Σε κάθε πολι­τική ανα­μέ­τρηση πρέπει να υπάρχει συνερ­γα­σία. Ο πολι­τι­κός αγώνας πρέπει να είναι τίμιος. Χρειά­ζε­ται συνερ­γα­σία ομόνοια και ηρεμία για να έρθει το ποθητό απο­τέ­λε­σμα. Το «όλοι μαζί» είναι πολύ σημα­ντικό.

• Πού βρί­σκε­ται το συγ­γρα­φικό σας έργο;

Είμαστε στο όγδοο βιβλίο και σε ένα στάδιο πολύ σημα­ντικό. Το να επι­λέ­γε­ται η δουλειά αυτή από ένα σημα­ντικό σκη­νο­θέτη για να μετα­φερ­θεί στον κινη­μα­το­γράφο μόνο ευλογία μπορεί να το χαρα­κτη­ρί­σει κάποιος. Νιώθω ευτυ­χι­σμένη από τη συνερ­γα­σία με τον κ. Θεόδωρο Καζή και τον κ. Μάριο Πολυ­ζω­γό­πουλο. Νιώθω χαρού­μενη γιατί πίστε­ψαν και αγά­πη­σαν τη Ρόδο. Την είδα μέσα από τα δικά μου μάτια. Πέρα από τους έξι πολύ γνω­στούς πρω­τα­γω­νι­στές και τους επώ­νυ­μους συντε­λε­στές πίσω από τις κάμερες θα έχουμε Ροδίτες να παίζουν ρόλους. Θα έχουμε και ανθρώ­πους να μετέ­χουν στο συνερ­γείο.

• Έχει οριστεί ο χρόνος έναρξης των γυρι­σμά­των;

Ο στόχος αρχικά ήταν να αρχί­σουν τα γυρί­σματα μέσα στο καλο­καίρι. Η εται­ρεία παρα­γω­γής σεβό­μενη την προ­ε­κλο­γική περίοδο και τον του­ρι­σμό που είναι η βιο­μη­χα­νία της Ρόδου απο­φά­σισε να ορίσει ως ημε­ρο­μη­νία έναρξης των γυρι­σμά­των την 10η Σεπτεμ­βρίου. Πολλοί ηθο­ποιοί και συντε­λε­στές της παρα­γω­γής είναι ήδη στο νησί. «Έκλει­σαν» και τους εσω­τε­ρι­κούς και εξω­τε­ρι­κούς χώρους που θα γίνουν τα γυρί­σματα. Όλη η δουλειά για την ταινία θα γίνει στη Ροδο.

Η πρε­μιέρα επίσης θα γίνει στο νησί μας.

• Πότε θα ολο­κλη­ρω­θούν τα γυρί­σματα;

Τα γυρί­σματα θα ολο­κλη­ρω­θούν σε ένα μήνα από την έναρξή τους. Η ταινία θα έχει διάρ­κεια ενε­νή­ντα λεπτά. Φιλο­δο­ξία της παρα­γω­γής είναι να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η πρε­μιέρα τον Ιανουά­ριο.